Η πανδημία του covid-19 είναι η πρώτη σταγόνα της νέας πιο σφοδρής καταιγίδας που επίκειται να πλήξει τους εργαζόμενους και το σύνολο της κοινωνικής βάσης (στην πραγματικότητα οι συνέπειές της είναι αντιληπτές από τώρα, απλώς σταδιακά θα γίνονται ολοένα και πιο αισθητές για όλους μας). Είναι ένας εξωτερικός παράγοντας που έδρασε, όμως, επιταχυντικά στην κατεύθυνση της περαιτέρω απορρύθμισης της λειτουργίας του καπιταλιστικού συστήματος, καταδεικνύοντας έτσι την αντικοινωνική ταξική του φύση, η οποία συνίσταται στην αναπαραγωγή του κεφαλαίου για τον πλουτισμό και την καλοζωία της παρασιτικής τάξης των καπιταλιστών, δηλαδή της τάξης που ιδιοποιείται με την βία και τον καταναγκασμό ολόκληρο τον κοινωνικά παραγόμενο πλούτο. Η τρέχουσα υγειονομική κρίση φαίνεται πως δρα εκτονωτικά ως προς την αναζωπύρωση της δομικής κρίσης που δονεί τα θεμέλια του καπιταλισμού, ο οποίος βρίσκεται για ακόμα μία φορά αντιμέτωπος με τις ίδιες του τις εσωτερικές αντιφάσεις, την αντιδιαστολή της υπερπαραγωγής με την υποκατανάλωση, τα όρια για την επένδυση των συσσωρευμένων κεφαλαίων και τις πάντα εύθραυστες φούσκες του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Όπως είναι αναμενόμενο, τη νέα φάση της καπιταλιστικής κρίσης θα φορτωθεί εξ ολοκλήρου στις πλάτες της για ακόμη μια φορά η εργατική τάξη, με σκοπό να ανασυνταχθεί και να ανακάμψει το αστικό στρατόπεδο. Την ώρα που οι οικονομικοί δείκτες στα χρηματιστήρια καταγράφουν κατακόρυφη πτώση διεθνώς, αστοί οικονομολόγοι εκτιμούν ότι το 2020 η ύφεση στην Ελλάδα θα αγγίξει το 10%, εξέλιξη που συνεπάγεται αυτόματα και την αύξηση του δημόσιου χρέους. Κάθε μήνας σε καραντίνα για τις μεγάλες καπιταλιστικές οικονομίες ισοδυναμεί με μείωση της τάξης του 2% για το παγκόσμιο ΑΕΠ. Υπολογισμοί του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας του ΟΗΕ κάνουν λόγο για αύξηση της ανεργίας σε παγκόσμια κλίμακα κατά 25 εκατομμύρια, ενώ ταυτόχρονα εκτιμάται ότι θα βρεθούν στα όρια της φτώχειας επιπλέον 20 εκατομμύρια άνθρωποι διεθνώς (στην Ελλάδα κατά το τρέχον έτος η καταγεγραμμένη ανεργία υπολογίζεται ότι θα φτάσει το 22,5%). Μέσα σε αυτήν την ήδη έκρυθμη κατάσταση οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και οι διακρατικοί εμπορικοί πόλεμοι με επίκεντρο την παραγωγή πετρελαίου έχουν επιφέρει τον καταποντισμό της εν λόγω βιομηχανίας και της αντίστοιχης οικονομίας σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, καλλιεργώντας το έδαφος για επικείμενες σφοδρότερες συρράξεις που είναι πολύ πιθανόν να αιματοκυλίσουν το παγκόσμιο προλεταριάτο.

Εν μέσω αυτής της εκρηκτικής από κάθε άποψη συγκυρίας οι καπιταλιστές επιδιώκουν κατ’ αρχήν να διατηρήσουν σταθερούς τους ισολογισμούς τους, ενώ ταυτόχρονα κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους, για να μετατρέψουν την κρίση σε ευκαιρία κερδοφορίας. Από την άλλη, η κοινωνική βάση περνάει των παθών της τον τάραχο, όπως καταμαρτυρούν η πλήρης απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, η καταστρατήγηση των εργατικών δικαιωμάτων και οι εργοδοτικές αυθαιρεσίες, με ό,τι αυτές συνεπάγονται: ελαστική, εντατική ανασφάλιστη και εκ περιτροπής εργασία, απλήρωτες υπερωρίες, μη καταβολή δώρων και άρνηση παραχώρησης αδειών, αναστολές συμβάσεων εργασίας, καθιέρωση της τηλε-εργασίας, απολύσεις και ανεργία, επιδόματα-ψίχουλα για όσους συγκαταλέγονται στις λίστες των δικαιούχων, επιβολή ενιαίου υποκατώτατου μισθού στα 533 ευρώ, έλλειψη μέτρων υγειονομικής προστασίας στους χώρους εργασίας, 50% μειώσεις σε μισθούς εργαζομένων συνοδεία της μείωσης των ωρών απασχόλησής τους. Την ίδια στιγμή αναστέλλεται η οικονομική ενίσχυση ατόμων με αναπηρία και αποστερείται το επίδομα στήριξης των προσφύγων που βρίσκονται στα στρατόπεδα συγκέντρωσης στα νησιά. Δεν έχει ληφθεί το παραμικρό μέτρο για την αποσυμφόρηση των φυλακών, των camps μεταναστών και των ψυχιατρικών κλινικών, όπου οι συνθήκες είναι άθλιες από κάθε άποψη (και από υγειονομική προφανώς). Μάλιστα, δύο κρατούμενοι έχασαν τη ζωή τους, καθώς επιδεικτικά δε μετακομίστηκαν σε νοσοκομειακές μονάδες. Υπό το παρόν καθεστώς έκτακτης ανάγκης, η κυβέρνηση βρήκε την ευκαιρία να φέρει στα μουλωχτά προς ψήφιση νομοσχέδιο για την αναδιάρθρωση όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης, που μεταξύ άλλων μετατρέπει το Λύκειο σε ένα συντηρητικό και εντατικό εξεταστικό κέντρο αχαλίνωτης πίεσης και ανταγωνισμού, επιτείνει την εντατικοποίηση και τους ταξικούς φραγμούς για τη φοίτηση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, αξιολογεί τους εκπαιδευτικούς διανοίγοντας νέες οδούς επισφάλειας και εισάγει επισήμως τα δίδακτρα στα ξενόγλωσσα τμήματα των ΑΕΙ στην κατεύθυνση της βαθμιαίας, αλλά συστηματικής ιδιωτικοποίησης της παιδείας. Τώρα στα κοντά, αν όχι από τις 30/4, τότε από τον Σεπτέμβριο ή έστω μέχρι το τέλος του 2020, πρόκειται να αρθούν τα μέτρα προστασίας για την πρώτη κατοικία, ανοίγοντας τον δρόμο για μαζικούς πλειστηριασμούς και κατασχέσεις χιλιάδων λαϊκών κατοικιών. Επιπρόσθετα, με κυβερνητικό νομοσχέδιο για το περιβάλλον που θα τεθεί άμεσα προς ψήφιση προβλέπονται ένα σωρό διευκολύνσεις για την αμεσότερη και ελαστικότερη αδειοδότηση για επενδύσεις που αφορούν την πράσινη ανάπτυξη, την ενέργεια και συνακόλουθα την ισοπέδωση της φύσης, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για την εκάστοτε τοπική βιοποικιλότητα, την τοπική κοινωνία, αλλά και το παραγόμενο οικολογικό αποτύπωμα που θα αφήσουν πίσω τους αυτού του είδους οι επιχειρηματικές και κατασκευαστικές δραστηριότητες. Ακόμη, στο ίδιο νομοσχέδιο καταγράφεται ρητά η περαιτέρω ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ, ενώ υπάρχει και ειδική αναφορά για την επέκταση του έργου διασύνδεσης Ελλάδας-Ιταλίας με τον αγωγό φυσικού αερίου IGI Poseidon, ώστε να περιλαμβάνει την διασύνδεση με τον αγωγό East Med. Τέλος, δε θα μπορούσαμε να μην αναφερθούμε στις ανυπολόγιστες συνέπειες που έχει για τα ασθενέστερα οικονομικά στρώματα η επί σειρά ετών υποβάθμιση του δημόσιου συστήματος υγείας μέσω της συστηματικής κρατικής υποχρηματοδότησης και της μεθοδικής πριμοδότησης των συναφών με την υγεία ιδιωτικοποιήσεων. Όταν η υγεία καθίσταται εμπόρευμα, τότε οι ανθρώπινες ζωές λογίζονται επί της χρηματικής βάσης για τα κοράκια των ιδιωτικών κλινικών και τους πολιτικούς τους προϊστάμενους.

Αν η μια πλευρά του νομίσματος δείχνει την ταξική εκμετάλλευση όσων βρίσκονται στη βάση της κοινωνικής και παραγωγικής πυραμίδας, τότε η άλλη πλευρά δείχνει την οικονομική και πολιτική ισχυροποίηση της άρχουσας τάξης. Σε αυτήν τη συγκυρία οι κεφαλαιοκράτες έχουν βρεθεί καταφανώς ευνοημένοι, αν κρίνουμε βάσει των διευκολύνσεων, των χρηματοδοτήσεων και των φοροαπαλλαγών που έχουν τύχει από την πολιτική στρατηγική του κράτους. Ας δούμε πάλι τι λένε τα νούμερα. 30 εκατομμύρια ευρώ πήγαν στις ιδιωτικές κλινικές για διαγνωστικά τεστ για τον κορωνοϊό, τη στιγμή που 3 πανεπιστημιακά νοσοκομεία ήδη διαθέτουν πιστοποιημένα εργαστήρια για την ανίχνευση του κορωνοϊού και προσφέρθηκαν να συνδράμουν επί τούτου. 20 εκατομμύρια ευρώ δόθηκαν μέχρι στιγμής στα τηλεοπτικά κανάλια για διαφημιστικά σποτ του ΕΟΔΥ, τα οποία προβλέπεται από τον νόμο να είναι δωρεάν. Έκαστος από τους μεγάλους ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς απαλλάχθηκε από τα 3,5 εκατομμύρια ευρώ που αντιστοιχούν για τις δαπάνες εξασφάλισης τηλεοπτικής άδειας (δηλαδή απαλλαγή ύψους 21 εκατομμυρίων ευρώ συνολικά). Οι μεγαλοεργολάβοι των διοδίων τσέπωσαν 11 εκατομμύρια ευρώ. 54 εκατομμύρια ευρώ χορηγήθηκαν σε ΚΕΚ και 30 εκατομμύρια ευρώ σε πλατφόρμες και φορείς πιστοποίησης. Τα υπόλοιπα χρήματα από το προβλεπόμενο σύνολο των 193 εκατομμυρίων ευρώ δε δόθηκαν στους δικαιούχους εργαζόμενους, αλλά ανταλλάχθηκαν με επιταγές κατάρτισης. Επιπλέον, οι εφοπλιστές, αυτή η περιβόητη κάστα που αποφεύγει τη φορολόγηση όπως ο διάολος το λιβάνι, έλαβε στοχευμένα πακτωλό χρημάτων από το κράτος, για να «ορθοποδήσει οικονομικά». Αν δε χορτάσατε από νούμερα, δείτε πώς ενεργεί στην παρούσα συγκυρία η Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτός ο διακρατικός οργανισμός καπιταλιστικής ολοκλήρωσης που βρίσκεται στην υπηρεσία των αστικών συμφερόντων, ειδικότερα του χρηματιστικού κεφαλαίου, των πολυεθνικών εταιρειών και των μονοπωλιακών ομίλων. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει προτείνει βάσει προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης να χορηγηθούν 2 τρισεκατομμύρια ευρώ για την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, τουτέστιν για τον θησαυρισμό των κεφαλαιοκρατών. Αστοί πολιτικοί, τεχνοκράτες και εκπρόσωποι πολυεθνικών συζητούν εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη δημιουργία «Ταμείου για την Ανάκαμψη», διακηρύσσοντας πως αυτός θα είναι ο μοχλός για το ξεπέρασμα των οικονομικών διαστάσεων της κρίσης του κορωνοϊού. Κάπως έτσι χτίζεται το έδαφος για νέα δάνεια, τα τοκογλυφικά παρεπόμενα των οποίων πρόκειται να τσακίσουν για ακόμα μία φορά τους μισθούς, τις συντάξεις και τα εργασιακά δικαιώματα της κοινωνικής βάσης, να επιβαρύνουν φορολογικά τους από τα κάτω, αλλά και να προωθήσουν τα ξεπουλήματα και τις ιδιωτικοποιήσεις υπό την πίεση της υπερχρέωσης των κρατικών ταμείων.

