Οι ήρωες μου σε αυτό το βιβλίο ήταν εκείνοι οι άνθρωποι (ειδικά νέοι) που σήμερα κατονομάζονται ως “μαζικοί δολοφόνοι” επειδή πυροβολούν τυχαίους ανθρώπινους στόχους, συνήθως σε μέρη όπως σούπερ μάρκετ, αίθουσες συναυλιών, εκκλησίες και σχολεία.

Έγραψα το βιβλίο μου επηρεασμένος από το έγκλημα που διέπραξε ο James Holmes σε έναν κινηματογράφο στο Aurora του Κολοράντο: κατά τη διάρκεια προβολής της ταινίας Batman The Dark Knight Rises, ο νεαρός άνδρας, ντυμένος ως Batman, τράβηξε δύο αυτόματα όπλα και σκότωσε δώδεκα άτομα που παρακολουθούσαν την ταινία. Πολλοί πίστεψαν για μια στιγμή ότι η αναστάτωση ήταν μέρος της παράστασης.

Στο βιβλίο μου, συνοψίζω τις προσωπικές ιστορίες (και τις φαντασιώσεις) ανθρώπων όπως ο Seung-Hui Cho, ο Pekka-Eric Auvinen και άλλα αγόρια που έγιναν γνωστά για τη δολοφονία αθώων ανθρώπων.

Τα πράγματα έχουν εξελιχθεί από τότε. Οι μαζικές δολοφονίες ήταν συνταρακτικά, εξαιρετικά γεγονότα για όλους μας εκείνα τα χρόνια. Τώρα, αυτού του είδους η δραστηριότητα έχει διαδοθεί, και οι μαζικοί πυροβολισμοί έχουν γίνει ένα συνηθισμένο γεγονός της ζωής.

Μερικά επεισόδια, κάποιες φορές, είναι τόσο σοκαριστικά που για δύο ή τρεις ημέρες οι πολιτικοί και διάφοροι ειδικοί θρηνούν και υπόσχονται να θεσπίσουν νέους κανόνες και να ψηφίσουν περισσότερους περιοριστικούς νόμους. Αλλά είναι κροκοδείλια τα δάκρυα τους. Η διάδοση των όπλων συνεχίζεται ακάθεκτη.

Αυτό που με ενδιέφερε στο θέμα των μαζικών δολοφόνων ήταν η προφητική τους αύρα: ήταν μια προειδοποίηση και ένα προαίσθημα μιας επερχόμενης μετάλλαξης. Σαν άγγελοι, αυτοί οι νέοι άνθρωποι, προσέφεραν σημάδια από τις παρυφές της δυτικής ψυχόσφαιρας, από τη διπλή ζώνη μεταξύ πραγματικότητας και πληροφοριακής σφαίρας.

Στο τελευταίο του βιβλίο, Αιματοβαμμένο Έθνος, ο Paul Auster περιγράφει την βαθιά ριζωμένη τάση προς τη θνησιμότητα που χαρακτηρίζει τον αμερικανικό τρόπο ζωής και αναγνωρίζει τη λατρεία των όπλων ως άμεση αιτία αυτού του φαινομένου. Προφανώς συμφωνώ με την ανάλυσή του και την κριτική του για την ευρεία διάδοση θανατηφόρων όπλων στην αμερικανική κοινωνία. Ωστόσο, ο κύριος λόγος για τον οποίο με ενδιαφέρουν οι μαζικοί πυροβολισμοί είναι διαφορετικός: η εστίασή μου δεν είναι στα όπλα, αλλά στο μυαλό.

Πιστεύω ότι ο μαζικός δολοφόνος είναι το πιο ακραίο παράδειγμα της συνεχιζόμενης μετάλλαξης της ανθρώπινης ψυχολογίας μετά από δεκαετίες νεοφιλελεύθερης προώθησης επιθετικών αξιών και ψηφιακής αναδιαμόρφωσης του ψυχο-νευρολογικού μας συστήματος.

Η γενιά που έχει διαμορφωθεί από το γλωσσικό “αυτόματον” (automaton) υφίσταται μια μετάλλαξη που μετασχηματίζει τη σχέση μεταξύ αντίληψης του κόσμου, σύλληψης μια ιδέας και εκτέλεσης μιας δράσης. Αυτή η γενιά, που διδάχθηκε περισσότερες λέξεις από τις μηχανές παρά από τη φωνή της μητέρας της, αναπτύσσει μια νοητική διαμόρφωση που δεν μπορεί να εξηγηθεί με τα παλιά εννοιολογικά εργαλεία: η σχέση μεταξύ νοητικής επεξεργασίας και εκτέλεσης μιας δράσης έχει διαταραχθεί και μετασχηματιστεί, ως συνέπεια της (άπειρης) επιτάχυνσης της πληροφοριακής σφαίρας και της επακόλουθης υπερκορεσμένης προσοχής.

Λόγω της στιγμιαίας αμεσότητας και της εικονικής ψηφιοποίησης, η σχέση μεταξύ σύλληψης και εκτέλεσης έχει αλλάξει τόσο ριζικά που η συμπεριφορά εκείνων που μεγάλωσαν τις τελευταίες τρεις δεκαετίες γίνεται όλο και πιο ανεξήγητη για την επιστήμη της Ψυχολογίας και τις διάφορες μορφές ψυχαναλυτικής θεραπείας.

Πρόσφατα, το Oxford English Dictionary ανακήρυξε τη λέξη “brain rot” (εγκεφαλική σήψη) ως τη δημοφιλέστερη λέξη του 2024. Στη δεύτερη θέση ήταν η λέξη “Romantasy,” (Ρομάντζο Φαντασίας) ένα λογοτεχνικό είδος στο οποίο η τρυφερότητα και η στοργή (που έχουν εξαφανιστεί από την πραγματική ζωή) είναι πλέον μόνο στην φαντασία μας. Στην τρίτη θέση ήταν η λέξη “demure,” συνώνυμο της λέξης “συνεσταλμένη,” “ντροπαλή,” και ίσως “μοναχική.” (σ.τ.μ: Στο TikTok, η λέξη “demure” χρησιμοποιείται με έναν ειρωνικό τρόπο, συχνά για να περιγράψει πράξεις ή συμπεριφορές που δεν είναι πραγματικά “ντροπαλές” ή “σεμνές,” αλλά αντίθετα θεαματικές ή αμφίσημα θεατρικές. Η λέξη αυτή έγινε γνωστή χάρη σε ένα viral βίντεο από ένα τρανς άτομο που χρησιμοποιούσε την έκφραση “so demure” (τόσο ντροπαλή/συνεσταλμένη) με έναν χιουμοριστικό και ειρωνικό τρόπο, συχνά σε βίντεο που αφορούσαν φροντίδα του εαυτού ή μακιγιάζ. Το βίντεο αυτό έγινε τρομερά δημοφιλές και η λέξη “demure” άρχισε να χρησιμοποιείται σε πολλά άλλα βίντεο. Αυτή η ειρωνική χρήση της λέξης έδωσε μια νέα, χιουμοριστική διάσταση σε μια λέξη που συνήθως χρησιμοποιείται σε πιο σοβαρά πλαίσια)

Εγκεφαλική σήψη / Ρομάντζο Φαντασίας / Μοναχικός Συνεσταλμένος

Αυτές οι τρεις φράσεις είναι η καλύτερη ψυχοπαθολογική διάγνωση για μια γενιά που έχει μάθει να βλέπει τη ζωή ως φαντασία ή ως τρόμο.

