ΗΡΑΚΛΕΙΟ

Η ματαίωση της “εκστρατείας των εθελοντών από την Κρήτη” για τον Έβρο, είναι μια μεγάλη νίκη του αναρχικού και αντιφασιστικού κινήματος του νησιού! Για όσους-ες μπορούν να αναλογιστούν την δυσκολία και το ρίσκο που εμπεριέχει το να μπαίνει ένας πολιτικός χώρος μπροστά σε ένοπλους επίδοξους “κυνηγούς κεφαλών” σε τοπικό επίπεδο, πόσο μάλλον στην Κρήτη… Πρόκειται για ένα σημαντικό κτύπημα στα θεμέλια ενός εθνικιστικού παραστρατιωτικού δικτύου “εθελοντών” που επιχειρείται συστηματικά να στηθεί τις τελευταίες μέρες ανά την Ελλάδα… Ακολουθεί το κείμενο που αναλαμβάνει την ευθύνη για την δράση: Η αντιφασιστική βία εναντίον υποψήφιων δολοφόνων είναι εύλογη και δίκαιη :

Την Παρασκευή 6 Μαρτίου, 120 περίπου αντιφασίστες/ριες ματαιώσαμε την φασιστοσύναξη εθελοντών κυνηγών κεφαλών, που ήταν προγραμματισμένη να γίνει στο Καραναστάσειο Αμφιθέατρο του ΤΕΙ Ηρακλείου (ΕΛΜΕΠΑ). Διοργανωτής του μαζέματος ήταν μια διαδικτυακή ομάδα που υπέγραφε ως «1η Μοίρα Αλεξιπτωτιστών» και ζητούσε όπλα και εθελοντές για να «εκστρατεύσει» στον Έβρο και να ενωθεί με τα υπόλοιπα σκουπίδια που βασανίζουν και σκοτώνουν μετανάστες. Κατά την πολύωρη παραμονή μας στον χώρο δεν εμφανίστηκαν παρά ελάχιστοι φασίστες, οι οποίοι έλαβαν ό,τι αξίζει να λαμβάνει κάθε υποψήφιος ανθρωποφάγος. Κανένας από αυτούς δεν ήταν περαστικός από το σημείο και κανένας δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από την ταμπέλα του αθώου φοιτητή. Όταν πας για κυνηγός κεφαλών ένα χέρι ξύλο είναι το λιγότερο που μπορείς να περιμένεις. Δεν θα επεκταθούμε όμως στο πως και πόσοι τσακίστηκαν. Προέχει να εξηγήσουμε το γιατί.

Πολλά ακούστηκαν σχετικά με την πατρότητα του καλέσματος και τη σοβαρότητα των διοργανωτών τους οποίους άδειασαν ακόμα και επίσημες λέσχες ειδικών δυνάμεων. Πολλά λέγονται επίσης σχετικά με το κατά πόσο όσοι διοργανώνουν και προσέρχονται σε τέτοιες μαζώξεις είναι πραγματικά «φασίστες» και αν αξίζει να τους τσακίζουμε. Ας ξεκαθαρίσουμε λοιπόν κάποια πράγματα.

Ποσώς μας ενδιαφέρει αν οι υποψήφιοι εθελοντές τέτοιων παρακρατικών ομάδων ψηφίζουν Μιχαλολιάκο, Μητσοτάκη ή Τσίπρα. Ποσώς μας ενδιαφέρει αν αυτοπροσδιορίζονται ως φασίστες, εθνικιστές ή πατριώτες. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι ότι αποτελούν ένα συρφετό σκατόψυχων ρατσιστών που δηλώνουν ρητά την πρόθεσή τους να κατασπαράξουν τους κατατρεγμένους αυτού του κόσμου. Χρυσαυγίτες, νεοδημοκράτες, πασόκοι ή συριζαίοι οι εν λόγω εθελοντές είναι ένα μάτσο θρασύδειλοι που δηλώνουν συμμετοχή σε έναν «πόλεμο» στον οποίο η μία πλευρά αποτελείται από ένοπλους καλοταϊσμένους νταήδες που στο τέλος της μέρας θα γυρίσουν σπιτάκι τους να διηγούνται τις μαγκιές τους και η άλλη από άοπλους φοβισμένους μετανάστες που κοιμούνται στα δάση αγκαλιά με τα παιδιά τους και δεν ξέρουν τι θα τους φέρει το αύριο.

Όλα αυτά τα υποψήφια κομάντο της πλάκας ούρλιαζαν πριν δύο χρόνια για λαθροεισβολείς που απειλούν τον ελληνικό πολιτισμό και ταυτόχρονα πλούτιζαν από την αισχροκέρδεια εις βάρος άστεγων μεταναστών που ζητούσαν φαί, φορτιστή και τουαλέτα. Τη μια μέρα ζητάνε τον πνιγμό εγκύων μεταναστριών «γιατί δεν τις γάμησαν αυτοί» (βλ. Θερμή Λέσβου) και την άλλη ουρλιάζουν μαζί με ρασοφόρους σκοταδιστές για το «δικαίωμα στη ζωή» στήνοντας μισογύνικες καμπάνιες κατά του δικαιώματος στην άμβλωση. Από τη μια προσλαμβάνουν μετανάστες στα χωράφια τους με εξευτελιστικά μεροκάματα κι από την άλλη μιλάνε για ξένους που τους παίρνουν τις δουλειές. Χειροκροτάνε τις βαρβαρότητες των ΜΑΤατζήδων στα Εξάρχεια κι όταν οι ίδιες διμοιρίες κάνουν τις ίδιες αθλιότητες στους κατοίκους των νησιών, τους λένε προδότες της πατρίδας. Η υποκρισία τους είναι τόσο τοξική όσο και η ύπαρξή τους.

Δεν πιστεύουμε μόνο στη δύναμη της βίας. Πιστεύουμε πρώτα από όλα στην επικοινωνία και τη δύναμη του λόγου. Πιστεύουμε στην παιδαγωγική δύναμη του διαλόγου και της γνώσης και έτσι χτίζουμε τις κοινότητές μας. Μακάρι να μπορούσαμε να εξαλείψουμε το μίσος όσων νοσούν από τον ιό του εθνικισμού. Μακάρι η αγάπη μας για τη ζωή και τα πλάσματα που περπατούν στη γη, να μπορούσε να γιατρέψει τα αρρωστημένα μυαλά των φασιστών. Οι μηχανισμοί διαπαιδαγώγησης όμως της ταξικής κοινωνίας και της κρατικής προπαγάνδας δεν μας το επιτρέπουν. Τα ανθρώπινα ζόμπι που εκκολάπτουν διψάνε για αίμα. Όταν έχουν το πλεονέκτημα θα ορμήσουν να κατασπαράξουν τους αδύναμους κι όταν τελειώσουν θα φαγωθούν μεταξύ τους.

Δεν θα σταματήσουμε λοιπόν να αγωνιζόμαστε γιατί αναπνέουμε μέσα από τον κοινωνικό αγώνα και την συλλογική δράση. Επιπλέον, δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε. Ζούμε πουλώντας την εργατική μας δύναμη. Δεν είμαστε εισοδηματίες και αφεντικά, δεν θρεφόμαστε από τα ακίνητα και τις επιχειρήσεις μας. Τον χρόνο μας τον έχει κλέψει έτσι κι αλλιώς η μισθωτή εργασία και η ηρεμία μας ρημάζεται καθημερινά από τις τοξικές σχέσεις που μας περιβάλλουν. Όσο για την αγάπη μας για τους καταπιεσμένους και την οργή μας για το κράτος και τα αφεντικά, αυτή δεν μπορεί να την κλέψει κανείς. Θα είμαστε λοιπόν εκεί κάθε φορά που οι εθνικιστές επιχειρούν να βγουν από τους υπονόμους τους. Και κάθε φορά που θα πέφτουν πάνω μας θα βιώνουν την αντιφασιστική μας λύσσα.

Με τις αντιφασιστικές κινητοποιήσεις της εβδομάδας που μας πέρασε στις τρεις πόλεις του νησιού, η Κρήτη στέλνει μια υψωμένη γροθιά σε όσους/ες βγαίνουν στον δρόμο ενάντια στα ρατσιστικά αποβράσματα.

Αλληλεγγύη στους μετανάστες

Δύναμη στους/στις συντρόφους/ισσες της Λέσβου και όλης της χώρας

Αναρχικοί/ες

Αντιφασίστες/ριες

Ηρακλείου Κρήτης

ΡΕΘΥΜΝΟ

Να παραμείνουμε άνθρωποι και να παλέψουμε σαν ζώα

Μαζική πορεία αλληλεγγύης πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 05/03 στο Ρέθυμνο για τους ξενιτεμένους-ες πρόσφυγες που έχουν γίνει για ακόμα μια φορά το μπαλάκι ανάμεσα σε ξεχωριστά πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα, καθαρά ρατσιστικών πολιτικών της Τουρκίας, της Ελλάδας και ολόκληρης της Ε.Ε.
Η Τουρκία έχει αναλάβει το ρόλο του δουλέμπορου, η Ελλάδα το ρόλο της φυλακής ανθρώπων και η Ε.Ε το ρόλο του επιστάτη, ενώ όλοι συμμετέχουν στους πολέμους που γεννάν την προσφυγιά.
Με καμβά τα σύνορα του Έβρου (όπου το πολεμικό καθεστώς της Τουρκίας έσπρωξε χιλιάδες πρόσφυγες) διαδραματίζεται για μέρες ένα εθνικιστικό ντελίριο για εσωτερική κατανάλωση και ενίσχυση της ακροδεξιάς ατζέντας και στις δυο χώρες. Στρατός, αστυνομία, ομάδες συνοριοφυλάκων και πολιτοφυλακών, τα ΜΜΕ, εφοπλιστές, μεγαλοεπιχειρηματίες, νεοναζί απ’ όλη την Ευρώπη, ξεπεσμένες τηλεπερσόνες και κάθε καρυδιάς καρύδι, παίρνουν μέρος σ’ ένα σκηνικό πολέμου με “αντίπαλο” εν τέλει τους κατατρεγμένους, αντιμετωπίζοντάς τους ως “όπλο της Τουρκίας” για να “εξισλαμίσει” την Ελλάδα και την Ευρώπη.

