ΥΠΕΥΘΗΝΗ ΔΗΛΩΣΗ

έχω μια χάρτινη σημαία
για τις πομπώδεις παρελάσεις
κι ένα σιδερωμένο κοστούμι
για τις ένδοξες κηδείες
ένα ξυράφι τυλιγμένο
σε μαντίλι λευκό για ώρα ανάγκης
και μια πλαστική κούκλα
για τα μοναχικά μου βράδια
έχω το πτυχίο μου
κορνιζαρισμένο στο σαλόνι
και απλήρωτους λογαριασμούς
με μαγνήτες στο ψυγείο
ένα άλμπουμ με παλιές
φωτογραφίες γυναικών
και μια τούρτα σοκολάτα
για τα τελευταία μου γενέθλια
έχω την βέρα φυλαγμένη
σ’ ένα ξύλινο κουτάκι
και ένα άπλυτο πιάτο στο νεροχύτη
μέσα μου
ένας μέθυσος
αντικομφορμιστής πίθηκος
με ξεσηκώνει
αλλά δεν έχει σημασία
δεν θα τολμήσω
έτσι κι αλλιώς

_______

Από το βιβλίο O Άνθρωπος Tανκ, εκδόσεις Ενύπνιο

ΣΤΟΙΧΗΜΑ

Με πρόκες σαρανταπεντάρες μας κρέμασαν
από την γλώσσα σε εισόδους θεάτρων
στοιχηματίζοντας ποιος θ’ αντέξει πιο πολύ
Μας πέρασαν στις μύτες χαλκάδες
και μας έδεσαν σε εισόδους σχολείων
στοιχηματίζοντας ποιος θ’ αντέξει πιο πολύ
Μας έστησαν γυμνούς στην πλατεία
με τον βοριά να σκορπά νιφάδες
στοιχηματίζοντας ποιος θ’ αντέξει πιο πολύ
Κι αντέξαμε όλοι ανεξαιρέτως φασιστόμουτρα

________

Από το βιβλίο O Άνθρωπος Tανκ, εκδόσεις Ενύπνιο

ΤΟ ΧΑΠΙ ΜΟΥΡΤΙ – ΜΠΙΝΓΚ

τελικά έμαθα να μιλώ τη γλώσσα σας
να συνυπογράφω με το χέρι στην καρδιά
τις καταδίκες σας
να βγάζω παραδάκι πουλώντας
τα συγχωροχάρτια σας
είμαι αυτός που έμαθε να γελά με τα αστεία σας
ο κομψός κύριος
με τους καθωσπρέπει τρόπους
περήφανος κηρύσσω δημόσια την άνοιξη
πίνω το χάπι σας
κάποτε είχα τρομερό λόξυγκα όταν ξεστόμιζα ψέματα
τώρα η αλήθεια μου προξενεί ασφυξία
τελικά έμαθα να χορεύω τους χορούς σας
να καπνίζω τα τσιγάρα σας
να εχθρεύομαι τους εχθρούς σας
είμαι αυτός που έμαθε να γελά με τα αστεία σας
ο κομψός κύριος
με τους καθωσπρέπει τρόπους
πίνω το χάπι σας
περήφανος κηρύσσω δημόσια την άνοιξη
κάποτε είχα αλλεργία στον ολοκληρωτισμό
τώρα ψηφίζω αδιστάκτως
τις πρόκες και τα σφυριά σας
και χορεύω, ω ναι χορεύω
μπροστά στις κάννες
ξεχνώντας πως ήσασταν πάντα
καλοί στο σημάδι

Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ

Τι πιο όμορφο από μια εξουσία
που κοιλιές γεμίζει και θεσούλες μοιράζει
δεν θα μας δεις, όχι δεν θα μας δεις
να προπηλακίζουμε κανέναν μέντορα
μας ταιριάζει η προβιά
δεν θα τη βγάλουμε να είστε σίγουροι
ακόμα κι όταν δούμε τα μαχαίρια να τροχίζονται
τι πιο όμορφο από μια ψευδαίσθηση
που ελπίδες και ασφαλείς διεξόδους τάζει
δεν θα μας δεις, όχι δεν θα μας δεις
να προπηλακίζουμε κανέναν μεγαλόστομο
τι πιο γλυκό από λίγο λαϊκισμό στα χείλη
αντί μιας αλήθειας απαστράπτουσας
μην τυχόν και αναγκαστούμε να παραδεχτούμε
πως όντως ο βασιλιάς είναι γυμνός

