Από την περασμένη εβδομάδα και αμέσως μετά την υπερψήφιση της κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου, οι διαρροές της ΕΛ.ΑΣ. και του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη στον συμπολιτευόμενο Τύπο κάνουν λόγο για τα σχέδια «επέμβασης και ειρηνικών εκκενώσεων». Στις πληροφορίες που μετέδωσε ο ΣΚΑΪ, αναφέρονται τα πρώτα σχέδια της αστυνομίας, που αφορούν το Πολυτεχνείο, το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και το Πάντειο Πανεπιστήμιο, με την ΕΛ.ΑΣ. να σχεδιάζει τη «χαρτογράφηση» των σημείων εισόδων και εξόδων των χώρων αυτών, για την καλύτερη προετοιμασία των αστυνομικών για την επιχείρηση εκκένωσης.

Κατά τις ίδιες πληροφορίες, υπάρχει ήδη σχεδιασμός για συγκρότηση ομάδων κρούσης με τη συμμετοχή αστυνομικών των ΜΑΤ, των ΟΠΚΕ, της ομάδας ΔΙΑΣ και της Ασφάλειας κατά περίπτωση. Όπως περιγράφεται, «θα υπάρχει ένα εγχειρίδιο ενεργειών που έχει σχηματιστεί ανάλογα με το αδίκημα». Αντίστοιχα εγχειρίδια ενεργειών περιλαμβάνει ο σχεδιασμός και ανάλογα με το αδίκημα και τον αριθμό των δραστών. Ακόμα, οι εν λόγω σχεδιασμοί αναφέρονται σε καταγραφή προσαχθέντων, με το δημοσίευμα να εξηγεί πως πρόκειται για μια «πιο δυναμική παρέμβαση της αστυνομίας», δημιουργώντας «τράπεζα δεδομένων» των δραστών για μελλοντική χρήση.

Δύο ημέρες μετά τις παραπάνω διαρροές, η Καθημερινή περιγράφει σε δημοσίευμά της τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης για «ιδιαίτερα φιλόδοξο σχέδιο με, κατ’ αρχάς, ήπιου χαρακτήρα παρεμβάσεις για την ανάπλαση – ανασυγκρότηση της περιοχής των Εξαρχείων», με στόχο «την αποκατάσταση της τάξης και την εφαρμογή του νόμου». Κατά το δημοσίευμα, οι πληροφορίες προέρχονται από την ευρεία σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε την περασμένη Πέμπτη, με τη συμμετοχή έξι υφυπουργών και του νέου δημάρχου, Κώστα Μπακογιάννη. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, τα σχέδια αυτά εκτείνονται στην επόμενη πενταετία, ενώ ο προϋπολογισμός τους φτάνει τα 10 εκατ. ευρώ.

Μεταξύ άλλων, η εφημερίδα αναφέρεται σε σχέδιο για την εκκένωση 23 καταλήψεων, στο οποίο «δεν υπάρχουν αναφορές στις αστυνομικού χαρακτήρα ενέργειες που ενδεχομένως χρειαστούν για την εκκένωση των υπό κατάληψη κτιρίων», όπως σημειώνει. Συγκεκριμένα, αναφέρεται σε δώδεκα καταλήψεις που φέρονται να φιλοξενούν πρόσφυγες και μετανάστες, και ακόμα έντεκα «από ομάδες αναρχικών». Μάλιστα, το δημοσίευμα σημειώνει πως η χρονική διάρκεια των «παρεμβάσεων» υπολογίζεται να μην ξεπεράσει τις δεκαπέντε ημέρες, ενώ όπως αναφέρεται, το σχέδιο κυβέρνηση και δήμου περιλαμβάνει περιπολίες στα Εξάρχεια από ομάδες μεικτών κλιμακίων ελληνικής και δημοτικής αστυνομίας, καθώς και τη δημιουργία Ενιαίου Συντονιστικού Οργάνου μεταξύ των παραπάνω.

Ακόμα ένα ενδιαφέρον σημείο στους σχεδιασμούς, είναι αυτό της δημιουργίας θέσης «εντεταλμένου συμβούλου Εξαρχείων», με αποστολή, όπως αναφέρεται, να καταγράφει τα προβλήματα των κατοίκων της περιοχής, ενώ στο στόχαστρο της κυβέρνησης φέρεται να βρίσκεται και το αυτοδιαχειριζόμενο πάρκο της πλατείας Ναυαρίνου, το οποίο «θα περάσει στη δικαιοδοσία του δήμου».

«Το σχέδιο για την ανάπλαση των Εξαρχείων»

Εκτός από τις περιγραφόμενες επιχειρήσεις καταστολής και εκκένωσης των καταλήψεων, οι σχετικές πληροφορίες περιλαμβάνουν και σχεδιασμούς για παρεμβάσεις «άμεσης εφαρμογής», από μία «ιδιότυπη task force» με στόχο «την επαναφορά της λειτουργικότητας» στη γειτονιά. Μεταξύ άλλων, οι παρεμβάσεις αυτές φέρονται να περιλαμβάνουν το βάψιμο τοίχων, την αποκατάσταση της λειτουργίας του δημοτικού φωτισμού, την αποκατάσταση φθορών σε κοινόχρηστους χώρους, ενώ ειδική μνεία γίνεται στο σφράγισμα «όσων κτιρίων εκκενώνονται από καταληψίες».

Επιπλέον, στους σχεδιασμούς περιγράφονται και «παρεμβάσεις βραχυπρόθεσμου χαρακτήρα», με αναφορές σε «μικρής διάρκειας και κόστους έργα», όπως διοργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων και «συμμετοχή των κατοικων στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων». Επίσης, δράσεις για το πράσινο, δενδροφυτεύσεις, κλαδέματα δένδρων σε συγκεκριμένες περιοχές όπως στην οδό Νοταρά όπου υπάρχει κατάληψη στέγασης προσφύγων, αθλητικές και επιμορφωτικές δραστηριότητες στα σχολικά συγκροτήματα της περιοχής, καθώς και οι εντυπωσιακής ονομασίας «κινητές μονάδες πρασίνου».

Παρακάτω, περιγράφονται ακόμα παρεμβάσεις, τόσο μεσοπρόθεσμου, όσο και μακροπρόθεσμου χαρακτήρα. Στις πρώτες, αναφέρονται η ενίσχυση του φωτισμού στον λόφο του Στρέφη, χάραξη μονοπατιών, επισκευή παιδικής χαράς, βυθιζόμενοι κάδοι απορριμμάτων, καθώς και το σχέδιο ενοποίησης του Αρχαιολογικού Μουσείου. Επίσης, στις μεσοπρόθεσμου χαρακτήρα παρεμβάσεις αναφέρονται και οικονομικά κίνητρα για την εγκατάσταση νέων επιχειρήσεων, μέσω του Περιφερειακού Επιχειρησιακού Προγράμματος (ΠΕΠ) Αττικής, με στόχο κυρίων «γηρασμένα κτίρια».

Στα μακροπρόθεσμα σχέδια, που αναμένεται να λάβουν χώρα εντός δύο με πέντε ετών, προβλέπεται η ενοποίηση του Αρχαιολογικού Μουσείου με το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, η εφαρμογή θεσμικού πλαισίου για την αξιοποίηση εγκαταλελειμμένων ακινήτων όπως μερικά από τα κτίρια που τελούν υπό κατάληψη, και τέλος, η κατασκευή και έναρξη λειτουργίας του μετρό, που σύμφωνα με τους σχεδιασμούς αναμένεται να κατασκευαστεί στην πλατεία των Εξαρχείων.

______________

πηγή: The Press Project

The post “Διαρροές” των σχεδίων της Αστυνομίας για την “ανάπλαση” των Εξαρχείων appeared first on Void Network.

more info / contact https://www.facebook.com/freesocialcenterfavela/

ΑΛΛΗΛΕΓΥΗ στον ΓΙΑΝΝΗ ΓΙΟΥΛΟΥΝΤΑ ! Αλληλεγγύη στον αντιφασίστα Γιάννη Γιουλούντα ο οποίος δέχτηκε επίθεση χτες το βράδυ 13/6/2019  στον Πειραιά από ομάδα δέκα ναζιστών επειδή φορούσε τη μπλούζα του ΕΚΧ Φαβέλα!

Ο Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Φαβέλα – Free Social Center Favela γιορτάζει τα δύο χρόνια που υπάρχει στο Πειραιά και έχει μπει στο στόχαστρο των ναζί με την ελεύθερη αντιφασιστική παρουσία του.

Ο Γιάννης Γιουλούντας (Yannis Youlountas) είναι σκηνοθέτης και κοινωνικός αγωνιστής που έχει δημιουργήσει έργα όπως το “Να μη ζήσουμε σαν δούλοι” – είναι σύντροφος και φίλος. Αυτή την στιγμή αναρρώνει αλλά πρέπει να ελέγχεται για τυχόν κρανίο εγκεφαλική κάκωση και οι πληροφορίες λένε ότι είναι καλύτερα.