Μέσα σε όλον αυτό τον παροξυσμό ακροδεξιές ομάδες έχουν βρει την ευκαιρία και ξαναβγαίνουν στο προσκήνιο.
Το Ρέθυμνο δεν θα μπορούσε ν’ αποτελεί εξαίρεση. Μετά από εβδομάδες προπαγάνδας και φανατισμού και μετά από παρέμβαση στο δημοτικό συμβούλιο “ενάντια στην ισλαμοποίηση”, φτάσαμε στην κορύφωση με την προχθεσινή επίθεση στη συγκέντρωση με στελιάρια και σίδερα από 15 γνωστούς αγνώστους νεοναζί. Ήταν μια κίνηση εντυπωσιασμού και εκφοβισμού από μεριάς τους καθώς το μόνο που κατάφεραν ήταν να τραμπουκίσουν 4 γυναίκες που έρχονταν στην πορεία και να τρέξουν προς στα ΜΑΤ για να τους σταματήσουν.

Το μήνυμα ελήφθη. Είσαστε μια χούφτα γραφικοί και προσπαθείτε να αποτελέσετε απειλή για την κοινωνία ενώ ουσιαστικά είστε η πιο σκοτεινή, ντροπιαστική και περιθωριοποιημένη έκφανσή της, όπως ήσασταν πάντα.
Ντροπή σε αυτούς που σας καλύπτουν μέσα από τις «νόμιμες» δράσεις τους στα κάθε είδους δημαρχεία και “ομάδες πολιτών”.
Ντροπή στην αστυνομία που αντί να τους συλλάβει ενώ έκαναν οργανωμένη επίθεση απλά τους σταμάτησε και τους άφησε στο χώρο για πάνω από μια ώρα. Ας μην ξεχνάμε πως η ακροδεξιά και η αστυνομία ήταν πάντα συγκοινωνούντα δοχεία.
Ντροπή σε όλες και όλους μας ως κοινωνία αν τους αφήσουμε να πάρουν κι άλλο χώρο τόσο στο δημόσιο όσο και στο ιδιωτικό πεδίο.
Συγχαρητήρια στους ανθρώπους που αψηφούν την τρομοκρατία πανελλαδικά και πραγματοποιούν δυναμικές πορείες και δράσεις στους δρόμους στέλνοντας το μήνυμα ότι με τους ξενιτεμένους είμαστε μαζί και είμαστε απέναντι στην απανθρωπιά των κρατών και της ακροδεξιάς.
Απειλή δεν είναι οι πρόσφυγες. Τα συμφέροντα των εργατών και των εργατριών δεν τα ξεπουλάνε οι πρόσφυγες. Για την ανεργία, τη φτώχεια και πόσα άλλα δεν ευθύνονται οι μετανάστες-τριες, για το πλιάτσικο στις ζωές μας δεν ευθύνονται οι ξεριζωμένοι.
Ας τα βάλουμε με αυτούς που ευθύνονται και όχι με τους πιο αδύναμους. Τα υπόλοιπα είναι φθηνές δικαιολογίες και ένδειξη της συνολικής μας παρακμής.
Συνεχίζουμε με μπροστάρη ένα σύνθημα με το οποίο ξεκίνησε η ομάδα μας πριν 9 χρόνια:

Να παραμείνουμε άνθρωποι και να παλέψουμε σαν ζώα.

Αντιφασιστική δράση Ρεθύμνου (α.δ.ρε)
05/03/20

—

ΑΓΡΙΝΙΟ

Στις 7/3/2020 πραγματοποιήθηκε στην πλατεία Δημάδη στο κέντρο του Αγρινίου συγκέντρωση-μικροφωνική και πορεία αλληλεγγύης στους μετανάστες, μετά από κάλεσμα της κατάληψης Apertus. Η μικροφωνική στήθηκε από τις 17.30 και διήρκησε μέχρι τις 20.00, οπότε και ξεκίνησε η πορεία. Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης την οποία πλαισίωσαν περίπου 70 άτομα, διαβάστηκε και μοιράστηκε κείμενο και πετάχτηκαν τρικάκια περιμετρικά της πλατείας.

Στην πορεία συμμετείχαν περίπου 45-50 άνθρωποι: μαθητές /τριες, φοιτητές /τριες, άνεργοι/ες και εργαζόμενοι/ες, με πανό που έγραφε «Αλληλεγγύη στους μετανάστες, ενάντια στον πόλεμο, τα σύνορα και τον εθνικισμό». Κατά την διάρκεια της πορείας γράφτηκαν συνθήματα και πεταγόντουσαν τρικάκια. Είχε εκρηκτικό παλμό και μεταξύ άλλων φωνάχτηκαν τα συνθήματα:

• Με τους μετανάστες είμαστε μαζί, επαναπροώθηση σε μπάτσους και ναζί.

• Μπάτσοι–TV–νεοναζί όλα τα καθάρματα δουλεύουνε μαζί

• Οι μετανάστες είναι της γης οι κολασμένοι στον κόσμο των αφεντικών είμαστε όλοι ξένοι

• Γέμισε το Αιγαίο κορμιά μεταναστών είναι και οι έλληνες φονιάδες των λαών.

• Στους δρόμους τις πλατείες και τις φυλακές γυναίκες μετανάστριες δεν είστε μοναχές.

• Φασίστες κουφάλες έρχονται κρεμάλες, Αγρίνιο σημαίνει φασίστες τσακισμένοι

Η μοναδική οπτική επαφή με τις δυνάμεις καταστολής υπήρξε όταν δυο μηχανές της ομάδας ΔΙΑΣ βρισκόταν στην περιοχή όπου έγινε μια μικρή παράκαμψη από το κλασσικό δρομολόγιο. Στη γειτονιά δηλαδή φασιστοειδούς υποκειμένου το οποίο σε αγαστή συνεργασία με τους μπάτσους προσπαθεί με συνεχόμενες προκλήσεις να δημιουργηθεί επεισόδιο. Η αστυνομία της πόλης φαίνεται μονίμως συνδεδεμένη με άτομο το οποίο υποχρεώνει το γιο του από 13 ετών να γράφει στη γειτονιά φασιστικούς στόχους και εμετικά συνθήματα σε καραντίνα βέβαια 5 μέτρων από το σπίτι.

Η πορεία κατέληξε στην πλ. Δημάδη από όπου ξεκίνησε στέλνοντας ένα πρώτο αντανακλαστικό μήνυμα ενάντια σε φασίστες και παρακρατικούς. Οι δράσεις αλληλεγγύης στους μετανάστες θα συνεχιστούν.

Κατά την διάρκεια της συγκέντρωσης μοιράστηκε και διαβάστηκε το κείμενο:

Aλληλεγγύη στους μετανάστες

Αλληλεγγύη στους μετανάστες

Η σύγκρουση συμφερόντων του διεθνούς κεφαλαίου για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο, επιβάλλει στους πολιτικούς διαχειριστές της ευρύτερης περιοχής να παίζουν παιχνίδια στις πλάτες των κατατρεγμένων που μεταναστεύουν προς αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής.

Κι ενώ ο πόλεμος μαίνεται σε πολλές γωνιές του πλανήτη οι εικονικές κοκορομαχίες Μητσοτάκη–Ερντογάν, (όπως διαχρονικά συμβαίνει με τους πρωθυπουργούς Ελλάδας– Τουρκίας), έχουν εγκλωβίσει χιλιάδες ανθρώπους στα σύνορα. Σε αυτή τη συγκυρία, στον ελλαδικό χώρο με ενορχηστρωμένη, παραληρηματική προπαγάνδα των Μ.Μ.Ε. και φυσικά πρόθυμων δεκτών αυτής, επιχειρείται η επιστροφή–επιβολή στη δημόσια σφαίρα κάθε λογής φασιστοειδών.

Η ακροδεξιά κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας στον πόλεμο που κήρυξε εξαρχής σε μετανάστες, εργαζόμενους και αγωνιστές, επιχειρεί εκτός από τους κρατικούς κατασταλτικούς μηχανισμούς να χρησιμοποιήσει και τους παρακρατικούς. Φυσικά κάτι τέτοιο δε μας εκπλήσσει όταν κατά το πρόσφατο παρελθόν παρακρατικοί τραμπούκοι έφτασαν μέχρι και σε δολοφονίες αγωνιστών. Όπως επίσης για εμάς οι αγριότητες των σωμάτων καταστολής και ασφάλειας δεν αποτελούν κάποια υπερβολή, αλλά την επικύρωση του λόγου ύπαρξης τους.

Κι ενώ η επιδρομή των Μ.Α.Τ. σε Λέσβο και Χίο είχε ως αποτέλεσμα λεηλασίες και βασανισμό κατοίκων (οι οποίοι να τονιστεί πως βγήκαν στο δρόμο με διαφορετικά κίνητρα), αυτή τη στιγμή στα νησιά το ρόλο των Μ.Α.Τ. έχουν αναλάβει διάφορα φασιστοειδή τα οποία επιτίθενται σε μετανάστες και αλληλέγγυους. Παράλληλα ,με τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών το φαινόμενο εξαπλώθηκε προς τα βορειοανατολικά σύνορα. Στην περιοχή του Έβρου φασίστες και παρακρατικοί φαντασιώνονται πόλεμο, και βοηθούν το κράτος στη βρώμικη δουλειά του ενώ σε όλη την Ελλάδα προσπαθούν να επανεμφανιστούν φασιστάκια, κρυμμένα σε διάφορους συλλόγους εφέδρων, λοκατζήδων και συνταξιούχων μπάτσων–στρατιωτικών.

• ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ
• ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΟΥΣ
• ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Κατάληψη Apertus

Eλεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο (Καλυβίων 70) 

ΚΑΛΑΜΑΤΑ

“ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ & ΔΡΑΣΕΩΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ

Τρίτη 10/03 – 19:00: Μικροφωνική & μοίρασμα κειμένου στην κεντρική πλατεία της πόλης.

Τετάρτη 11/03 – 19:00: Πολιτικό Καφενείο – κουβέντα & παρουσίαση του βιβλίου “Ψυχολογίες συμμόρφωσης – Σημειώσεις πάνω στον ψυχοπολιτικό έλεγχο του μεταναστευτικού” στο χώρο της Αντιφασιστικής Κίνησης (Αγίου Παντελεήμονος 13, Ιστορικό Κέντρο).