Πιστεύω ότι αυτή η νέα συμπεριφορά δεν πρέπει να διαβαστεί ως ψυχοπαθολογία, αλλά ως μετάλλαξη. Όλο και περισσότεροι ψυχίατροι διαγιγνώσκουν παιδιά με ΔΕΠΥ (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής/ Υπερκινητικότητα). Λένε ότι οι διαταραχές ελλειμματικής προσοχής διαταράσσουν το μυαλό των παιδιών και διαλύουν την κανονική διαδικασία της εκπαίδευσης. Πιστεύω ότι αυτή η διάγνωση είναι ανοησία: είναι εντελώς άχρηστη και παραπλανητική η παθολογικοποίηση της κατάστασης στην οποία βρίσκεται ο διασυνδεδεμένος εγκέφαλος.

Η συμπεριφορά που οι ψυχίατροι και οι εκπαιδευτικοί ορίζουν ως παθολογία είναι απλώς μια κατανοητή, απελπισμένη προσπάθεια προσαρμογής του ανθρώπινου νοητικού ρυθμού στο ρυθμό της πληροφοριακής σφαίρας.

Φανταστείτε ότι βρίσκεστε μπροστά σε μια οθόνη στην οποία προβάλλεται μια ταινία. Ο προβολέας επιταχύνει τον ρυθμό των καρέ— δέκα χιλιάδες φορές, μετά εκατό χιλιάδες φορές. Δεν μπορείτε πλέον να καταλάβετε το νόημα της ροής των χρωμάτων που εμφανίζεται μπροστά στα μάτια σας. Εσείς έχετε γίνει ηλίθιοι, ή ο προβολέας σας έκανε μια σκληρή φάρσα;

Η άνοια είναι συστημική, όχι παθολογική: έχει διαδοθεί από τότε που η επιτάχυνση των νευρικών ερεθισμάτων άρχισε να παράγει αποτελέσματα πανικού και κατάθλιψης. Και έχει κάνει σταδιακά αδύνατη την οργανωμένη, κριτική, ορθολογική ή απλώς εύλογη σκέψη.

Για αυτόν τον λόγο, η άνοια πρέπει να είναι το κύριο αντικείμενο της θεωρητικής, αναλυτικής και πολιτικής μας προσοχής, ακόμα κι αν δεν πιστεύω ότι υπάρχει δυνατότητα θεραπείας της. Ο ρυθμός της πληροφοριακής σφαίρας δεν μπορεί να επιβραδυνθεί με κανέναν τρόπο, επειδή ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι πλέον εξαρτώμενος από αυτήν και δεν μπορεί να ανεχθεί μια μείωση στην ένταση των νευρικών ερεθισμάτων. Σε κάθε περίπτωση, είναι ήδη πολύ αργά: η άνοια έχει ήδη παράγει τον κόσμο της.

Από τη μια πλευρά, έχουμε τη γεροντική άνοια της παλιάς γενιάς, τρομοκρατημένη από την εξάντληση και την παρακμή. Από την άλλη πλευρά, έχουμε την άνοια μιας γενιάς που βομβαρδίζεται από γιγαντιαίες καταιγίδες με μπούρδες που εξαπλώνονται στη παγκόσμια σκηνή, ήδη εδώ και δύο δεκαετίες.

Αυτή η κατάσταση, που ίσως μοιάζει με εκδηλώσεις μιας επιστροφής του χιτλερικού ναζισμού, είναι στην πραγματικότητα η αποκάλυψη μιας ανοιακής, αλλά ταυτόχρονα τέλειας, λογικής και υπερ-αποτελεσματικής επιθετικότητας.

Το Oxford English Dictionary ονόμασε τη λέξη “brain rot” (εγκεφαλική σήψη) ως τη λέξη της χρονιάς επειδή η χρήση της αυξήθηκε κατά 230 τοις εκατό από το 2023. Αυτή η έκφραση αντιστοιχεί λοιπόν στην αυτοαντίληψη του σύγχρονου πληθυσμού, ειδικά των νέων ανθρώπων.

Η εκμηδένιση του χρόνου που διαθέτουμε για επεξεργασία, τόσο γνωστική όσο και συναισθηματική, επιφέρει την κατάρρευση της ηθικής κατανόησης, της συμπόνιας, και επίσης της κριτικής ικανότητας.

Samantha @ ABUNDANT LIFE (Η Σαμάνθα στο Χριστιανικό Σχολείο “Άφθονη Ζωή”)

Δεδομένου του μακροπρόθεσμου ενδιαφέροντος μου για τις ανοιακές επιπτώσεις της γνωσιακής μετάλλαξης, είναι εύκολο να καταλάβει κανείς γιατί δύο πρόσφατα επεισόδια τράβηξαν την προσοχή μου.

Το πρώτο ήταν ο πυροβολισμός του CEO της United Healthcare, Brian Thompson, από τον νεαρό Luigi Mangione στη μέση της Νέας Υόρκης.

Το δεύτερο είναι ο πυροβολισμός στο χριστιανικό σχολείο Abundant Life (Άφθονη Ζωή) στο Μάντισον του Ουισκόνσιν. Η Natalie Rupnow, μια δεκαπεντάχρονη κοπέλα που χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο “Samantha,” αυτοκτόνησε αφού σκότωσε μια δασκάλα και έναν μαθητή και τραυμάτισε έξι άλλους.

Οι ενέργειες της Samantha (ένας τυχαίος πυροβολισμός που κατέληξε σε αυτοκτονία) είναι πιο κοντά στη φαινομενολογία που μελέτησα στο βιβλίο μου Heroes (Ήρωες), γι’ αυτό θέλω να τονίσω κάτι σε σχέση με αυτό το γεγονός και τις επιπτώσεις του.

