Η ΖΩΗ ΩΣ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ – Fredy Perlman

crystalzero72 — Fri, 15 Dec 2017 02:53:55 +0000

«…Μολις οι ανθρωποι αποδεχτουν το χρημα ως ισοδυναμο της ζωης, η πωληση της ζωντανης τους δραστηριοτητας γινεται προϋποθεση της φυσικης και κοινωνικης επιβιωσης τους. Η ζωη ανταλλασσεται με την επιβιωση. Δημιουργια και παραγωγη καταληγει να σημαινει πουλημενη δραστηριοτητα. Η δραστηριοτητα ενος ανθρωπου ειναι ‘‘παραγωγικη’’, χρησιμη στην κοινωνια, μονο οταν ειναι πουλημενη δραστηριοτητα. Και ο ιδιος ο ανθρωπος ειναι παραγωγικο μελος της κοινωνιας μονο αν οι δραστηριοτητες της καθημερινης του ζωης ειναι πουλημενες δραστηριοτητες…
…Η δημιουργικη δραστηριοτητα παιρνει τη μορφη της εμπορευματικης παραγωγης, δηλαδη της παραγωγης εμπορευσιμων αγαθων, και τα δημιουργηματα της ανθρωπινης δραστηριοτητας παιρνουν τη μορφη εμπορευματων…

…Οι ανθρωποι ανταλασσουν το δημιουργικο περιεχομενο της ζωης τους, την πρακτικη καθημερινη δραστηριοτητα τους, για χρημα… Μολις οι ανθρωποι αποδεχτουν τους ορους αυτης της ανταλλαγης, η καθημερινη δραστηριοτητα παιρνει τη μορφη της οικουμενικης εκπορνευσης…

…[Δουλειά ειναι] η πουλημενη δημιουργικη δυναμη, η εμπορευματοποιημενη καθημερινη δραστηριοτητα… Ειναι αδιαφορη δραστηριοτητα… μονη της ιδιοτητα ειναι η εμπορευσιμοτητα της. [Αυτος που δουλευει, αδιαφορει για το ιδιο το εργο του, για το σκοπο του εργου, αλλα και για τον αγοραστη αυτου του εργου.] …Δουλεια σημαινει μονο ‘‘κερδιζω λεφτα’’· …το σκαψιμο, η τυπογραφια και η ζαχαροπλαστικη ειναι διαφορετικες δραστηριοτητες, αλλα και οι τρεις ειναι ‘‘δουλειες’’ υπο την καπιταλιστικη κοινωνια… [η δημιουργια, η ουσια της ζωης, καταντα ‘‘δουλειά’’, πουλημενη δραστηριοτητα, μεσο για να ‘‘κερδισουμε λεφτα’’, οδυνηρο μεσο επιβιωσης]…

…Η πουλημενη δραστηριοτητα γινεται ιδιοκτησια του αγοραστη, τιθεται υπο τον ελεγχο του αγοραστη… [Το δικο μου εργο γινεται ξενο προς εμενα, γινεται ιδιοκτησια ενος αλλου, του αγοραστη- ιδιοκτητη.] …Ετσι η ζωη ενος ανθρωπου, τα επιτευγματα του, η προσφορα του στη ζωη της ανθρωποτητας, δεν υποβιβαζονται απλως σε δουλειά, οδυνηρη προϋποθεση της επιβιωσης, αλλα και αποξενωνονται απο το δημιουργο, γινονται εργα του αγοραστη. Στην καπιταλιστικη κοινωνια, οι αρχιτεκτονες, οι μηχανικοι, οι εργαζομενοι, δεν ειναι δημιουργοι· δημιουργος ειναι ο καπιταλιστης που τους πληρωνει… τα επιτευγματα τους γινονται ιδιοκτησια του…

…Εφοσον η καπιταλιστικη παραγωγη ειναι εμπορευματικη παραγωγη, ειναι ψευδης ο ισχυρισμος οτι σκοπος αυτης της διαδικασιας ειναι η ικανοποιηση των ανθρωπινων αναγκων. Ειναι εκλογικευση και απολογια. Η ‘‘ικανοποιηση των ανθρωπινων αναγκων’’ δεν ειναι σκοπος ουτε του καπιταλιστη ουτε του εργατη, δεν ειναι καν αποτελεσμα της διαδικασιας παραγωγης.

Ο εργατης πουλα την εργατικη του δυναμη για να παρει ενα μισθο. Του ειναι αδιαφορο το περιεχομενο της συγκεκριμενης παραγωγης. Χωρις μισθο δεν προκειται να δουλεψει για τον καπιταλιστη, αδιαφορο ποσες ανθρωπινες αναγκες θα ικανοποιησουν τα προϊοντα του εργοδοτη.