Παρασκευή 13/03 – 19:00: Συγκέντρωση αλληλεγγύης για τους πρόσφυγες στην Πλατεία 23ης Μαρτίου.

Ακολουθεί κείμενο της Αντιφασιστικής Κίνησης:

“5+1 ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ

Τις τελευταίες μέρες παρακολουθούμε όλοι/ες τις τραγικές εξελίξεις που διαδραματίζονται στον Έβρο και τα νησιά, όπου χιλιάδες άνθρωποι βρίσκονται εγκλωβισμένοι ενώ τα κράτη παίζουν παιχνίδια με τις ζωές τους.

Οι πρόσφυγες/μετανάστες έχουν εγκλωβιστεί ανάμεσα στις δολοφονικές συμπληγάδες της ελληνικής και τουρκικής στρατιωτικής μηχανής, ενώ η ελληνική κοινωνία έχει εγκλωβιστεί στις τρομοϋστερικές συμπληγάδες του εθνικιστικού ξεσηκωμού και των ξενοφοβικών κραυγών. Το αποτρόπαιο αυτό σκηνικό δε θα μπορούσε να στηθεί χωρίς την οργανωμένη και συστηματική προπαγάνδα από τα ΜΜΕ, που συνειδητά προσπαθούν να δημιουργήσουν κλίμα μίσους ενάντια στους πρόσφυγες διαστρεβλώνοντας μια σειρά από πράγματα:

ΜΑΣ ΛΕΝΕ

Οι πρόσφυγες είναι εισβολείς, πράκτορες της Τουρκίας σ’ έναν ακήρυχτο υβριδικό πόλεμο εναντίον της χώρας και έχουμε υποχρέωση να τους αποκρούσουμε.

ΑΠΟΚΡΥΠΤΟΥΝ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΟΤΙ

Οι πρόσφυγες είναι τα πραγματικά θύματα των πολέμων που προκαλούνται από τις μεγάλες δυνάμεις και τους πραγματικούς κυρίαρχους για το στρατηγικό και ενεργειακό έλεγχο των χωρών και των περιοχών τους. Σήμερα είναι τα θύματα ενός βρώμικου ανταγωνισμού μεταξύ Τουρκίας και ΕΕ με τη χώρα μας να παίζει το ρόλο του συνοριοφύλακα.

ΜΑΣ ΛΕΝΕ

Αν ανοίξουν τα σύνορα τα 3 εκ/ρια προσφύγων που βρίσκονται στην Τουρκία θα εποικήσουν την Ελλάδα και θα εγείρουν μειονοτικά δικαιώματα. Υπάρχει κίνδυνος ισλαμοποίησης της χώρας.

ΔΕ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΟΤΙ

Ο προορισμός όλων αυτών των ανθρώπων δεν είναι (συνήθως) η Ελλάδα, αλλά άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπου πολλοί απ’ αυτούς έχουν εκεί ήδη τις οικογένειές τους. Το γεγονός ότι παραμένουν εδώ, οφείλεται στην επαίσχυντη σύμβαση ΕΕ-Τουρκίας που ανέθεσε στην Ελλάδα και την Τουρκία να γίνουν αποθήκες ψυχών και να κάνουν το μαντρόσκυλο της Ευρώπης, κι αυτές ευχαρίστως δέχτηκαν (πολλά τα φράγκα). Γι’ αυτό οι περισσότεροι πρόσφυγες που περνάνε τα σύνορα μένουν όμηροι εδώ, ενώ η ΕΕ δίνει λεφτά και μίζες για τη δημιουργία ΜΚΟ, κέντρων κράτησης-κολαστηρίων και υποβαθμίζει την εγχώρια και μεταναστευτική εργατική δύναμη, βάζοντας ντόπιους και μετανάστες να τσακώνονται μεταξύ τους. Έτσι προωθούνται χαμηλότεροι μισθοί, αυξημένα συνταξιοδοτικά όρια κι ένα κλίμα γενικευμένου φόβου και τρομοκρατίας, τόσο για τον Έλληνα που κινδυνεύει να χάσει το σπίτι του, όσο και για το μετανάστη που δεν έχει χαρτιά. Ταυτόχρονα, το μεγάλο κεφάλαιο και οι πολιτικοί διαχειριστές τρίβουν τα χέρια τους, ενώ το πετσόκομμα των δημόσιων υπηρεσιών και η ιδιωτικοποίηση όλων των δημόσιων αγαθών που συμβαίνει παράλληλα, περνάει στα ψιλά γράμματα.

ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΟΤΙ

Σύσσωμες οι ακριτικές περιοχές σηκώνουν το λάβαρο του αγώνα ενάντια στην «τουρκική εισβολή» και μάχονται για την ελευθερία της πατρίδας.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ

Οργανωμένες ομάδες παρακρατικών τραμπούκων με τις πλάτες της κυβέρνησης και των τοπικών αρχών στρέφουν την οργή του κόσμου για όλα τα πραγματικά τους προβλήματα προς πλασματικές απειλές και τη ψευδαίσθηση μεγαλείου που προσφέρει το να τραμπουκίζεις και να δολοφονείς εξαθλιωμένους κι άμαχους ανθρώπους. Έτσι διασπείρεται το μίσος και η βία στις τοπικές κοινωνίες που στρέφονται από τα πραγματικά τους προβλήματα προς τους «μετανάστες» και «σχέδια εισβολής» γενικά κι αόριστα, ενώ η κυβέρνηση, τα αφεντικά και οι ΜΚΟ κάνουν μπίζνες στην πλάτη και των δύο. Μιλάμε για τους ίδιους τόπους που από την πρώτη στιγμή της προσφυγικής κρίσης έδειξαν ένα πνεύμα αλληλεγγύης που θαυμάστηκε διεθνώς. Η εξαθλίωση στα κέντρα κράτησης και η αγανάκτηση από την επαίσχυντη πολιτική διαχείριση του προσφυγικού με σκοπό το κέρδος, όσο και της βιωμένης κι υποβαθμισμένης πραγματικότητας κατοίκων και μεταναστών, άφησαν το πεδίο ελεύθερο για επιθέσεις σε μετανάστες κι αλληλέγγυους, επισκέψεις υποστήριξης από γερμανούς νεοναζί στον Έβρο και τη Μυτιλήνη και μια τυφλή βία που δε στρέφεται προς τα πραγματικά αίτια και υπαίτιους αυτής της κατάστασης. Τέτοιες ανεξέλεγκτες δράσεις, από την άλλη, δημιουργούν φιλοπόλεμο κλίμα και θέτουν πραγματικό κίνδυνο περαιτέρω εμπλοκής της χώρας σε πολεμικές περιπέτειες στο νοτιοανατολικό Αιγαίο για τα συμφέροντα των πετρελαίων της ENI και του Λάτση, των ΜΚΟ, των πολυεθνικών και των ντόπιων αφεντικών.

ΜΑΣ ΔΙΑΒΕΒΑΙΩΝΟΥΝ ΟΤΙ

Δεν υπάρχει άλλη λύση από τη βίαιη και με κάθε μέσο αποτροπή όσων περνούν τα σύνορα, και ο εγκλεισμός όσων βρίσκονται στη χώρα σε κλειστά κέντρα κράτησης.

ΤΟΥΣ ΛΕΜΕ ΟΤΙ

Λύση υπάρχει και είναι η μαζική παροχή ασύλου και ταξιδιωτικών εγγράφων, η ενίσχυση κοινωνικών εγχειρημάτων στήριξης όσων είναι σε ανάγκη, ώστε όσοι θέλουν να μπορέσουν να πάνε ανεμπόδιστοι στις χώρες προορισμού τους, κι όσοι μείνουν να ενσωματωθούν στις τοπικές κοινωνίες -κι όχι να γκετοποιηθούν ή να βρουν διόδους μέσα στις ελληνικότατες μαφίες, το trafficking και το ναρκεμπόριο που ψάχνουν εξαθλιωμένους/ες για φτηνά εργατικά χέρια. Η λύση είναι να δώσουμε διέξοδο στους ανθρώπους αυτούς από αυτή την ομηρία, σπάζοντας στην πράξη τη σύμβαση ΕΕ-Τουρκίας, χτίζοντας από κοινού ανθρώπινες συνθήκες ζωής για όσους μείνουν εδώ. Να μην ανοίξουν νέες φυλακές, αλλά να κλείσουν ΟΛΑ τα κέντρα κράτησης και στρατόπεδα συγκέντρωσης που αποτελούν ένα αίσχος συστηματικού βασανισμού σωμάτων και ψυχών, όπου άνθρωποι αργοπεθαίνουν και τ’ οργανωμένο έγκλημα ψαρεύει εργατικά χέρια.

ΜΑΣ ΑΝΤΙΠΑΡΑΒΑΛΛΟΥΝ ΟΤΙ

Η Ευρώπη δεν θέλει και δεν μπορεί να δεχτεί άλλους πρόσφυγες.

ΔΕ ΘΑ ΜΑΣ ΠΟΥΝ ΠΟΤΕ ΟΤΙ

Στην Ευρώπη αυτή τη στιγμή άνθρωποι διαδηλώνουν υπέρ της εγκατάστασης προσφύγων στις πόλεις τους. Ήδη στη Γερμανία 130 δήμοι και μια σειρά άλλοι σε άλλες χώρες έχουν πάρει σχετικές αποφάσεις. Εμείς θα πατήσουμε πάνω σ’ αυτές τις πρωτοβουλίες ώστε να διεθνοποιηθεί το ζήτημα ή θα υποταχτούμε αδιαμαρτύρητα σε ό,τι προστάζει η ΕΕ-φρούριο;
Με δίκαιη και αναλογική κατανομή των 3 εκ/ρίων προσφύγων της Τουρκίας στην Ευρώπη των 447 εκ/ρίων, η κάθε χώρα θα μπορούσε άνετα να φιλοξενήσει έναν αριθμό προσφύγων που δε θα υπερβαίνει το 0,7% του πληθυσμού της. Ναι, σωστά διαβάσατε, 0.7%. Ούτε ένας στους εκατό κατοίκους.