Από το βιβλίο Το Χάπι Μούρτι-Μπινγκ, εκδόσεις Ενύπνιο

ΠΙΤΖΑΜΕΣ

Κανένας δεν γελά δημόσια, κανένας δεν δακρύζει
περήφανοι ιδιοκτήτες ιμιτασιόν προϊόντων
ψυχεδελικοί κομπιουτεράδες
με μια διμοιρία αλγόριθμους στο ενεργητικό μας
οι εντός λίγων στιγμών πετυχημένοι ονειροκάπηλοι
πειθήνιοι κατά τα άλλα
με μια κλίση προς την υπερβολή
στραβοκάνηδες ακόμα και στα όνειρα
με τον φόβο μην κατουρηθούμε πάνω μας
οι ελπίδες μας διατηρούνται χρόνια τώρα
σε αποστειρωμένα βάζα
κι ας σφραγίζει η ψυχή μας σαν στρείδι
το σαράκι μας δεν το τυλίγουμε με μάργαρο.
Κανένας δεν γελά δημόσια, κανένας δεν δακρύζει
κι αυτή η υποχρέωση του να ισορροπούμε
όλη την ζωή
μας στοίχισε ακριβά
προσηλωμένοι στο στόχο
με το φόβο της πτώσης πάντα
αυτό το ρεζίλεμα
της στημένης λεμονόκουπας.

Κανένας δεν γελά δημόσια, κανένας δεν δακρύζει
στα παιδιά μας θα αφήσουμε τα δεκανίκια μας
και στους γονείς μας ένα δωμάτιο γηροκομείου
δήθεν ιδεαλιστές
τα βράδια κλειδώνουμε τις πόρτες
κατεβάζουμε τα ρολά
και πίνουμε ουίσκι με πάγο

μες στην σκοτεινιά των θαλάμων μας.

Κανένας δεν γελά δημόσια, κανένας δεν δακρύζει
οι σέλφι επικυρώνουν το συμβόλαιο
της απεριόριστης ευτυχίας με το είδωλό μας
μαζοχιστές κατά κόρον
συνηθίζοντας αυτό που δεν συνηθίζεται
είμαστε αυτοί που υπέγραψαν συμβόλαια
με την γκλαμουριά
και τώρα την κάνουμε με ελαφρά πηδηματάκια.
Κάποτε θεωρούσαμε πως όλος
ο κόσμος μας ανήκει
σήμερα σβήνουμε τα κεράκια στις τούρτες
των γενεθλίων μας περιχαρείς
και κοιμόμαστε νωρίς φορώντας πιτζάμες.

The post Η Φαντασία στην Εξουσία -και άλλα ποιήματα- Γιώργος Λίλλης appeared first on Void Network.

“Αθήνα, Γρανάδα, Βαλένθια, Λισαβόνα, Ταγγέρη, Ραμάλα, Μασσαλία, Ικαρία. Ταξιδεύοντας στη αγαπημένη μου Μεσόγειο και με τα μάτια στραμμένα πάντα στην πολύπαθη Μέση Ανατολή έγραψα τα ποιήματα της πρώτης μου συλλογής. Ποιήματα που αποτελούν μικρές ιστορίες, τις αληθινές ιστορίες των τόπων και των ανθρώπων τους. Ποιήματα για εκείνους που ξεριζωθήκαν, αγωνίστηκαν, έγραψαν, επαναστάτησαν και χάθηκαν άδικα. Ποιήματα για τους τόπους που με σημάδεψαν και ποιήματα για όσα ερωτεύτηκα.¨ Ν.Β.Π

Νεφέλη Βουτσινά Πετσιμέρη
«Γράψε Άπατρις»
Έκδοση 2020
© Νεφέλη Βουτσινά Πετσιμέρη
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΕΝΟΤΗΤΑ
Σειρά Ποίησης: Ο Ήχος του Κενού
Επιμέλεια σειράς: Τάσος Σαγρής
Φωτογραφία εξώφυλλου:
Büyücada Princes’ Islands, Istanbul, Turkey
της Ευαγγελίας Παπούη
Σχεδιασμός: Εργαστήριο Οπτικών Τεχνών / Κενό Δίκτυο
[Void Optical Art Laboratory]
ISBN 978-618-85106-0-9

Το βιβλίο κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία και με δωρεάν διανομή στην Αθήνα στο τηλέφωνο 2106465693 και στο email: voidinternational@gmail.com

The post ΓΡΑΨΕ ΑΠΑΤΡΙΣ | Νεφέλη Βουτσινά – Πετσιμέρη appeared first on Void Network.