Οι πυροβολισμοί σε σχολεία έχουν αυξηθεί σταθερά σε αριθμό, από δεκαοκτώ πυροβολισμούς το 2008 σε ογδόντα δύο το 2023. Το 2024 υπήρξαν τουλάχιστον ογδόντα τρεις πυροβολισμοί σε σχολεία στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Όταν έγραφα το βιβλίο μου το 2014, ήμουν πεπεισμένος ότι αυτού του είδους οι δολοφονικές ενέργειες μπορούν να συντελεστούν από πολύ διαφορετικούς τύπους νέων: λευκούς ή μαύρους, πλούσιους ή φτωχούς— αλλά μόνο άνδρες. Συνέδεσα την επιθετική εξωστρέφεια του άγχους με την αρρενωπότητα.

Η Samantha έσπασε το σχήμα ερμηνείας μου. Είναι η πρώτη γυναίκα, μετά από είκοσι πέντε χρόνια αρσενικών μαζικών δολοφόνων.

Οι ερευνητές που εξέτασαν την ηλεκτρονική ζωή της Samantha απέρριψαν τη φήμη ότι ήταν τρανσέξουαλ.

Γνωρίζουμε πολύ λίγα για εκείνη. Έχω δει μια φωτογραφία της στο Facebook που την δείχνει να φοράει μια μαύρη μπλούζα με το λογότυπο μιας γερμανικής μπάντας που ήταν αγαπημένη ενός από τους δολοφόνους του γυμνασίου Columbine, οι οποίοι σκότωσαν δεκατρία άτομα.

Ήταν θαυμάστρια του Pekka-Eric Auvinen, ενός δεκαοκτάχρονου Φινλανδού που στις 7 Νοεμβρίου 2007 σκότωσε επτά μαθητές στο σχολείο Jokela στην πόλη Tuusula της Φινλανδίας, εξήντα χιλιόμετρα βόρεια του Ελσίνκι, αφού ανέβασε μια φωτογραφία του να φοράει μια μπλούζα με τις λέξεις “Η ανθρωπότητα είναι υπερτιμημένη.”

Ο πρόεδρος Joe Biden εξέδωσε μια δήλωση για τις δολοφονίες στο Abundant Life:

“Από το Newtown στο Uvalde, το Parkland στο Μάντισον, και σε τόσους άλλους πυροβολισμούς που δεν λαμβάνουν την προσοχή που τους αξίζει— είναι απαράδεκτο να μην μπορούμε να προστατεύσουμε τα παιδιά μας από την μάστιγα της οπλοκατοχής. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να το δεχόμαστε ως φυσιολογικό. Κάθε παιδί αξίζει να νιώθει ασφαλές στην τάξη του. Οι μαθητές σε όλη τη χώρα μας θα έπρεπε να μαθαίνουν να διαβάζουν και να γράφουν— όχι να μαθαίνουν πώς να σκύβουν και να καλύπτονται από τους πυροβολισμούς.”

Τέτοιες λέξεις ακούγονται κενές από τον Biden, καθώς επιβλέπει μια γενοκτονία στην οποία Παλαιστίνια παιδιά σκοτώνονται καθημερινά. Όσον αφορά τα (αμερικάνικα) παιδιά που ο Biden δηλώνει ότι θέλει να προστατεύσει, παρακολούθησα μια συνέντευξη που έδωσε μια δεκάχρονη κοπέλα σε ένα τοπικό τηλεοπτικό κανάλι, η οποία έπαιξε κρίσιμο ρόλο στην ιστορία της σφαγής στο Abundant Life. Η νεαρή κοπέλα κάλεσε την αστυνομία από το κινητό της όταν συνειδητοποίησε ότι κάτι κακό συνέβαινε στην διπλανή τάξη. Ψυχικά τραυματισμένη; Όχι και τόσο: η δεκάχρονη κοπέλα περιγράφει τη σκηνή χωρίς υπερβολικό συναίσθημα. Χαμογελά και θυμάται ότι άκουσε τη φωνή μιας δασκάλας να φωνάζει, “Βοήθεια, βοήθεια…”

Η νεαρή κοπέλα φαίνεται εξοικειωμένη με τη νέα πραγματικότητα. Αυτή αποτελεί μέρος της νέας κανονικότητας στην εποχή της γενοκτονίας.

Avenger! Ο Εκδικητής

Η εποχή της εξόντωσης είναι πολύπλευρη.

Το ένα πρόσωπό της είναι μια μικρή μειονότητα που τείνει να μετατραπεί σε συνειδητή κίνηση αυτοκτονικών εξολοθρευτών. Το άλλο πρόσωπό της είναι εκείνο των εκδικητών που στοχεύουν να θεραπεύσουν τον δικό τους πόνο εξαλείφοντας ορισμένα άλλα άτομα ή συγκεκριμένες κοινωνικές ή φυλετικές ομάδες. Ο Luigi Mangione ανήκει σε αυτή τη λεγεώνα των εκδικητών. Γενικά αυτοί φτάνουν συνήθως μόνο μέχρι το να ψηφίζουν άλλους δολοφόνους, αλλά σε μερικές σπάνιες ακραίες περιπτώσεις αναλαμβάνουν και οι ίδιοι ένοπλη δράση.

Ναι, η καρδιά μου χτυπάει γι’ αυτόν, όπως και οι καρδιές πολλών εκατομμυρίων άλλων που μισούν την νεοφιλελεύθερη κτηνωδία. Κι εγώ έλπιζα ότι ο Luigi Mangione θα κατάφερνε να διαφύγει της σύλληψης, πριν ένας υπάλληλος των McDonald’s, πολύ φτωχότερος από εκείνον, καλέσει την αστυνομία και τον συλλάβουν. Η πράξη του Luigi έχει επαινεθεί στα κοινωνικά δίκτυα, και πολλοί έχουν ταυτιστεί με το μίσος του για τους εκμεταλλευτές μας.

Μπορούμε να πούμε ότι η δράση του (η εξάλειψη ενός καθάρματος που κερδίζει από την ασθένεια και τη δυστυχία των κατοίκων της πιο δυστυχισμένης χώρας του κόσμου) ήταν ένα επεισόδιο ταξικού αγώνα;

Ανοησίες.

Ο ταξικός αγώνας ήταν ένα σοβαρό πράγμα στις γοτθικές εποχές της νεωτερικότητας: ήταν η συνειδητή προσπάθεια των εκμεταλλευόμενων να απελευθερωθούν από τους εκμεταλλευτές τους— λέξεις που ακούγονται ακατανόητες στην μπαρόκ εποχή της θεαματικής υπερ-βίας.

Χωρίς φιλία και συμπάθεια, χωρίς ένα συλλογικό σχέδιο χειραφέτησης, το μίσος δεν είναι ταξικός αγώνας: είναι χαοτική εκδίκηση ενάντια στη μοίρα του να έχεις γεννηθεί στη σκληρή εποχή του φιλελεύθερου ναζισμού.