ΤΕΛΟΣ, ΧΩΡΙΣ ΝΤΡΟΠΗ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΟΤΙ

Η Ελλάδα είναι κυρίαρχο κράτος και όχι ξέφραγο αμπέλι.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ

Η Ελλάδα είναι περιφέρεια της ΕΕ και του ΝΑΤΟ που κάνει γεωπολιτικό κουμάντο στα πράγματα με το ελληνικό κράτος να ακολουθεί, ενώ το παρόν και το μέλλον του τόπου παραδόθηκε στους δανειστές του ΔΝΤ και στο μεγάλο κεφάλαιο. Και η ίδια πολιτική τάξη που ξεπούλησε τον τόπο, τους εργαζόμενους και τις πηγές φυσικού πλούτου, έρχεται τώρα να σηκώσει το λάβαρο του πατριωτισμού. Αρκεί να σκεφτούμε πως φτάνουν κάποιες χιλιάδες ευρώ για ν’ αγοράσεις ελληνική υπηκοότητα αν είσαι πλούσιος επενδυτής και θες να μετατρέψεις μια γειτονιά σε τουριστικό «παράδεισο» για Airbnb και κατανάλωση, υποβαθμίζοντας τη ζωή όλων όσων ζουν κι εργάζονται εδώ.

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΚΑΙ Η ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

ΟΛΟΙ/ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13/3 ΏΡΑ 19.ΟΟ, ΠΛΑΤΕΙΑ 23ης ΜΑΡΤΙΟΥ

Αντιφασιστική Κίνηση Καλαμάτας

ΧΙΟΣ

Το κείμενο της Ζ. Κ γράφτηκε λίγες ώρες πριν την
αποχώρηση τον ΜΑΤ από την Χίο.

Πριν μια πενταετία, όταν ξεκίνησαν οι μεγάλες ροές, θυμάμαι τις βάρκες που έφταναν κάθε αυγή. Θυμάμαι τους ψαράδες να βγαίνουν στα ανοιχτά για να σώσουν όσους προλάβουν. Θυμάμαι τους ντόπιους να δίνουν στην ακτή πρώτες βοήθειες και μετά να καλούν το λιμεναρχείο. Θυμάμαι πρόσφυγες στοιβαγμένους στον κήπο. Οικογένειες ολόκληρες, μανάδες με τα μωρά στο στήθος, παππούδες ρακένδυτους και ταλαιπωρημένους. Καραβάνια ολόκληρα. Μαζεύαμε παπλώματα, κουβέρτες, ρούχα κι ότι περίσσευε από τα σπίτια μας και τους τα πηγαίναμε. Πείνα μεγάλη, δεν είχαν τίποτα. Ψωνίζαμε μια σακούλα τρόφιμα για εμάς και μια για εκείνους. Φτιάχναμε ταψιά φαγητό και τους τα δίναμε από τα κάγκελα. Μετά στήσαμε μέσα στο θερινό σινεμά μια πρόχειρη κουζίνα ενώ το κράτος αδρανούσε εντελώς. Αδιαφορούσαν για τα πάντα λες κι έτσι θα εξαφανίζονταν το πρόβλημα μαγικά. Αφού πέρασε το καλοκαίρι και το μισό φθινόπωρο εδέησαν τα Ηνωμένα Έθνη να στείλουν κάτι τις. Γέμισε ο κήπος σκηνές. Γέμισε η τάφρος του κάστρου κοντέινερς, που κι αυτά με τα χέρια μας τα βιδώναμε. Ύστερα ανέλαβε το κράτος, κατέφθασαν οι ΜΚΟ και οι ντόπιοι απομακρύνθηκαν με κάθε τρόπο. Η σίτιση δόθηκε σε εταιρίες κέτερινγκ εξ Αθηνών με το αζημίωτο φυσικά. Μέχρι το υγειονομικό έστελναν να ελέγχει τα ταπεράκια και τα Νουνού που τους πηγαίναμε προκειμένου να σταματήσουμε να βοηθάμε. Θυμάμαι μετά από λίγο τα ΜΜΕ να πλέκουν τον παιάνα μας, τα δάφνινα στεφάνια μιας επειδή κάναμε το αυτονόητο. Λέγαν τότε για τον ανθρωπισμό, την αυταπάρνησή μας και το βάρος που κουβαλάγαμε και συνεχίζουμε να κουβαλάμε. Θυμάμαι και το Νόμπελ Ειρήνης στις γιαγιάδες της Λέσβου. Εγώ τα θυμάμαι καλά όλα αυτά γιατί τα έζησα. Εσύ;
Εδώ και τρείς μέρες συνέβη όμως μια μετάλλαξη. Λες και όλος ο κόσμος ξέχασε ξαφνικά τα πάντα, λες και δεν είμαστε οι ίδιοι άνθρωποι. Ξαφνικά γίναμε, λέει, «μπαχαλάκιδες» και «καταπατάμε τον νόμο». Είμαστε, λέει, «βίαιοι», «αδιαπραγμάτευτοι (…)», «αδιάλλακτοι» και φυσικά «ρατσιστές». Γιατί; Επειδή ζητάμε επιτέλους να μπει μια τελεία; Επειδή θέλουμε να προχωρήσουμε τις ζωές μας που τόσον καιρό μπήκαν στον πάγο; Επειδή δεν θέλουμε να στοιβαχτούν χιλιάδες άνθρωποι μέσα σε μια μάντρα, στην μέση ενός βουνού με ακραίες καιρικές συνθήκες; Γίναμε ξαφνικά εμείς αυτοί που αρνούνται τη λύση. Γίναμε επίσης και κακοποιά στοιχεία διότι το να τις τρως από τα ΜΑΤ και να σου ρίχνουν χημικά είναι νόμιμο και λέγεται καταστολή, το να υπερασπιστείς όμως τον εαυτό σου και την περιουσία σου είναι παράνομο και ονομάζεται αντίσταση κατά της αρχής.
Τα ΜΜΕ δεν κάνουν παρά μικρές αναφορές στο θέμα διότι αυτή είναι η γραμμή από το ΕΣΡ. Αυτή τη στιγμή στον τόπο μου έχουν καταστρατηγηθεί τα μισά άρθρα του συντάγματος και καταπατάται το μεγαλύτερο μέρος της Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των ντόπιων και των προσφύγων. Κανείς τους δε θέλει να μένει εγκλωβισμένος στο νησί ες αεί και μάλιστα φυλακισμένος. Οι ομάδες καταστολής χτυπάνε στο ψαχνό γυναίκες, παιδιά, ηλικιωμένους, εργαζόμενους της Κιβωτού του Αιγαίου που είναι απέναντι από τη γη που επιτάχθηκε. Σταματάνε αμάξια στο δρόμο, βγάζουν έξω τους οδηγούς, τα ψάχνουν και τα σπάνε. Δεν ξέρω αν αυτό είναι στις αρμοδιότητές τους. Καίνε τους αναδασωμένους δασικούς πυρήνες του Αίπους, Έριξαν τα ντρόουνς των τοπικών ΜΜΕ, ενώ το ντρόουν του στρατού και ελικόπτερα της αστυνομίας τριβελίζουν όλη μέρα κι όλη νύχτα πάνω από τα κεφάλια μας. Τα χημικά πέφτουν βροχή και μάλιστα δίπλα στην Κιβωτό, δίπλα σε παιδιά. Σφαίρες των ΜΑΤ και υδροφόρες χτυπάνε κατάσαρκα τους ντόπιους και άλλα πολλά. Το κλίμα είναι εντελώς πολεμικό. Γιατί; Γιατί ζητάμε τη ζωή μας πίσω.

__________________________

ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ.

Κενό Δίκτυο https://voidnetwork.gr

The post Αντιφασιστικά κείμενα και δράσεις από Κρήτη, Χίο, Καλαμάτα, Αγρίνιο appeared first on Void Network.

«Η παράδοση των καταπιεσμένων μας διδάσκει ότι η “κατάσταση έκτακτης ανάγκης” που ζούμε τώρα δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας. Πρέπει να κατορθώσουμε να συλλάβουμε την ιστορία έχοντας αυτή την επίγνωση. Τότε θα διαπιστώσουμε καθαρά ότι αποστολή μας είναι να δημιουργήσουμε μια πραγματική κατάσταση έκτακτης ανάγκης και έτσι θα βελτιωθεί η θέση μας στον αγώνα κατά του φασισμού».

Walter Benjamin, Θέσεις για τη Φιλοσοφία της Ιστορίας (VIII)

Ι

Η πολιτική διαχείριση του προσφυγικού δεν είναι ιδεολογική άσκηση επί χάρτου, διαμεσολαβεί πραγματικά συμφέροντα, από τα μικροσυμφέροντα που ευδοκιμούν στις τοπικές κοινωνίες μέχρι τα μεγάλα συμφέροντα που αντιπροσωπεύουν υπερεθνικοί θεσμοί και οργανισμοί. Μέσα σε αυτό το πλέγμα συμφερόντων είναι δεδομένο ότι αρκετοί πουλάνε πατριωτισμό σε ευθεία αναλογία με το τι (δεν) μπαίνει στο πορτοφόλι τους. Το να καταλήγουμε όμως να ισχυριζόμαστε ότι «όλα γίνονται για τα φράγκα» και ότι η όποια ιδεολογία απλά αντανακλά ευδιάκριτα υλικά συμφέροντα είναι τόσο κοντόθωρο όσο ο ισχυρισμός κάποιων μαρξιστών στον μεσοπόλεμο ότι ο Χίτλερ ήταν απλά ο λακές των βιομήχανων, μέχρι που ξύπνησαν μια μέρα και βρήκαν στρατόπεδα γεμάτα πτώματα.