Κι ενώ ο πλούτος συνεχίζει αδιάλειπτα να αναδιανέμεται από τη βάση προς την κορυφή της κοινωνικής διαστρωμάτωσης, οι εγκληματικές πολιτικές της κυβέρνησης, που βρίσκονται στην ίδια στρατηγική κατεύθυνση με εκείνες των προκατόχων της, συγκαλύπτονται από τη μεθοδευμένη προπαγανδιστική εκστρατεία των έμμισθων και καλοταϊσμένων παπαγάλων της, δηλαδή της συντεταγμένης με τα κεφαλαιοκρατικά συμφέροντα καθεστωτικής δημοσιογραφίας, η οποία επιμελώς, συστηματικά και λογοκριτικά αναπαράγει το περιβόητο αφήγημα της «ατομικής ευθύνης», ξεπλένοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο όλες τις κρατικές πολιτικές λεηλασίας της κοινωνικής πλειοψηφίας. Για όλα αυτά δεν πέφτουμε φυσικά από τα σύννεφα. Άλλωστε, το κράτος ως μηχανισμός καταπίεσης φροντίζει να εξυπηρετεί με κάθε μέσο τα συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης, δηλαδή των καπιταλιστών. Φροντίζει, επίσης, να θωρακίσει τους μηχανισμούς καταστολής, ειδικά όταν διεξάγει σφοδρές επιθέσεις στα λαϊκά στρώματα, οι οποίες διογκώνουν την υλική ανέχεια των τελευταίων. Κάπως έτσι μπορούμε να εξηγήσουμε την επιλογή της κυβέρνησης να προχωρήσει σε ενίσχυση με προσωπικό και εξοπλισμό των σωμάτων ασφαλείας της ΕΛ.ΑΣ. και του Λιμενικού εν προκειμένω.

Τη στιγμή που το κράτος και τα αφεντικά προσπαθούν να θέσουν σε καραντίνα τις ταξικές αντιστάσεις, τις εργατικές διεκδικήσεις και τη συνδικαλιστική δράση των εργαζομένων, η κυβέρνηση ανήγγειλε τη μεταφορά της Πρωτομαγιάς από 1/5 στις 9/5, ημέρα Σάββατο! Χρησιμοποιώντας υγειονομικά προσχήματα, η κυβέρνηση επιχειρεί αφενός να απονοηματοδοτήσει το πολιτικό και ταξικό περιεχόμενο της Εργατικής Πρωτομαγιάς, κάνοντας λόγω για περιορισμό των μετακινήσεων των επίδοξων εκδρομέων, ανάγοντας την Πρωτομαγιά σε μια κοινή εορταστική ημέρα, αφαιρώντας έτσι τον ταξικό και απεργιακό της χαρακτήρα. Η Εργατική Πρωτομαγιά δεν είναι ούτε αργία, ούτε μια εορταστική ημέρα πνευματιστικού ή μετα-παγανιστικού χαρακτήρα. Μια τέτοια αντίληψη βολεύει την τάξη των κυρίαρχων, γι’ αυτό και προωθείται από αυτήν κατά τέτοιον συστηματικό τρόπο, ώστε να έχει εγγραφεί με αυτό το νόημα στην αλλοτριωμένη συνείδηση μεγάλου τμήματος της κοινωνίας. Για μας, όμως, η Εργατική Πρωτομαγιά είναι απεργία. Είναι μια ημέρα-ορόσημο που συνδέει το νήμα των αγώνων του παρελθόντος με τις σημερινές ταξικές αντιστάσεις της εργατικής τάξης. Είναι μια ημέρα για τους αγωνιζόμενους και τους νεκρούς της εργατικής τάξης, καθώς και μία ημέρα που λειτουργεί σαφώς και ως υπόμνηση για τους αναρχικούς επαναστάτες που κρεμάστηκαν από τις κρατικές αρχές στο Σικάγο, διότι στρατεύθηκαν ανυποχώρητα στον αγώνα για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης και την ικανοποίηση των άμεσων υλικών αναγκών της, της 8ωρης ημερήσιας εργασίας συγκεκριμένα. Αυτήν την ταξική μνήμη καλούμαστε να υπερασπιστούμε σήμερα, τώρα που το κράτος και το κεφάλαιο επιτίθενται συντονισμένα, για να σαρώσουν με σιδηρά πυγμή τις αντιστάσεις και τα κεκτημένα του εργατικού κινήματος.

Υπό την πίεση της επίθεσης που διεξάγουν εναντίον μας το κράτος και οι καπιταλιστές είναι επιτακτική ανάγκη να οργανωθεί η εργατική και κοινωνική αυτοάμυνα και να δημιουργηθούν εκείνοι οι όροι που θα επιτρέψουν την αντεπίθεση της τάξης μας ενάντια στο σύστημα αυτό που αναπαράγει την αδικία, τις κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες, την καταπίεση και την εκμετάλλευση του ανθρώπου και της φύσης από την κεφαλαιοκρατική μηχανή. Η συγκρότηση και η ενδυνάμωση ενός ταξικού μετώπου με τη συμμετοχή της παραγωγικά ενεργής εργατικής τάξης, των εφεδρειών των ανέργων, των μελλοντικά εργαζομένων (βλ. μαθητές και φοιτητές των φτωχών λαϊκών στρωμάτων) και των συνταξιούχων στη βάση της ακηδεμόνευτης, αμεσοδημοκρατικής οργάνωσης και στην κατεύθυνση του αντικαπιταλιστικού και αντικρατικού επαναστατικού αγώνα είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ανατίμηση της ταξικής μας θέσης στη διαρκώς μαινόμενη σύγκρουση κεφαλαίου-εργασίας που διέπει τον υπάρχοντα κοινωνικό σχηματισμό. Ο ταξικός συνδικαλισμός βάσης και οι ανεξάρτητες εργατικές πρωτοβουλίες πρέπει να στηριχθούν, για να σηκώσει κεφάλι η τάξη μας και να συγκρουστεί συγκροτημένα ενάντια στην τάξη των καπιταλιστών, η οποία απομυζεί την εργατική δύναμη, για να συσσωρεύει πλούτο και προνόμια.

Η ταξική αλληλεγγύη, η συλλογικοποίηση και η οργάνωση είναι οι μοναδικές δυνάμεις που μπορούν να κρατήσουν όρθια την τάξη μας, γεννώντας παράλληλα αξιώσεις για την επαναστατική ανατροπή του καπιταλισμού. Στις εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες του παρόντος θεωρούμε απαραίτητη την ενίσχυση της αλληλοβοήθειας στους κόλπους της εργατικής τάξης. Εμπιστευόμαστε την αυτενέργεια και την αυτοοργάνωση της τάξης μας. Σε αυτήν την κατεύθυνση, λοιπόν, κρίνουμε ότι είναι αναγκαίο να κινηθούμε προς τη δημιουργία δομών αλληλοβοήθειας, εργατικών ταμείων αλληλεγγύης, να προχωρήσουμε συντονισμένα και μαζικά σε αρνήσεις πληρωμών, να ασκήσουμε πίεση για να απαιτήσουμε την απαραίτητη οικονομική στήριξη των εργαζόμενων και φτωχών λαϊκών στρωμάτων, αλλά και την ικανοποίηση των απολύτως αναγκαίων λαϊκών αναγκών (σίτιση, στέγαση, νερό, ρεύμα, ίντερνετ) με κάθε μέσο.

Μέσα από τον βάλτο της κρατικής και καπιταλιστικής βαρβαρότητας θα φυτρώσει ο ανθός της ελευθερίας, της ισότητας, της αλληλεγγύης και της κοινοκτημοσύνης, θα γεννηθεί μια χειραφετημένη κοινωνία πλήρους αυτοδιεύθυνσης, μια νέα συλλογική ατομικότητα που θα μπορεί να αυτοπραγματώνεται και αναπτύσσεται ελεύθερα. Αυτό είναι το ιστορικό καθήκον όσων βρισκόμαστε στη βάση της κοινωνικής και παραγωγικής πυραμίδας. Γι’ αυτό, θα φροντίσουμε να νικήσουμε!

ΟΡΓΑΝΩΝΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΠΥΚΝΩΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΤΟΥ ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΟΥ ΤΑΞΙΚΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΥ ΒΑΣΗΣ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΣΤΡΑΓΓΑΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΒΑΣΗΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ COVID-19 ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ

Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΟ ΜΟΝΟ ΤΩΝ ΙΔΙΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ

Συμμετέχουμε στις απεργιακές συγκεντρώσεις της Εργατικής Πρωτομαγιάς. Στηρίζουμε τα μπλοκ των σωματείων και των εργατικών πρωτοβουλιών βάσης.

Αναρχική Ομοσπονδία

Site: anarchist-federation.gr
email: anarchist-federation@riseup.net
Twitter: twitter.com/anarchistfedGr
Fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015
Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία

The post Αναρχική Ομοσπονδία- Κάλεσμα στις πορείες της εργατικής Πρωτομαγιάς appeared first on Void Network.