Το Κενό Δίκτυο καλεί τους φίλους και τις φίλες της συλλογικότητας να πλαισιόσουν σήμερα 14/6 και αύριο 15/6 το διήμερο στη ‘Φαβέλα” ( 2 Χρόνια Φαβέλα) για να φανεί ξανά και ξανά ότι οι δρόμοι του Πειραιά δεν ανήκουν στις παρακρατικές ναζιστικές συμμορίες αλλά στην κοινωνία!

Ούτε στον Πειραιά ούτε πουθενά ! Να πολεμήσουμε τον Ναζισμό σε όλο τον κόσμο!

https://www.facebook.com/events/308401606756331/?event_time_id=308401613422997

Ακολουθεί η ανακοίνωση της ανοιχτής συνέλευσης του Ελεύθερου Κοινωνικού Χώρου ΦΑΒΕΛΑ:

Χτες το βράδυ κατά την προετοιμασία του χώρου για το διήμερο 2 χρόνων της Φαβέλας, μας επισκέφθηκε ο Γίαννης Γιουλούντας. Με τον Γίαννη Γιουλούντα μας συνδέουν σχέσεις αλληλεγγύης και συντροφικότητας, αμοιβαίου σεβασμού και εκτίμησης.

Αποχωρώντας από το χώρο, φόρεσε μπλουζάκι με το λογότυπο Φαβέλα και συνέχισε κάνοντας βόλτα στο μικρολίμανο. Εκεί τον εντόπισαν φασιστοειδή, τον ακολούθησαν και στην περιοχή του ΣΕΦ του επιτέθηκαν τραυματίζοντάς τον.

Από μεριά μας εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στον Γιάννη Γιουλούντα και ευχόμαστε την ταχεία ανάρρωση του. Γνωρίζουμε ότι δεν τρομοκρατείται από τέτοιου είδους επιθέσεις και αναμένουμε την επιστροφή του στην Ελλάδα και τη Φαβέλα.

The post Ναζιστική επίθεση δέχθηκε ο Γιάννης Γιουλουντάς στον Πειραιά- Nazis attack Yannis Youlountas in Piraeus appeared first on Void Network.

Γράφουμε ως αυτοπροσδιοριζόμενοι αναρχικοί, βλέποντας τις ρίζες μας στους πολιτικούς αγώνες του παρελθόντος. Είμαστε αντιφασίστες, αντιρατσιστές, φεμινιστές. Θέλουμε να δούμε το τέλος κάθε καταπίεσης και παίρνουμε ενεργό ρόλο σε αυτούς τους αγώνες. Ωστόσο, αφετηρία μας δεν είναι η περίπλοκη γλώσσα των αριστερών φιλελεύθερων ακαδημαϊκών, αλλά ο Αναρχισμός και οι αρχές του: η ελευθερία, η συνεργασία, η αλληλοβοήθεια, η αλληλεγγύη και η ισότητα για όλους ανεξαρτήτως. Οι ιεραρχίες της εξουσίας, όπως κι αν εκδηλώνονται, είναι εχθροί μας.

Οι πολιτικές της ταυτότητας είναι μέρος της κοινωνίας που θέλουμε να καταστρέψουμε.

Οι πολιτικές ταυτότητας δεν είναι απελευθερωτικές, αλλά ρεφορμιστικές.

Δεν είναι τίποτα άλλο από ένα έδαφος αναπαραγωγής για επίδοξους πολιτικούς της ταυτότητας από την μεσαία τάξη. Το μακροπρόθεσμο όραμά τους είναι η πλήρης ενσωμάτωση παραδοσιακά καταπιεσμένων ομάδων στο ιεραρχικό, ανταγωνιστικό κοινωνικό σύστημα που είναι ο καπιταλισμός και όχι η καταστροφή αυτού του συστήματος. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ο Καπιταλισμός Ουράνιου Τόξου (Ροζ Καπιταλισμός) – μια πιο αποτελεσματική και εκλεπτυσμένη μορφή κοινωνικού ελέγχου, όπου ο καθένας έχει την ευκαιρία να παίξει ένα ρόλο! Περιορισμένοι στον «ασφαλή χώρο» των ομοίων τους, οι πολιτικοί της ταυτότητας γίνονται ολοένα και πιο απομονωμένοι απ’ τον πραγματικό κόσμο.

Ένα καλό παράδειγμα είναι η «queer θεωρία» και πώς αυτή έχει αφομειωθεί πλέον από την λογική διαχείρησης των κυρίαρχων πολυεθνικών εταιριών. Η έννοια του queer δεν πάει πολύς καιρός που ήταν κάτι ανατρεπτικό, υποδηλώνοντας την ακαθόριστη σεξουαλικότητα, μία επιθυμία να ξεφύγουμε από τις προσπάθειες της κοινωνίας να ορίσει, να οριοθετήσει και να διαγνώσει τα πάντα, από την ψυχική μας υγεία μέχρι τη σεξουαλικότητά μας. Ωστόσο, ελαχιστοποιώντας την πλευρά της ταξικής κριτικής, η έννοια υιοθετήθηκε πολύ εύκολα από τους πολιτικούς της ταυτότητας και τους ακαδημαϊκούς ώστε να δημιουργήσουν μια ακόμη διαχωριστική ταμπέλα μιας cool κλικας ανθρώπων που, δυστυχώς, η στάση τους είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από απελευθερωτική. Όλο και περισσότερο, η έννοια του κουήρ είναι ένα ωραίο έμβλημα που έχει υιοθετηθεί από μερικούς για να προσποιηθούν ότι είναι και αυτοί καταπιεσμένοι και να αποφύγουν να τους επικρίνουν για την σκατένια, μπουρζουάδικη πολιτική τους στάση.

Δεν θέλουμε να μάθουμε για το επόμενο DIY σκηνικό, την queer βραδιά ή το φεστιβάλ μιας κατάληψης που αποκλείει όσους δεν έχουν σωστή γλώσσα, ειδικό κώδικα ενδυμασίας ή τις κατάλληλες κοινωνικές γνωριμίες. Επιστρέψτε όταν έχετε κάτι πραγματικά ουσιώδες, ανατρεπτικό και επικίνδυνο για το καθεστώς.

Οι πολιτικές ταυτότητας είναι στενόμυαλες, δημιουργούν αποκλεισμούς και διχάζουν. 

Σε μια εποχή που πρέπει να φτάσουμε έξω από τους δικούς μας μικρούς κύκλους, περισσότερο από ποτέ, οι ταυτοτικές πολιτικές το μόνο που κάνουν είναι να ομφαλοσκοπούν. Δεν είναι τυχαίο. Ενώ ισχυρίζονται ότι αφορούν την συμμετοχή ανθρώπων που διαφορετικά θα μπορούσαν να αποκλειστούν ή να περιθωριοποιηθούν, είναι εξαιρετικά απαγορευτικές και αναπαράγουν αποκλεισμούς διαιρώντας τον κόσμο σε δύο πολύ γενικές ομάδες: τους “Αδιαμφισβήτητα Καταπιεσμένους” και τους “Εγγενώς Προνομιούχους”. Υπάρχουν λίγες γκρίζες περιοχές που επιτρέπονται στην πράξη, ενώ οι συγκρούσεις μεταξύ αυτών των ομάδων συνεχίζονται.

Το πιάνουμε, δεν είναι μόνο η τάξη, αλλά αν δεν μπορούμε έστω να κινητοποιηθούμε μαζί ώστε να αναγνωρίσουμε ποιος πραγματικά κατέχει τα ηνία της εξουσίας, τότε δεν έχουμε καμία ελπίδα να φτάσουμε οπουδήποτε. Εάν το όραμά τους ήταν αληθινά απελευθερωτικό για όλους, τότε δεν θα είχαν μια πολιτική διχασμού, η οποία βάζει συνεχώς μια ομάδα εναντίον μιας άλλης, με τρόπο που ομοιάζει με τον καπιταλισμό και τον εθνικισμό. Καταστάσεις που θολώνουν τον απλό διπολισμό ανάμεσα στον καταπιεσμένο και τον προνομιούχο, όπως προσωπικές εμπειρίες ή τραύματα (που δεν μπορούν απλά να συνοψιστούν από την ταυτότητα ενός ατόμου ως μέλους μιας καταπιεσμένης ομάδας) ή πράγματα που οι άνθρωποι μπορεί να μην αισθάνονται άνετα να μιλάνε για αυτά, όπως η ψυχική υγεία ή η κοινωνική τους τάξη, συχνά αγνοούνται ηθελημένα από τους πολιτικούς της ταυτότητας.

Όπως επίσης αγνοείται το πιο προφανές : τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε όλοι μας υπερβαίνουν κατά πολύ την κουηροφοβία ή την τρανσοφοβία και επεκτείνονται σε ολόκληρο το γαμημένο σύστημα της υποδούλωσης του πλανήτη, της καταστροφής, της εκμετάλλευσης και του εγκλεισμού. Δεν θέλουμε να δούμε κανέναν στο σύστημα των φυλακών, είτε πρόκειται για τρανς μαύρες γυναίκες, είτε για λευκούς cis (1) άνδρες (οι οποίοι, παρεμπιπτόντως, αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία των φυλακισμένων στο Ηνωμένο Βασίλειο). Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι οι πολιτικές που βασίζονται σε μια τέτοια αποκλειστικότητα οδηγούν σε συνεχείς εσωτερικές συγκρούσεις και στο να βλέπουμε ο ένας τον άλλο ως εχθρό, ιδιαίτερα δεδομένης της ευπάθειας που έχουμε στην χειραγώγηση μας από μεσοαστούς διαχειριστές των πολιτικών της ταυτότητας.

