γεωργία τρούλη | Void Network https://voidnetwork.gr/tag/γεωργία-τρούλη/ Theory. Utopia. Empathy. Ephemeral arts - EST. 1990 - ATHENS LONDON NEW YORK Fri, 23 Mar 2018 12:05:45 +0000 en-US hourly 1 https://voidnetwork.gr/wp-content/uploads/2016/06/cropped-logo-150x150.jpg γεωργία τρούλη | Void Network https://voidnetwork.gr/tag/γεωργία-τρούλη/ 32 32 Cafe de flore – Γεωργία Τρούλη https://voidnetwork.gr/2018/03/23/cafe-de-flore-%ce%b3%ce%b5%cf%89%cf%81%ce%b3%ce%af%ce%b1-%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%8d%ce%bb%ce%b7/ Fri, 23 Mar 2018 12:05:45 +0000 https://voidnetwork.gr/?p=15822 [κανένα εύρος δεν μπορεί να διανυθεί χωρίς αντανάκλαση] Κι όταν εκείνο το τερατάκι στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου Σου προκαλούσε τρόμο κι εσύ σχημάτιζες σε σχήμα οβάλ Μια κραυγή stop Σχισμή που λέγεται στόμα σε πρόσωπο –αραιωμένα τα δύο οστέινα που Που λέγονται δόντια Όλη η υπόλοιπη ήσουν τσιμεντωμένη με θέληση Ποτέ δεν κατάλαβες πως η σύνθεση απαιτεί Απόσχιση Μετατόπιση και Διαχωρισμό του χώρου σε πολλά τμήματα Έτσι που κυλινδρικά να μπαίνουν οι ζωές και τα επεισόδια Να ενώνονται και να τεντώνονται στον χρόνο Μέχρι να βρουν την δίδυμη φλόγα σε μια δυνητική μετενσάρκωση Τότε που σε φώναζα Ένα στόμα

The post Cafe de flore – Γεωργία Τρούλη appeared first on Void Network.

]]> [κανένα εύρος δεν μπορεί να διανυθεί χωρίς αντανάκλαση]

Κι όταν εκείνο το τερατάκι στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου
Σου προκαλούσε τρόμο κι εσύ σχημάτιζες σε σχήμα οβάλ
Μια κραυγή stop
Σχισμή που λέγεται στόμα σε πρόσωπο –αραιωμένα τα δύο οστέινα που
Που λέγονται δόντια
Όλη η υπόλοιπη ήσουν τσιμεντωμένη με θέληση
Ποτέ δεν κατάλαβες πως η σύνθεση απαιτεί Απόσχιση
Μετατόπιση και Διαχωρισμό του χώρου σε πολλά τμήματα
Έτσι που κυλινδρικά να μπαίνουν οι ζωές και τα επεισόδια
Να ενώνονται και να τεντώνονται στον χρόνο
Μέχρι να βρουν την δίδυμη φλόγα σε μια δυνητική μετενσάρκωση
Τότε που σε φώναζα Ένα στόμα διάπλατο και παγιδευμένο στο βάθος
Οισοφάγο των λέξεων
Χρειάζομαι νερό και μια μήτρα να γεννηθώ από την αρχή
Και με τον ώμο ξεγύμνωτο
Να μπορώ να καμπυλώνω την μουσική στον χώρο και τον χώρο στην μουσική
Κι εσύ μου έδωσες όλη την πηγή του χρόνου από τότε που
Η σημασία της αφής πήρε διάσταση άλλη