Η εκμετάλλευση, η συνείδηση, η αλληλεγγύη, τα κοινά σχέδια— όλα αυτά έχουν εξαφανιστεί από τη γλώσσα των σύγχρονων εκδικητών. Ο πόνος, η ταπείνωση και ο θυμός είναι ατομικά συναισθήματα, και παραμένουν ατομικά ακόμα κι αν τα μοιράζονται εκατομμύρια άτομα που πηγαίνουν ατομικά να ψηφίσουν έναν Αρχηγό Εκδικητή.

Αυτή η επιθυμία για εκδίκηση αυξάνεται λόγω της μοναχικής μας σχέσης με την οθόνη και με την συνεχή ηλεκτρονική ροή.

Ο Luigi  Mangione αναμειγνύει τη Βίβλο, τα Pokémon, την Ayn Rand, τον Peter Thiel και τον Elon Musk. Ωστόσο, καταλαβαίνει κάτι ουσιαστικό, όπως αποκαλύπτεται από την πρότασή του ότι, όσοι υποφέρουν από προβλήματα στην πλάτη όπως εκείνος θα πρέπει να λένε στον γιατρό τους ότι ο πόνος τους εμποδίζει να εργαστούν, αντί να μιλούν για την ανυπόφορη ταλαιπωρία τους: “Ζούμε σε μια καπιταλιστική κοινωνία και έχω διαπιστώσει ότι η ιατρική βιομηχανία ανταποκρίνεται με πολύ μεγαλύτερη επείγουσα ανάγκη σε αυτές τις λέξεις παρά όταν περιγράφεις ανυπόφορο πόνο.”

Ο Luigi αποκλίνει από τη φιγούρα του μαζικού δολοφόνου· επέλεξε προσεκτικά το στόχο του και είχε αρκετά ξεκάθαρα “κοινωνικά” κίνητρα. Αλλά η χειρονομία του πρέπει να εξεταστεί στο πλαίσιο μιας χώρας που μόλις εξέλεξε ως πρόεδρο έναν άνθρωπο που ενσαρκώνει την επιθυμία για εκδίκηση. Αυτή η επιθυμία για εκδίκηση δεν έχει μόνο ένα κίνητρο αλλά αμέτρητα. Και η εκδικητική δράση δεν κατευθύνεται σε μια μόνο κατεύθυνση, αλλά έχει πολλούς στόχους. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο Τραμπισμός είναι ένα είδος εκδίκησης όλων εναντίων όλων.

Το πολιτικό σχέδιο που ο Trump έχει υποσχεθεί να εφαρμόσει, εμπεριέχει τα χαρακτηριστικά της εκδίκησης, και αυτή η εκδίκηση έχει πολλούς στόχους: ανταπόδοση ενάντια στους Δημοκράτες που προσπάθησαν να εμποδίσουν τον θρίαμβό του, αλλά επίσης— και κυρίως— εκδίκηση ενάντια σε εκείνους που απειλούν την αγνότητα του ρατσιστικού αμερικανικού ονείρου. Ο Trump και οι οπαδοί του έχουν υποσχεθεί να εκδικηθούν εκείνους που καταλαμβάνουν παράνομα την αμερικανική πατρίδα: έντεκα εκατομμύρια παράνομοι μετανάστες. Πολλοί από αυτούς είναι εργαζόμενοι, πολλοί πληρώνονται χαμηλά για να εκτελούν δύσκολες και επικίνδυνες δουλειές. Αναμειγνύονται καθημερινά με τους καλούς λευκούς πολίτες.

Που θα καταλήξει όλο αυτό;

Η υποσχεθείσα “μεγαλύτερη απέλαση όλων των εποχών” δεν θα είναι μια νομοθετική, διοικητική πράξη ή μια οργανωμένη αστυνομική επιχείρηση. Δεν φαίνεται τεχνικά δυνατόν να εξαλειφθεί ή να μειωθεί σοβαρά ο παράνομος πληθυσμός μεταναστών μέσω νόμιμων ενεργειών.

Αυτό που θα συμβεί είναι η εφαρμογή μιας αυτοεκπληρούμενης προφητείας που θα αναγκάσει εκατομμύρια εργαζόμενους να κρυφτούν και θα διαδώσει την καταγγελία και τον φόβο. Ως αποτέλεσμα, πολλοί μετανάστες θα προτιμήσουν να φύγουν. Πολλοί θα αποφασίσουν να πάρουν το δίκαιο στα χέρια τους, από τη μια ή την άλλη πλευρά.

Η Ku Klux Klan έχει επιστρέψει, αλλά τώρα είναι η πιο ισχυρή υπηρεσία στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Δύο Αμερικανοί Στρατιώτες

Καθώς ολοκληρώνω αυτό το άρθρο, κατά τις πρώτες μέρες του 2025, ένας βετεράνος του αμερικανικού στρατού σκοτώθηκε από την αστυνομία αφού δολοφόνησε δεκατέσσερα άτομα με το αυτοκίνητό του στο τουριστικό επίκεντρο της Νέας Ορλεάνης.

Ο δολοφόνος κουβαλούσε μια σημαία του ISIS, και παρόλο που το όνομά του (Shamsud-Din Bahar Jabbar) ακούγεται αραβικό, γεννήθηκε σε αμερικανικό έδαφος.

Ένας άλλος, μέλος των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, ο Matthew Livelsberger, τριάντα επτά χρονών, πολυπαρασημοφορημένος, πρασινοσκούφης κομμάντο Green Beret, ανατίναξε ένα Tesla Cybertruck που νοίκιασε μπροστά από το Trump International Hotel στο Λας Βέγκας. Βρισκόταν μέσα στο φορτηγό όταν αυτό εξεράγη.

Και οι δύο, ο Shamsud-Din Bahar Jabbar και ο Matthew Livelsberger, είχαν στρατιωτικό παρελθόν και υπηρέτησαν στο Αφγανιστάν.

Ο Livelsberger ήταν υποστηρικτής του Trump, σύμφωνα με πηγές.

Μπορούμε να εξάγουμε μια συνεκτική σημασία από γεγονότα όπως αυτά;

Δεν γνωρίζω πολλά για αυτούς τους νέους ήρωες, αλλά οι ενέργειές τους είναι μια τέλεια εισαγωγή σε μια ανοιακή εποχή τρόμου, και κυρίως χάους: την εποχή του Trump.

Αυτοί οι δύο νέοι ήρωες δεν έχουν καμία σχέση με την ψυχωτική Samantha, ή με τον Thomas Crooks, τον νεαρό άνδρα που προσπάθησε να σκοτώσει τον Donald Trump. Επίσης, έχουν ελάχιστη σχέση με τον εκδικητή Luigi Mangione. Όλα αυτά είναι διαφορετικά μείγματα πόνου, τρέλας και ανίσχυρης οργής, διαφορετικά ιδεολογικά παραληρήματα. Αλλά τέτοιες πράξεις θα πολλαπλασιαστούν στους επόμενους μήνες και χρόνια. Η αμερικανική κοινωνία δεν θα καταστραφεί από αυτόν τον πολλαπλασιασμό του τρόμου, κυρίως όμως επειδή, εκ των πραγμάτων, η αμερικανική κοινωνία πάντα βασίζεται στη βία, τον φόβο και την άνοια.