Αντιλαμβανόμαστε απόλυτα τον πανικό της Εξουσίας. Πανικός ο οποίος δεν προέρχεται από τη δήθεν ατομική ανευθυνότητα όπως παπαγαλίζουν εδώ και μέρες τα ΜΜΕ (άλλωστε όλες αυτές τις μέρες επιδείχτηκε τρομερή κοινωνική υπευθυνότητα και τεράστια αυτοπειθαρχία στις εκκλήσεις των γιατρών) αλλά από τις δομικές επιλογές της. Η διάλυση του συστήματος υγείας, το ξήλωμα κάθε έννοιας κοινωνικής πρόνοιας και προστασίας των αδύναμων, η λεηλάτηση της κοινωνικής βάσης είναι οι αιτίες του πανικού. Η Εξουσία γνωρίζει πολύ καλά πως το μοναδικό χαρτί που της απέμεινε μπροστά στην επερχόμενη τραγωδία για την οποία φέρει αυτούσια την ευθύνη είναι ο ιδεολογικός πόλεμος μέσω του ιδεολογήματος της «ατομικής ευθύνης» (που θέτει σε πλήρη εφαρμογή το θατσερικό δόγμα «δεν υπάρχουν κοινωνίες, μόνο άτομα») και ο κοινωνικός αυτοματισμός στο σώμα της κοινωνικής βάσης. Δεν είναι η κοινωνική βάση όμως που διέλυσε το δημόσιο σύστημα υγείας και διστάζει ακόμη και τώρα να επιτάξει το σύνολο των ιδιωτικών δομών υγείας, του ιατροτεχνικού εξοπλισμού και των ιδιωτών γιατρών θέτοντάς τους στην υπηρεσία της κοινωνίας.

Για να τελειώνουμε με τα ψέματα. Όποιος λέει ότι το σύστημα υγείας είναι προετοιμασμένο να αντιμετωπίσει την κατάσταση ενώ οι εργαζόμενοι/ες στην υγεία σχεδόν εκλιπαρούν για την ενίσχυση σε υλικά, ΜΕΘ και προσωπικό είναι εγκληματίας. Όποιος βάζει αναχώματα στην ανάπτυξη της αλληλεγγύης και της αλληλοβοήθειας που έκανε δυναμική εμφάνιση τις τελευταίες μέρες είναι εγκληματίας. Όποιος αντιμετωπίζει μια κρίση δημόσιας υγείας με αστυνομικά μέτρα κι αντί να προβεί σε μαζικά τεστ στον πληθυσμό που θα βοηθήσουν στην ανάσχεση της εξάπλωσης του ιού βγάζει τον στρατό στους δρόμους είναι εγκληματίας. Όποιος αναγκάζει εργαζόμενους/ες να δουλέψουν υπό αυτές τις συνθήκες, σε καθεστώς πλήρους εργοδοτικής ασυδοσίας και χωρίς τα στοιχειώδη μέσα αυτοπροστασίας (ενώ υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι η εξάπλωση της επιδημίας τις τελευταίες μέρες στην Ιταλία που βρίσκεται σε απαγόρευση κυκλοφορίας γίνεται μέσω αυτής της οδού) είναι εγκληματίας. Όποιος ασκεί ή προωθεί τον μαυραγοριτισμό ή θεωρεί πως η κρίση γεννά ευκαιρίες είναι εγκληματίας. Εμείς λοιπόν είμαστε απόλυτα πεισμένοι πως σύντομα η κοινωνική βάση κι οι οργανωμένες δυνάμεις της θα τεθούμε αντιμέτωποι με αυτούς τους εγκληματίες. Θα λογαριαστούμε πολύ σκληρά, να είστε σίγουροι για αυτό.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΑΛΛΗΛΟΒΟΗΘΕΙΑ – ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ

ΑΠΕΡΓΙΑ ΕΠ’ ΑΟΡΙΣΤΟΝ – ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Αναρχική Ομοσπονδία

Site: www.anarchist-federation.gr
email: anarchist-federation@riseup.net
Twitter: twitter.com/anarchistfedGr
Fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015
Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία

διαβάστε επίσης:

8 καθήκοντα για την προστασία της κοινωνικής βάσης τώρα και μετά την τρέχουσα υγειονομική κρίση- Αναρχική Ομοσπονδία.

The post Ανακοίνωση για την απαγόρευση κυκλοφορίας- Αναρχική Ομοσπονδία appeared first on Void Network.

Ο αγώνας για τη γυναικεία απελευθέρωση είναι αναπόσπαστο κομμάτι του αντικρατικού και αντικαπιταλιστικού επαναστατικού αγώνα!

Η 8η Μάρτη είναι ημέρα μνήμης των γυναικείων αγώνων του παρελθόντος, αλλά και μια ακόμη ευκαιρία οικοδόμησης αγώνων στο σήμερα. Η φετινή Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας μας βρίσκει σε μια κοινωνική συγκυρία όπου η επίθεση στη γυναικεία υπόσταση είναι ολομέτωπη και τα ρατσιστικά αντανακλαστικά της κοινωνίας είναι οξυμένα. Στη σημερινή Ελλάδα κάθε τι που ξεφεύγει από τα αυστηρά κουτάκια της κανονικότητας αντιπροσωπεύει το βρώμικο και το επικίνδυνο που πρέπει να εξαφανιστεί. Όσο κι αν η φιλελεύθερη αφήγηση πουλάει το παραμύθι της ισότητας, ξέρουμε καλά ότι ζούμε μια πραγματικότητα γεμάτη καταπίεση και βία, στην οποία το σώμα μας δέχεται απανωτές επιθέσεις από το κράτος, το κεφάλαιο και την οργανωμένη θρησκεία.

Το τελευταίο διάστημα εμφανίστηκαν στο μετρό της Αθήνας αφίσες ενάντια στις αμβλώσεις, που ποινικοποιούν το δικαίωμα των γυναικών στην αυτοδιάθεση του σώματός τους και διαδίδουν σκοταδιστικά ψέματα. Η συγκεκριμένη εκστρατεία ήταν το κερασάκι στην τούρτα σε μια περίοδο που οι εθνορατσιστικές αντιλήψεις περί αλλοίωσης του πληθυσμού προωθούνται απροκάλυπτα από την ακροδεξιά κυβέρνηση της ΝΔ και έχουν εμποτίσει σε επικίνδυνο βαθμό την ελληνική κοινωνία. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και η Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης, η οποία συνδιοργάνωσε από κοινού με 22 χριστιανικά σωματεία μία δημόσια εκδήλωση σκοταδιστικού τύπου, μέσω της οποίας αναπαρήγαγε στο ακέραιο την παραδοσιακή ατζέντα του εθνικιστικού σκοταδισμού, αναθεματίζοντας την επιλογή της άμβλωσης και τους μετανάστες. Οι ηθικιστές χριστιανοπατριώτες που με μανία κηρύσσουν την ιερότητα της μητρότητας είναι τα ίδια εθνικιστικά κατακάθια που πολεμάνε τις άμαχες εγκύους μετανάστριες και τους μετανάστες που βρίσκονται εγκλωβισμένοι στα σύνορα. Είναι αυτοί που θέλουν να πειθαρχήσουν τα σώματά μας για να τα μετατρέψουν σε μηχανές αναπαραγωγής Ελλήνων αντρών στην υπηρεσία του έθνους-κράτους και γυναικών υποτελών στην τοξική πατριαρχική παράδοση.

Φυσικά, η επίθεση που δεχόμαστε δεν θα μπορούσε παρά να στοχεύει και στο πεδίο της εργασίας. Δεν είναι λίγες οι φορές που για να μπορέσουμε να προσληφθούμε καλούμαστε να απαντήσουμε αν είμαστε παντρεμένες ή αν σκοπεύουμε να κάνουμε παιδί. Ζούμε σ’ ένα καθεστώς επισφάλειας όπου το σώμα μας και οι επιλογές για την ζωή μας καθορίζονται από τα συμφέροντα των αφεντικών. Βιώνουμε την υποτίμηση της εργασίας μας με έμφυλες μισθολογικές ανισότητες και υψηλότερα ποσοστά ανεργίας σε σχέση με τους άντρες. Και σαν να μην φτάνουν όλα αυτά τα σεξιστικά αστεία, τα χυδαία σεξουαλικά υπονοούμενα και οι παρενοχλήσεις στον χώρο εργασίας αποτελούν άρρητο κομμάτι του συμβολαίου.

Η πατριαρχική επίθεση όμως δεν σταματά ούτε στην δουλειά. Στο πεδίο της προσωπικής ζωής ερχόμαστε συνεχώς αντιμέτωπες με κάθε λογής σεξιστικό στερεότυπο. Στο δημόσιο χώρο και στην νυχτερινή ζωή οι σεξουαλικές επιθέσεις είναι κανονικότητα. Ακόμα και στο σπίτι, στο υποτιθέμενα «ασφαλές καταφύγιο της οικογένειας» πολλές από εμάς βιώνουμε λεκτική, συναισθηματική, ψυχολογική ακόμα και σωματική βία. Δεν ξεχνάμε τα σώματα των χαμένων γυναικών, όλες δολοφονημένες από τον πατέρα, τον σύζυγο, τον γνωστό ή τον άγνωστο βιαστή. Δολοφονημένες, επειδή δεν ανέχτηκαν τη συστηματική βία που βίωναν και προσπάθησαν να ξεφύγουν, επειδή είχαν μια σχέση που ο πατέρας τους δεν ενέκρινε, επειδή «απάτησαν» το σύζυγο- «ιδιοκτήτη» τους, επειδή αντιστάθηκαν στο βιασμό τους, επειδή ήταν «διαφορετικές» από αυτό που η ετεροκανονικότητα επιβάλει σε όλες/ους μας.

Απέναντι σε αυτήν τη βία, συλλογικοποιούμε τις ανάγκες και τις αντιστάσεις μας. Αρνούμαστε να υποταχθούμε σε μια συνθήκη που μας θέλει με σκυμμένο το κεφάλι και υποτιμάει την αξία της ύπαρξής μας. Ενδυναμωνόμαστε και ενώνουμε τις φωνές μας με τις φωνές όλων των κατατρεγμένων που βιώνουν τη βία της εθνοπατριαρχικής επίθεσης. Γιατί για το έθνος-κράτος δεν έχουν όλες οι ζωές την ίδια αξία. Κι εμείς στεκόμαστε δίπλα στις υπάρξεις που ο εθνοφιλελευθερισμός πετάει στο καλάθι των αχρήστων. Στεκόμαστε δίπλα στα ταξικά μας αδέρφια, τις μετανάστριες και τους μετανάστες που υποφέρουν και δέχονται την επίθεση του ελληνικού και τουρκικού κράτους και της ΕΕ, δίπλα στους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες που βιώνουν την επισφάλεια κάθε μέρα αλλά βρίσκουν τη δύναμη να αντέξουν, στους αντιφασίστες και τις αντιφασίστριες που υπερασπίζονται τις γειτονιές τους, στις γυναίκες και τα ΛΟΑΤΚΙ υποκείμενα που μάχονται με κάθε μέσο για να μπορούν να ανασάνουν. Γιατί όλοι και όλες αυτές που αγωνίζονται για μια ζωή γεμάτη αξιοπρέπεια είναι κομμάτι μας και εμείς είμαστε κομμάτι τους.