Σε ερωτεύομαι μόνο για να με αφήνεις να μεγαλώνω σε μια εικόνα γεμάτη συγκόλληση
«μέχρι τον ουρανό» μου έλεγες
Με πήγαινες βόλτα ακόμη και όταν η βροχή δημιουργούσε θολότητα
Στα μάτια στο δέρμα μου Ένα πέρασμα που καμιά σου λέξη δεν συμπληρώνει
«Μαμά. Καφέ;»
Μια μουσική φράση να την θυμάμαι
Να περπατάω διαφορετικά ανάμεσα στα δέντρα και στο μερικό των ανθρώπων
Καμιά μουσική δεν προκάλεσε σύνθεση τότε που ήθελα χάρτινα καράβια
Να περπατάνε στο ρείθρο του δρόμου
Παρά μόνο το σώμα μου μέσα σ’ ένα Άλλο
Τόσο ντυμένο Γυμνότητα
Που ένιωθα τον κάθε πόρο ν’ αναπνέει έναν Άλλον
Χρόνο ζωής Ποτέ δεν κατάλαβα από πού έρχονται τα όνειρα
Και πόση ταχύτητα κρύβουν οι εφιάλτες
Πάντα σε ένα οδόστρωμα που συνταιριάζει ένωση δύο γραμμών λευκών
Όπως τα μπροστινά σου δόντια – το κενό αυτό που μοιάζει αδιαχώρητο
Και όλο αναπνοή-
Έτσι. Τόση απόσταση χωρίζει την αγάπη αυτού που φέρνει στον κόσμο
Γι’ αυτόν που στον κόσμο έρχεται———-Τόση απόσταση_______________
Από τον έρωτα που κάποτε είχε επιθυμήσει για αυτόν που θα επιθυμήσει ξανά
Ίσως μια νύχτα που ο χορός θα είναι κάλεσμα για διαφορετικό χρώμα μαλλιών
Σώμα και απεύθυνση, ίσως να καταλάβεις πως πολύ λίγο αλλάζει
Η εικόνα στο κάδρο μιας ζωής που διαδέχεται Άλλη-
Οι εγκοπές πάνω στο βινύλιο χαράσσουν πορεία κυκλοτερή
Και αναπόφευκτα ξαναγυρίζουν στο σημείο το ίδιο που μικρός όλος ερώτηση
Αναφωνούσα για το Εγώ και τον Άλλον
«Μαμά, καφέ;»
Κι εσύ σχημάτιζες μια κραυγή οβάλ στο στρογγυλό του προσώπου
Κι έπειτα με δύο δόντια – σηματοδότες αραιά κοφτερά μου έσκαγες ένα χαμόγελο
Πείσμα- από πουθενά αλλού αγάπη δεν ρούφηξες
Με άχνισες μητρικό γάλα και αγάπη μυθική –
Γυναίκα όλο κτήση-
Έβαζες στο πικ απ
Το café de flore
Μια εποχή στο Παρίσι
Μερικές φορές σκέφτομαι: «μικρός πρόλαβα Δύο φορές να νιώσω
Αλλά με την ίδια απόσταση-μηδενική- σαν τις γραμμές στο δρόμο
Και σαν τα δόντια σου που χάνονται σε μια μουσική
Όλο θέληση
Όλο ματαίωση
Για έναν δρόμο που διανύσαμε ως τη μέση»

The post Cafe de flore – Γεωργία Τρούλη appeared first on Void Network.

]]> ” Ε9 και τα πολλαπλάσια του 3″ – Γεωργία Τρούλη https://voidnetwork.gr/2017/09/02/%ce%b59-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%b1-%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%bb%ce%b1%cf%80%ce%bb%ce%ac%cf%83%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-3-%ce%b3%ce%b5%cf%89%cf%81%ce%b3%ce%af%ce%b1-%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%8d/ Sat, 02 Sep 2017 08:42:07 +0000 https://voidnetwork.gr/?p=15082 Έχω μια στεναχώρια μεταφρασμένη στην πλάτη μου Έχω μια φυγή κρεμασμένη στο στήθος Έχω αποφάσεις με χέννα σ’ όλες τις φύτρες των μαλλιών Κάθε μέρα κάνω ζύμη την χαρά στα χέρια μου Την απλώνω στους δικούς και στους χώρους Κάποια στιγμή απολαμβάνω τη συνήθεια να στηρίζομαι στα δύο πόδια Κι εκεί κάτω κάτω βρίσκω τις ρόδες της κόρης μου Με κρατά απ’ το χέρι για να ρυθμίσει δύναμη στην κοιλιά και στα μάτια της   Έχω μια διπλή τομή στο τέλος του κορμού Μαζί κάνουμε βόλτα και κάθε τρεις μήνες την βλέπω να μεγαλώνει Κόβει το νήμα το μεταξωτό το

