on the roads!

ΚΑΛΕΣΜΑ  ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ 
ΣΤΟΝ ΝΙΚΟ ΡΩΜΑΝΟ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ

Aπό την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 έως σήμερα
είδαμε πολλές αυταπάτες να διαλύονται.

Είδαμε τον κόσμο της καταναλωτικής επίπλαστης ευτυχίας να καταρρέει και τα μεγάλα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα να επεκτείνουν την εκμετάλλευση και την κερδοφορία τους με τον πιο βάναυσο κι απάνθρωπο τρόπο. Είδαμε χιλιάδες ανθρώπους να αυτοκτονούν, τα όρια της φτώχειας να περιλαμβάνουν όλο και περισσότερους από εμάς, τη ζωή μας να εξαθλιώνεται χάνοντας το νόημά της και το μέλλον να μοιάζει κάθε μέρα και πιο αβέβαιο.

Τα σώματά μας έχουν γίνει αναλώσιμα, οι ζωές μας έχουν γίνει μηχανές παραγωγής κέρδους, όλη η κοινωνία τείνει να μετατραπεί σε εργοστάσιο, σε στρατόπεδο, σε μια μεγάλη φυλακή. Η κρίση αναπτύσσεται ως βίαιη εφαρμογή νέων σχέσεων εκμετάλλευσης και καταναγκαστικών νοημάτων, μέσα από τη στρατικοποίηση του δημόσιου χώρου, μέσα από την άσκηση κρατικής βίας και την επιβολή μιας μόνιμης κατάστασης έκτακτης ανάγκης που γίνεται πλέον καθημερινή συνθήκη. Από τους εξευτελιστικούς μισθούς, τους πλειστηριασμούς κατοικιών και την καταστροφή των εργασιακών δικαιωμάτων ως τα στρατόπεδα συγκέντρωσης για τους μετανάστες, από  τις φυλακές τύπου Γ (υψίστης ασφαλείας) για τους πολιτικούς κρατούμενους έως την παγερή αδιαφορία προς τους  Σύριους πρόσφυγες πολέμου που βρίσκονται εγκλωβισμένοι στην Ελλάδα και οδηγούνται στον θάνατο – ερχόμαστε πλέον όλοι μας αντιμέτωποι με μια Ευρώπη φρούριο, που με τον απόλυτο τρόπο μιας μηχανής μετατρέπεται σε όλο και πιο σιδερόφρακτο φρούριο για «ντόπιους» και «ξένους», για εργαζόμενους και ανέργους, για ηλικιωμένους και νέα παιδιά. Είδαμε αυτό το κράτος κατάστασης “έκτακτης  ανάγκης” καθημερινά, να παράγει επισφάλεια και να επιβάλλει το φόβο, να απολύει καθηγητές σε σχολεία και πανεπιστήμια, να διαλύει τη δημόσια υγεία, να μετατρέπει εργαζόμενους σε άστεγους, να υποβαθμίζει τη μόρφωση, την έρευνα και τον πολιτισμό, να ωθεί χιλιάδες συνανθρώπους μας σε άθλιες συνθήκες διαβίωσης, να καταδικάζει καθημερινά όλες και όλους εμάς να ζούμε στην ανεργία, την αβεβαιότητα, την υποταγή και την ανέχεια…

