Theory. Utopia. Empathy. Ephemeral arts – EST. 1990 – ATHENS LONDON NEW YORK

Στην έρημο μας- Κατερίνα Ηλιοπούλου

in Poetry

Είδα έναν τραβεστί χορευτή, Μάρτη μήνα
μέσα σε κίτρινα διάφανα πέπλα
να διαγράφει τροχιές μοναχικών πλανητών
σε παρακμιακή σκηνή της Χρυσής Πόλης
Είδα έναν τραβεστί χορευτή στην Ινδία
προσωπογραφία θλιμμένης σελήνης
στο νυχτερινό ουρανό να θρυμματίζεται
σε άπειρους αστρικούς κόκκους
Είδα αόρατα νήματα να τραβούν τo κορμί του
πάνω από την τουριστική ατραξιόν των ψαμμιτένιων κάστρων
στην άφατη γαλήνη της Ταρ
την ώρα που οι καμηλιέρηδες καπνίζαν χόρτο
Είδα ένα χορευτή στην Τζαϊσαλμέρ
να κάνει το σώμα του γέφυρα
για να περνούν απέναντι οι κολασμένοι
προτού πετάξουν την ομορφιά τους στα σκυλιά
Είδα τον ανδρόγυνο χορό των πέπλων
μέσα στο συριγμό τ ανέμου που αγαπάει το χάος
κι όταν χίλια ασημένια δαχτυλίδια σήκωσαν την άκρη της φούστας
Μάντεψα το αντάλλαγμα της Σαλώμης
στα άπληστα μάτια του νταβατζή
Είδα το φεγγάρι να βουτά στην άμμο
σε δυο μάτια που τρέχαν δάκρυα, κολ και κοκκινάδι
όταν το κεφάλι τίναξε σπαραχτικά τη δική του ανάσταση
Είδα ένα χορευτή , επινόημα της ερήμου
Να πλανιέται ανάμεσα σε χρυσούς τρούλους
Χορός και μουσική να γίνεται στου τάμπλα το ρυθμό
γεύση κρασιού βελούδινη, κραυγή ερωτική

Κι έτσι όπως στρογγυλοκαθόταν η ιστορία των πόλεων της ερήμου
Στον ολόλαμπρό θρόνο της και τα φίδια κουλουριάζονταν
Στο δαγκωμένο της λαιμό
Στην αχαρτογράφητη ζώνη μεταξύ
Φαντασίας και κινουμένης άμμου
Σήκωσα το ποτήρι μου και είπα
Σαν σήμερα φίλοι μου γεννήθηκα
Πριν από 28 χιλιάδες χρόνια
Σας γνώριζα και με γνωρίζατε από πάντα
-Στην έρημό μας-

Latest from Poetry

Εμείς – Sanné Ouilaz

Με κλωστή σε καρούλι από το Βιετνάμ, που ‘ναι φθηνό οπότε και
Go to Top