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΠΟΡΕΙΕΣ ΤΗΣ 8ης ΜΑΡΤΗ:

– Αθήνα: 12:00, Πλατεία Κλαυθμώνος

– Θεσσαλονίκη: 12:00, Τσιμισκή με Αγίας Σοφίας

– Ηράκλειο: 13:00, Πλατεία Λιονταριών

Κάτω τα χέρια από τα σώματά μας
Αλληλεγγύη στις μετανάστριες και τους μετανάστες
Ζήτω ο μαχητικός φεμινιστικός & αντιφασιστικός αγώνας

Αναρχική Ομοσπονδία

The post Ανακοίνωση της Αναρχικής Ομοσπονδίας επ’ αφορμή της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας- Κυρ. 8/3/2020 appeared first on Void Network.

Τα Εξάρχεια έχουν ιστορία. Την ιστορία την ορίζουν κοινωνικές δυναμικές δεκαετιών. Και όλες τους αφορούν διακυβεύματα του κοινωνικού πολέμου. Από την πολιτισμική άρνηση ως κέντρο του underground της πόλης, έως τη μήτρα για πρακτικές αυτοοργάνωσης και επανοικειοποίησης του δημόσιου χώρου, έως το αντίπαλο δέος στο πλέγμα των εξουσιαστικών ιδεών, έως την αιχμή σύγκρουσης με την καταστολή, έως τον τόπο ζυμώσεων και στέγασης μέρους του οργανωμένου κόσμου του αγώνα. Την ιστορία αυτή κάθε κράτος θα ήθελε να την ξεφορτωθεί. Για αυτό και στα 40 χρόνια αυτού του μετώπου η κρατική καταστολή έχει επιτεθεί οργανωμένα πολλές φορές. Τα αποτελέσματα ήταν συλλήψεις και βία, αλλά τελικά οι κοινωνικές δυναμικές δεν παρακάμπτονται με στρατιωτικές επεμβάσεις.

Τώρα έχουμε άλλη μια τέτοια επίθεση. Η εκκένωση 4 καταλήψεων ήρθε σαν μια πρώτη κορύφωση ενός επικοινωνιακού ορυμαγδού που έχει θεριέψει πάλι την τελευταία τριετία. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ποιο είναι ακριβώς το χαρμάνι των προθέσεων του κράτους, ποιος ο συνδυασμός και η αναλογία των κινήτρων για αυτό το σόου καταστολής, πού αρχίζει και πού τελειώνει ο προληπτικός σχεδιασμός της εξουσίας για την επόμενη οικονομική κρίση, ποιο μέρος είναι προϊόν της ευκαιριακής προεκλογικής ρητορείας της δεξιάς, τι αντανακλά εσωκομματικές ή ενδοεξουσιαστικές συγκρούσεις μηχανισμών, ή πόσο παίζει ρόλο ο σχεδιασμός και τα ιδιοτελή κέρδη ανθρώπων της εξουσίας από το θρυλούμενο gentrification στα Εξάρχεια.

Όλα αυτά πρέπει να έχουν το μερίδιο τους στην πραγματικότητα που ξεδιπλώνεται και το να καταλάβουμε γιατί οι κυρίαρχοι κάνουν ό,τι κάνουν είναι στρατηγικά σημαντικό. Δεν είναι όμως τόσο σημαντικό αυτήν την στιγμή. Αυτήν τη στιγμή αυτό που μετράει είναι να ανακοπεί το κύμα επίθεσης. Πρέπει να αντιληφθούμε ότι δεν υπερασπιζόμαστε ούτε κάποια «επαναστατική πατρίδα», ούτε ότι τα Εξάρχεια είναι κάποια «απελευθερωμένη ζώνη». Δεν είναι τα Εξάρχεια που δημιουργούν την αντίσταση, αλλά η αντίσταση που δημιούργησε τα Εξάρχεια. Δεν ήταν ποτέ απόν το κράτος από την περιοχή. Αντίθετα, ήταν πάντα εμφατικά παρόν, μόνο που εκεί η παρουσία του δε γινόταν παθητικά ανεκτή. Μια δυστοπία, όπως όλες οι εδαφικοποιημένες δυστοπίες της καπιταλιστικής μητρόπολης, είναι τα Εξάρχεια, με τη διαφορά ότι έχοντας αυτοσυνείδηση της ασχήμιας γεννά τους όρους αντίστασης σε αυτήν. Όπως κάνει ξανά τώρα. Όπως έκανε πάντα. Όπως έκανε πριν λίγα χρόνια όταν δεκάδες χιλιάδες εξαθλιωμένοι πρόσφυγες, πεταμένοι σε δρόμους και πλατείες, βρήκαν μέσα από τους ελάχιστους πόρους και τις δυνατότητες των αλληλέγγυων στέγαση, τροφή και φροντίδα, δηλαδή αυτά που το πανίσχυρο κράτος δεν μπορούσε και δεν ήθελε να τους εξασφαλίσει. Κι αυτό ήταν μια τεράστια επιτυχία για την κοινωνική βάση, διότι απέδειξε ότι αυτοοργανωμένη και αλληλέγγυα μπορεί να αντιμετωπίσει προβλήματα που από πρώτη άποψη ξεπερνούν κατά πολύ το μπόι της.

Από την άλλη, η εισβολή του «παράνομου» καπιταλισμού, των μαφιών και του επιχειρηματικά πλέον οργανωμένου ναρκεμπορίου ήταν μια αποτυχία για τον κόσμο του αγώνα. Παρά τις σκληρές μάχες που δίνονται, η κοινωνική δυναμική που γεννά τον κοινωνικό κανιβαλισμό αποδείχθηκε ισχυρότερη, παίζοντας μάλιστα κομβικό ρόλο στην καμπάνια δυσφήμισης της περιοχής, ειδικά σε συντηρητικά κοινά που είναι εύκολα επιρρεπή σε τρομολαγνικές κορώνες.

Επιστρέφουμε, λοιπόν, σε αυτό που είπαμε πιο πάνω. Η πραγματικότητα των Εξαρχείων αποτυπώνει κοινωνικές δυναμικές. Αποτυπώνει ισορροπίες δύναμης ανάμεσα στην κορυφή και τη βάση, αποτυπώνει την υλική δύναμη που αποκτούν οι ελευθεριακές ιδέες, όταν αποκτήσουν κρίσιμες μάζες, ικανές να τις πραγματώσουν έστω και εν μέρει. Αντανακλά, όμως, και τους όρους επιβίωσης στο αστικό τοπίο του καπιταλισμού για τον πάτο του ταξικού βαρελιού. Αντανακλά και την αριβιστική μανία κέρδους του κεφαλαίου, που σαν μόλυνση απλώνεται νόμιμα μέσω της βιομηχανίας διασκέδασης και παράνομα με κιλά φούντας, κόκας, χαπιών ή ότι άλλο…

Ένα πεδίο μάχης είναι τα Εξάρχεια και όχι για τον εαυτό τους. Καμία σημασία δε θα είχαν σαν ένα νεκρό σύμβολο νεανικών εξεγέρσεων. Έχουν, όμως, σημασία σαν ένα ζωντανό εργαστήριο πειραματισμού του κοινωνικού πολέμου που αφορά όλη την καταπιεζόμενη και εκμεταλλευόμενη κοινωνία. Σαν τόπος με συμβολικό κύρος, αλλά και σαν εστία παραγωγής αντιστάσεων. Αυτά υπερασπίζεται σήμερα ο κόσμος του αγώνα. Βγαίνοντας από τον λήθαργο που επέβαλε η σοσιαλδημοκρατία, διαμορφώνοντας τους όρους ενότητας που επιβάλλει η συγκυρία, σηκώνει το γάντι.

Αν η σημερινή κυβέρνηση νόμισε ότι της αρκεί ο λήθαργος αυτός έκανε λάθος. Διαπιστώνει ήδη την συστράτευση που ξεκινά και έχει ακόμα να διαπιστώσει πολλά. Θα υπερασπιστούμε τα Εξάρχεια όπως υπερασπιζόμαστε τα συμφέροντα της τάξης μας σε κάθε μέτωπο αγώνα. Σηκώνουμε το γάντι και ερχόμαστε.

Όλοι/Όλες στη συγκέντρωση και πορεία ενάντια στην κατασταλτική εκστρατεία και αλληλεγγύης στους κατειλημμένους χώρους, τις δομές του αγώνα, τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις.

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ:

ΣΑΒΒΑΤΟ 14 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 12:00, ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

Αναρχική Ομοσπονδία

http://anarchist-federation.gr
anarchist-federation@riseup.net
twitter: twitter.com/anarchistfedGr
fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015
Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία

The post Σάββατο 14/9, 12:00, Προπύλαια | Κάλεσμα της Αναρχικής Ομοσπονδίας στην πορεία ενάντια στην κρατική καταστολή και αλληλεγγύης στις καταλήψεις appeared first on Void Network.

Η εκλογή της αυτοδύναμης κυβέρνησης της ΝΔ εγκαινίασε την περίοδο της «νέας κανονικότητας», όπως περιχαρείς αναγγέλλουν προπαγανδιστικά οι κοινοβουλευτικοί της εκπρόσωποι. Πρόκειται, βέβαια, για την ίδια και απαράλλακτη κανονικότητα του καπιταλισμού, η οποία συνεπάγεται ταξική εκμετάλλευση, φτώχεια και εξαθλίωση των πολλών κι ασφυκτικό κοινωνικό έλεγχο την ίδια στιγμή που οι λίγοι αυξάνουν τα κέρδη και τα προνόμιά τους. Η φαινομενική αλλαγή σελίδας και τα εγκαίνια μιας νέας εποχής υποτιθέμενης ανάκαμψης της οικονομίας, που μας λένε ότι τάχα θα συντελέσει στην ανακούφιση των από τα κάτω, είναι απλώς μια κοινότυπη απάτη που χρησιμοποιούν συστηματικά οι εκάστοτε κυβερνήσεις, εν προκειμένω και η τωρινή κυβέρνηση της ΝΔ. Το μόνο που άλλαξε, πάντως, είναι η σκυτάλη στην κρατική διαχείριση των κεφαλαιοκρατικών συμφερόντων. Η κουτάλα της κρατικής εξουσίας πέρασε από τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. στη ΝΔ, η οποία έχει δεσμευθεί για τη συνέχιση των πολιτικών των προκατόχων της. Η ΔΕΘ αποτελεί έναν κεντρικό σταθμό, για να πραγματοποιήσει η νέα κυβέρνηση τη δική της φιέστα και να εισπράξει όσο το δυνατόν μεγαλύτερες και ευνοϊκότερες επικοινωνιακές εντυπώσεις, με απώτερο στόχο αφενός να λάβει τα επίσημα εύσημα και την τυπική στήριξη από το ντόπιο και υπερεθνικό κεφάλαιο, τα συμφέροντα του οποίου έχει αναλάβει να εξυπηρετήσει, αφετέρου να αποσπάσει στον βαθμό που μπορεί την πολυπόθητη για τους κυρίαρχους διαταξική συναίνεση, κυρίως μέσω του κάλπικου προπαγανδιστικού οχήματος της λεγόμενης εθνικής ανάπτυξης.