Οι πολιτικές ταυτότητας είναι εργαλείο των μεσοαστών. 

Είναι καταφανές πως αυτές οι πολιτικές χρησιμοποιούνται και καταχράζονται από ευφράδεις, καλά μορφωμένους εκπροσώπους ομάδων για να εδραιώσουν και να διατηρήσουν τη δική τους εξουσία μέσα από τον πολιτικαντισμό, τον δογματισμό και τον εκφοβισμό. Το ευκατάστατο υπόβαθρο αυτών των ακτιβιστών φανερώνεται συχνά όχι μόνο από τη χρήση ακαδημαϊκής φρασεολογίας αλλά και από την αίσθηση ανωτερότητας και αυτοπεποίθησης που επιβάλλουν στους γύρω τους για τους εαυτούς τους, με αποτέλεσμα να κάνουν χρήση του χρόνου και της ενέργειας άλλων ακτιβιστών και να επιβάλλουν μια κατάσταση ώστε όλοι να είναι υποχρεωμένοι να εστιάσουν σε αυτούς, τις απόψεις τους και τα συναισθήματά τους. Πράγματι, η απουσία ηθικής της εργασίας, μια κάποια ευθραυστότητα, και η εμμονή στην ασφάλεια και τη γλώσσα, όχι όμως στις υλικές συνθήκες και τον αγώνα για ουσιαστική αλλαγή της ζωής, είναι μερικές ακόμα πτυχές που αποκαλύπτουν το μεσοαστικό ταξικό υπόβαθρο πολλών πολιτικών της ταυτότητας.

Συχνά βλέπουμε την ευκολία με την οποία αυτοί οι άνθρωποι καταγγέλουν και φωνάζουν σε άλλους για την παραμικρή απόκλιση από τον κώδικα πρακτικής που έχουν επιβάλει οι ίδιοι αυθαίρετα και μονομερώς, υποθέτοντας ότι όλοι πρέπει να σκέφτονται όπως εκείνοι ή ότι πρέπει να έχουν την υποχρέωση, την διάθεση και τον χρόνο να αφιερωθούν στην εκμάθηση του δικού τους εξειδικευμένου κώδικα σκέψης. Έτσι, αγνοούν την πραγματικότητα της καθημερινής ζωής και της ταξικής πάλης.

Υπάρχει μια λανθασμένα υποτιθέμενη αυτόματη ταύτιση των “Αδιαμφισβήτητα Καταπιεσμένων” με την εργατική τάξη. Αντίθετα, πολλοί από τους “Αναμφισβήτητα Καταπιεσμένους” υιοθετούν φιλελεύθερες αξίες ριζωμένες στην καπιταλιστική ιδεολογία, αντί να είναι αληθινά απελευθερωτικοί.

Μια πολιτική που βασίζεται στην αναγκαστική χρήση της “σωστής” γλώσσας, ορολογίας και φρασεολογίας και την επιβεβλημένη χρήση του “σωστού” τόνου ομιλίας και ενός εξειδικευμένου κώδικα επικοινωνίας είναι αυτή η ίδια που εν δυνάμει μπορεί να μετατραπεί σε εργαλείο καταπίεσης. Σίγουρα δεν αντιπροσωπεύει εκείνους για τους οποίους ισχυρίζεται ότι μιλάει, εκείνους που βρίσκονται στον πάτο της κοινωνίας. Μια αναρχική ανάλυση έχει την δυνατότητα να κατανοήσει ότι, κάποιος μπορεί να προέρχεται από μια καταπιεσμένη ομάδα και την ίδια στιγμή η πολιτική του ή τα αιτήματα που προβάλλει για λογαριασμό των Αναμφισβήτητα Καταπιεσμένων να είναι καθαρά φιλελεύθερα, μπουρζουάδικα και φιλοκαπιταλιστικά.

Οι πολιτικές ταυτότητας είναι ιεραρχικές.

Με την ενίσχυση της ισχύος και του στάτους των μεσοαστών φορέων της μικρο-πολιτικής, οι ταυτοτικές πολιτικές καθίστανται ιεραρχικές. Πέρα από τη συχνή στρεψοδικία, η επιβολή τέτοιων δογμάτων επιτρέπει σε αυτή την μορφή εξουσίας να μένει τις περισσότερες φορές εκτός από κάθε μορφή αμφισβήτησης.

Σε αυτούς τους μηχανισμούς περιλαμβάνονται:

οι σιωπηρές καταπιεστικές ιεραρχίες, η δημιουργία και χρήση φορτισμένων όρων που αποσκοπούν στην πρόκληση συναισθηματικής αντίδρασης («προβοκάτσια», «νιώθω ανασφάλεια», «terf» (2), «είσαι φασίστας»), ο κανόνας ότι όσοι δεν είναι μέλη συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων δεν έχουν δικαίωμα γνώμης για την ευρύτερη πολιτική αυτών των ομάδων, η ιδέα ότι τα μέλη μιας συγκεκριμένης κοινωνικής ομάδας δεν έχουν σε καμία περίπτωση υποχρέωση να «μοχθούν» ώστε να εξηγήσουν τις απόψεις τους και την πολιτική τους σε ανθρώπους που δεν αποτελούν μέλη της ομάδας τους, η ενοχοποίηση εναλλακτικών συζητήσεων και διαφορετικών απόψεων από τις δικές τους ως «βία» και η ιδέα ότι δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει έναν εκπρόσωπο ή μέλος αυτών των ομάδων (ανεξάρτητα από το πόσο κακή είναι η πολιτική τους) λόγω του γεγονότος ότι είναι “Αναμφισβήτητα Καταπιεσμένοι”.

Αυτά τα δόγματα χρησιμοποιούνται για την επιβολή και διατήρηση αυτών των κανόνων είτε σε υποκουλτούρες, είτε στην ευρύτερη κοινωνία. Οι αναρχικοί πρέπει να είναι καχύποπτοι για κάθε τάση που βασίζεται σε αδιαμφισβήτητες αρχές, ιδιαίτερα εκείνες που δημιουργούν τόσο εμφανείς ιεραρχίες.

Οι πολιτικές ταυτότητας συχνά εκμεταλλεύονται το φόβο, την ανασφάλεια και την ενοχή. 

Είναι σημαντικό πως αυτό το αναγνωρίζουμε σε δύο μέτωπα. Κατά αρχάς, αυτές οι πολιτικές χρησιμοποιούνται για να αποκλείουν παρά για να εμψυχώνουν, όπως υποστηρίζουν. Ενισχύουν την ιδέα ότι οι άνθρωποι είναι εύθραυστα θύματα και όχι παράγοντες αλλαγής και ως εκ τούτου πρέπει να αποδεχθούν ηγέτες. Αν και οι ασφαλέστεροι χώροι και η γλώσσα είναι σημαντικά ζητήματα, η έκταση της εμμονής με αυτά τα πράγματα δεν είναι σημάδι δύναμης, αλλά αυτο-διαιωνιζόμενης θυματοποίησης.

Μέσω του κοινωνικού άγχους, δημιουργούν σε όλους τους άλλους την ενοχή ότι είναι με κάποιο τρόπο προνομιούχοι και ότι είναι επί του προσωπικού, συγκεκριμένα αυτοί οι ίδιοι, απόλυτα υπεύθυνοι για τα γιγαντιαία συστήματα καταπίεσης που στην πραγματικότητα ωφελούν μόνο λίγους. Επιτρέπουν επίσης σε όσους ανήκουν σε μειονοτικές ομάδες που επωφελούνται από σύγχρονες κρατικές και καπιταλιστικές δομές να αποφύγουν κάθε λογοδοσία για τις καταπιεστικές ενέργειές τους ή τις προκαταλήψεις τους.

Μια αναρχική ανάλυση σημαίνει πως θα πρέπει να αναγνωρίζουμε ότι και τα μέλη καταπιεσμένων ομάδων μπορούν να έχουν επίσης ελίτ και καταπιεστικές θέσεις, και πρέπει να αμφισβητούνται εξίσου κι όχι, δειλιάζοντας, να αφήνουμε ανοιχτό αυτό το πεδίο.

Οι πολιτικές ταυτότητας έχουν μολύνει τους αναρχικούς χώρους.

Δυστυχώς, ο αναρχισμός υποσκάπτεται, στην βιασύνη του να υποστηρίξει έναν φαινομενικά καλό σκοπό, και να αποτελεσει όντως έναν «καλό σύμμαχο». Η συμμαχία όμως αυτή συχνά θεσπίζεται στην τυφλή αποδοχή της πολιτικής εκείνων που είναι Αναμφίβολα Καταπιεσμένοι, ή που ισχυρίζονται ότι είναι, ανεξάρτητα από το πόσο σκατά είναι οι πολιτικές τους ή η προσωπική τους συμπεριφορά. Είναι η πρόθυμη και εθελούσια υποταγή στις πολιτικές των άλλων, είναι να υποχωρείς από την αναρχική θέση κι είναι επίσης η έλλειψη αποφασιστικότητας που επιτρέπει την επιβολή αυτής της κατάστασης.