Ωστόσο, κάτι γρυλίζει κάτω από την επιφάνεια· κάτι νέο αναδύεται.

Το ονομάζω χαοτικό πόλεμο όλων εναντίον όλων.

Ο χαοτικός ανοιακός πόλεμος είναι η μια πλευρά του νομίσματος.

Η άλλη πλευρά είναι η αυτοματοποίηση της γλωσσικής συμπεριφοράς, των υπαρξιακών διαδρομών και των προσδοκιών.

Το χάος και το “αυτόματον” αναπτύσσονται και επεκτείνονται σε μια βίαιη συμβιωτική σχέση.

___________

Μετάφραση: Τάσος Σαγρής (Κενό Δίκτυο)

Πηγή: https://www.e-flux.com/notes/649956/new-heroes

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

The post ΝΕΟΙ ΗΡΩΕΣ- του Franco “Bifo” Berardi appeared first on Void Network.

Πιστεύω πως αυτός είναι ένας ανακριβής ή τουλάχιστον απλοϊκός χαρακτηρισμός. Δεν νομίζω ότι ο Μασκ έχει τον ιστορικό ρόλο να προωθήσει το χάος, αν και εκ πρώτης όψεως αυτό φαίνεται να κάνει. Η πολιτική του δραστηριότητα, ξεκινώντας από την αγορά του Twitter, έχει στόχο την καταστροφή του κρατικών και δημόσιων δομών που οικοδομήθηκαν κατά την σύγχρονη εποχή. Από αυτή την άποψη, το σχέδιο του Μασκ συμπίπτει με αυτό του Στήβεν Μπάνον και γενικότερα της κυβέρνησης Τραμπ.

Αλλά η πολύπλευρη δραστηριότητα του Μασκ, πέρα από την καταστροφή της σύγχρονης τάξης πραγμάτων (δηλαδή την ολοκλήρωση του έργου που άρχισε ο Θατσερικός φιλελευθερισμός), περιλαμβάνει και ένα κατασκευαστικό κομμάτι: την οικοδόμηση ενός συστήματος απόλυτου ελέγχου των παγκόσμιων τηλεπικοινωνιών (Starlink) και τη επίτευξη διεπαφών μεταξύ του βιολογικού και του ψηφιακού κόσμου που θα καταστήσουν δυνατή τη δημιουργία πλήρως ευφυών Αυτόματων (Neuralink).

Πριν λίγες μέρες, ο Νοτιοαφρικανός ρατσιστής πήρε θέση για τις επερχόμενες γερμανικές εκλογές με ένα σχόλιο στην εφημερίδα Βελτ αμ Ζόνταγκ, υποστηρίζοντας το κόμμα Ενναλλακτική για τη Γερμανία (AfD – Alternative für Deutschland). «Αυτό δεν είναι ένα ναζιστικό κόμμα», είπε ο Μασκ, υποστηρίζοντας τα εξής:

«Η παρουσίαση του AfD ως ακροδεξιού κόμματος είναι σαφώς ψευδής, αν αναλογιστεί κανείς ότι η Άλις Βάιντελ, η ηγέτης του κόμματος, έχει σύντροφο του ιδίου φύλου από τη Σρι Λάνκα! Σας ακούγεται αυτό σαν τον Χίτλερ; Έλατε τώρα!»

Το θέμα αξίζει να εξεταστεί περαιτέρω.

Είναι αλήθεια ότι άτομα όπως ο Ντόναλτ Τραμπ ή κόμματα όπως το γερμανικό AfD φαίνονται πολύ διαφορετικά από το Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα. Και πράγματι είναι: για αρχή, ο τραμπισμός έχει εξαλείψει κάθε αναφορά στον σοσιαλισμό, κάτι που ο Χίτλερ διατήρησε όχι μόνο στο όνομα του κόμματός του, αλλά και σε κάποιες από τις κοινωνικές πολιτικές του Τρίτου Ράιχ.

Επιπλέον, ολόκληρο το φαντασιακό που αποτελούσε το φόντο του χιτλερικού καθεστώτος (τα σκοτεινά χρώματα των στολών, η αυστηρότητα των στάσεων, και ούτω καθεξής…) έχει αντικατασταθεί από την έκρηξη των χρωμάτων και τον καρναβαλικό ενθουσιασμό των μαζών του Make America Great Again.

Το αυστηρό γοτθικό στυλ της τοπικιστικής και προτεσταντικής βιομηχανικής μπουρζουαζίας αντικαθίσταται από το εντυπωσιακό μπαρόκ της λούμπεν-μαφιόζικης μπουρζουαζίας, η οποία από τον Μπερλουσκόνι έως τον Τραμπ έχει αναδομήσει την εξουσία, βασισμένη πάνω στην κοσμοθεωρία του θεάματος.

Μήπως θα ήταν καλύτερα λοιπόν να εγκαταλείψουμε τη σύγκριση του παγκόσμιου τραμπισμού με τον χιτλερικό ναζισμό, που η αριστερά χρησιμοποίησε ίσως για να τρομάξει το εκλογικό σώμα που όμως, έχει πια εξοικειωθεί και δεν τρομάζει με τον φαντασμαγορικό τρόμο του παλιού Ναζισμού;

Ουσιαστικά η απάντηση είναι και ναι και όχι.

Όχι, επειδή η αναβίωση της αποικιοκρατικής φυλετικής υπεροχής της λευκής Δύσης είναι στην πραγματικότητα η μακροπρόθεσμη ιστορική λειτουργία του παγκόσμιου αντιδραστικού κινήματος του οποίου ο Τραμπ είναι το σύμβολο του και ο Μασκ ο κύριος μηχανισμός επίτευξης.

Ο εχθρός που έπρεπε να εξοντωθεί σύμφωνα με τον Χίτλερ ήταν οι Εβραίοι, ενώ για τη σύγχρονη ρατσιστική υπεροχή ο εχθρός που πρέπει να εξοντωθεί είναι οι τεράστιες μάζες των αποικιοκρατούμενων που, αν και αδυνατούν να οργανώσουν μια διεθνιστική πολιτική αντεπίθεση, αποτελούν κίνδυνο για τη σταθερότητα της Δύσης απλά και μόνο με την ύπαρξη τους, με τις μεταναστευτικές τους κινήσεις και με τις αξιώσεις τους για αναδιανομή του παγκόσμιου πλούτου.