The post ” Ε9 και τα πολλαπλάσια του 3″ – Γεωργία Τρούλη appeared first on Void Network.

]]> Έχω μια στεναχώρια μεταφρασμένη στην πλάτη μου
Έχω μια φυγή κρεμασμένη στο στήθος
Έχω αποφάσεις με χέννα σ’ όλες τις φύτρες των μαλλιών
Κάθε μέρα κάνω ζύμη την χαρά στα χέρια μου
Την απλώνω στους δικούς και στους χώρους
Κάποια στιγμή απολαμβάνω τη συνήθεια να στηρίζομαι στα δύο πόδια
Κι εκεί κάτω κάτω βρίσκω τις ρόδες της κόρης μου
Με κρατά απ’ το χέρι για να ρυθμίσει δύναμη στην κοιλιά και στα μάτια της

 
Έχω μια διπλή τομή στο τέλος του κορμού
Μαζί κάνουμε βόλτα και κάθε τρεις μήνες την βλέπω να μεγαλώνει
Κόβει το νήμα το μεταξωτό
το τοποθετεί στα μαλλιά στα πλευρά και στα γόνατα

 
Έχω μια αντίδραση κάθε μέρα από τον γιο
Μαζί συζητάμε και κάθε τρεις μήνες φτύνει τις λέξεις
που του ‘μαθα να μιλά και να γράφει

 
Όπως τώρα το καλοκαίρι δεν καταπίνει από το καρπούζι κουκούτσια
Έχω ένα κιλό νεκταρίνια σε κάθε μια από τις έξι μασχάλες μου
και φτιάχνω μούστο από σύκα με  εννιά πατούσες
Κάθε 3 του μήνα βγάζω τα ε από τις τροφές
Έχω ένα τηλέφωνο κι ένα αγκίστρι στο αυτί και στη μύτη μου
Αλλάζω φωνή θέση και ύψος κατά βούληση
Κυρίως ακροατή και ψαρά
Έχω μια περόνη περασμένη στην κνήμη μου και μια κλείδα στον κάθε σύντροφο
Έχω ένα τέλος παρτίδας σε κάθε παιχνίδι κι ένα παιχνίδι χωρίς τέλος

 
Έχω μια γάτα που με κάνει να κλαίω. Και με κάνει να γελώ ενώ νευριάζω
Έχω δύο νησιά και δύο πόλεις γεμάτες φραγκόσυκα
Είμαι η κτήση της διαδρομής μου

Κι έχω ένα πρόστιμο αστικό που δεν πλήρωσα
Είπα -σε αγαπώ Κι άλλαξε ο χώρος στα μάτια μου
Εκεί κουβαλούσα θυμό όταν πασάλειψα με φόβο τα νύχια
Τώρα δεν βάφω τίποτα. Παρά μόνο έναν τοίχο που Είναι_
Η επιμέλεια μιας μορφής που αντιστοιχεί στις φορολογικές δηλώσεις
και σε όλα τα πολλαπλάσια του τρία

Η Γεωργία Τρούλη γεννήθηκε τον Νοέμβριο του 1979. Κατάγεται από την Κρήτη και ζει στην Θεσσαλονίκη.Είναι μέλος του συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων, της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης και του Κύκλου Ποιητών.

The post ” Ε9 και τα πολλαπλάσια του 3″ – Γεωργία Τρούλη appeared first on Void Network.

]]>