Σε αυτοδιορισμένους ηγέτες που δεν συμφωνούν με την πολιτική μας δεν πρέπει να δίνουμε βήμα. Είναι, λοιπόν, ειρωνικό το γεγονός ότι επιτρέψαμε σε ομάδες με μικρή ή καθόλου ριζοσπαστική πολιτική να εισέλθουν στους χώρους μας, να σταματήσουν οποιαδήποτε συζήτηση και να ισχυριστούν πως οτιδήποτε διαφωνεί με την άποψή τους είναι “φασιστικό”. Αν μη τι άλλο, εμείς ξέρουμε οτί ο φασισμός είναι κάτι πολύ περισσότερο.

Μας εκπλήσσει, επίσης, που οι προφανείς παραλληλισμοί με την δεξιά δεν γίνονται διακριτοί, και μάλιστα όταν απορρίπτονται φεμινίστριες ως “φεμινάζι” και οι ακτιβιστές για τα δικαιώματα των τρανς χρησιμοποιούν τη λέξη “φασίστας” ενάντια σε ριζοσπάστριες φεμινίστριες, όπως και στα συνθήματα που ξεφυτρώνουν μόνιμα σε αναρχικούς χώρους (τόσο διαδικτυακά όσο και στον πραγματικό κόσμο) και ζητούν να σκοτωθούν οι «terfs». Είναι συγκλονιστικό ότι η βία αυτού του μισογυνισμού γιορτάζεται αντί να καταδικάζεται.

Ο αναρχισμός είναι ενάντια στους θεούς.

Υπάρχει κάποια φράση που συνοψίζει τον αναρχισμό καλύτερα από το «ούτε θεοί, ούτε αφέντες»; Αυτή η ιεραρχία και όλοι αυτοί οι αποκλεισμοί είναι αντίθετοι προς τον αναρχισμό. Συνηθίζαμε στο παρελθόν να δολοφονούμε πολιτικούς και αμέτρητοι σύντροφοι μας έδωσαν τη ζωή τους για τον αγώνα ενάντια στην εξουσία. Εξακολουθούμε να απορρίπτουμε πολιτικούς από όλους τους χώρους, είτε τους Τόρις [Συντηρητικοί] είτε τους Εργατικούς είτε αυτούς που βλέπουν τους εαυτούς τους ως ηγέτες κινημάτων που βασίζονται στην ταυτότητα. Είναι εντελώς ενάντια στις πιο βασικές αρχές του αναρχισμού να δεχόμαστε ηγεσία από άλλους, καθώς πιστεύουμε ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι. Για τον ίδιο λόγο, δε μπορούμε να δεχτούμε την ιδέα πως δεν επιτρέπεται να αμφισβητήσουμε ή να διερευνήσουμε θέσεις που υποστηρίζονται από άλλους ακτιβιστές ή όσους αυτοπροσδιορίζονται σαν αναρχικοί – κάτι στο οποίο δυστυχώς επιμένουν πολύ συχνά οι πολιτικές της ταυτότητας.

Ο αναρχισμός δεν υποστηρίζει πατριαρχικές θρησκείες και οι αναρχικοί έχουν μακρά ιστορία συγκρούσεων με αυτές. Είναι ντροπιαστικός ο τρόπος με τον οποίο τόσο μεγάλο μέρος αυτού που περνιέται σήμερα για αναρχισμός στο Ηνωμένο Βασίλειο δρα απολογητικά προς εκείνους τους πολιτισμούς που θέλουν να αποφύγουν οποιαδήποτε εναντίωση στο δικό τους σεξισμό και την πατριαρχία τους ή ακόμα και να συνεχίζουν να υποστηρίζουν τις καταπιεστικές θρησκείες τους, απλά και μόνο επειδή οι συντηρητικοί και οι φασίστες αντιμετωπίζουν αυτές τις αντιδραστικές θρησκείες ως αποδιοπομπαίους τράγους.

Η καταστροφή αναρχικών εγχειρημάτων διεξάγεται και γιορτάζεται στο όνομα των πολιτικών της ταυτότητας, απλά για να κατευνάσει και να ικανοποιήσει εκείνους που δεν έχουν ούτως ή άλλως κανένα ενδιαφέρον για τον ίδιο τον αναρχισμό. Και αν κάποιοι αμφισβητήσουν αυτές τις καταστάσεις, γνωρίζουν την κακοποίηση ή ακόμα και τη σωματική επίθεση – συμπεριφορά που ήταν κάποτε κατακριτέα, αλλά πλέον γίνεται αποδεκτή γιατί προέρχεται από εκείνους που θεωρούνται καταπιεσμένοι.

Εδώ, περισσότερο από οπουδήποτε, είναι προφανής η απόλυτη αποτυχία της αναρχικής πολιτικής από εκείνους που υποτίθεται ότι την εκπροσωπούν. Ας αρχίσουμε αναφερόμενοι στο Freedom News (3), των οποίων η άκριτη υποστήριξη ομάδων που έχουν ελάχιστα κοινά στοιχεία με τον αναρχισμό είναι ντροπιαστική.

Ο αναρχισμός δεν είναι “πολιτική της ταυτότητας”.

Ο αναρχισμός δεν είναι απλώς μια ακόμη ταυτότητα, όπως κάποιοι επιθυμούν να ισχυριστούν. Αυτή είναι μια κοινότυπη, χονδροειδής και απλουστευτική στάση από τους ακτιβιστές της ταυτότητας και ένας τρόπος για να αποφευχθεί η απάντηση σε πραγματικά πολιτικά ζητήματα. Δείχνει επίσης την αδυναμία κατανόησης του τρόπου με τον οποίο χρησιμοποιούνται οι πολιτικές της ταυτότητας για να χειραγωγούνται, να καθοδηγούνται και να υπονομεύονται οι αναρχικοί χώροι για ιδιοτελείς και προσωπικές σκοπιμότητες. Σίγουρα, ο «αναρχικός» μπορεί να οριστεί και ως ταυτότητα, και οι αναρχικοί είναι επιρρεπείς σε συμπεριφορές “κλίκας”, που έχουν ορθά, πολλές φορές, επικριθεί. Αλλά οι ομοιότητες τελειώνουν εκεί.

Σε αντίθεση με τους πολιτικούς της ταυτότητας ή το SWP [Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα], οι περισσότεροι αναρχικοί δεν προσπαθούν να στρατολογήσουν οπαδούς, αλλά προσπαθούν να διαδώσουν ιδέες που θα υποστηρίξουν τις κοινότητες ώστε αυτές οι ίδιες να αγωνίζονται για τον εαυτό τους με τρόπους που δεν θα τις κάνουν πλέον χειραγωγήσιμες από κανέναν. Η ατζέντα μας είναι ριζικά διαφορετική και με σπάνια χαρακτηριστικά, διότι η βασική μας πολιτική δεν είναι η προώθηση της προσωπικής μας εξουσίας και ανωτερότητας. Ο αναρχισμός ενθαρρύνει τους ανθρώπους,  σύμφωνα με το πνεύμα της ελευθερίας, να αμφισβητούν τα πάντα, ακόμα και αυτά που έχουμε εμείς οι ίδιοι να τους πούμε.

Σε αντίθεση με τα έμφυτα χαρακτηριστικά ενσωμάτωσης και αποκλεισμού των πολιτικών της ταυτότητας, που καθορίζουν διαρκώς όσους είναι “εντός” και αυτούς που είναι “εκτός”, ο αναρχισμός είναι για εμάς ένα ηθικό σύνολο που καθοδηγεί τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε και αντιδρούμε απέναντι στον κόσμο. Ο αναρχισμός είναι ανοιχτός στον καθένα που μπορεί να δεί ή να ακούσει κάτι για αυτόν, είναι κάτι που μπορεί ο καθένας να το αισθανθεί, ανεξάρτητα από την καταγωγή ή το κοινωνικό και πολιτισμικό υπόβαθρο από το οποίο προέρχεται. Συχνά τα αποτελέσματα είναι ποικίλα, καθώς οι άνθρωποι τα συνδυάζουν όλα αυτά με τις δικές τους προσωπικότητες, τις εμπειρίες ζωής και άλλες πτυχές της ταυτότητάς τους.

Δεν χρειάζεται κανείς να γνωρίζει τη λέξη Αναρχία για να την αισθανθεί. Πρόκειται για ένα απλό και συνεκτικό σύνολο ιδεών που μπορούν να λειτουργήσουν ως οτιδήποτε: από την επιλογή μιας συγκεκριμένης σύγκρουσης, μέχρι την ίδρυση των κοινωνιών του μέλλοντος. Όσον αφορά τις αναρχικές αξίες λοιπόν, η οποιαδήποτε διαφωνία για τις πολιτικές της ταυτότητας έχει νόημα όταν υποτίθεται ότι αυτές οι αξίες υπάρχουν για να μας ενώνουν και όχι για να μας διαχωρίζουν.