Ο ισραηλινός στρατός και ο ίδιος ο ισραηλινός λαός μοιάζουν πολύ διαφορετικοί από τα χιτλερικά Ες-Ες από αισθητική και πολιτική άποψη, εκτελούν όμως την ίδια ακριβώς λειτουργία με τα χιτλερικά Ες-Ες όταν πρόκειται για την εξόντωση των εχθρών του δυτικού πολιτισμού, οι οποίοι για τον Χίτλερ ήταν οι Εβραίοι, ενώ για το Ισραήλ είναι οι αποικισμένοι που διεκδικούν το δικαίωμα στην επιβίωση και ενδεχομένως σε έναν εδαφικό χώρο.

Το καθεστώς που πλέον διαμορφώνεται ανεμπόδιστα σε ολόκληρη τη Δύση είναι η συνέπεια και η πλήρης υλοποίηση του οικονομικού φιλελευθερισμού που έχει επικρατήσει από τη δεκαετία του ’80, με τη έμπρακτη συνεργασία της ευρωπαϊκής αριστεράς στο σύνολό της.

Η φιλελεύθερη δημοκρατία πλέον έχει εξαφανιστεί παντού, αλλά ο θεμελιώδης κανόνας της καταστροφής των κανόνων (και της αντικατάστασής τους με τον ΑΠΟΛΥΤΟ ΚΑΝΟΝΑ του μέγιστου κέρδους) επιβεβαιώνεται και εξυμνείται από αυτούς που έκαναν τη λέξη ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ το σύνθημά τους, αρκεί να είναι σαφές ότι πρόκειται για την ελευθερία όσων κατέχουν δούλους.

Η λειτουργία της αριστεράς ήταν απόλυτα εξαρτημένη από τον φιλελευθερισμό στην παρελθούσα φάση, όταν έπρεπε να υλοποιηθεί η εκκαθάριση του εργατικού κινήματος. Αυτή η λειτουργία εκτελέστηκε από την αριστερά και τους δημοκράτες, και για αυτό το λόγο είναι και θα παραμείνουν για πάντα αντικείμενα περιφρόνησης.

Αλλά τώρα η αριστερά εξαφανίζεται και αυτό που αναδύεται είναι ένα καθεστώς που δεν έχει πολλή σχέση με τον φασισμό του παρελθόντος. Από πολύ καιρό έχω αποφασίσει να υιοθετήσω τον όρο ΝΑΖΙ- ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΣ.

Η φιλελεύθερη καταστροφή του κοινωνικού συστήματος είναι η βασική ιδέα από όπου προέρχεται ο ρατσιστικός εθνικισμός του Τραμπ, αλλά είναι και η ιδανική προοπτική του.

Η δηλωμένη πρόθεση των πιο επιθετικών ναζί-φιλελευθέρων όπως είναι ο Χαβιέρ Μιλέι, ο Στήβ Μπάνον και ο Έλον Μασκ, είναι η οριστική διάλυση των δημόσιων δομών (υγεία, εκπαίδευση, μεταφορές, κ.λ.π.) που καθιστούν δυνατή την κοινωνική επιβίωση.

Αυτό φυσικά ισοδυναμεί με κοινωνική εξόντωση, η οποία βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη και θα την δούμε τα επόμενα χρόνια να επιδεινώνεται τρομακτικά. Αλλά η κοινωνική εξόντωση που εξελίσσεται στις δυτικές χώρες είναι μόνο ένα μέρος της παγκόσμιας γενοκτονίας που εξελίσσεται στα βόρεια και νότια σύνορα του κόσμου και της οποίας αιματηρό σύμβολο είναι η γενοκτονία των Παλαιστινίων.

Η εποχή στην οποία έχουμε εισέλθει από την 7η Οκτωβρίου είναι η εποχή της παγκόσμιας γενοκτονίας — και αυτή η εποχή χαρακτηρίζεται φυσικά από τον πολλαπλασιασμό των σημείων χαοτικής εκτροπής. Είναι εμφανές ότι το παγκόσμιο αντιδραστικό κίνημα, του οποίου ο Μασκ αποτελεί απλά μια έκφραση, προκαλεί χαοτικά ρήγματα σε ολοένα και περισσότερα σημεία του πλανήτη.

Αλλά αυτό είναι μόνο ένα βήμα στη διαδικασία που έχει ξεκινήσει τις τελευταίες δεκαετίες, η οποία είναι η ταυτόχρονη επιδείνωση του χάους και η δημιουργία μιας ανώτερης Τάξης, που είναι η Τάξη του Αυτόματου.

Το παγκόσμιο κίνημα των αντιδραστικών δυνάμεων είναι σήμερα επιφορτισμένο με την καταστροφή του ανθρώπινου κόσμου, ο οποίος είναι αβέβαιος, δεν είναι αιτιοκρατικός, είναι κόσμος της προσέγγισης, της αναλογίας, της σύζευξης, της συσχέτισης.

Αλλά πέρα από την χαοτική δράση του αντιδραστικού κινήματος υπάρχει και ένας ντετερμινιστικός, ψηφιακός και συνδετικός στόχος: η Αυτόματη Αντίληψη προορίζεται να πάρει τη θέση του ζωντανού χάους.

Ο Μασκ, υπό κάποια λογική, είναι ένας πράκτορας του πολιτικού χάους, αλλά αυτό το πολιτικό χάος έχει τη λειτουργία να καταστήσει δυνατή, σε δύο διαδοχικές, λογικά επακόλουθες (αλλά ταυτόχρονες) κινήσεις, την εξάλειψη του Ανθρώπου: τη γενοκτονία των περιθωριοποιημένων και τη μετάλλαξη του συλλογικού νου για την υποταγή του στο Αυτόματο, επομένως την εγκαθίδρυση της Αυτόματης Τάξης.

Σε ορισμένες γλώσσες προγραμματισμού, χρησιμοποιώντας μια έννοια του νεοθετικιστή φιλοσόφου Ρούντολφ Κάρναπ, μιλάμε για «συνάρτηση ανώτερου βαθμού» (functor) εννοώντας μια μεταβλητή εξαρτημένη από μια μαθηματική ακολουθία.

Έξω από τη μεταφορά της υπολογιστικής, ο functor είναι ένας παράγοντας απόλυτα συμβατός και συγχρονισμένος με τη παγκόσμια Αυτόματη Αντίληψη.

Στις πρώτες δεκαετίες του 21ου αιώνα, το Αυτόματο διαμόρφωσε και συγχρόνισε τις ατομικές συνειδήσεις όσων ανήκαν στην πρώτη διασυνδεδεμένη γενιά.

Οι άνθρωποι τείνουν να υποταχθούν ουσιαστικά στην ψηφιακή τάξη, σταδιακά απογυμνωμένοι από τα χαρακτηριστικά και τις ορμές που είναι ασύμβατα με το Αυτόματο (όπως η ερωτική επιθυμία, η κριτική ικανότητα και η κατεξοχήν μοναδικότητα της εκφραστικότητας).