Είδαμε όμως, συνάμα, και εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο να εξεγείρονται και να αντιδρούν με όλους τους πιθανούς τρόπους ενάντια σε αυτό το καθεστώς του σύγχρονου ολοκληρωτισμού. Διαδηλώσεις, ανεξέλεγκτες συγκρούσεις, ανοιχτές συνελεύσεις, ελεύθερα φεστιβάλ, ομιλίες, βιβλία, ντοκιμαντέρ, τραγούδια, νυχτερινές δράσεις και μαζικές γενικές απεργίες, αντιστάσεις και απαντήσεις. Μια νέα ζωή να παίρνει μορφές και περιεχόμενα σε πλατείες και δρόμους, σε κατειλημμένα δημόσια κτίρια και αυτοδιαχειριζόμενα κοινωνικά κέντρα, εργασιακούς χώρους, πάρκα, σχολεία και πανεπιστήμια. Είδαμε την εξεγερμένη αξιοπρέπεια να συνεχίζει ακόμα να επιτίθεται, με κάθε δυνατό τρόπο, ενάντια στους κάθε είδους τυράννους και να αγωνίζεται για την ελευθερία.
Για όλους αυτούς τους λόγους, ο εξεγερμένος αναρχικός Νίκος Ρωμανός είναι ένας από εμάς.                                    
Γιατί αδιαπραγμάτευτα και με μεγάλη αυταπάρνηση έβαλε τον εαυτό του σε μεγάλα ρίσκα, δεν συμβιβάστηκε, δεν υπάκουσε στις εντολές, κράτησε το κεφάλι ψηλά και ούρλιαξε το δικό του: Έως Εδώ!
Και με αυτό τον τρόπο ένωσε τις αγωνίες του με τις δικές μας αγωνίες, ένωσε τον αγώνα του με τους αγώνες μας.
Όσο και αν το κράτος προσπαθεί να τον παρουσιάσει ως «ειδική περίπτωση» στην οποία αρμόζει μια παραδειγματική τιμωρία, που θα προξενήσει το δέος της κοινωνίας απέναντι στους μηχανισμούς καταστολής, όσο και αν οι πολιτικοί όλων των κομμάτων παίζουν γύρω από τον αγώνα του το βρώμικο παιχνίδι των πολιτικών συμφερόντων, όσο και αν το δικαστικό σύστημα στήνει κάθε μέρα εκτελεστικά αποσπάσματα για τις ψυχές χιλιάδων ντόπιων και μεταναστών, ο Νίκος Ρωμανός, ένας ανάμεσα στους χιλιάδες φυλακισμένους, ένας ανάμεσα στους εκατομμύρια οργισμένους, με τον αγώνα του, δίνει σε όλη την κοινωνία την ευκαιρία να πάρει μια απόφαση. Την απόφαση να μην μείνουμε άλλο αδρανείς μπροστά σε όλα αυτά που μας κάνουν όλους μας να θέλουμε να ουρλιάξουμε το δικό μας: Έως Εδώ!

Δεν θα μείνουμε θεατές στην κρατική δολοφονία του Νίκου Ρωμανού, δεν θα συνυπογράψουμε αυτόν το φόνο.

Σας προσκαλούμε στη Ανοιχτή Συνέλευση της Τετάρτης 10/12/2014 στο Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο Εμπρός, όλες και όλους εσάς που κατά καιρούς πήρατε μέρος στις δράσεις και τις εκδηλώσεις που έχουν γίνει αυτά τα τρία χρόνια της κατάληψης του θεάτρου, για να παραγάγουμε κοινά περιεχόμενα αγώνα, να συντονίσουμε και να οργανώσουμε δράσεις στην πόλη και στο θέατρο, στα σχολεία και στα πανεπιστήμια, στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες που να ενδυναμώσουν τον αγώνα ενάντια στον ολοκληρωτισμό, για την αλληλεγγύη και την ελευθερία, για να υπερασπιστούμε την αξιοπρέπεια μας και μαζί τον αγώνα του Νίκου Ρωμανού και των άλλων κρατούμενων.
Με τη συμμετοχή μας και τους αγώνες μας ανοίγουμε περάσματα προς την ελευθερία και τα βαδίζουμε μαζί… Καλούμε όλους και όλες, όσους και όσες, αναζητούν τρόπους για να οργανώσουν, να αγωνιστούν και να δράσουν για την πραγμάτωση της επιθυμίας τους. ΝΑ ΤΟΛΜΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΛΜΑΜΕ!

ΤΕΤΑΡΤΗ 10/12/2014  // ΩΡΑ 20.30 –
ΑΝΟΙΧΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΔΡΑΣΕΩΝ ΕΜΠΡΑΚΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
 
ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΜΠΡΟΣ,
Ρ.ΠΑΛΛΑΜΗΔΟΥ 2 / ΨΥΡΡΗ  http://www.embros.gr

The post ΚΑΛΕΣΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΝΙΚΟ ΡΩΜΑΝΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ ΤΕΤ.10/12 Κατάληψη Εμπρός Open Public Assembly for organizing solidarity actions for Nikos Romanos against Totalitarianism / Occupied Theatre Embros Wen. 10/12/2014 appeared first on Void Network.

Today, we were on streets for Alexis who was murdered by Greek State and for Nikos Romanos who  has been on  hunger strike for 26 days against the repression of the same state.

Today, we were on streets for our sisters and brothers who have been murdered while resisting in Greece, in Ferguson, in Mexico, in Kobanê.

Today, we were on streets for Berkin, Ali İsmail, Ethem, Arin, Kader, Suphi Nejat.