Το να είσαι ομοφυλόφιλος ή να έχεις καφετί δέρμα δημιουργεί παρόμοιες εμπειρίες με εκείνους που μοιράζονται αυτά τα χαρακτηριστικά μαζί σου και προφανώς σημαίνει ότι είναι πιθανό να έχεις κοινωνικούς δεσμούς, ή την κοινή αίσθηση ότι ανήκεις σε αυτή την ομάδα. Ωστόσο, η ζωή είναι στην πραγματικότητα πολύ πιο περίπλοκη και τελικά ίσως να έχεις τα ίδια ή περισσότερα κοινά με μια τυχαία λευκή queer γυναίκα από ότι θα είχες με έναν μελαμψό cis άνδρα.

Οι ταυτοτικές πολιτικές αντικατοπτρίζουν, κάποιες φορές, το σωβινισμό του εθνικισμού, όπου διαφορετικές ομάδες επιδιώκουν να δημιουργήσουν τις δικές τους εξουσίες σύμφωνα με κατηγοριοποιήσεις που προέρχονται από την καπιταλιστική τάξη. Εμείς, από την άλλη πλευρά, είμαστε διεθνιστές που πιστεύουμε στη δικαιοσύνη για όλους.

Ο αναρχισμός επιδιώκει να υψώσει όλες τις φωνές, όχι μόνο εκείνες των μειονοτικών ομάδων. Η αντίληψη ότι η καταπίεση επηρεάζει μόνο τις μειονότητες και όχι τις ευρύτερες μάζες είναι προϊόν της πολιτικής της αστική τάξης που ποτέ δεν είχε κανένα ενδιαφέρον για επαναστατική αλλαγή.

Οι πολιτικές ταυτότητας τροφοδοτούν την άκρα δεξιά.

Τέλος, αξίζει να υπογραμμίσουμε πόσο χρήσιμες καταλήγουν να είναι οι πολιτικές ταυτότητας στα χέρια της ακροδεξιάς. Στην καλύτερη, η «ριζοσπαστική» πολιτική μοιάζει για τους περισσότερους σαν μια άσχετη και αδιάφορη μορφή ομφαλοσκόπησης. Στη χειρότερη περίπτωση, οι μεσοαστοί ακτιβιστές της πολιτικής της  ταυτότητας κάνουν εξαιρετική δουλειά στην αποξένωση των ήδη αλλοτριωμένων cis λευκών ανθρώπων, οι οποίοι συνθέτουν τη μεγάλη πλειοψηφία του πληθυσμού στο Ηνωμένο Βασίλειο, και όλο και περισσότερο στρέφονται προς τη Δεξιά.

Το να αγνοήσουμε αυτό το γεγονός και να συνεχίσουμε τη φαγωμάρα μεταξύ μας σχετικά με τη πολιτική της ταυτότητας θα ήταν ο ορισμός της αλαζονείας. Ωστόσο, τη στιγμή που βλέπουμε τα φασιστικά κινήματα να πολλαπλασιάζονται, η προσοχή των αναρχικών εξακολουθεί να αποσπάται από αυτή την διχαστική και διασπαστική πολιτική. Για πάρα πολλούς, οι πολιτικές ταυτότητας είναι απλά ένα παιχνίδι, που όσο εμείς του δείχνουμε απόλυτη ανοχή αυτό οδηγεί σε διαρκή αναστάτωση τους κύκλους των ακτιβιστών.

Τελική σημείωση.

Για εμάς, ο αναρχισμός είναι συνεργασία, αμοιβαία βοήθεια, αλληλεγγύη και καταπολέμηση των πραγματικών κέντρων εξουσίας. Οι αυτοοργανωμένοι χώροι των αναρχικών κινημάτων δεν υπάρχουν για όσους απλώς θέλουν να τσακωθούν με τους γύρω τους. Έχουμε μια υπερήφανη ιστορία διεθνισμού και πολυμορφίας, οπότε ας ανακτήσουμε τις πολιτικές μας δυνάμεις για ένα μέλλον που πραγματικά θα καταργεί όλους τους αποκλεισμούς.

Woke Anarchists Collective 

_____________________________________________________________

Σημειώσεις της μετάφρασης:

1) cis = μη τρανς άτομο, άτομο δηλαδή του οποίου η έμφυλη ταυτότητα ταυτίζεται με την “κοινωνικά αποδεκτή” ταυτότητα για τους γύρω.

2) terf(s) = από τα αρχικά της έκφρασης “Trans-Exclusionary Radical Feminist”, δηλαδή “Ριζοσπαστικός Φεμινισμός αποκλεισμού των Τρανς”. Αυτή η υπο-ομάδα φεμινιστριών/στων χαρακτηρίζεται ως τρανσοφοβική αφού η κριτική της βασίζεται στον βιολογικό ντετερμινισμό, κάτι που τις κάνει να μην αναγνωρίζουν τις τρανς γυναίκες ως τέτοιες αφού θεωρούν πως δεν έχουν τα βιολογικά χαρακτηριστικά που έχουν οι γυναίκες. Η “θεωρία” τους αντιτίθεται στο τρίτο κύμα φεμινισμού.

3) Ιστορικό έντυπο το οποίο εκδίδονταν από 1886 ως το 2014 στο Λονδίνο. Από τους ιδρυτές και υπεύθυνους του εντύπου ξεχωρίζει ο Πιοτρ Κροπότκιν. Ξεκίνησε με τον υπότιτλο “Ένα περιοδικό του Αναρχικού Σοσιαλισμού” και το 1889 ο υπότιτλος έγινε “Ένα περιοδικό του Αναρχικού Κομμουνισμού”. Μετά το 2014 που έπαψε την έντυπη έκδοση συνεχίζει να υφίσταται ως ιστοσελίδα και οι δημοσιεύσεις του εμφανίζονται στο https://freedomnews.org.uk/.

____________________________________

Το κείμενο δημοσιεύτηκε στα αγγλικά από την ομάδα Woke Anarchists Collective 

Η μετάφραση έγινε αρχικά απο την ομάδα Λυσσασμένοι Προλετάριοι και εδώ δημοσιεύεται με διορθώσεις από το Κενό Δίκτυο.

The post Ενάντια στον Αναρχοφιλελευθερισμό και την κατάρα των Πολιτικών της Ταυτότητας appeared first on Void Network.

Τα ΜΑΤ μας περίμεναν με ρητές εντολές, όπως μας δήλωσαν, να μην επιτρέψουν να γίνει οποιαδήποτε εκδήλωση που δεν είχε την έγκριση του Δήμου της Αθήνας. Προσπαθήσαμε να βρεθούμε στο θέατρο του Στρέφη από διάφορες μεριές, παρακάμπτοντας τη Διμοιρία που μας είχε μπλοκάρει στο ταρατσάκι του Αστέρα, όμως τα ΜΑΤ με μια τελική έφοδο στο θέατρο μας απομάκρυναν. Κάτω από την πίεση της κατάστασης κι ενώ είχε ήδη περάσει πολλή ώρα, αποφασίσαμε αυθόρμητα να κατευθυνθούμε προς το Πολυτεχνείο στην Πατησίων και να πραγματοποιήσουμε τις παραστάσεις μας εκεί, πράγμα που έγινε. Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν συγκινητική και η βραδιά κύλησε χωρίς άλλα απρόοπτα.

Εγείρονται όμως κατά τη γνώμη μας πολύ σοβαρά κοινωνικά, πολιτικά και αισθητικά ζητήματα που μας απασχολούν και που, όπως φαίνεται, θα μας απασχολήσουν και στο μέλλον.

Κατ’ αρχήν ο δημόσιος χώρος αποτελεί νησίδα ελευθερίας για αυτές και αυτούς που τον χρησιμοποιούν καθημερινά. Για εκείνες και εκείνους για τους οποίους είναι σημείο συνάντησης, δημιουργίας και ζύμωσης μακριά από εμπορευματικές λογικές. Ανήκει σε αυτές και αυτούς που λιώνουν τον παγωμένο χρόνο και χώρο της μητρόπολης και τον κάνουν ζωή.

Αντ’ αυτού, βιώνουμε την καταστολή της ελεύθερης έκφρασης στο δημόσιο χώρο, εκτός αν έχει εγκριθεί από τη δημοτική αρχή. Τι άλλο μπορεί να φέρει όμως συνειρμικά στο μυαλό αυτή η πρακτική, πέρα από τη λογοκρισία και το «γύψο»; Αυτό είναι ένα θέμα βαθιά πολιτικό που ζητάει άμεση απάντηση κοινωνική.

Ο Δήμος Αθηναίων όμως δεν είναι μόνος σ’ αυτόν τον κατήφορο. Ο Καμίνης δεν είναι τίποτα παραπάνω από άλλο ένα γρανάζι στο μηχανισμό καταστολής και ελέγχου των γειτονιών και των κινημάτων. Ουσιαστικά  ο δήμος Αθηναίων ακολουθεί κατά γράμμα τις κεντρικές κυβερνητικές πολιτικές επιλογές όπου οτιδήποτε δεν αναπαράγει χρήμα καταστέλλεται. Μια ατζέντα που προωθεί «άρτο και θεάματα» με χορηγούς τους μεγάλους κεφαλαιοκράτες και με σαφή σκοπό τη χειραγώγηση της κοινωνίας, που συμπιέζει τον πολιτισμό σε ιδρύματα εφοπλιστών και επιτίθεται σε ό,τι ελευθεριακό και αυτοοργανωμένο. Μια δυστοπική εικόνα ενός παρόντος που θα κάνουμε τα πάντα να αλλάξουμε και ενός μέλλοντος που αρνούμαστε να ζήσουμε. Και αυτό είναι ένα θέμα κοινωνικό που ζητάει άμεση απάντηση πολιτική.