I said to you : “Go away!”
…but you didn’t listen to me…
 Now we live in the same prison…
You live in your cell, I live in mine…
We can not get out from our cells…

You have a lover in your cell and you enjoy your life…
I have a desert in my cell and I travel inside this desert…

Some people
they have a forest with a thousand trees in their cells
and they cut them one by one…
Someone
has an ocean in his cell and he kills the whales ….
Someone is a governor and he governs citizens …
Some of them they have a factory in their cells
and some thousand workers…
Someone is a psychiatrist in his cell
and he treats some psychoes there…
and someone is a president and he owns some nation land…

Some people

If we can not get out of our cells…

“The Prison” by Tasos Sagris

the poem in Greek language :

H Φυλακή

Ζούμε στην ίδια φυλακή…
Σου είπα … Φύγε !
… αλλά εσύ δεν με άκουσες… 
Τώρα ζούμε στην ίδια φυλακή…
Εσύ ζεις στο κελί σου και εγώ ζω στο δικό μου κελί…

Δεν μπορούμε να βγούμε απ’ τα κελιά μας…

Εσύ έχεις έναν εραστή μες στο κελί σου
και απολαμβάνεις τη ζωή σου…
Εγώ έχω μια έρημο μες το κελί μου 
και ταξιδεύω στην έρημό μου…

Κάποιος έχει ένα δάσος μες το κελί του με χίλια δέντρα
και τα κόβει ένα – ένα…
Κάποιος έχει έναν ωκεανό μες το κελί του
και χίλιες φάλαινες και τις σκοτώνει μία – μία …
Κάποιος είναι κυβερνήτης και έχει υπάκουους υπηκόους,
κάποιοι έχουν οικογένεια με παιδιά,
κάποιος έχει ένα εργοστάσιο μες το κελί του 
και εκατό εργάτες,
άλλος είναι πρύτανης πανεπιστημίου 
και έχει χίλιους φοιτητές
και άλλος έχει μες το κελί του μια παρέα με φίλους,
άλλος είναι ψυχίατρος και έχει ψυχασθενείς…
Κάποιοι είναι δάσκαλοι με εφήβους μαθητές,
κάποιοι είναι κυβερνήτες μιας ολόκληρης χώρας
κάποιοι έχουν μια εταιρεία με υπαλλήλους
και κάποιοι έχουνε γυναίκες και όμορφες ερωμένες…

Δεν θέλω μια γυναίκα στο κελί μου!… Θέλω Εσένα…
Θέλω να κάνω Έρωτα μαζί σου στην Άκρη του Ουρανού…
Θέλω να αγκαλιαστούμε σ΄ ένα Ηλιόλουστο Λιβάδι…
Θέλω να πέσω πάνω σου σαν μια ζεστή, καλοκαιριάτικη βροχή.
Αλλά …,
ξέχασα… 
αφού δεν μπορούμε 
να βγούμε απ’ τα κελιά μας
πώς θα βγούμε από τη φυλακή;…

Αφού δεν μπορούμε να βγούμε απ’ τα κελιά μας
πώς θα βγούμε από τη φυλακή;…

_______________________________
“Η Φυλακή” ένα ποίημα του Τάσου Σαγρή από το βιβλίο του
” Για την Ανθρώπινη Αγάπη στις Δυτικές Μητροπόλεις” που κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία από τις εκδόσεις Κενότητα

The post “The Prison” : a poem by Tasos Sagris appeared first on Void Network.

ambient space dub waves
open public autonomous ephemeral zone/ inner space art/ poetry night

Friday 2 June 2006
Pedion Areos / Athens Central Park

Live Concert:
Suku, Direct Connection, Paragga Sound System

D.J. sets:
Anna Mystic, Crystal Zero, Sissy Stardust, Raman

Live Poetry Show:
Tasos Sagris, Yiannis Raouzaios

Live Poetry Soundtrack mix:
Kinomatik

Void Optical Art Laboratory (video art, computer arts, slide photograpghy):
Global Eye(London Void Network), Yiannis Nisidis, Pantelis Pantelopoulos, Kinomatik, Vasilis Glarakis, Georgia Sagri, Fani Sofologi, Mariza Nikolaou, Tasos Sagris

It was a multi media open air ephemeral alive instalation, a park transformed into a poetical, cinematgrafic space…Poetry readings, live d.j. mix, concerts, many void optical artists and 400 people, all night long, summer in Greece and the central park of Athens squated by the people….It was a wonderfull inspirational night and a realy space out morning…

The post Void Network HISTORY- 2/6/2006 Athens Central Park Pedion Areos- Inner Space Art Poetry festival appeared first on Void Network.