Αυτή η μετάλλαξη δεν μπορεί να συμβεί χωρίς τεράστιο πόνο, δυσφορία, και ψυχοπαθολογίες καταθλιπτικής ή επιθετικής φύσης.

Σίγουρα, ένα μέρος του ανθρώπινου πληθυσμού δεν μπορεί να διαμορφωθεί, να συγχρονιστεί και έτσι παραμένει στο περιθώριο της παραγωγικής διαδικασίας και των προνομιούχων πεδίων.

Οι μη-διαμορφωμένοι-μη συγχρονισμένοι, τους οποίους ένας συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας, το όνομα του οποίου δε θα πω, αποκαλούσε “daisies” (μαργαρίτες) από το αγγλικό de-synchronized (ασυγχρόνιστοι), θα εξοντωθούν σταδιακά με τον πόλεμο, την πείνα, την υποταγή σε αδιανόητους ρυθμούς εργασιακής δουλείας και με άλλες τεχνικές εξόντωσης.

Αυτή η διαδικασία είναι ο ορίζοντας του εικοστού πρώτου αιώνα, και ήδη τον βλέπουμε να διαγράφεται με σαφήνεια στις πολιτικές γραμμές του τραμπισμού και στην τεχνο-ολοκληρωτική δράση της οποίας ο Έλον Μασκ αποτελεί τον πυρήνα.

Μια φυλή από λευκούς άνδρες λειτουργικά ανώτερους και συναισθηματικά στειρωμένους αναλαμβάνει τους μοχλούς της τεχνικής, οικονομικής και στρατιωτικής εξουσίας. Καμία πολιτική δύναμη δεν μπορεί να αντισταθεί σε αυτή την αρπαγή εξουσίας, για τον απλό λόγο ότι δεν πρόκειται για πολιτική διαδικασία, αλλά για μια τεχνολογική-αντιληπτική μετάλλαξη.

Η αντιληπτική μετάλλαξη και η γενοκτονία είναι οι δύο αποφασιστικές διαδικασίες αυτής της μετάβασης.

Η μετάλλαξη της αντίληψης πραγματοποιείται μέσω της υποταγής του ανθρώπινου νου σε μια διαμόρφωση που στοχεύει στο συγχρονισμό της δραστηριότητας του νου με τον ρυθμό του Αυτόματου.

Αναπόφευκτα, αυτή η διαδικασία μετάλλαξης συνεπάγεται πόνο.

Σκεφτείτε παθολογίες όπως είναι η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής & Υπερκινητικότητας – (ΔΕΠΥ): δεν πρόκειται για ασθένεια, αλλά για μια απόπειρα προσαρμογής και συγχρονισμού του νου με τον χιλιαπλάσια επιταχυμένο ρυθμό της Πληροφοριακής Σφαίρας.

Η ηθική συνείδηση και η ερωτική ευαισθησία είναι κατάλοιπα της ανθρώπινης φύσης πριν την μετάλλαξη, και για αυτό τον λόγο εξαφανίζονται ραγδαία στην διασυνδεδεμένη γενιά που αναδύεται σήμερα.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό που εκδηλώνεται στους μεταλλαγμένους είναι η αδυναμία αντίληψης του πόνου των άλλων, αποτέλεσμα της συνεχούς έκθεσης σε ροές προσομοιωμένων νευρικών διεγέρσεων, έτσι ώστε ο νους να μην διακρίνει πια μεταξύ προσομοιώσεων και ζωντανών οργανισμών και να αντιμετωπίζει τα βασανισμένα σώματα σαν πράσινα τερατάκια σε βιντεοπαιχνίδι, που δε νιώθουν πόνο και μπορούν να ξανασηκωθούν λίγα δευτερόλεπτα μετά αφού πέσουν.

Αυτός είναι ο ορίζοντας του εικοστού πρώτου αιώνα, αυτή είναι η τάση που αναπόδραστα ξεδιπλώνεται.

Η κλιματική, γεωπολιτική και κοινωνική κατάρρευση δημιουργούν το ιδανικό περιβάλλον για αυτή τη διαδικασία μετάλλαξης, μορφοποίησης και εξάλειψης των “ασυγχρόνιστων υπολειμμάτων”.

Υπάρχει όμως και η πολύ μεγάλη πιθανότητα, ο συνδυασμός αυτών των τριών καταρρεύσεων να οδηγήσει στην οριστική εξαφάνιση του ανθρώπινου είδους.

Σε αυτή την περίπτωση, κάθε τι ανθρώπινο τελικά θα σβήσει, και αυτό θα επιτρέψει την υλοποίηση του απόλυτου ιδεώδους της “Τάξης” τύπου Έλον Μασκ: την απεριόριστη αναπαραγωγή του Αυτόματου σε ένα έδαφος που θα έχει επιτέλους καθαριστεί από κάθε χαοτικό και απρόβλεπτο στοιχείο.

Παρόλα αυτά, εμείς (οι λιποτάκτες) γνωρίζουμε ότι το απρόβλεπτο δεν έχει ακόμη εξαλειφθεί.

Αλλά για όσα κάποιος δεν επιτρέπεται να μιλάει, καλύτερα να σωπαίνει.

________________

Μετάφραση: Νίκος Γκατζίκης & Τάσος Σαγρής (Κενό Δίκτυο)

ΠΗΓΕΣ:

https://francoberardi.substack.com/p/introduzione-al-secolo-ventuno

The post Εισαγωγή στον 21o αιώνα – Franco ‘Bifo’ Berardi appeared first on Void Network.

I think this is an imprecise definition, or at least too simple. I don’t think Musk has the historical function of promoting chaos, except apparently. His political activity, starting with the purchase of Twitter, is aimed at the destruction of the State and public structures built during the modern era. From this point of view, Musk’s project meets that of Steve Bannon and in general of the Trump Administration.

But Musk’s multifaceted activity, in addition to this definitive destruction of the modern order (i.e. the completion of the work begun by Thatcherite liberalism), includes a constructive part: the construction of a system of total control of the global telecommunications system (Starlink), and the creation of interfaces between biological and digital that will make the creation of fully intelligent automatons possible (Neuralink).

A few days ago, the South African racist took a stance on the upcoming German elections in a commentary in Welt Am Sonntag, supporting the Alternative fur Deutschland party. This is not a Nazi party, Musk said, arguing as follows:

“The portrayal of AFD as a far-right party is clearly false, considering the fact that Alice Weidel, the party’s leader, has a same-sex partner who comes from Sri Lanka. Does this sound like Hitler to you?”

The issue deserves to be explored further. It is true that individuals like Donald Trump, or parties like the German ADF appear very different from the Nationalistic Socialist German Workers’ Party. And they are: for starters, Trumpism has erased every reference to socialism, which Hitler had instead preserved, not only in the name of his party, but also in some of the social policies of the Third Reich.