Τέλος δεν μπορούμε να μην δηλώσουμε την απέχθειά μας για την εικόνα του υπέροχου υπαίθριου θεάτρου του λόφου του Στρέφη τη στιγμή που αποχωρούν οι θίασοί μας, κουβαλώντας τα κοστούμια και τα σκηνικά, για να πάρουν τη θέση τους τα ΜΑΤ κουβαλώντας τις ασπίδες και τα όπλα τους. Και αυτό είναι ένα θέμα αισθητικό που μας κάνει και ξερνάμε.

Εμείς πιστεύουμε πως τα θέατρα ανήκουν στους θιάσους, όπως η γη στους καλλιεργητές της και τα εργοστάσια στους εργάτες τους και δηλώνουμε πως θα συνεχίσουμε να κάνουμε το θέατρο που πρεσβεύουμε, στο δημόσιο χώρο και στις κινηματικές εκδηλώσεις, κόντρα σε αφεντικά, καταστολή, κεφάλαιο. Πάντα με αγάπη για την τέχνη μας, συντροφικά, ενωτικά, με όπλο την αλληλεγγύη και τον αλληλοσεβασμό, μέχρι να φτιάξουμε την κοινωνία στην οποία κάθε γειτονιά θα έχει ένα θέατρο στην πλατεία της και κάθε παρέα θα φτιάχνει και θα μοιράζεται με τους άλλους την τέχνη της, πέρα από ειδικούς και αυθεντίες, χωρίς την άδεια κανενός.

Buffonata-Τσιριτσάντσουλες

Ιούλιος 2018

The post Το Θέατρο στο γύψο- Τσιριτσάντσουλες / Buffonata για την απαγόρευση των παραστάσεων από τον Δήμαρχο Αθηναίων Γ.Καμίνη appeared first on Void Network.

Την ίδια στιγμή παραδίδουν τις πλατείες και τα πάρκα μας σε γελοίες, εμπορικές εκδηλώσεις αναπαράστασης “ελευθερίας” διοργανωμένες από τον Οργανισμό Πολιτισμού Αθλητισμού και Νεολαίας του δήμου Αθηναίων, την Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ωνάση, διαφημιστικές εταιρείες, Μ.Κ.Ο. και άλλες βλακώδεις εμποροπανήγυρεις. Οι συντηρητικές και απολυταρχικές αποφάσεις τους δεν θα μείνουν αναπάντητες.

Η πόλη, τα πάρκα και οι πλατείες ανήκουν σε όλους εμάς, δεν ανήκουν ούτε στον δήμαρχο, ούτε στους αστυνομικούς. Δεν θα επιλέξει, ούτε θα αποφασίσει ο υπουργός δημόσιας τάξης, ο δήμαρχος και η περιφερειάρχης την κουλτούρα μας και την αισθητική μας, δεν θα πάρουμε την άδεια τους για να ζούμε, να δημιουργούμε, να συναντιόμαστε, να γιορτάζουμε και να αγωνιζόμαστε στους δρόμους της πόλης μας.

Καταστρέφουν ένα κοινωνικό κεκτημένο ελεύθερων αυτοοργανωμένων εκδηλώσεων με ιστορία πάνω από 40 χρόνια στην πόλη των Αθηνών και σε άλλες πόλεις της χώρας. Επιβάλλουν ένα είδος άμεσης λογοκρισίας σε χιλιάδες ανθρώπους.
Μας γυρνάνε με αυτό τον τρόπο πίσω στα χρόνια της Δικτατορίας.
ΘΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ!
ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΑΔΕΙΑ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ!

ΚΕΝΟ ΔΙΚΤΥΟ [Θεωρία, Ουτοπία, Συναίσθηση, Εφήμερες Τέχνες]

https://voidnetwork.gr

The post Λογοκρισία εκδηλώσεων στον Δημόσιο Χώρο- Κενό Δίκτυο appeared first on Void Network.

Athens In Flames Vol II

Intro: Trip Hop // Drum n’ Bass

Ραπ live :

Oχετος:
Nova Roma-Laru-Case-Sayatan-Kάρτας-Pawaksskii

Rap Τέχνασμα
Ολα Δένουν
Παλάτια Πέφτουν
Ex Nihilo
Πυράκανθος

Techno act από τους:

Love Techno – Hate Greece
Dr.Makhno//Fortal//Sron

ΣΑΒΒ.7/7- ΛΟΦΟΣ ΣΤΡΕΦΗ

ΠΟΛΥΜΟΡΦΙΑ//ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ//ΑΝΑΡΧΙΑ

Τους τελευταίους μήνες παρατηρείται όξυνση της καταστολής ως προς τα διάφορα δρώμενα που οργανώνονται από τον αντιεξουσιαστικό χώρο στους ανοιχτούς & δημόσιους χώρους στο κέντρο της Αθήνας. Με αφορμή την συσπείρωση, αρχικά, διαφόρων επιτροπών από «αγανακτισμένους πολίτες» και τις πιέσεις αυτών στο Κράτος με την κατηγορία για «ανοχή στην ηχορύπανση», για «μη φορολογούμενες επιχειρήσεις» και στην τελική για «παρτάκια που κάνουν κάποιοι από τα βόρεια προάστια χωρίς άδεια και σεβασμό στους ντόπιους κατοίκους», κινητοποιήθηκε ξανά η κρατική καταστολή.

Πριν κάποιες βδομάδες, στις 20/06/2018, ο αναπληρωτής υπ.Προ.Πο Νίκος Τόσκας ανακοίνωσε, παράλληλα με την στοχοποίηση των περιθωριοποιημένων γειτονιών (π.χ. η περιοχή του Ζεφυρίου όπου διαμένει κοινότητα Ρομά), πως «μετά την Δυτική Αττική θα ενταθεί η επέμβαση αστυνομικών στα Εξάρχεια, ενώ έχουν δοθεί συγκεκριμένες οδηγίες στην αστυνομία για την ηχορύπανση στο λόφο του Στρέφη». Αποτέλεσμα; η ακύρωση τις τελευταίες μέρες διάφορων εκδηλώσεων (party & lives) στον λόφο του Στρέφη όπου μπάτσοι εκδίωξαν τον κόσμο των διοργανώσεων. Ο λόφος, κομμάτι των εξαρχείων που αποτελεί χρόνια τώρα πεδίο κοινωνικοποίησης των ανθρώπων που κινούνται στην γειτονία, είναι η προσπάθεια να εγκαθιδρυθεί πλέον και στην καθημερινότητά μας, η επιθετική πολιτική του κράτους με σκοπό την «εξυγίανση» των προβληματικών για αυτό περιοχών.

Ο πόλεμος για την αφομοίωση και την οικονομική εκμετάλλευση των Εξαρχείων είναι πολυμέτωπος και σχιζοειδής. Από την μία, η καλλιέργεια του μύθου του «αβάτου» και η, όλο και αυξανόμενη, περιθωριοποίηση της γειτονίας, στοχεύει στην υποτίμηση του τεράστιου οικονομικού «φιλέτου» του κέντρου της μητρόπολης. Το κράτος και το κεφάλαιο ξέρουν καλά να κάνουν την δουλεία τους· η πάγια τακτική «διαίρει και βασίλευε», όσο η ανθρωπιστική κρίση βρυχάται, διαμορφώνει το εύπορο έδαφος για την επερχόμενη κοινωνική αναδιάρθρωση και την εκμετάλλευση της, ως τώρα, «ειδικής» οικονομικής ζώνης. Τα πρώτα σημεία των «ευρωπαϊκών» καιρών ήδη κάνουν αισθητή την παρουσία τους και η επέλαση των airbnb κάνει σιγά-σιγά την γειτονιά οικονομικά δυσπρόσιτη για τους ανθρώπους που κινούνται σε αυτήν. Από την άλλη; Η στρατικοποίηση της περιοχής με την περικύκλωση της από μπατσοκλούβες και η μονιμοποίηση του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης μέσα στα εξάρχεια, κομμάτι του οποίου είναι και τα τελευταία φαινόμενα καταστολής των δημόσιων εκδηλώσεων, είναι η στρατηγική πορεία του κράτους για να διαλύσει τις διαδικασίες κοινωνικών αντιστάσεων που λαμβάνουν χώρα στη γειτονιά.

Ο λόφος δεν είναι το μόνο μέρος στο οποίο το κράτος επιβάλει την εξομάλυνση του κοινωνικού πεδίου. Το Σάββατο 08/06/2018, έγινε προσπάθεια καταστολής από τις δυνάμεις των ΜΑΤ, του live οικονομικής ενίσχυσης του ταμείου αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστών στην πλ.πρωτομαγείας, όπου οι μπάτσοι δώσαν διορία «ως τις δώδεκα» για να λήξει η συναυλία, κάτι που ο συγκεντρωμένος κόσμος απέτρεψε με την παρουσία του, και το live συνεχίστηκε επιτυχώς. Την αμέσως επομένη όμως, στις 09/06/2018 το «Indie Free Festival» (μέρος των εσόδων του οποίου θα διατίθεντο για την στήριξη του αγώνα των κατοίκων της Σαμοθράκης ενάντια στην καταστροφική εγκατάσταση των ανεμογεννητριών στα βουνά του νησιού), διοργάνωση με 28 συνεχόμενα χρόνια παρουσίας, βρίσκει ενώπιον του διμοιρίες από το πρωί τοποθετημένες στο Πεδίον του Άρεως που αποκλείουν την περιοχή και ακυρώνουν το φεστιβάλ.