ΙΙ

Η εκλογή και διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας σηματοδοτεί την επικράτηση ενός μπλοκ εξουσίας που συσπειρώνει το συντηρητικό κατεστημένο (παραδοσιακή Δεξιά, ολιγαρχικό κεφάλαιο, βαθύ κράτος, εκκλησία) με τους φορείς του νεοφιλελεύθερου εκσυγχρονισμού (τεχνοκρατική ελίτ, αστούς διανοούμενους και δημοσιολόγους, νεοφυείς επιχειρήσεις). Παρόλο που οι σχετικές «εκσυγχρονιστικές» μεταρρυθμίσεις ψηφίζονται με εντατικό ρυθμό, στην παρούσα οικονομική συγκυρία η ιδεολογική και πολιτιστική ηγεμονία δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσα από τη θεολογία της ανάπτυξης, αλλά από την πριμοδότηση του Νόμου και της Τάξης. Αυτό οδήγησε στην υιοθέτηση μίας ακροδεξιάς ατζέντας, η οποία εκφράζεται και σήμερα στη διαχείριση του προσφυγικού. Όσο γελοίες και αν είναι κάποιες όψεις της (το «νέο έπος του 40»), θα ήταν ολέθριο σφάλμα να δούμε σε αυτή μόνο ένα επικοινωνιακό τρικ. Η ακροδεξιά διαχείριση εκφράζεται σε πραγματικές πολιτικές και σε μία πραγματική κινητοποίηση στο κοινωνικό-επιθυμητικό πεδίο. Δεν είναι τυχαίο ότι η απάντηση της κυβέρνησης στις «ανεξέλεγκτες» παρακρατικές ομάδες είναι να τις ενσωματώνει και επίσημα κάτω από κρατικό έλεγχο, δίπλα στα όχι και πολύ ελέγξιμα σώματα ασφαλείας. Όντας ένα κατώφλι προς τον εκφασισμό του κράτους, ακόμα και κάποιοι φιλελεύθεροι έχουν αρχίσει να ιδρώνουν, βλέποντας για άλλη μια φορά τη δυναμική των γεγονότων να τους ξεπερνάει.

ΙΙΙ

Η ακροδεξιά μορφή της διαχείρισης των προσφυγικών/μεταναστευτικών ροών από τη κυβέρνηση της ΝΔ, τόσο στον Έβρο όσο και στα νησιά, δεν πρέπει να κρύψει ότι από άποψη περιεχομένου εντάσσεται στη γενικότερη πολιτική διαχείριση που ακολουθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση: οι ροές αντιμετωπίζονται ως ένα πρόβλημα ασφάλειας. Γι’ αυτό άλλωστε και ο ΣΥΡΙΖΑ διαφωνεί επί του τόνου όχι επί της ουσίας. Από την άλλη, το ακροδεξιό φαίνεσθαι της κυβερνητικής πολιτικής, ότι μικροκομματικές σκοπιμότητες και να εξυπηρετεί, επηρεάζει την ουσία της. Η ασφάλεια γίνεται εισβολή, η καταστολή γίνεται πόλεμος εναντίων των φτωχών, και η απειλή του Άλλου προσλαμβάνει ανοιχτά ρατσιστικό χαρακτήρα. Οι μετανάστες και οι πρόσφυγες δεν συνδέονται απλά με την εξάπλωση του Κορονοιού, αντιμετωπίζονται και οι ίδιοι ως ιός που απειλεί τον εθνικό κορμό. Οι επιδοκιμασίες μπροστά στο τρακτέρ που ψεκάζει ανθρώπους στα σύνορα είναι ενδεικτικό και καθόλου μεμονωμένο.

IV

Το ότι η όψιμη «προσφυγική κρίση» συντελεί στη μετάβαση προς μία νέα, πιο ολοκληρωτική, μορφή εξουσίας αποτυπώνεται και στη συστηματική χρήση δημοσκοπήσεων ως εργαλείο άσκησης και νομιμοποίησης της τρέχουσας πολιτικής. Το φαινόμενο δεν είναι καινοφανές καθαυτό, αποτελεί γνώρισμα των σύγχρονων αστικών δημοκρατιών εδώ και χρόνια. Έχουμε όμως και εδώ μία αλλαγή έντασης που δεν πρέπει να υποτιμάται. Ήταν αναμενόμενο ότι θα έβγαιναν δημοσκοπήσεις από φίλια μέσα που να δείχνουν ότι η ελληνική κοινωνία είναι υπέρ της κυβερνητικής πολιτικής στο προσφυγικό. Τα ποσοστά από την άλλη (90%!) δείχνουν προς τα που πηγαίνουν τα πράγματα, περιλαμβανομένου του πώς θα αντιμετωπίζονται οι αντιφρονούσες μειοψηφίες.

V

Η επίκληση στην ηθική και η αντιμετώπιση του προσφυγικού ως ανθρωπιστικό πρόβλημα είναι ανεπαρκής. Ακόμα χειρότερα, αντιμέτωπη με την πολιτική οριοθέτηση φίλων και εχθρών που η κυβέρνηση επιτελεί, η ανθρωπιστική αποπολιτικοποίηση των γεγονότων είναι καταδικασμένη να ηττηθεί. Χρειάζεται ένας λόγος εξίσου ικανός να συγκροτήσει από την κοινωνική διαφωνία μία πολιτική πόλωση, αμφισβητώντας έμπρακτα την εθνική ομοψυχία που επιβάλλεται από τα (άκρα) δεξιά. Οι πορείες που έγιναν είναι ένα μικρό αλλά σημαντικό βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση. Ένα άλλο σημαντικό βήμα είναι να ξεπεράσουμε τη θυματοποίηση που ο ανθρωπιστικός λόγος παράγει, ειδικά στην τρέχουσα εκδοχή του, που εμφανίζει τους πρόσφυγες και τους μετανάστες ως «πιόνια» (είτε του Ερντογάν είτε κάποιου άλλου μεγάλου παίχτη στη γεωπολιτική σκακιέρα). Το δράμα των γυναικόπαιδων που ο ανθρωπιστικός λόγος αναδεικνύει είναι πραγματικό, αλλά συσκοτίζει μέσα από φορτισμένες εικόνες το ποιοτικό στοιχείο που το πέρασμα των συνόρων περιέχει ως μορφή δραστηριότητας. Μαζί με τον υπαρκτό πόνο πρέπει να αναδείξουμε και το πλεόνασμα αξιοπρέπειας που υπάρχει αυτή τη στιγμή στα σύνορα.

VI

Με ανάλογο σκεπτικό πρέπει να προσεγγίζουμε το ζήτημα της αλληλεγγύης. Είναι αφελές να ζητάμε από τα εγχειρήματα που αναδύθηκαν από τα κάτω να καλύψουν τα πολλά και δύσκολα ζητήματα (στέγασης, περίθαλψης, εκπαίδευσης, σίτισης, εργασίας) που οι προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές θέτουν. Ακόμα πιο αφελές είναι να πιστεύουμε ότι η επίκληση σε μία ενιαία ταξική ταυτότητα και τα κοινά συμφέροντα που (υποτίθεται) τη συγκροτούν επιλύει μαγικά τα ζητήματα συνύπαρξης που τίθενται. Οφείλουμε να είμαστε ξεκάθαροι σε ποιο πρόβλημα αποκρίνονται (και κρίνονται) οι αυτοοργανωμένες δομές και ο προλεταριακός διεθνισμός. Όσο το πρόβλημα αφορά τη διαχείριση ενός ξένου σώματος οι λύσεις θα περιορίζονται σ’ ένα δεδομένο πολιτικό φάσμα, το οποίο επιχειρεί να καλύψει ο νέος δικομματισμός των ΝΔ και Σύριζα.

Οι αυτοοργανωμένες δομές, σε πρακτικό επίπεδο, και ο προλεταριακός διεθνισμός, σε φαντασιακό/συμβολικό, επιχειρούν να μετατοπίσουν τους όρους της συζήτησης, όχι να λύσουν τα προβλήματα που το ελληνικό κράτος και η Ευρωπαϊκή Ένωση θέτουν.

Το δικό μας πρόβλημα είναι πώς θα συνυπάρξουμε επί ίσοις όροις με ανθρώπους που μας χωρίζουν πολλά αλλά μπορούν να μας ενώσουν άλλα τόσα. Και μέσα από αυτήν την προσπάθεια να βρούμε ίχνη ενός κόσμου όπου εκτοπισμένοι πληθυσμοί δεν θα αντιμετωπίζονται ως απειλή ομόλογη με την εξάπλωση ενός ιού.

ΚΕΝΟ ΔΙΚΤΥΟ [Θεωρία, Ουτοπία, Συναίσθηση, Εφήμερες Τέχνες]

https://voidnetwork.gr

The post ΚΕΝΟ ΔΙΚΤΥΟ- Άνθρωποι και Ιοί: Θέσεις για την «προσφυγική κρίση» appeared first on Void Network.

Η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου έμαθε να βλέπει τους πρόσφυγες σαν σκουπίδια ενώ έπρεπε να κοιτάζει τους πολιτικούς με αυτό τον τρόπο.

Έχουμε χρόνια να ζήσουμε πόλεμο σε αυτό τον τόπο και δεν μπορούμε να καταλάβουμε τον πόνο των προσφύγων. Οι πρόσφυγες είναι συνέχεια στον δημόσιο λόγο σαν πρόβλημα, σαν βάρος, σαν κατάρα αλλά ποτέ κανείς δεν αμφισβητεί τον πόλεμο και τις βιομηχανίες όπλων που θησαυρίζουν από αυτόν, τις πολιτικές  αποφάσεις και τις απάνθρωπες ιδεολογίες που βρίσκονται στον πυρήνα αυτών των πολέμων.

Τα γεωπολιτικά συμφέροντα που ξεκινούν και διατηρούν πολέμους καταστρέφοντας επικράτειες σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης επιβάλλουν την στρατιωτική και  διπλωματική  ισχύ τους, ο πόλεμος ξεσπά πάνω από τους ανθρώπους με την μορφή ανεξέλεγκτης καταιγίδας. Οι 85.000 πρόσφυγες που φιλοξενεί αυτή την στιγμή η Ελλάδα θα μπορούσαν να φτιάξουν την ζωή τους και να ορθοποδήσουν μέσα σε μερικούς μήνες με την πολιτική βούληση των κυβερνήσεων της Ευρώπης και την βοήθεια των λαών της. Όμως ολόκληρη η Ευρώπη κυβερνιέται από κυνικά καπιταλιστικά συμφέροντα, φασίστες ρατσιστές και φανατικούς χριστιανούς.