Πριν εξετάσουμε τη νέα νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική επέλαση που ενορχηστρώνει η κυβέρνηση της ΝΔ, οφείλουμε να έχουμε υπόψη μας ότι η διεθνής δημοσιονομική εποπτεία πρόκειται να συνεχιστεί τουλάχιστον μέχρι το 2060 και η επιτήρηση δεν πρόκειται να λήξει προτού εξοφληθεί το 75% του δημόσιου χρέους, κάτι που συνεπάγεται αιματηρά πρωτογενή πλεονάσματα που πρόκειται να επωμιστεί εξ ολοκλήρου στις πλάτες της η εργατική τάξη. Επιπλέον, η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας ή πιο απλά οι ιδιωτικοποιήσεις θα κρατήσουν μέσω του Υπερταμείου ως το 2114. Αυτά τα μέτρα λιτότητας αποτελούν δεσμεύσεις για οποιαδήποτε κυβέρνηση, τα οποία έχουν ψηφίσει ανεξαιρέτως όλα τα αστικά κόμματα. Ούτε ένας από τους 700 μνημονιακούς νόμους που έχουν ψηφιστεί δεν έχει ανακληθεί και καταργηθεί, ούτε μία από τις 60.000 μνημονιακές διατάξεις, ούτε μία από τις 300.000 υπουργικές και εφαρμοστικές μνημονιακές αποφάσεις. Επομένως, δεν μπορούμε να μιλάμε για μεταμνημονιακή περίοδο και έξοδο από τα μνημόνια, όπως διατεινόταν η προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.. Τα μνημόνια όχι μόνο δεν έφυγαν, αλλά η πραγματικότητα, που ζούμε μέσα στη δίνη της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης υπερσυσσώρευσης, επιβάλλει τη διαμόρφωση μιας κατάστασης επιβολής ενός συνεχούς μνημονίου, εντείνοντας την εκμετάλλευση της εργασίας και τη λεηλασία του φυσικού πλούτου με σκοπό τα όλο και μεγαλύτερα κέρδη για τα αφεντικά.

Ας δούμε, τώρα, πώς διαγράφονται τα πρώτα βήματα της παρούσας κυβέρνησης σύμφωνα με τις δικές της προγραμματικές δηλώσεις, οι οποίες σχηματοποιούνται απτά μέσα από την κατάθεση σχετικών νομοσχεδίων, με σκοπό να τεθούν προς ψήφιση στη Βουλή. Προβλέπεται μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 22% μεσοσταθμικά μέσα στο 2019. Το μέτρο αυτό έχει και ορισμένες «κρυφές» ταξικές προεκτάσεις, μιας και για τις ιδιοκτησίες αξίας από 80.000 έως 1.000.000 ευρώ η μείωση του ΕΝΦΙΑ ορίζεται στην τάξη του 20% (το εύρος των αξιών είναι τεράστιο όπως μπορεί να αντιληφθεί κανείς), ενώ για τις περιουσίες που η αξία τους ξεπερνά το 1.000.000 ευρώ ο ΕΝΦΙΑ θα μειωθεί κατά 10%. Τη στιγμή, δηλαδή, που 3.488.820 φορολογούμενοι με ακίνητη περιουσία αντικειμενικής αξίας έως 60.000 θα γλιτώσουν μεσοσταθμικά 55 ευρώ ο καθένας, 14.706 φυσικά πρόσωπα με ακίνητη περιουσία άνω του 1.000.000 ευρώ θα ελαφρυνθούν μεσοσταθμικά κατά 1.775 ευρώ. Ο Κ. Μητσοτάκης υποσχέθηκε 50% μείωση της άμεσης φορολογίας του κεφαλαίου και 20% μείωση του φόρου στις επιχειρήσεις σε δύο φάσεις. Η φορολογία των μερισμάτων μειώνεται από το 10% στο 5%, ενώ ο συντελεστής του 28% για τα κέρδη των εταιριών μειώνεται στο 24%.

Ο Υπουργός Εργασίας, Γ. Βρούτσης, ανήγγειλε την περαιτέρω ιδιωτικοποίηση σε ό,τι απέμεινε από τη δημόσια κοινωνική ασφάλιση, τονίζοντας την εισαγωγή του «κεφαλαιοποιητικού συστήματος» στην επικουρική ασφάλιση και την παράδοση των εισφορών των ασφαλισμένων στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, παραχωρώντας το ελεύθερο για το τζογάρισμα των επικουρικών συντάξεων από τις ασφαλιστικές εταιρείες, χωρίς να δίνεται καμία εγγύηση για τις απολαβές των συνταξιούχων. Επιπλέον, σε βάθος τετραετίας η ΝΔ υπόσχεται μείωση της εισφοράς στην κύρια σύνταξη κατά 25%, από το 20% του μισθού ή του εισοδήματος στο 15%. Αυτό σημαίνει ότι από τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών κατά 25%, το 16% θα καρπωθεί απευθείας η εργοδοσία μέσω της μείωσης των εργοδοτικών εισφορών, ενώ μόλις το 9% θα επιστρέψει στις τσέπες των εργαζομένων. Με την επικείμενη μείωση των κύριων συντάξεων το δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα κατακρημνίζεται προς όφελος της ιδιωτικής ασφάλισης, αφού με την υπονόμευση του πρώτου δημιουργείται η απαραίτητη ζήτηση για την τελευταία.

Στον ασθμαίνοντα χώρο της υγείας, με τα 30.000 κενά στις δημόσιες δομές ιατρικής περίθαλψης, η ισχύουσα κρατική υποχρηματοδότηση θα συνεχιστεί απαρέγκλιτα. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση προκρίνει τη λειτουργία συμπράξεων ιδιωτικού και δημόσιου τομέα. Με λίγα λόγια, η πρωτοβάθμια δημόσια υγεία πρόκειται να τροφοδοτεί τα ιδιωτικά ιατρικά κέντρα για την περάτωση της περαιτέρω διαγνωστικής διερεύνησης των περιστατικών. Ο υποτιθέμενος εξορθολογισμός του υπονομευμένου από το κράτος δημόσιου συστήματος υγείας μέσα από εγκατάσταση, συντήρηση και λειτουργία του εξοπλισμού των δημόσιων ιατρικών κέντρων από τον ιδιωτικό τομέα συνεπάγεται άμεσες και έμμεσες εισφορές για τους εργαζόμενους που αποζητούν περίθαλψη. Η ΝΔ θα ενεργοποιήσει τον παλιό νόμο του ΠΑΣΟΚ που ορίζει τη διάθεση τμημάτων των δημόσιων νοσοκομείων για τις ανάγκες ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών. Έτσι, εντείνεται η απομύζηση κέρδους από το ιδιωτικό κεφάλαιο μέσα από την αμειβόμενη αξιοποίηση των παραγωγικών πόρων και του εργατικού δυναμικού των δημόσιων δομών υγείας. Τέλος, πρόκειται να εισαχθούν μάνατζερ στα δημόσια νοσοκομεία, οι οποίοι θα αναλαμβάνουν την προσαρμογή αυτών στα κριτήρια και τις απαιτήσεις του ιδιωτικού κεφαλαίου, συντονίζοντας παράλληλα τις αγοροπωλησίες των υπηρεσιών υγείας, όπως συμβαίνει και σε άλλα κράτη της Ε.Ε. άλλωστε.

Η καπιταλιστική αναδιάρθρωση πρόκειται να χτυπήσει, επίσης, όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, πλήττοντας τα υλικά συμφέροντα της οικονομικά ενεργής (βλ. εκπαιδευτικοί) και της εκπαιδευόμενης εργατικής τάξης (μαθητές, φοιτητές), οξύνοντας τους ταξικούς αποκλεισμούς στην εκπαίδευση, υπονομεύοντας τις εργασιακές προοπτικές στην κατεύθυνση της διαρκούς επισφάλειας, επιχειρώντας ταυτόχρονα μία ευθεία επίθεση στους ταξικούς αγώνες και τις κεκτημένες λαϊκές ελευθερίες με την προσεχή κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου. Η ΝΔ προχωρά σε μέτρα διαρκούς επανακατάρτισης και αξιολόγησης των εκπαιδευτικών υπό τον ορίζοντα των απολύσεων και του εργασιακού αποκλεισμού. Συνδέει τις εκπαιδευτικές βαθμίδες με την αγορά, τις επιχειρήσεις και τον εθελοντισμό (απλήρωτη εργασία), ενισχύει τον θεσμό της μαθητείας, δηλαδή την απλήρωτη εργασία με το πρόσχημα της κατάρτισης και της εξειδίκευσης σε ένα αντικείμενο. Επιπλέον, δρομολογεί τους αποκλεισμούς από σχολές της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης μέσω της δυνατότητας των ίδιων των σχολών να καθορίζουν βάση εισαγωγής υψηλότερη από την ελάχιστη, όπως και της δυνατότητάς τους να καθορίζουν τον αριθμό των εισακτέων. Βασικός στόχος της κυβέρνησης, τον οποίο έχει ιεραρχήσει υψηλά στην κατασταλτική της ατζέντα, αποτελεί η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, ώστε να ανοίξει ο ασκός του Αιόλου για την καταστολή και την ποινικοποίηση των ταξικών αγώνων και του ταξικού φοιτητικού συνδικαλισμού ειδικότερα. Η πρόβλεψη των διαγραφών των φοιτητών που υπερβαίνουν τα ν+2 έτη φοίτησης έχει ως σκοπό την περαιτέρω εντατικοποίηση του ρυθμού των σπουδών, του ανταγωνισμού και της εξατομίκευσης των φοιτητών. Τέλος, επεκτείνεται η εμπλοκή της ιδιωτικής πρωτοβουλίας στα προπτυχιακά και μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών, την έρευνα, με απώτερο σκοπό την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των επιχειρηματικών ομίλων. Σταδιακά, ανοίγει ο δρόμος προς την ιδιωτικοποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Άλλωστε, ήδη αρκετές λειτουργίες των ιδρυμάτων εναπόκειται στον ιδιωτικό παράγοντα (βλ. τις διάφορες εργολαβίες).