Το κράτος προφανώς και δεν χτυπάει τις δημόσιες αντιεξουσιαστικές εκδηλώσεις για την «ηχορύπανση». Υπάρχουν άπειρα παραδείγματα μαγαζιών, night-clubs, afterάδικων και λοιπών μπάρ της αλλοτρίωσης που δημιουργούν προβλήματα τέτοιων ειδών στην γειτονία των εξαρχείων και όχι μόνο. Προφανώς το κράτος στοχεύει τον χαρακτήρα, τους σκοπούς και τα περιεχόμενα που προωθούν οι αντιεξουσιαστικές d.i.y. διοργανώσεις. Το κράτος χτυπά την αλληλεγγύη, όπως η πρόσφατη δικογραφία – φιάσκο περί «επαναστατικού ταμείου» που στήθηκε πάνω στους αλληλέγγυους και τις αλληλέγγυες πολιτικών και μη κρατουμένων. Η οικονομική ενίσχυση βαφτίζεται στήριξη της εγχώριας «τρομοκρατίας» και ο κόσμος της αλληλεγγύης καθώς και αυτή η ίδια παράνομη. Το κράτος χτυπά τηναυτοοργάνωση, που δεν εμπεριέχει κοινωνικούς και ταξικούς αποκλεισμούς, που δεν εμπεριέχει μαφιόζικες bussines, που δεν του εξασφαλίζει κέρδος, που προωθεί την συνάντηση, την κοινωνικοποίηση και την δόμηση αδιαμεσολάβητων σχέσεων μεταξύ των ατόμων και όχι απλώς μια στείρα κατανάλωση και κενές θεαματικές αναπαραστάσεις. Το κράτος χτυπά την δημιουργία, την ψυχαγωγία και την διασκέδαση των από-τα-κάτω. Το κράτος χτυπά τα εδάφη στα οποία αναπτύσσονται εξεγερτικές δυνατότητες και προοπτικές.

Σαν σώμα το οποίο συναντήθηκε για να πλαισιώσει την διοργάνωση του αναρχικού φεστιβάλ Athens In Flames, σκοπός του οποίου, για δεύτερη συνεχή χρονιά, είναι η οικονομική ενίσχυση διωκόμενων αγωνιστών, καταλαβαίνουμε πως πολύ πιθανόν να μην αποτελέσουμε εξαίρεση σε αυτόν τον νέο κανόνα που πάει να μας επιβληθεί. Αντιλαμβανόμενες/οι πως αποτελούμε και εμείς με την σειρά μας στόχο καταστολής, αλλά ταυτόχρονα με επίγνωση πως η συγκεκριμένη συνθήκη δεν αφορά εμάς προσωπικά, αλλά κάθε μελλοντική διοργάνωση που δεν συμβαδίζει με τους όρους της κυριαρχίας, της νομιμότητας, της τάξης και της ασφάλειας, καλούμε σε συγκέντρωση για την υπεράσπιση του δημοσίου χώρου, το Σάββατο 07/07/2018, από τις 18:00 έως και τις 21:00 στο ταρατσάκι του αστέρα στον λόφο του Στρέφη.

Γιατί αν δεν αντισταθούμε σε όλες τις γειτονιές, οι πόλεις μας θα γίνουνε μοντέρνες φυλακές.

Αλληλεγγύη \\ Πολυμορφία \\ Αναρχία

The post ΣΑΒΒ.7/7 Κάλεσμα σε συγκέντρωση υπεράσπισης του δημόσιου χώρου στο λόφο του Στρέφη+ FESTIVAL appeared first on Void Network.

A writer is searching for a playful hero in crisis-stricken Athens, someone who lives every minute as if it were his last one. Following a brass band and a peculiar troupe of acrobats the writer comes across a community of artists who stuck their tongues out at the grey regularity and the Capital Controls. He finally realises that, during the crisis, Athens has transformed into a genuine underground weird city.

“Αναζητώντας νέους δρόμους μες στην Κρίση, στάθηκα τυχερός και συναντήθηκα με μια από τις πιο ξέφρενες παρέες καλλιτεχνών και μουσικών της Αθήνας. Την περίοδο που η πόλη μας μεταμορφώθηκε σε μια underground μητρόπολη της Μεσογείου. To ATHENS BEAT (64 mins) είναι το πρώτο μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ που έκανα, χάρη στη βοήθεια εκλεκτών φίλων. Τους ευχαριστώ! Μα πάνω από όλα ευχαριστώ τους φίλους καλλιτέχνες και μουσικούς αυτής της ξέφρενης παρέας για τις μοναδικές στιγμές που μας χάρισαν και που συνεχίζουν, ευτυχώς, να μας χαρίζουν στα σκοτεινά «υπόγεια» της πιο αδάμαστης πόλης του κόσμου.
Σας παρουσιάζω το trailer της ταινίας μας!” Βαγγέλης Μπέκας

—
Στο ATHENS BEAT συμμετέχουν:
Μusic bands: The Sexy Christians Elektro Balkana, Brass band of Metaxourgio & Keramikos, Rumba Mafia, Muchatrela Band, Cirko Cachivache, RSLG Quartet, L.Grigoriou & the Global Daoulia, Aera Patera, Afro Cargo +, Μαντάρες Ράδιο Σολ, Zoro&Buzz, The Tape of Jazz Who Left
Drum bands: Batala Atenas, Bloco Swingueira – samba reggae Atenas Anasa Cultural Center

Camera: Anna Antonopoulou Apostolis Koutsianikoulis Ariss Hist(Aris Pavlidis), Vangelis Bekas, Zafeiris Haitidis
Script editor: Eftychia Panayiotou
Subtitles: Nickie Lambrinakou, Stelios Giannoulakis
Line producer: Kostas Kolimenos, Anna Antonopoulou
Produced by Vangelis Bekas & Γιώργος Μπέκας
Sound design: Schema Musicalis (Stelios Giannoulakis)
Written, directed & edited by Vangelis Bekas
—
Abroad distribution: Series Balkans Distribution Series Balkans
—
Ο ΑΛΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΔΩΡΕΑΝ ΦΑΓΗΤΟ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο Εμπρός Ορίζοντας Γεγονότων Dimitris Tzimeas Fotis Athanasiou Γιώργος Ιωάννης Κατακουζηνός Alvaro Ramirez τζιμης ευθυμιου Elderdiery Mohamed Fadul Calliope Poppy Anastouli Kyr Ban Vassil PapastΚωνσταντινος Πολυχρονοπουλος Elena Aggelopoulou Elena Lygkou Stefano Skoul Stratos Kafetzo Paok Sophia Orange PurpleLydia Margaroni Michael Afolayan Stefanos Pappas Μαριλένα Φλέσσα George Orfanoudakis ΠΑΛΑΙΟΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ / OLDBOOKS.GR Constantin Stakos Νίκος Χρυσός Chara TzokaTina Tzoka Communitism

#athens #music #documentary

The post ATHENS BEAT documentary appeared first on Void Network.

Ο Ελευθερος Κοινωνικός Χώρος Φαβέλα (Ναυάρχου Βότση 11 Πειραιάς) συμπληρώνει ένα χρόνο λειτουργίας και διοργανώνει εορταστικό τριήμερο εκδηλώσεων.

-Πέμπτη 29/3 (στη Φαβέλα):
*Στις 20:00 H θεατρική ομάδα του χώρου παρουσιάζει τη νέα της παράσταση, “Bluebird και άλλες ιστορίες…”
*Mετά το πέρας της παράστασης θα ακολουθήσει party.

————————–————————–————————–————

-Παρασκευή 30/3 (στη Φαβέλα) :
* Στις 19:00 εκδήλωση-συζήτηση “Τα κοινά αγαθά πέρα από την κρατική και ιδιωτική διαχείριση” με τους: Αντώνη Μπρούμα (Αντιεξουσιαστική Κίνηση ) Γιώργο Παπανικολάου (Καθηγητή Πανεπιστημίου)
*Στις 22:00 ρεμπέτικο γλέντι με τους Doumanians – Ρεμπέτικη κολεκτίβα

————————–————————–————————–————

-Σάββατο 31/1 (στο Πανεπιστήμιο Πειραιά) :
* Στις 18:30 Εκδήλωση-συζήτηση “Ένας χρόνος Φαβέλα – Η σημασία ενός Ελεύθερου Κοινωνικού Χώρου στον Πειραιά”
* Στις 20:30 Συναυλία στο Πανεπιστήμιο Πειραιά, με τους 

BAiLdSA, Fundracar, The Titz Punk Rock, JK One & DJ Wheel M, Tiny Jackal, και ΔΠΘ ( Μαύρο Λούκι ) Ψυχόδραμα 07′

* Η Φαβέλα θα είναι ανοιχτή και τις 3 μέρες από τις 18:00 και θα λειτουργεί ταυτόχρονα bazaar βιβλίου στον πρώτο όροφο. (περισσότερες πληροφορίες σύντομα)

*Οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν στο χώρο της Φαβέλας (Ναυάρχου Βότση 11, Πειραιάς), ΕΚΤΟΣ από την εκδήλωση του Σαββάτου και το Live που θα γίνουν στο Πανεπιστήμιο Πειραιά (Καραολή & Δημητρίου 80 Πειραιάς) . Η είσοδος στο live θα είναι με προαιρετική οικονομική ενίσχυση.