Ο καπιταλιστης αγοραζει εργατικη δυναμη και τη χρησιμοποιει στην παραγωγη εμπορευματων, πωλησιμων προϊοντων. Αδιαφορει για τις συγκεκριμενες ιδιοτητες των προϊοντων, οπως αδιαφορει και για τις αναγκες των ανθρωπων. Ενδιαφερεται μονο για το υψος των τιμων που μπορει να πουλησει, την ποσοτητα των προϊοντων που οι οι ανθρωποι ‘‘χρειαζονται’’ να αγορασουν, και για πώς θα καταφερει να τους χειραγωγησει να ‘‘χρειαζονται’’ περισσοτερα, μεσω της προπαγανδας και του ψυχολογικου εθισμου. Σκοπος του καπιταλιστη ειναι να ικανοποιησει τη δικη του αναγκη μεγιστοποιησης και αναπαραγωγης του Κεφαλαιου, και αποτελεσμα της διαδικασιας ειναι η διευρυμενη αναπαραγωγη της μισθωτης δουλείας και του Κεφαλαιου (πραγμα που δεν ειναι ‘‘ανθρωπινες αναγκες’’)…

…Αυτος που δουλευει, αγοραζει με το μισθο του εμπορευματα για να συντηρηθει, για να αναπληρωσει την ζωτικη του ενεργεια, για να συνεχισει να την πουλα… Καταναλωνει και θαυμαζει παθητικα τα προϊοντα της ανθρωπινης δραστηριοτητας, σαν θεαματα… Τα εμπορευματα, τα θεαματα, τον καταναλωνουν… καταναλωνεται απο τα πραγματα… Με αυτη την εννοια, οσο περισσοτερα εχει, τοσο λιγοτερο ειναι… Δεν ζει ως ενεργος παραγων που μετασχηματιζει τον κοσμο. Αλλα ως ανημπορος, ανικανος θεατης, ισως να αποκαλει ‘‘ευτυχια’’ αυτη την κατασταση παθητικου θαυμασμου, και εφοσον η δουλεια ειναι οδυνηρη, ισως να επιθυμει να ειναι ‘‘ευτυχης’’, δηλαδη αδρανης ολη του τη ζωη (μια κατασταση παρομοια με το να γεννηθεις νεκρος)…»

[Στα ελληνικα έχει εκδοθει απο τον Ελευθερο Τυπο –
Περλμαν: Η Αναπαραγωγη της Καθημερινης Ζωης.]

ΠΗΓΗ: https://isotis.wordpress.com/7j4/

διαβάστε στα αγγλικά το βιβλίο εδώ:

https://voidnetwork.gr/wp-content/uploads/2016/10/The-Reproduction-of-Daily-Life-Fredy-Perlman-.pdf

The post Η ΖΩΗ ΩΣ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ – Fredy Perlman appeared first on Void Network.

Manual for Revolutionary Leaders by Fredy Perlman

voidnetwork — Thu, 01 Jul 2010 12:58:00 +0000

Manual for Revolutionary Leaders by Fredy Perlman

I. Generation of Revolutionaries

Plunder and war continue to spread across the world. They are stuff of past and present history. The greater the material product of society the greater the plunder; the larger the stock of productive forces the more extensive the destruction.

It is not the task of this manual to examine the plunder or the destruction, but to treat contemporary forms of resisting them. Among forms of resistance only two will be examined: a form which has become established as the modern model of revolution, and resistance which takes the form of a continually changing response to continually developing productive forces.

It is the task of the manual to apply the twentieth century model of revolution to the conditions created by the development of productive forces. By its successes this model has proved itself the quintessence of revolutionary political activity in modern times. Its processes have so far been limited to conditions characterized by a low level of development of productive forces. At a high level of development of productive forces, responses to the dominant social order take the form of attempts of individuals to realize their self-powers, their capacities, to the level made possible by social development. Social relations that have played out their historical role come into conflict with the possibilities opened up by the productive forces. Suddenly people who have come on the scene, who have become disenchanted with the entire system, who have become disillusioned over the system and who are ready now and willing to do something about it. The possibilities of the productive forces cease to be the subject of prayer, the promised land to which a savior will someday lead mankind.

The attempt of individuals to realize their self-powers to the level made possible by contemporary productive forces is a threat to the stability of the dominant social order, which tries to purge itself of rebellious elements. However, in spite of the repressive character of the social context in which they appear, at a high level of development productive forces, rebellious responses to the social order do not avail themselves of the modern model of revolution. The attempt of individuals to live at the contemporary level of development of the productive forces does not give rise to activities consistent with the quintessence of revolutionary political practice, namely to revolutionary organizational ideology, leadership and the struggle for State power. On the contrary, distinct moves in the opposite direction can be observed.

Although the aim of the manual is to apply the modern model revolution to conditions of highly developed productive forces, a brief overview of responses which move outside the boundaries of this model will be given because these responses are themselves the field out of which leaders emerge, and because the field itself becomes a raw material which leaders attempt to shape and transform…….

read all this wondefull text here:

http://en.wikisource.org/wiki/Manual_for_Revolutionary_Leaders

read about Fredy Perlman here:

http://en.wikipedia.org/wiki/Fredy_Perlman

The post Manual for Revolutionary Leaders by Fredy Perlman appeared first on Void Network.

Manual for Revolutionary Leaders by Fredy Perlman | Void Network

Η ΖΩΗ ΩΣ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ – Fredy Perlman

Manual for Revolutionary Leaders by Fredy Perlman

Manual for Revolutionary Leaders by Fredy Perlman

I. Generation of Revolutionaries