Και εμείς βρεθήκαμε ανάμεσα στους στρατιωτικούς γίγαντες, τις ακροδεξιές κυβερνήσεις, τους φασίστες και τους ρατσιστές, να φροντίζουμε με τις μικρές μας δυνάμεις παιδιά και μανάδες να σταθούνε στα πόδια τους, νεαρά πιτσιρίκια να βρούνε τον δρόμο τους, αγόρια και κορίτσια να  ανθίσουν. Στις πλατείες και τις γειτονιές αυτής της χώρας οι άνθρωποι πολεμάνε τις μηχανές.

ΔΕΝ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ ΟΙ ΜΗΧΑΝΕΣ / ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Αλληλεγγύη στους πρόσφυγες και τους μετανάστες

Δεν θα περάσει ο φασισμός!

ΑΝΟΙΧΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ – Η ΓΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΜΑΣ ΠΑΤΡΙΔΑ

Στον κόσμο αγριότητας που μας επιβάλλουν, θα γίνουμε η τρυφερότητα της αλληλεγγύης και ο σπόρος της αναγέννησης.

ΑΘΗΝΑ, Προπύλαια, 18:30
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, Καμάρα, 18:00
ΠΑΤΡΑ, Πλατεία Γεωργίου, 18:30
ΧΑΝΙΑ, Πλατεία Αγοράς, 18:30

-Να ανοίξουν τα σύνορα σε Έβρο, Αιγαίο και σε όλη την Ευρώπη για να περάσουν οι πρόσφυγες.
-Να σταματήσει ο βασανισμός αθώων ανθρώπων από το ελληνικό, το τουρκικό και τα ευρωπαϊκά κράτη. Να καταργηθεί τώρα η ευρω-τουρκική συμφωνία της ντροπής.
-Καμία αναστολή στη χορήγηση ασύλου, ταξιδιωτικά έγγραφα για όλους τους πρόσφυγες.
-Μηδενική ανοχή στους φασιστικούς όχλους, την κυβέρνηση και τα ΜΜΕ που τους υποθάλπουν.
-Κανένας άνθρωπος σε στρατόπεδο. Καμία κλειστή δομή. Κονδύλια για την υγεία, τη σίτιση, τη στέγαση και την εκπαίδευση των προσφύγων και όχι για τη μιλιταριστική αποτροπή.

ΚΕΝΟ ΔΙΚΤΥΟ https://voidnetwork.gr

The post Κενό Δίκτυο- Κάλεσμα- Πορείες αλληλεγγύης – Πεμ. 5/3/2020- Αθήνα- Θεσ/νίκη- Πάτρα- Χανιά appeared first on Void Network.

Τοποθετημένη σε ένα γεωγραφικό σημείο-αιχμή, λόγω της παραμεθοριακής και διασυνοριακής ταυτότητας που την χαρακτηρίζει, η Λέσβος βρίσκεται πάντοτε ανάμεσα στα πιο φλέγοντα ζητήματα της επικαιρότητας. Λόγω αυτών των χαρακτηριστικών, ένα μέρος των κατοίκων αντιλαμβάνεται τον εαυτό του ως “φρουρό” των εθνικών συνόρων, συνθήκη η οποία κατασκευάζεται κι ενισχύεται από τον κρατικό μηχανισμό. Το γεγονός αυτό, προκύπτει ως φυσικό επακόλουθο των μακροχρόνιων διακρατικών ανταγωνισμών, οι οποίοι τρέφουν κι αναπτύσσουν εθνικιστικές ρητορικές και πρακτικές. Δεδομένης και της ιστορικής ιδιαιτερότητας του νησιού, αξίζει να σημειωθεί η ύπαρξη και συνέχεια ενός ακροδεξιού (παρα)κρατικού μηχανισμού, ο οποίος εκμεταλλεύεται/δημιουργεί γεγονότα προκειμένου να καθορίζει τις κοινωνικές δράσεις και αντιδράσεις, λειτουργώντας με τον ανάλογο τρόπο στην εκάστοτε συγκυρία. Επομένως, με βάση όλα τα παραπάνω, η ακροδεξιά σε όλες τις εκφάνσεις της, χρησιμοποιεί πότε τοπικά και πότε κεντρικότερα ζητήματα με σκοπό να εδραιωθεί στο δημόσιο χώρο και λόγο. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το οποίο χρησιμοποιεί εργαλειακά η ακροδεξιά στο νησί της Λέσβου, είναι το μεταναστευτικό.
Η μετανάστευση δεν είναι κάτι καινούριο, υπήρχε πάντα στις ανθρώπινες κοινωνίες και ιδιαίτερα στο νησί της Λέσβου που ήταν και είναι ένα πέρασμα για τους μετανάστες κάθε εποχής. Τα κέντρα κράτησης μεταναστ(ρι)ών δεν άργησαν να εμφανιστούν, μαζί τους και οι αγώνες ντόπιων και μεταναστ(ρι)ών ενάντια στην εξαθλίωση. Τέσσερα χρόνια μετά το κλείσιμο του πρώτου κέντρου κράτησης στο νησί, αυτό της Παγανής, το 2013 αναγγέλλεται από τον Δένδια η κατασκευή του κολαστηρίου της Μόριας. Το κλείσιμο των συνόρων και η υπογραφή της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας, έχουν ως επακόλουθο την αλλαγή όσον αφορά τη διαχείριση των μεταναστευτικών πληθυσμών αλλά και την ανάδυση του ρατσιστικού οχετού.

The post 2ο Αντιφασιστικό Φεστιβάλ Λέσβου / 2nd Antifa Festival of Lesvos 28+29/9/2018 appeared first on Void Network.

ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ & ΟΛΕΣ

Η κυβέρνηση και το κράτος φόρεσαν για ακόμη μια φορά το φασιστικό τους προσωπείο. Μετά τις καλοκαιρινές εκκενώσεις των καταλήψεων στέγης προσφύγων/μεταναστών στη Θεσσαλονίκη και τα εμετικά δημοσιεύματα, από μερίδα του τύπου, ενάντια στις δομές αλληλεγγύης, η αστυνομία λειτουργώντας σε ένα κλίμα ανοχής δικαιολόγησε για μια ακόμη φορά γιατί είναι ο πιο μισητός οργανισμός παγκοσμίως. Την Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου και ώρα 12 το μεσημέρι η παιδική θεατρική ομάδα της κατάληψης στέγης “2ο Φιλοξενείο” (Αχαρνών) ενώ πήγαιναν με σκοπό τη διεξαγωγή θεατρικής παράστασης σε χώρο στην Ασκληπιού, σταματήθηκαν από ομάδα μπάτσων ΔΙΑΣ στο ύψος του Πολυτεχνείου. Η θεατρική ομάδα αποτελούνταν από 5 παιδιά ηλικίας 12-14 χρονών και δύο 20 και 22 αντίστοιχα. Οι δύο μηχανές που ήταν αρχικά στο σημείο, γρήγορα έγιναν 8 και μαζί 2 περιπολικά, ασφαλίτες και αντιτρομοκρατική. Όλα αυτά για να κατασχεθούν 5 πλαστικά όπλα μινιατούρες (όπου αγοράστηκαν απ’ το περίπτερο για την παράσταση), ένα λάπτοπ, καθώς και τα κοστούμια της παράστασης. Απ’ ότι φαίνεται αυτά αποτελούν, για τους Κλουζώ της αστυνομίας, επικίνδυνο υλικό. Έπειτα κατασχέθηκαν τα κινητά τους τηλέφωνα στερώντας τους έτσι εξαρχής, κάθε δυνατότητα, να επικοινωνήσουν με γονείς, δικηγόρους και αλληλέγγυους/ες.
Κατόπιν μεταφέρθηκαν στο 4ο Α.Τ. Ομονοίας όπου και κρατήθηκαν 7 ώρες περιμένοντας μια απλή εξακρίβωση στοιχείων. Μέσα σε όλον αυτό τον παραλογισμό, ένα από τα παιδιά κατάφερε να ανακτήσει το κινητό τηλέφωνό του και να ειδοποιήσει αλληλέγγυους για το περιστατικό. Όταν φτάσαμε στο Α.Τ διαπιστώσαμε, ξανά, γιατί το συγκεκριμένο τμήμα διατηρεί τη φήμη ως φωλιά κτηνών, ψυχανώμαλων και φασιστών. Όπως αποδείχτηκε από τις μαρτυρίες των παιδιών, εξαναγκάστηκαν να γδυθούν, με σεξουαλικά υπονοούμενα. Έπειτα τα ανάγκασαν να κάνουν κύκλους γυμνά σε ένα δωμάτιο 2×2 υπό τα διεστραμμένα βλέμματα ένστολων και όσα αρνήθηκαν να κατεβάσουν το εσώρουχό τους, χτυπήθηκαν, εξυβρίστηκαν με ρατσιστικό & σεξουαλικό περιεχόμενο. Και μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για παιδιά 12 χρονών.
Όταν κατέφτασαν στο Α.Τ. οι γονείς και οι δικηγόροι, τους γνωστοποιήθηκαν τα γεγονότα ώστε να υποβάλλουν μήνυση. Η αστυνομία προσπάθησε να διακόψει τη διαδικασία λέγοντας πως θα διεξαχθεί ΕΔΕ. Οι πιέσεις δεν τελεσφόρησαν, οι μηνύσεις έγιναν κανονικά και οι προσαχθέντες αφέθηκαν μετά από 10 ολόκληρες ώρες όπου κρατούνταν παράνομα, χωρίς καμία κατηγορία (και οι ενάγοντες γονείς, 6 ώρες μετά).

Για μας όμως, οι αγώνες δε δίνονται στα δικαστήρια και οι ΕΔΕ είναι προπέτασμα κάποιων για να νομιμοποιείται η αστυνομική αυθαιρεσία. Καλούμε όλους και όλες για να καταγγείλουμε και να αντισταθούμε στην αστυνομική βαρβαρότητα και κτηνωδία. Η σιωπή είναι συνενοχή όταν ένστολοι παιδόφιλοι απειλούν ψυχές παιδιών.

ΠΟΡΕΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30/09 ΣΤΙΣ 18.00 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

Η αυτοοργάνωση και η αλληλεγγύη θα συνθλίψουν την κρατική καταστολή

Συντονιστικό καταλήψεων στέγης προσφύγων-μεταναστών/ιων

The post ΠΟΡΕΙΑ Aλληλεγγύης ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30/09 -18.00 ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ // Demonstration in defense of refugee children appeared first on Void Network.