* Στα πλαίσια του ενός χρόνου λειτουργίας, θα τυπωθεί συλλεκτικό μπλουζάκι που θα διατίθεται στο τριήμερο σε περιορισμένα αντίτυπα.

Σας περιμένουμε όλους!

Free social center Favela (Navarhou Votsi 11- Piraeus) reaches one year of running, since it’s opening and organizes a three day jamboree. The program until now is as follows:

–Τhursday 29/3 Favela’s workshops/teams day :
* At 20:00 Acting workshop: Theatrical play(in greek) “Bluebird and other stories…”)
* Bar will be accessible before and after the event

–Friday 30/3 
*At 19:00 “Common goods beyond state and private management”, with Antonis Broumas (Antiauthoritarian Movement)
and George Papanikolaou (University Professor)
*At 22:00 Rebetiko revelry by Dumanians

–Saturday 31/3 
*At 18:00 “Presentation – Favela: One Year – the importance of a free social center in Piraeus
*At 21:00 Live act at the University of Piraeus
Line Up: Tiny Jackal, Jk1 & dj wheel M, ΔΠΘ, Fundracar, Baildsa

* Premises will be open during the whole 3-day festivities from 18:00. Α massive book bazzaar will also take place on the first floor of Favela.( more information soon available)

* The events will take place at the Free Social Center Favela, EXCEPT the one on Saturday and the live concert, which will take place at the University of Piraeus. Free entrance /optional financial support.

*Collectible t-shirts will also be available in limited copies.

The post Ένας Χρόνος Φαβέλα! One year Free Social Spave FAVELA 29/3- 1/4 appeared first on Void Network.

Ανάμεσα στα θύματα των νεοναζί βρίσκονταν και η Ελευθερία Τομπατζόγλου, δικηγόρος της οικογένειας Φύσσα στην δίκη της Χρυσής Αυγής η οποία υπέστη σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις κάτι το οποίο κατά την ”ανερμάτιστη” έδρα του δικαστηρίου δεν αποτελεί εύλογη αιτία για να γίνει δεκτό το αίτημα των συνηγόρων της πολιτικής αγωγής να ανασταλεί η διαδικασία προσωρινά έως ότου αναρρώσει η δικηγόρος και συνεπώς κρίνεται απορριπτέα..

Η επίθεση στην Φαβέλα αποτελεί προϊόν μιας συνέχειας επιθέσεων που πραγματοποιούν οι φασίστες, επ’ αφορμής του Μακεδονικού στην προσπάθεια τους να εκμεταλλευτούν και να αξιοποιήσουν το ιδεολογικό-πολιτικό momentum που τους δόθηκε, σε αυτοοργανωμένους χώρους.

Η καμένη Libertatia, ο Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος ΣΧΟΛΕΙΟ στη Θεσσαλονίκη, το Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο ΕΜΠΡΟΣ, η Λέλας Καραγιάννη, η Ματρώζου και η Φαβέλα αποτελούν τους χώρους που έχουν δεχθεί επίθεση από τότε που ξεκίνησε το εθνικιστικό παραλήρημα που συνόδευσε το Μακεδονικό στην επανεμφάνισή του στο παλκοσένικο της πολιτικής σκηνής.

Οι προστάτες του κεφαλαίου, επίγονοι των Ναζί προσπαθούν να ανακτήσουν την χαμένη τους συσπείρωση μετά την κοινωνική τους αποδυνάμωση. Αυτές οι κινήσεις τους αποβλέπουν στον εκφοβισμό και την κατατρομοκράτηση των δυνάμεων του κινήματος. Μάταιες οι ελπίδες τους. Μια σύντομη ματιά στην ιστορική συνέχεια της αντιφασιστικής πάλης επαρκεί για να συνάγει κανείς το συμπέρασμα πώς το κίνημα ενδυναμώνεται περισσότερο όταν δέχεται τέτοιου είδους επιθέσεις.

Αυτοί που ξεχειλίζουν από φόβο είναι οι ίδιοι οι φασίστες. Σε επίπεδο δρόμου αλλά και στη νεολαία  οι δυνάμεις τους είναι εντελώς αναντίστοιχες με το εκλογικό τους μπόι,  και το Μακεδονικό εν τέλει αποδεικνύεται  μια απέλπιδα προσπάθεια να ξανά μετατρέψουν την φασιστική άμπωτη σε πλημμυρίδα, όπως τις χρυσές γιαυτούς μέρες πριν τη δολοφονία Φύσσα..

Το αντιφασιστικό κίνημα, ως είθισται να κάνει, θα φροντίσει να επαληθεύσει με υλικούς όρους την αποτυχία τους και να μεταβολίσει την προσπάθεια τους σε κενό.

Καλούμε, σήμερα τον κόσμο να πλαισιώσει την αντιφασιστική διαδήλωση στον Πειραιά και να δώσει μια μαζική κοινωνική απάντηση στις ναζιστικές επιθέσεις.

Όλοι/ες στην συγκέντρωση ΠΑΡ. 2/3 στην Πλατεία Καραϊσκάκη (έναντι πλ. Σταθμού Πειραιά) στις 6.00 μ.μ.

ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ- Περιφέρεια Αθήνας 

http://anarchist-federation.gr/

The post Αλληλεγγύη στην Φαβέλα, ούτε σπιθαμή γης στους φασίστες- ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ Περιφέρεια Αθήνας appeared first on Void Network.

Ας μην ξεγελιέται ο κόσμος: οι επιθέσεις αυτές και ο εμπρησμός του κτιρίου δεν θα μπορούσαν να γίνουν χωρίς την “κάλυψη” του συλλαλητηρίου για τη Μακεδονία. Εκεί πήγαιναν και από εκεί γυρνούσαν. Όλες οι ακροδεξιές και νεοναζιστικές ομάδες καλούσαν εκεί, αλλά κανείς δεν νοιάστηκε για το γεγονός αυτό, προσφέροντάς τους κοινωνική νομιμοποίηση και δημόσιο χώρο για να εκφραστούν και να δράσουν. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι όλα αυτά δεν θα μπορούσαν να γίνουν υπό άλλες συνθήκες και γι’ αυτό ας αναλογιστεί ο καθένας τη στάση του απέναντι στο φασισμό. Αυτές οι ενέργειες από τέτοιες παρακρατικές ομάδες λειτουργούν ως συμπλήρωμα της κρατικής καταστολής απέναντι σ’όσους αγωνίζονται και αντιστέκονται για κάτι καλύτερο. Ας αναλογιστεί ο καθένας ποιους ωφελεί ο εμπρησμός ενός κτιρίου με πάνω από έναν αιώνα ιστορίας, το οποίο και βρισκόταν σε καθεστώς εγκατάλειψης για δεκαετίες. Ενός κτιρίου που εμείς ως αναρχικοί, ελευθεριακοί κομμουνιστές και επαναστάτες αποφασίσαμε να καταλάβουμε και να συντηρήσουμε, αφενός για να καλυφθούν στεγαστικές ανάγκες προλετάριων, μεταναστών και ανθρώπων που βάλλονται από το κράτος και τον καπιταλισμό και αφετέρου για να δημιουργηθεί ένας χώρος ριζοσπαστικής πολιτικής ζύμωσης ατόμων και προώθησης μιας νέας ελευθεριακής κουλτούρας. Πρέπει να γίνει ξεκάθαρο ότι πρόκειται για μια εγκληματική ενέργεια, που θα μπορούσε να έχει και τραγικό απολογισμό, δηλαδή νεκρούς.

Οι επιθέσεις αυτές δεν πρόκειται να μας σταματήσουν στον αγώνα ενάντια σε κράτος, κεφάλαιο και φασισμό. Καμία επίθεση δεν πρόκειται να μας τρομοκρατήσει ούτε και πρόκειται να κάνουμε το χατίρι σε κανένα φασίστα, αλλά με ατσαλωμένη τη συνείδησή μας και με πείσμα για μια κοινωνία ισότητας και ελευθερίας, θα συνεχίσουμε να μαχόμαστε για τα ιδανικά μας.

ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΕΣ
ΝΑ ΥΨΩΣΟΥΜΕ ΑΝΑΧΩΜΑΤΑ ΣΤΗ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

ΠΟΡΕΙΑ ΔΕΥΤΕΡΑ 22/1 ΣΤΙΣ 18.00 ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ

Libertatia / συλλογικότητα για τον ελευθεριακό κομμουνισμό

The post ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ LIBERTATIA στην θεσσαλονίκη ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΜΠΡΗΣΜΟ ΤΗΣ από φασίστες- Κυρ.21/1/2018 appeared first on Void Network.