Το τρίπτυχο «νόμος-τάξη-ασφάλεια» και η ενίσχυση του αστυνομικού κράτους αποτελούν βασικούς στόχους της κυβέρνησης της ΝΔ. Η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου είναι απλώς η αρχή της κατασταλτικής καταιγίδας. Για να ευοδωθεί η εν λόγω ατζέντα, η κυβέρνηση ανήγγειλε την πρόσληψη 1.500 ειδικών φρουρών ειδικών φρουρών, την “αποδέσμευση” 500 μπάτσων από υπηρεσίες “γραφείου” στα τοπικά τμήματα ασφαλείας, την επανασύσταση της ομάδας ΔΕΛΤΑ, ενώ δε χάνει την ευκαιρία να καυχιέται διαρκώς ότι θα ισοπεδώσει τα Εξάρχεια, μετατρέποντάς τα σε στρατιωτικοποιημένη ζώνη αστυνομικής κατοχής, ώστε να καταστεί εφικτός ο επιχειρηματικός «εξευγενισμός» τους, ο οποίος πρόκειται να περιλαμβάνει την τουριστική τους ανάπλαση, η οποία θα συνοδεύεται με άνοδο των τιμών των ενοικίων (ήδη η εκμίσθωση διαμερισμάτων μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας Airbnb οδηγεί σε αυτό το αποτέλεσμα), έξωση των κατοίκων και απονέκρωση των κοινοτικών αντιστάσεων. Η κυβέρνηση της ΝΔ έχει, επιπλέον, δεσμευθεί να τροπολογήσει τον ψηφισμένο από την κυβέρνηση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Ποινικό Κώδικα, ώστε να γίνουν ακόμα πιο αυταρχικές οι ισχύουσες διατάξεις του, τον αντιδραστικό πυρήνα τον οποίων θα αφήσει ανέγγιχτο, και να κινηθούν στην κατεύθυνση της ποινικοποίησης και δίωξης των ταξικών αντιστάσεων, κατασκευάζοντας φωτογραφικές διατάξεις για την ποινική καταστολή πολιτικών ακτιβιστικών δράσεων πλημμεληματικού χαρακτήρα, θέτοντας ως προμετωπίδα την κατασταλτική αντιμετώπιση του Ρουβίκωνα, συλλογικότητας που είναι μέλος της Αναρχικής Ομοσπονδίας, αλλά και των συνδικαλιστικών κινητοποιήσεων. Να πούμε εδώ, ότι ήδη κυκλοφόρησαν τα πρώτα δημοσιεύματα που αναφέρουν τις σκέψεις της νέας κυβέρνησης για διεύρυνση του αντιτρομοκρατικού νόμου (187Α) ώστε να έχει εφαρμογή σε περιπτώσεις πλημμελημάτων που εμπίπτουν στη σφαίρα του ακτιβισμού, με στόχο συγκεκριμένα την πάταξη της δράσης του Ρουβίκωνα. Τέλος, μέσα στα πλάνα της κρατικής καταστολής είναι και η λειτουργία φυλακών τύπου Γ’, οι οποίες προδιαγράφουν απάνθρωπες συνθήκες διαχείρισης και στενά επιτηρούμενο εγκλεισμό των κρατουμένων. Στη βεντάλια της καταστολής υπάγεται και η διαχείριση των μεταναστών. Η αρχή έγινε με τη συγχώνευση του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής με αυτό της Προστασίας του Πολίτη με τους αντίστοιχους ρατσιστικούς συμβολισμούς που αυτή ενέχει, καθώς εγκληματοποιεί τους μετανάστες, ενισχύοντας τα ρατσιστικά κοινωνικά αντανακλαστικά απέναντί τους. Κατόπιν, καταργήθηκε η προηγούμενη εγκύκλιος για τη χορήγηση ΑΜΚΑ σε μετανάστες. Αυτή η κίνηση αποκλείει τους μετανάστες από τις υγειονομικές υπηρεσίες, περιθωριοποιώντας τους ακόμα περισσότερο και εξαθλιώνοντας τις συνθήκες διαβίωσής τους με ρατσιστική προκλητικότητα. Εν μέσω έντονης αποδοκιμασίας ο Γ. Βρούτσης εξήγγειλε την έκδοση νέων οδηγιών που θα ορίζουν τις διαδικασίες απόδοσης ΑΜΚΑ σε υπηκόους τρίτων χωρών. Εντούτοις, η εξαγγελία αυτή δεν έχει υλοποιηθεί μέχρι σήμερα, αφήνοντας χιλιάδες μετανάστες χωρίς πρόσβαση στην υγεία, αλλά και χωρίς δικαίωμα εγγραφής στον ΟΑΕΔ (υποθέτουμε ότι εντελώς τυχαίο είναι ότι με αυτό το ρατσιστικό αποκλεισμό πέφτουν, εντελώς πλασματικά, τα ποσοστά ανεργίας!). Την ίδια στιγμή, υπάρχουν προτάσεις για ακόμα μεγαλύτερη εμπλοκή των Ενόπλων Δυνάμεων σε πεδία όπως το μεταναστευτικό, αλλά και σε ζητήματα εσωτερικής ασφάλειας με πρόσχημα την «τρομοκρατία». Χαρακτηριστικό είναι ότι ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μ. Χρυσοχοΐδης, έδωσε τα εύσημά του για τη μεγαλύτερη αποθήκη ψυχών στη χώρα, το κολαστήριο στη Μόρια. Ήταν σαφές από τις εξαγγελίες της νέας κυβέρνησης από την πρώτη μέρα, άλλωστε, ότι η νέα διαχείριση του μεταναστευτικού “ζητήματος” θα βασίζεται στον απάνθρωπο εγκλεισμό των μεταναστών σε Κέντρα Υποδοχή και Ταυτοποίησης και κλειστά Κέντρα Κράτησης (ένας ευφημισμός για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης της δημοκρατίας τους).

Το νομοσχέδιο για το λεγόμενο «επιτελικό κράτος» που ψηφίστηκε στη Βουλή στα τέλη Ιουλίου πρόκειται να αποτελέσει έναν από τους βασικούς μοχλούς για την ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας, καθώς παρέχει τις απαραίτητες τυπικές προϋποθέσεις για την υπερπήδηση των γραφειοκρατικών σκοπέλων που κωλυσιεργούν τις επενδύσεις. Με αυτόν τον τρόπο θα επιταχυνθεί το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας στα επίδοξα κοράκια των επιχειρηματικών ομίλων. Ο Κ. Μητσοτάκης ανακοίνωσε ότι σύμβολο της Ελλάδας θα γίνουν οι ιδιωτικές επενδύσεις. ΔΕΗ, ΕΛΠΕ, Ελληνικό, αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος θα βγουν όλα στο σφυρί. Για τη ΔΕΗ η κυβέρνηση ανακοίνωσε πως «όπου απαιτείται θα ιδιωτικοποιηθούν δίκτυα» και «αφού εξυγιανθεί η επιχείρηση, θα αναζητηθεί στρατηγικός επενδυτής». Θα ιδιωτικοποιηθεί το 30% του αεροδρομίου Ελευθέριος Βενιζέλος, η ιδιωτικοποίηση του Ελληνικού θα προχωρήσει άμεσα και θα καταστεί σημαία του κυβερνητικού σχεδίου επιχειρηματικότητας. Ο νυν πρωθυπουργός είπε σε ομιλία του ότι στα δικαστήρια ιδρύονται ειδικά τμήματα, με εξειδικευμένους δικαστές, με στόχο της ΝΔ την ταχεία εκδίκαση προσφυγών για το ξεμπλοκάρισμα των «επενδύσεων».

Σε συνέχεια του αντι-απεργιακού νόμου που ψηφίστηκε επί κυβέρνησης του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., με την ανοχή των εργοδοτικών και γραφειοκρατικών συνδικαλιστικών δυνάμεων της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, και καθορίζει ως απαραίτητη προϋπόθεση για την κήρυξη απεργίας από πρωτοβάθμια σωματεία την έγκριση από το 50% + 1 των εγγεγραμμένων μελών, η κυβέρνηση της ΝΔ σκοπεύει να προχωρήσει σε μια νέα επίθεση εναντίον του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος. Η επικείμενη αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου αφορά την καθιέρωση ηλεκτρονικής ψηφοφορίας στις διαδικασίες της απεργίας. Η νέα κυβέρνηση ακολουθώντας τις επιθυμίες των αφεντικών αποσκοπεί να απονεκρώσει τις ταξικές αντιστάσεις και τις απεργιακές κινητοποιήσεις, απομακρύνοντας τους εργαζόμενους από τη δια ζώσης ζύμωση μεταξύ τους και την ενότητα με τους συναδέλφους τους μέσα στους χώρους εργασίας, υποδεικνύοντάς τους να ψηφίζουν για την απεργία είτε από το σπίτι τους είτε υπό την αυστηρή επίβλεψη των αφεντικών τους που θα ασκούν την ανάλογη πίεση και τρομοκρατία, για να αποτρέψουν τις αγωνιστικές διεκδικήσεις των εργαζομένων.

Δεν μπορούμε να αφήσουμε ασχολίαστο το εύφλεκτο ζήτημα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών που οξύνονται στην ανατολική Μεσόγειο, με επίκεντρο την κυπριακή ΑΟΖ, οδηγώντας σε έντονη γεωστρατηγική αντιπαράθεση τις επιμέρους αστικές τάξεις και τα κράτη που εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους, υπό το άγρυπνο βλέμμα του ΝΑΤΟ και των κολοσσιαίων μονοπωλιακών ομίλων που επιζητούν την εκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων και των διαμετακομιστικών οδών ενέργειας προς τις διεθνείς αγορές. Είναι γεγονός πως η ελλαδική επικράτεια έχει μετατραπεί σε μια απέραντη αμερικανο-ΝΑΤΟϊκή βάση, αποτελώντας έναν βασικό κόμβο του ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού στα Βαλκάνια και τη νοτιοανατολική Μεσόγειο. Η εκλογή της κυβέρνησης της ΝΔ δεν αλλάζει κάτι σε αυτό. Στην κατεύθυνση της περαιτέρω εμβάθυνσης του ελληνικού κράτους στους στρατηγικούς σχεδιασμούς των Η.Π.Α. και του ΝΑΤΟ, η κυβέρνηση της ΝΔ προχώρησε κιόλας στη δεύτερη φάση του στρατηγικού διαλόγου που περιλαμβάνει την αναβάθμιση της Συμφωνίας Αμοιβαίας Συνεργασίας. Στόχος είναι αφενός να ανανεωθεί το πλαίσιο της χρησιμοποίησης της βάσης τη Σούδας από τους Αμερικανούς και να ισχύσει για πέντε ή περισσότερα χρόνια, ώστε να μην απαιτείται ετήσια ανανέωση, όπως ισχύει από το 1990. Αφετέρου να ενταχθούν σε αυτήν τη συμφωνία και να θεσμοθετηθούν όλες οι παραχωρήσεις της κυβέρνησης του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., να εξασφαλιστεί η χρησιμοποίηση των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας στις αποστολές των Η.Π.Α. και του ΝΑΤΟ στο εξωτερικό και να ισχυροποιηθεί η θέση της Ελλάδας ως ορμητηρίου των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών. Ήδη, η Ελλάδα έχει συμμετάσχει σε 12 στρατιωτικές αποστολές του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. στο εξωτερικό, αλλά αυτό δεν τους αρκεί. Οι ιμπεριαλιστικές αποστολές έχουν απαιτήσεις και επεκτείνονται τάχιστα σε όλη την υφήλιο ανάλογα με τις εκάστοτε απαιτήσεις των μονοπωλίων και των πολυεθνικών. Έντονες αψιμαχίες, που απειλούν την ειρήνη στην ευρύτερη περιοχή, εκδηλώνονται μεταξύ της Τουρκίας και των ΗΠΑ, λόγω της επιλογής του τουρκικού κράτους να δυναμώσει τις σχέσεις του με τη Ρωσία και να αγοράσει το ρωσικό πυραυλικό σύστημα S-400. Οι Η.Π.Α. απάντησαν με αποκλεισμό της Τουρκίας από την πώληση των μαχητικών αεροσκαφών F-35 και το πρόγραμμα συμπαραγωγής. Το ΝΑΤΟ χρειάζεται να προσφέρει αρκετά ανταλλάγματα για να πειθαρχήσει την Τουρκία, η οποία σημειωτέον αποτελεί τη δεύτερη ισχυρότερη δύναμη του ΝΑΤΟ, και να την απομακρύνει από τη ρωσική επιρροή και συνεργασία. Την ίδια στιγμή τουρκικά γεωτρύπανα έχουν καταφθάσει στην κυπριακή ΑΟΖ για έρευνα και γεώτρηση, ενώ ταυτόχρονα στο Αιγαίο συνεχίζεται ο διμερής ανταγωνισμός Ελλάδας-Τουρκίας με αψιμαχίες ελληνικών και τουρκικών πολεμικών πλοίων και αεροσκαφών. Το αμερικανικό νομοσχέδιο East Med Act για την «ασφάλεια και την ενεργειακή συνεργασία στην ανατολική Μεσόγειο» προωθεί τα συμφέροντα των Η.Π.Α. μέσω της περαιτέρω εμπλοκής και του ελληνικού κράτους στον ανταγωνισμό μεταξύ Η.Π.Α. και Ρωσίας που μαίνεται ήδη σε πολλά μέτωπα (ανατολική Μεσόγειος, Περσικός Κόλπος).