 Καθώς βλέπουμε την Ευρώπη να αντιμετωπίζει τους πρόσφυγες με τον ίδιο τρόπο στον οποίο εξασκείται εδώ και αιώνες, στήνοντας φράχτες, στρατιωτικούς ελέγχους και στρατόπεδα συγκέντρωσης  για τους ξένους, τους διαφορετικούς και τους διαφωνούντες, είμαστε υποχρεωμένοι να αναρωτηθούμε, έχει αλλάξει τίποτα πραγματικά στην Ευρώπη από την εποχή του Νταχάου και του Άουσβιτς;

Η εικόνα των Δανών αστυνομικών να αφαιρούν τα τιμαλφή αντικείμενα από τους πρόσφυγες με πρόσχημα την κάλυψη των εξόδων για τον ίδιο τους τον εγκλεισμό σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, η γενική άνοδος της ναζιστικής και ρατσιστικής δεξιάς σε όλη την Ευρώπη αλλά και τα υστερικά παραληρήματα ενάντια στους Μουσουλμάνους από τον Ντόναλντ Τράμπ,  δημοφιλή υποψήφιο για την  εκπροσώπηση του Ρεπουμπλικανικού κόμματος στις εκλογές για την προεδρεία της Αμερικής, απαιτούν μια επανεξέταση του τι σημαίνει να είσαι σήμερα διαφορετικός στον Δυτικό κόσμο, τον κόσμο που αυτοανακηρύχθηκε προστάτης της «Δημοκρατίας» και των «Ανθρώπινων Δικαιωμάτων».

Η Τζούντιθ Μπάτλερ δίνει έναν αποκαλυπτικό ορισμό για την βία όταν λέει ότι αυτή εκδηλώνεται με όλους τους τρόπους «όταν δρούμε ενάντια σε κάποιον, όταν βάζουμε τους άλλους σε ρίσκο, προξενούμε βλάβη, τραύμα ή ζημιά στους άλλους ή όταν απειλούμε την ύπαρξη τους με εξαφάνιση». Υπό αυτή την λογική ίσως είναι καιρός να αρχίσουμε να παρατηρούμε προσεχτικά την βία που εξασκεί ο καπιταλισμός μέσα από τα λόγια ενός τηλε-δημοσιογράφου, τις αποφάσεις, τις υπογραφές και τις ανακοινώσεις των πολιτικών, τις καθημερινές σημαντικές και ασήμαντες γραφειοκρατικές επιλογές των αρμόδιων τεχνοκρατών, των managers, των διευθυντών και των κυβερνητών μας. Μια βία διαρκής και εντατική που εξασκείται από τον καπιταλισμό και την Αντιπροσωπευτική Δημοκρατία με αφηρημένους και από-υλοποιημένους όρους , με τραγικά όμως και πολύ «υλικά» αποτελέσματα, ακόμα και αν δεν απαιτείται πλέον να φτάσει έως την ολοκληρωτική εξάλειψη πληθυσμών και την γενοκτονία. Απαιτεί όμως την συνεχή εξάλειψη κάθε διαφορετικότητας, την επιβολή της αφομοίωσης καθενός και καθεμίας μας σε μια δομή ενιαία και συμπαγή όπου κάθε δίοδος διαφυγής ή άλλος τρόπος να ζεις και να υπάρχεις έχει απαλειφθεί και ποινικοποιηθεί.
Η Ξενοφοβία υπήρξε σχεδόν από πάντα χαρακτηριστικό της ανθρώπινης κατάστασης, δεν πρέπει να ξεχνάμε όμως πως πάντα αυτός ο «ξένος» που φοβόμαστε δεν είναι κάθε είδους αλλά πολύ συγκεκριμένο είδος «ξένου».

Ο Τabish Khair, είναι Ινδός πολιτικός επιστήμονας από το Bihar, μια από τα πιο φτωχές περιοχές του πλανήτη, ο οποίος ζει και διδάσκει σήμερα στην Δανία. Στο καινούργιο του βιβλίο «Η Νέα Ξενοφοβία» μελετά μέσα στους αιώνες, τους τρόπους με τους οποίους  το κυρίαρχο πολιτισμικό παράδειγμα, ο καπιταλισμός, αναγνωρίζει, περιορίζει και εξαλείφει την διαφορετικότητα διατηρώντας την κυριαρχία του σε κάθε εποχή.

Αυτό που ονομάζει «Παλαιά Ξενοφοβία» κατασκεύαζε την μορφή του ξένου πάνω  στα προφανή χαρακτηριστικά της διαφοράς. Οι «ξένοι» αποτελούν απειλή επειδή ερμηνεύονται ως διαφορετικοί, η βασική έμφαση δίνεται σε όλα τα στοιχεία του «ξένου» που τον κάνουν διαφορετικό από εμάς. Κατά παράδοξο τρόπο, η παλαιά ξενοφοβία αναγνωρίζει την ύπαρξη της διαφορετικότητας, αν και στέκεται εχθρικά απέναντι της.

Εν αντιθέσει, η «Νέα Ξενοφοβία» εξαφανίζει κάθε ίχνος διαφοράς, επιβάλει την ομοιομορφία. Στην «Νέα Ξενοφοβία, ο ξένος παραμένει ξένος αλλά δεν του επιτρέπεται να προβάλει καμία διαφορά. Στην παλαιά ξενοφοβία δεν υπάρχουν φαντασιώσεις αφομοίωσης των ξένων, στην νέα ξενοφοβία το κυρίαρχο φαντασιακό είναι αυτό της πλήρους αφομοίωσης τους. Με ένα παράξενο τρόπο όμως τελικά, αυτό το μοντέλο καταλήγει να είναι πιο ξενοφοβικό από το παλιό, μιας και τώρα οι «ξένοι» εξαναγκάζονται να προσαρμοστούν, να συμμορφωθούν, να υπακούσουν στις νόρμες της  κυρίαρχης κουλτούρας και να διαγράψουν ή να αποκρύψουν τα στοιχεία της διαφοράς τους.

Ο Καρλ Μαρξ είχε επιχειρηματολογήσει συγκρίνοντας την παλαιά, φεουδαρχική, και την ύστερη, καπιταλιστική εκμετάλλευση λέγοντας πως στην φεουδαρχία η εκμετάλλευση ήταν ορατή και έκδηλη, ενώ στον καπιταλισμό γίνεται αόρατη, άδηλη αλλά πολύ ισχυρότερη.  Αντίστοιχα η νέα ξενοφοβία εκδηλώνεται με αόρατους και αφηρημένους τρόπους, λιγότερο εγχαραγμένη στα σώματα και περισσότερο εμφανής στις σχέσεις και τις εξαναγκαστικές λειτουργίες των θυμάτων της, εφαρμόζοντας μεθόδους που σκοπό έχουν να εξαφανίσουν τα ίχνη της διαφοράς και της ιδιαιτερότητας από τα σώματα παρά να αφήσουν ίχνη σε αυτά με το μαστίγιο, τις αλυσίδες και τις άλλες μορφές επιβολής του παλιού πολιτισμού. Τα αποτελέσματα όμως και αυτής της νέας ξενοφοβίας είναι τελικά το ίδιο απάνθρωπα και καταστροφικά.

Ο Tabish Khair, στο βιβλίο του αναφέρει ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από την εφημερίδα The Guardian: “Στην εποχή μας, κανένας δεν δηλώνει πλέον ρατσιστής. Ο ρατσισμός όμως συνεχίζει να βρίσκει τον στόχο του”.  Ο ρατσισμός επιβάλει την εξάλειψη κάθε ιδιαιτερότητας, κανονικοποιεί τις συμπεριφορές, καταστρέφει πολιτισμούς και κλείνει διεξόδους διαφυγής, στρατιωτικοποιεί την φιλοξενία, απορροφά την ανθρώπινη δύναμη σύμφωνα με τους νόμους της εργασίας και του εμπορεύματος,  εξαφανίζει κάθε πιθανή εναλλακτική μορφή διαχείρισης των πραγμάτων. Και εκεί είναι που τελικά αποκαλύπτεται ο τρόπος με τον οποίο η νέα ξενοφοβία αποτελεί το βασικό μηχανισμό με τον οποίο ο καπιταλισμός διαχειρίζεται, αφομοιώνει και εξαλείφει κάθε άλλο, ξένο ή ανταγωνιστικό προς αυτόν,  πιθανό μέλλον της ανθρωπότητας.

Ο καπιταλισμός απαιτεί ανεμπόδιστη και απεριόριστη παγκόσμια κίνηση του κεφαλαίου. Την ίδια στιγμή απαιτεί ρύθμιση, έλεγχο και περιορισμό της εργασίας και κάθε πιθανής ανθρώπινης δραστηριότητας. Αυτό για να επιβληθεί απαιτεί την λειτουργία ενός αστυνομικού κράτους. Έτσι, εν αντιθέσει με την κυρίαρχη πεποίθηση, ότι το εμπόριο διαλύει τα σύνορα,  τα καπιταλιστικά έθνη-κράτη απαιτούν και εντατικοποιούν διαρκώς την κατασκευή, διατήρηση και ένοπλη προστασία απροσπέλαστων συνόρων.  Δεν θα υπήρχε άλλωστε άλλος τρόπος να διαφυλαχθεί η ελευθερία κίνησης κεφαλαίων και εμπορευμάτων από τις ορδές των αποκλεισμένων και εξαθλιωμένων που παράγονται καθημερινά σε όλο τον κόσμο καθώς η εκμετάλλευση και η ανισότητα εντατικοποιείται αποφέροντας τεράστια κέρδη στα χέρια των κυρίαρχων του «ανεπτυγμένου» κόσμου.
Οι απαραίτητοι νομοθετικοί κανονισμοί, οι διακρατικές συμφωνίες και οι συνοριακοί έλεγχοι μπορεί να εκδηλώνονται και να εφαρμόζονται με νέους τρόπους αυτό δεν σημαίνει όμως πως είναι λιγότερο ξενοφοβικοί.