Furthermore, the entire imaginary world that formed the backdrop to Hitler’s regime (the dark colours of the uniforms, the rigidity of the poses, and so on…) has been replaced by the explosion of colour and the carnivalesque excitement of the MAGA crowds.

The severe Gothic style of the territorialised and Protestant industrial bourgeoisie is replaced by the astonishing Baroque of the lumpen-mafia bourgeoisie which, from Berlusconi to Trump, has re-founded power on the spectacular cosmovision.

Should we therefore abandon the assimilation of global Trumpism with Hitler’s Nazism, which the left has perhaps used to frighten the electorate that has gradually become accustomed to not being impressed by the bogeyman of Nazism?

Yes and no.

No, because the revival of the colonialist racial supremacism of the white West is, in fact, the long-term historical function played by the global reactionary movement, of which Trump is the symbol and Musk the main instrument.

The enemy to be exterminated for Hitler were the Jews, while for contemporary racist supremacism the enemy to be exterminated are the immense masses of colonised people who, although incapable of an internationalist political offensive, constitute a danger to Western stability by their mere existence, with their migratory movements, and with their claims for redistribution of global wealth.

The Israeli military, and the Israeli people themselves, appear very different from Hitler’s SS from an aesthetic and political point of view, but they perform the same function as Hitler’s SS when it comes to exterminating the enemies of Western civilisation, which for Hitler were the Jews, and for Israel are instead the colonised who claim the right to survival and possibly to a territory.

The regime that is now unstoppably asserting itself throughout the West is, moreover, the consequence and the full implementation of the economic liberalism that has asserted itself since the 1980s, with the very active collaboration of the European left in its generality.

Liberal democracy has now been swept away everywhere, but the fundamental rule of the destruction of rules (and their replacement with the /absolute rule/ of maximum profit) is confirmed and exalted by those who have made the word ‘freedom’ their slogan, only that it is the freedom of slave-holders.

The left was a dependent function of liberalism in the past phase, when the workers’ movement had to be liquidated. This function was carried out by the left and the Democrats, and for this reason they are and will forever be objects of contempt.

But now the left is disappearing and what is emerging is a regime that no longer has much to do with the fascism of the past. I have long decided to adopt the definition of /Nazi Liberalism/.

The liberal devastation of the social system is the origin of Trumpist racist nationalism, but it is also its North Star.

The declared intention of the most aggressive Nazi Liberals, like Javier Milei, or like Steve Bannon and Elon Musk, is the definitive demolition of public structures (healthcare, education, transportation, etc.) that made social survival possible.

This naturally entails a social extermination, which is already underway and which we will see worsen frighteningly in the coming years. But the social extermination underway within Western countries is only part of the global genocide that is taking place on the border between the North and the South of the world, and which has its bloody symbol in the genocide of the Palestinians.

The era we have entered after October 7 is the era of global genocide — and this era is naturally characterised by the multiplication of chaotic precipitation points. It is evident that the global reactionary movement of which Musk is an expression causes chaotic ruptures in an ever greater number of points on the planet.

But this is only one step in the process that has been set in motion in recent decades, which is both the proliferation of chaos and the creation of a higher Order, which is the order of the Automaton.

The global reactionary movement is today engaged in the devastation of the human world, which is the world of indeterminacy, approximation, analogy and conjunction.

But beyond the chaotic action of the reactionary movement there is a deterministic, digital and connective objective: the Cognitive Automaton is destined to take the place of living chaos.

Musk, if we want, is an agent of political chaos, but political chaos has the function of making possible, in two logically successive (but chronologically contemporary) movements, the elimination of the Human: Genocide of the marginal and mutation of the collective mind for its submission to the Automaton, therefore the establishment of the Automatic Order.

In some programming languages, taking up a concept of the neo-positivist philosopher Rudolf Carnap, we speak of a “functor” as a variable dependent on a mathematical sequence

Outside the computational metaphor, the functor is an agent perfectly compatibilised and synchronised with the global cognitive automaton.

In the first decades of the twenty-first century, the Automaton operated the formatting and synchronisation of the individual minds of individuals belonging to the first connective generation.

Humans have been essentially subjected to the digital order, progressively deprived of characteristics and drives incompatible with the Automaton (such as erotic desire, critical capacity, and essentially expressive singularity).

This mutation cannot occur without enormous suffering, dysphoria, depressive or aggressive psychopathies.

But a part of the human race cannot be formatted and synchronised, and remains on the margins of the production process and the privileged territory.

The unformatted-unsynchronised (which a science fiction writer whose name I will not tell you called daisies) will be progressively exterminated with the instruments of war, hunger, submission to slave labour rhythms impossible for the human organism and with other termination techniques…

This process is the horizon of the twenty-first century, and we already see it clearly outlined in the political lines of Trumpism and in the techno-totalitarian action of which Elon Musk is the linchpin.

A race of functionally superior and emotionally sterilised white males is taking over the levers of technical, economic and military power. No political force can oppose this seizure of power, for the simple reason that it is not a political process, but a techno-cognitive mutation.
Cognitive mutation and genocide are the two decisive processes of this transition.

Cognitive mutation is achieved by subjecting the human mind to a formatting that aims to synchronise the mind’s activity to the rhythm of the automaton.

Inevitably this process of mutation involves suffering.

Think of pathologies such as ADHD, or attention deficit disorder: it is not a pathology, but rather an attempt to adapt and synchronise the mind to the ten thousand times accelerated rhythm of the Infosphere.

Ethical consciousness and erotic sensitivity are remnants of pre-formatted humanity that are rapidly disappearing in the emerging connective generation.

Another emerging characteristic of mutants is the imperception of the pain of others, the effect of the continuous exposure to flows of simulated nervous stimulation, so that the mind tends to no longer distinguish simulations from organisms, and tends to consider suffering bodies as little green men in video games, who do not suffer and if they die can always get back on their feet a moment later.

This is the horizon of the twenty-first century, this is the trend that is unstoppably unfolding.

Climate collapse, geopolitical collapse, social collapse are the ideal environment for this process of mutation, formatting and elimination of residual daisies .

But there is also the possibility (very likely) that the combination of these three collapses will produce the definitive extinction of the human race.

In this case, everything human would finally be erased, and this would allow the realisation of the perfect ideal of the Muskian Order: the unlimited reproduction of the automaton in a territory that has finally been purged of every chaotic and unpredictable element.

That said, we (deserters) know that the unpredictable is not yet erased.

But whereof one cannot speak, it is better to remain silent.

_____________

SOURCE: https://freedomnews.org.uk/2025/01/10/introduction-to-the-twenty-first-century/

The post Introduction to the 21st century- Franco ‘Bifo’ Berardi appeared first on Void Network.