As  states kill our sisters and brothers all over the world; we, revolutionary anarchists were onthe streets with our anger against states, capitalists, companies and murderers. Despite of the fact that the police held up our way and attacked us with  plastic bullets, tear gas bombs and batons; they couldn’t achieve to supress our anger. We resisted with our black flags while rising out our slogans.

This passion for freedom is getting bigger today; the anger for those  who have been murdered by state flare up our riot.

Revolutionary Anarchist Action 
salutes comrade Nikos Romanos’ and his resistance.
Video of this action:
https://www.facebook.com/video.php?v=1565161617033056&set=vb.1480916092124276&type=2&theater

Statement that read after police attack:

Today, with all the range against powers that seizes lives, with the conviction to a free world, the black flags are waved all around the world. Against companies that exploit our labour to profit more; against states that murders many of us in the name of the borders they drew; against all powers that fill their pockets with our lives that they destroy, making us poorer and making the rich richer; rebellion is alive in the rage of anachism. The rage against bosses, companies, murderers and states, is propagating in full flood with the black flags. The sorrow of being neglected, dissapeared and murdered, is now turing into anger, and the street are burning with the rage all over.

Exactly 6 yers ago, in Exerchia neignourhood of Athens, murdered because he was an anarchist, at the age of 16, was Alexandros Grigoropulos. Murdered by a cop, with the bullet from his gun, because he transformed his anger into rebellion and went on the street, calling to account for the lives being seized, becuase he didn’t obey the powers and he was resisting at all costs for freedom. On the day of December 6, 2008, The bullet that ran into Alexis’s chest turned in the fire of revolt in the streets. Even though the murderers continued their attacks, the rage against the ones that silenced a heart that was beating for freedom, burned the streets into flames in Athens, in Thessaloniki, in Istanbul and everywhere.

Nikos Romanos, who was with Alexis the day he was murdered and who also had the same conviction for a free world, is now captivated because he is an anarchist. Romanos is captivated because he was not silent against injustice, because he didn’t give up despite state oppresion, because with the same conviction of his murdered comrade, he kept on the struggle against all powers. The ones who think they can terminate this struggle by murdering Alexis, are now captivating Nikos hoping to stop another heart that is beating with the conviction for anarchism. Just like in 2008, the steets are filled with anger against the state that continue to attack Romanos with all its isolation, oppresion and torture. As Romanos continues his hunger strike since 10th of Novembre, other anarchist comrades in captive also start hunger strikes in solidarity; universities are occupied; and the same voice echoes in burning streets, in cells resisiting captive: “As long as we are alive and we breate, long live anarchy!”

The powers that murdered Alexis in 2008 and that captivate Nikos today think that they can silence the rage against injustice that is growing in every part of the world. They continue to captivate, attack and murder under this illusion.

In Mexico, 43 students resisting politics of the powers seizing their future, had disappeared by the hand of state; and their bodies are found in mass graves after many days. Just because they are black, the people targeted by fasist repression of the power, become the targets of bullets shot by the police; and the ones who resist being taken to custody are strangling and murdered by the police. Many of our brothers like Berkin, Ethem Ali, Ahmet who resisted for their lives, were murdered by the state police.  While the ones resisting in Kobanê to create a new life, like Arin, like Suphi Nejat, like Kader, are murdered by the gangs, military and soldiers of the state; the ones who are on the streets in every corner of the region embracing Kobanê resistance, like Hakan, like Mahsun, are the targeted by the murderer police of the same state…

Wherever the ones who call to account for injustice, who resist to win their lives, who struggle with their conviction of freedom are on the streets; there is the adress for oppression, torture and massacre. The oppressors who think that they can discourage the ones who don’t obey them by captivating, kidnapping or murdering; a cry of freedom raised in one place is echoed from every direction. From the cells of Athens to Mexico, from the streets of Ferguson to Istanbul, to the free lands of Kobanê, the convision for a new world is propagating in full flood. Now, this passion for freedom is getting bigger; the rage for the murders is flaring up the fire of revolt in hearts.

This revolt is against the powers that seize our lives, that intend to destroy our freedom, that murder us. This revolt is against capitalism and the states. This revolt is against all kinds of captivity.

With this revolt for freedom in our hearts, anarchism is growing in every part of the world.

And our struggle is growing from one corner of the world to another, carried by the waves of the black flags.

Long live Revolution, long live anarchy!

Revolutionary Anarchist Action (DAF)

Lycee Aanrchist Action (LAF)

Anarchist Youth (AG)

Anarchist Women

MAKI

TAÇANKA

The post 6 December 2014, Solidarity with Nikos Romanos in Turkey appeared first on Void Network.