Οι καταπιεσμένοι και εκμεταλλευόμενοι, σε όποια μεριά του χάρτη και αν βρισκόμαστε, δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα μεταξύ μας. Οφείλουμε να αντιληφθούμε την κοινότητα των ταξικών μας συμφερόντων και με βάση αυτή να οργανώσουμε την αντεπίθεσή μας απέναντι σε όσους μας καταπιέζουν και ζουν από τον μόχθο μας. Δεν πρόκειται να πολεμήσουμε για τα συμφέροντα των ντόπιων και υπερεθνικών αφεντικών, δεν πρόκειται να πολεμήσουμε για καμία πατρίδα, ούτε να στρέψουμε τις κάννες των όπλων προς τους προλετάριους των άλλων χωρών, από τους οποίους προσπαθούν να μας χωρίσουν με κάθε τεχνητό μέσο οι κυρίαρχοι, επιστρατεύοντας κάθε διαθέσιμο διαλύτη της ταξικής συνείδησης (έθνος, σύνορα, θρησκεία). Σε περίπτωση πολέμου το παγκόσμιο προλεταριάτο θα είναι αυτό που θα αναγκαστεί να κινήσει τις πολεμικές μηχανές των καπιταλιστών πληρώνοντας το τίμημα με ζωές ανθρώπων της τάξης μας. Σήμερα, λοιπόν, είναι απαραίτητη η συγκρότηση ενός αντιπολεμικού κινήματος στη βάση της διεθνιστικής, ταξικής αλληλεγγύης.

Αντιλαμβανόμαστε πως, για να μπορέσουμε να δούμε ουσιαστικές αλλαγές στις ζωές μας, πρέπει εμείς οι ίδιοι να εισβάλουμε στις εξελίξεις και να δημιουργήσουμε από μόνοι μας, στηριζόμενοι στις συλλογικές μας δυνάμεις και την ταξική και διεθνιστική αλληλεγγύη, τομές και ρήξεις στη συνεχιζόμενη κατάσταση της ταξικής μας υποτίμησης. Ξεκινάμε, λοιπόν, από τα άμεσα βήματα, που μπορεί να φαίνονται μικρά, αλλά απαιτούν σίγουρα κόπο και προσπάθεια. Οφείλουμε να συντείνουμε τις προσπάθειές μας προς την ανασυγκρότηση του κινήματος, πυκνώνοντας τις γραμμές των σωματείων βάσης, των εργατικών πρωτοβουλιών, των ταξικών σχημάτων των εργαζομένων, των συνταξιούχων, των ανέργων, των μαθητών και των φοιτητών, για να στηθεί καταρχήν μια πρώτη και βασική γραμμή άμυνας απέναντι στις επιθέσεις του κράτους και του κεφαλαίου, οι οποίες είναι αισθητά οξυμένες εν μέσω της διεθνούς καπιταλιστικής κρίσης. Πρέπει να οξύνουμε την κοινωνική και ταξική σύγκρουση σε κάθε δυνατό πεδίο παρέμβασης. Γι’ αυτό, εξίσου αναγκαία είναι η ενδυνάμωση των συνελεύσεων γειτονιάς, των αντιφασιστικών δικτύων και συντονισμών, των οικολογικών πρωτοβουλιών και των κινημάτων που αντιμάχονται την έμφυλη καταπίεση και την πατριαρχία, αλλά και των ίδιων των αναρχικών και αντιεξουσιαστικών πολιτικών ομάδων και οργανώσεων.

Σήμερα μπορεί να δίνουμε κατά βάση μάχες οπισθοφυλακής, όμως τα μικρά βήματα για την ανασύνταξη των αντιστάσεών μας είναι αναγκαία για τον σχηματισμό ενός μαζικού κοινωνικού και ταξικού κινήματος που θα μπορέσει να περάσει στην αντεπίθεση και να αποτελέσει απειλή για το καθεστώς και τους προνομιούχους του. Καλούμαστε, λοιπόν, να δημιουργήσουμε, να πυκνώσουμε και να ενδυναμώσουμε όλες τις απαραίτητες δομές και τους οργανισμούς της κοινωνικής και ταξικής σύγκρουσης, ώστε να χτίσουμε το έδαφος εκείνο που θα μας τροφοδοτήσει με εργαλεία και μηχανισμούς, για να μπορέσουμε τελικά να στρέψουμε τον αγώνα μας προς έναν συνολικό επαναστατικό κοινωνικό μετασχηματισμό, προς μια πλήρη αναδιοργάνωση των κοινωνικών και παραγωγικών σχέσεων, εμπνευσμένη από τον ελευθεριακό κομμουνισμό. Η τάξη των παραγωγών, οι φτωχοί, οι απόκληροι, η πλατιά κοινωνική πλειοψηφία δηλαδή, έχουμε ασύλληπτες χειραφετικές δυνάμεις και δυνατότητες. Εξάλλου, εμείς είμαστε που με την εργασία μας κινούμε όλα τα γρανάζια ενός συστήματος, το οποίο όμως αναπαράγεται μέσα από την εκμετάλλευση και την εξαθλίωσή μας, για να πλουτίζουν οι λίγοι, οι προνομιούχοι, οι καπιταλιστές δηλαδή. Αρκεί, λοιπόν, να απελευθερώσουμε αυτές τις χειραφετικές δυνάμεις και δυνατότητες, που έχουμε, μέσα από τον οργανωμένο και συντονισμένο αγώνα μας ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο. Είτε η εξουσία θα μας θάψει είτε εμείς θα την ανατρέψουμε. Αν δεν πράξουμε το «αδύνατο», θα βρεθούμε αντιμέτωποι με το αδιανόητο!

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΧΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ

Η ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΕΙΤΕ ΜΕ ΔΕΞΙΑ ΕΙΤΕ ΜΕ «ΑΡΙΣΤΕΡΗ» ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗ ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΕΠΑΝΕΚΚΙΝΗΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗΣ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΤΑΞΙΚΟΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

ΠΟΡΕΙΑ:
ΣΑΒΒΑΤΟ 7 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2019
18:00, ΚΑΜΑΡΑ

Αναρχική Ομοσπονδία
anarchist-federation.gr
anarchist-federation@riseup.net
twitter: twitter.com/anarchistfedGr
fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015
Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία

The post Κάλεσμα της Αναρχικής Ομοσπονδίας στην πορεία της ΔΕΘ ΣΑΒΒ. 7/9 & ανάλυση της πολιτικής συγκυρίας appeared first on Void Network.

Αν υπάρχουν ευθύνες να αποδοθούν και, δυστυχώς, χυδαία πολιτικά παιχνίδια να παιχτούν από τα πολιτικά κόμματα, η προτεραιότητα των ανθρώπινων ζωών και περιουσιών δεν φαίνεται να τίθεται σε αμφιβολία από κανέναν. Η προτεραιότητα αυτή δεν τονίστηκε μόνο από τον πρωθυπουργό, αλλά εξ αρχής τέθηκε από τις Αρχές Πολιτικής Προστασίας στο επίκεντρο του επιχειρησιακού πλάνου. Στην τελική, ακόμα και αν ο Μητσοτάκης παίζει τα δικά του επικοινωνιακά και πολιτικά παιχνίδια, αυτό μπορεί να γίνει μόνο στον βαθμό που η σχετική παραδοχή έχει τον χαρακτήρα του προφανούς. Όσο όμως και αν φαίνεται διαισθητικά εύλογη, από θεωρητική σκοπιά, δηλαδή ως γενική αρχή με καθολική ισχύ, το αξίωμα ότι ανθρώπινη ζωή μετράει περισσότερο από τη ζωή ενός ζώου ή ενός δέντρου δεν είναι καθόλου αυτονόητο ούτε τεκμηριώνεται σε κριτήρια των οποίων η αντικειμενικότητα να είναι πρόδηλη. Σίγουρα, η απώλεια ανθρώπινων ζωών και περιουσιών προκαλεί περισσότερο πόνο σε ένα κοινωνικό σύνολο, αλλά αυτό επί της ουσίας φανερώνει τη συναισθηματική βάση της παραδοχής και μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι τα ζώα που καίγονται δεν νιώθουν το ίδιο.

Η απάντηση στην ερώτηση περί της αξίας ή σημασίας μίας ύπαρξης δεν μπορεί παρά να σχετίζεται με το πλαίσιο αναφοράς. Αν σημείο αναφοράς είναι η ισορροπία ενός οικοσυστήματος, το περιβάλλον ως ολότητα, ή ακόμα και η ανθρώπινη ευημερία από μακροπρόθεσμη οπτική, η καταστροφή χιλιάδων στρεμμάτων δάσους και άγριας ζωής είναι σαφώς σημαντικότερη από την καταστροφή κάποιων σπιτιών ή την απώλεια ορισμένων ζωών. Αλλά ακριβώς επειδή πρόκειται για συγκεκριμένες αξιολογήσεις τοπικού χαρακτήρα δεν μπορεί να προκύψει κάποια γενική ιεράρχηση περί της αξίας μίας ζωής. Ούτε μπορεί να εξαχθεί μία γενική ωφελιμιστική απάντηση, αφού η αρχή της ωφέλειας πάντα χάνει την ανεκτίμητη αξία του ανώφελου. Συνεπώς, δεν ισχυριζόμαστε ότι η Πολιτεία έπρεπε να δώσει αξιωματικά προτεραιότητα στην προστασία των δασικών εκτάσεων σε βάρος των ανθρώπινων ζωών. Δεν είμαστε καν αφελείς να πιστεύουμε ότι σε μία κοινωνία ιδιοκτητών θα μπορούσαν οι περιουσίες να έρθουν σε δεύτερο πλάνο σε σχέση με δέντρα και ζώα. Το πρόβλημα είναι ότι, πέρα πιθανώς από τους άμεσα πληγέντες, δεν υπάρχει κάποια κοινότητα που να μπορεί να βιώσει τη περιβαλλοντολογική καταστροφή που συντελέστηκε στο επίπεδο μίας τεράστιας συλλογικής τραγωδίας στην οποία μετέχει. Και για αυτό δεν παράγεται βούληση να μετασχηματιστεί μέσα από συλλογική δράση το κοινωνικό περιβάλλον που καθιστά δυνατές τέτοιες τεράστιες τραγωδίες.