Η διατήρηση του πλούτου και των προνομίων που συσσωρεύονται από την εκμεταλλευτική οργάνωση της εργασίας και της καθημερινής δραστηριότητας στις χώρες της Δύσης απαιτεί την διαρκώς αυξανόμενη κερδοφορία από την λειτουργία του καπιταλισμού χωρίς αυτή να μπορεί να ανεχθεί το βάρος της μετανάστευσης και των προσφυγικών ροών που δημιουργούνται από την εντατική παρέμβαση και την απρόσκοπτη καταλήστευση κοινωνιών που βρίσκονται εκτός των τειχών του Δυτικού κόσμου . Έτσι η νέα ξενοφοβία είναι υπό κάποιο τρόπο παρανοϊκή, παγιδευμένη σε έναν αδιόρατο και ανέκφραστο διαρκή φόβο, πίσω από τον οποίο κρύβεται η νόρμα της καπιταλιστικής εξουσίας και της εκμετάλλευσης.

Το Ισλάμ από την άλλη παράγει ένα πολύ παραδειγματικό πρόβλημα για την νέα ξενοφοβία. Η μετανάστευση μπορεί να «λειτουργήσει» αλλά μόνο αν αυτό γίνει με έναν αφηρημένο και αδιόρατο τρόπο. Δεν πρέπει να υπάρχουν ξένοι ανάμεσα μας. Η νέα ξενοφοβία απαιτεί την διαγραφή κάθε ξενικού στοιχείου από τον «ξένο». Το Ισλάμ με τα ορατά πολιτιστικά χαρακτηριστικά του αρνείται την εξάλειψη της δικιάς του διαφορετικότητας. Δεν αποκρύπτει τις ιδιαιτερότητες του και αντιστέκεται στους αφηρημένους μηχανισμούς παραγωγής ταυτότητας που ο καπιταλιστικός κόσμος θέλει να επιβάλλει στο σύνολο της ανθρωπότητας.
Το να απαγορεύσουμε στην Ευρώπη την μαντήλα στο κεφάλι από τις Μουσουλμάνες έχει λιγότερο να κάνει με την γυναικεία απελευθέρωση και περισσότερο με την δικιά μας ανάγκη να κάνουμε τους μετανάστες αόρατους, με την ανάγκη του καπιταλισμού να απορροφήσει τις μεταναστευτικές ροές στην αφηρημένη και εξομοιωτική λογική του κεφαλαίου. Ποια δυτική μαθήτρια θα επέλεγε να καθίσει δίπλα σε μια κοπέλα που φορά μπούργκα στο πανεπιστήμιο, ποιό διευθυντικό στέλεχος θα προσλάβει μια πωλήτρια με μαντήλα στο μαγαζί της πολυεθνικής εταιρίας;  Με αυτό τον τρόπο το Ισλάμ αποτελεί απειλή στην ομογενοποιητική λογική του καπιταλισμού και για αυτό στοχοποιείται.

Στην Μέση Ανατολή και συνολικά στον Μουσουλμανικό κόσμο, τα καθεστώτα είναι παγιδευμένα σε μια πολύ εμφανή αντίφαση. Από την μια μεριά συνεργάζονται με τον παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό, από την άλλη ισχυρίζονται πως προβάλλουν μια συμβολική εναλλακτική οδό εξόδου από αυτόν. Η Σαουδική Αραβία αποτέλεσε και συνεχίζει να αποτελεί βασικό μοχλό επιβολής της Αμερικανικής πολιτικής στον Αραβικό κόσμο αλλά συνεχίζει να επιμένει σε ένα έντονα διαφορετικό πολιτικό και θρησκευτικό καθεστώς. Με τον τρόπο που δομείται η εξουσία σήμερα είναι φυσικό να καταλήγουμε σε έναν πόλεμο ανάμεσα σε φανατικούς Ισλαμιστές που λειτουργούν στα πλαίσια της καπιταλιστικής οικονομίας και καπιταλιστές που συνεργάζονται με φανατικούς μουσουλμάνους για να επιβάλλουν τα συμφέροντα τους στις Ισλαμικές περιοχές.

Την ίδια στιγμή, όπως «εκτός» έτσι και «εντός» των συνόρων, σκοπός ύπαρξης της αστυνομίας και του στρατού είναι η προστασία των κυρίαρχων από κάθε πιθανή ανάδειξη ενός άλλου τρόπου δόμησης και οργάνωσης της οικονομίας και της κοινωνικής ζωής. Η καταστολή των διαδηλώσεων και των κατειλημμένων και αυτοδιαχειριζόμενων κοινωνικών κέντρων, των χώρων δηλαδή όπου οργανώνεται και πραγματώνεται η αντίθεση στην κυρίαρχη κουλτούρα του εμπορεύματος και της εκμετάλλευσης, είναι φυσικό να βρίσκονται στο κέντρο της στόχευσης της αστυνομικής βίας, όποιο και αν είναι το ιδεολογικό πρόσημο που επιλέγει να χρησιμοποιήσει κάθε φορά το κόμμα που κυβερνά την κάθε χώρα.

Ο αποκλεισμός των μεταναστών, των φτωχών, των αναπήρων και των ηλικιωμένων από τους δημόσιους χώρους, οι κατασκευασμένες καταδίκες αναρχικών, ο καθημερινός εγκλεισμός όλων μας σε εξοντωτικά ωράρια, τα τερατώδη ποσοστά ανεργίας ανάμεσα στους νέους, ο καθημερινός ρατσισμός που αντιμετωπίζουν οι ομοφυλόφιλοι, τα διεμφυλικά άτομα, οι ναρκομανείς, οι πάνκηδες και τα φρικιά, οι Ρομά, οι Αφρικανοί και οι Κινέζοι,  οι Μουσουλμάνοι, οι Ινδουιστές, οι Βουδιστές, οι Σίχ και όποιοι άλλοι αλλόθρησκοι ζουν ανάμεσα μας, αποκαλύπτει ξεκάθαρα πως αυτός που στοχοποιήται ως βασικός εχθρός και απόκληρος του παρόντος συστήματος είναι αυτός που δεν μπορεί ή δεν θέλει να εξομοιωθεί και να αφομοιωθεί στις λειτουργίες και τις νόρμες αυτού του συστήματος.

Ο αγώνας ενάντια στον φασισμό, τον ρατσισμό και την ξενοφοβία, ο σεβασμός της διαφορετικότητας, η ανενδοίαστη έμπρακτη αλληλεγγύη και η ανοιχτόκαρδη ευφυής περιέργεια προς αυτό που μοιάζει αλλά δεν είναι ξένο είναι και πρέπει να είναι η στάση κάθε ανθρώπου που επιλέγει να στέκεται απέναντι σε όλα τα απολυταρχικά και εκμεταλλευτικά οικονομικά, πολιτικά και θρησκευτικά συστήματα της εποχής μας. Χωρίς να αγιοποιούμε  την μορφή του μετανάστη ή να του προσδίδουμε αυτόβουλα επαναστατικές προοπτικές που δεν επιλέγει ο ίδιος να προσλάβει, στεκόμαστε δίπλα στον ανθρώπινο πόνο, την εξαναγκαστική προσφυγιά, την οικονομική μετανάστευση, την καταναγκαστική ανέχεια και την ανάγκη των ανθρώπων να βαδίσουν αυτό τον κόσμο ελεύθεροι, χωρίς περιορισμούς και συνοριακές περιφράξεις στην αιώνια αναζήτηση του ανθρώπου για ένα αξιοπρεπές και ευτυχισμένο παρόν και μέλλον.

Όταν επιτρέπουμε σε ένα καθεστώς να δημιουργεί στρατόπεδα συγκέντρωσης για τους μετανάστες να είμαστε σίγουροι πως αυτή η ίδια απάνθρωπη δομή βιο-εξουσίας απλώνεται σε όλη την επικράτεια της χώρας, διαπερνά όλες τις σχέσεις, τις επιλογές και τις καθημερινές δραστηριότητες όλων μας. Δεν πρόκειται ποτέ να απελευθερωθούμε από τα δεσμά που επέβαλαν στις κοινωνίες μας τα καπιταλιστικά καθεστώτα της Ευρώπης και της Αμερικής αν δεν αγωνιστούμε και για την ελευθερία των προσφύγων και των μεταναστών. Αν γίνει κατανοητό πως η φυλακή που επιβλήθηκε στους πρόσφυγες είναι ίδια με την καθημερινή φυλακή που επιβλήθηκε σε όλους μας, τότε θα καταλάβουμε ότι η ελευθερία τους είναι και δικιά μας ελευθερία.

Οι θάλασσες και τα ποτάμια, τα βουνά και οι ουρανοί αυτού του κόσμου δεν έχουν σύνορα. Η ανθρώπινη αγάπη, τα όνειρα της ζωής και ο πόθος για βελτίωση των όρων και των συνθηκών καθημερινής διαβίωσης δεν κλείνονται σε κατασκευασμένα και επιβεβλημένα όρια. Όλα όσα ονειρευτήκαμε για αυτό τον κόσμο έγιναν παράνομα καθώς η κυριαρχία απλώνεται σε κάθε μικρο-στιγμή της ζωής, νομοθετεί παγίδες, περιφράξεις και περιορισμούς, κλείνει και περιχαρακώνει την ζωή σε έναν μηχανισμό επιβολής και καθημερινής εντατικής εκμετάλλευσης. Στόχος όλων μας θα έπρεπε και πρέπει να είναι η καταστροφή αυτού του καθεστώτος, η απελευθέρωση της ανθρώπινης δύναμης να αγαπά, να φροντίζει και να περιθάλπει, να  παράγει δηλαδή ελευθερία, ευτυχία και πλούτο για όλους εξίσου σε όλο τον κόσμο, χωρίς ειδικά προνόμια και περιορισμούς.

Τασος Σαγρής

ΚΕΝΟ ΔΙΚΤΥΟ (Θεωρία, Ουτοπία, Συναίσθηση, Εφήμερες Τέχνες)

Ο Τάσος Σαγρής είναι θεατρικός σκηνοθέτης και ποιητής, μέλος της συλλογικότητας Κενό Δίκτυο http://voidnework.blogspot.com και του Ινστιτούτου Πειραματικών Τεχνών http://www.theinstitute.info 

The post «ΞΕΝΟΦΟΒΙΑ, ο φόβος για κάθε τι που δεν είναι ίδιο με εσένα» του Τάσου Σαγρή // “XENOPHOBIA, the fear for anything is not same with you!” by Tasos Sagris appeared first on Void Network.