Αυτό που παράγεται είναι αιτήματα και εκκλήσεις προς το κράτος να προστατεύσει και να αποζημιώσει. Στο ίδιο κράτος που ενώ δίνει χρήματα και αποζημιώσεις, κηρύσσει πιο αποτελεσματικά μέτρα δασοπροστασίας και κυνηγά χίμαιρες (εμπρηστές), έχει θέσει την ίδια στιγμή ως εθνικό στόχο τις καταστροφικές εξορύξεις υδρογονανθράκων σε ολόκληρη την επικράτεια των οποίων το οικολογικό αποτύπωμα θα είναι σίγουρα επιβαρυντικό και ενδεχομένως ολέθριο. Η στρατηγική απόφαση για τις εξορύξεις έχει προφανώς την ιστορικότητα της και γειώνεται σε μία σειρά οικονομικές και γεωπολιτικές συνθήκες που έχουν οδηγήσει το ελληνικό κράτος να συναντηθεί και να συμπράξει με ενεργειακούς κολοσσούς. Πέρα όμως από τους όποιους συγκυριακούς λόγους, υπάρχει η αντικειμενική ώθηση που παράγει ένα καπιταλιστικό σύστημα για την αξιοποίηση και εκμετάλλευση των φυσικών πόρων προς αναζήτηση κέρδους. Και ενώ η διαδικασία αυτή ωθεί το Κεφάλαιο να επεκταθεί σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, αυτό που πάντα διαφεύγει ή αποβάλλεται είναι η ύπαρξη που δεν χωράει σε υπολογισμούς και ισοδυναμίες. Γι’ αυτό και δεν υπάρχει κατανόηση του πόνου των πραγμάτων, μόνο καθορισμός της παραγωγικότητας τους από τη σκοπιά της αφηρημένης αξίας.

Όσα κροκοδείλια δάκρυα και να χύνει το ελληνικό κράτος για τα καμένα δάση, η νομοθετική του δραστηριότητα είναι ζημιογόνα για το περιβάλλον. Αυτό προφανώς καθιστά αναγκαίες συλλογικές δράσεις που αντιστέκονται σε τέτοιες καταστρεπτικές πολιτικές αλλά και που προωθούν ουσιαστικές αλλαγές στην περιβαλλοντολογική πολιτική. Μακροπρόθεσμα όμως είναι αφελές να περιμένουμε από ένα καπιταλιστικό κράτος να γίνει «φιλικό προς το περιβάλλον». Μπροστά στο φάσμα της οικολογικής κρίσης που ήδη ζούμε, αυτό που χρειάζεται είναι ένας ριζικά διαφορετικός τρόπος συμβίωσης με τον φυσικό κόσμο. Άρα και ένας διαφορετικός τρόπος παραγωγής και κατανάλωσης. Άρα και διαφορετικές κοινωνικές σχέσεις, διότι σε τελική ανάλυση όσο αδιάφορο είναι το Κεφάλαιο για τον πόνο των πραγμάτων εξίσου αδιάφορο είναι και για τoν πόνo των ανθρώπων που δεν επιτυγχάνουν στις δικές του αξιολογήσεις.

Πρέπει να υπερασπιστούμε τον πόνο όλων των όντων που αφέθηκαν στην μοίρα τους από την αδιαφορία των ανθρώπων. Έτσι μόνο θα μπορούμε να υπερασπιστούμε τον πόνο των ανθρώπων που αφέθηκαν στην μοίρα τους από την καταστροφική νομοτέλεια του κέρδους.

Να καταστρέψουμε τον καπιταλισμό πριν καταστρέψει τον πλανήτη!

_________________________________

κείμενο:
Ελευθεριακή Συνέλευση Κενός Κύκλος / πολιτική διαδικασία της συλλογικότητας Κενό Δίκτυο / μέλος της Αναρχικής Ομοσπονδίας  

ΚΕΝΟ ΔΙΚΤΥΟ [Θεωρία, Ουτοπία, Συναίσθηση, Εφήμερες Τέχνες]  https://voidnetwork.gr

The post Ο ΠΟΝΟΣ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ- Κενό Δίκτυο appeared first on Void Network.

“Η Πρωτομαγιά είναι το σύμβολο μιας νέας εποχής στη ζωή και τον αγώνα των εργατών, μια ημερομηνία που ανοίγει νέες, όλο και περισσότερο σκληρές και αποφασιστικές μάχες ενάντια στην αστική τάξη, για την ελευθερία και την ανεξαρτησία που τους στερεί, για το κοινωνικό ιδανικό τους.”

Νέστωρ Μάχνο

Η ταξική πραγματικότητα όπως έχει διαμορφωθεί τα τελευταία δέκα περίπου χρόνια με το ξέσπασμα της διεθνούς καπιταλιστικής κρίσης υπερσυσσώρευσης και ειδικότερα η υλική αποτύπωσή αυτής στην ελλαδική πραγματικότητα μέσα από τις εφαρμογές των μνημονιακών μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής, έχει δημιουργήσει ιδιαίτερα δυσχερείς όρους εργασίας και διαβίωσης για το σύνολο της εργατικής τάξης, είτε μιλάμε για το ενεργό τμήμα της στην παραγωγική διαδικασία, είτε για τις εφεδρείες των ανέργων, είτε αυτοί είναι ντόπιοι είτε μετανάστες. Το κεφάλαιο έχει θέσει σε κίνηση στην παρούσα συγκυρία έναν βίαιο κύκλο νεοφιλελεύθερης επέλασης σε βάρος της χειμαζόμενης κοινωνικής βάσης, προωθώντας την επιζητούμενη ανασυγκρότηση του αστικού στρατοπέδου μέσα από τη συνεχή ταξική αφαίμαξη των υποτελών στρωμάτων. Σε αυτήν την πορεία, έχουν χρησιμοποιηθεί διάφοροι συνδυασμοί και επιλογές πολιτικής διαχείρισης των κεφαλαιοκρατικών συμφερόντων, άλλοτε μέσα από παραδοσιακά δεξιά κυβερνητικά σχήματα και πλέον διαμέσου μιας κατά τα φαινόμενα ρεφορμιστικής “αριστερής” κυβέρνησης.

Η κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α., ψηφίζοντας (μαζί με άλλα αστικά κόμματα) και εφαρμόζοντας σωρεία αντεργατικών-αντικοινωνικών μέτρων κατά την τρέχουσα τετραετία, διαμόρφωσε το κατάλληλο έδαφος για την εφαρμογή της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης μέσα από την απονέκρωση και την ενσωμάτωση των κοινωνικών και ταξικών αγώνων, την εξαγορά της ελπίδας δια της εκλογικής ανάθεσης στηριζόμενη σε έναν φτηνό λαϊκισμό, αλλά και την καταστολή. Σε αυτά τα 4 χρόνια διακυβέρνησης η ταξική αφαίμαξη των από τα κάτω συνεχίζεται με αμείωτη ένταση και η επίθεση του κράτους και του κεφαλαίου είναι ολομέτωπη (ελαστική, εντατικοποιημένη, επισφαλής και ανασφάλιστη ως επί το πλείστον εργασία, δουλειά την Κυριακή για τους εμποροϋπαλλήλους, μειώσεις μισθών και συντάξεων, μείωση του αφορολόγητου, ιδιωτικοποιήσεις, πλειστηριασμοί, ανακεφαλαιοποιήσεις τραπεζών μέσω της καταλήστευσης των αποθεματικών των δημόσιων ταμείων, περικοπές σε δημόσιες παροχές και διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης). Την ίδια στιγμή οι δείκτες της ανεργίας παραμένουν σε δυσθεώρητα ύψη, ενώ η αποθράσυνση των αφεντικών εκφράζεται με απειλές και ξυλοδαρμούς εργαζομένων από έμμισθους μπράβους, μέχρι και με δολοφονίες εργαζομένων εν ώρα εργασίας, τις οποίες τα αφεντικά βαφτίζουν «εργατικά ατυχήματα», ώστε να αποποιηθούν τις ευθύνες τους για την υπερεντατικοποίηση των ρυθμών εργασίας των εργατών και τις λειψές ή ανύπαρκτες παροχές για την ασφάλεια των εργαζομένων.

Ήδη από το καλοκαίρι του 2018 ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. έχει καταφύγει στο επικοινωνιακό μύθευμα της υποτιθέμενης εξόδου από τα μνημόνια, ευελπιστώντας με αυτόν τον τρόπο να ανανεώσει την κυβερνητική του θητεία, προσπαθώντας ταυτόχρονα να επαναφέρει το προκυβερνητικό σοσιαδημοκρατικό προφίλ του. Φυσικά, όλο αυτό το κατασκεύασμα, εκτός από κυνικό, είναι και εξαιρετικά εύθραυστο. Πολύ απλά, διότι αναιρείται από την ίδια την υλική πραγματικότητα της ταξικής υποτίμησης των από τα κάτω. Τα νέα μέτρα λιτότητας μπορεί να μην αποκαλούνται, από δω και μπρος, “μνημόνια”, αλλά θα συνεχίζουν να εντείνουν τη ληστρική μεταβίβαση του πλούτου από τη βάση προς την κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας. Η καπιταλιστική βαρβαρότητα εξαπλώνεται σαν το πυκνό σκοτάδι, καταδικάζοντας στην ανέχεια και την υποτέλεια, εις το διηνεκές μάλιστα, τους από τα κάτω. Η διεθνής δημοσιονομική εποπτεία πρόκειται να συνεχιστεί τουλάχιστον μέχρι το 2060. Η επιτήρηση δεν πρόκειται να λήξει προτού εξοφληθεί το 75% του δημόσιου χρέους, κάτι που συνεπάγεται αιματηρά πλεονάσματα που πρόκειται να επωμιστεί εξ’ ολοκλήρου στις πλάτες της η ίδια η εργατική τάξη. Επιπλέον, η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας ή πιο απλά οι ιδιωτικοποιήσεις θα κρατήσουν μέσω του Υπερταμείου ως το 2114. Ας μην ξεχνάμε πως ούτε ένας από τους 700 μνημονιακούς νόμους που έχουν ψηφιστεί δεν έχει ανακληθεί και καταργηθεί, ούτε μία από τις 60.000 μνημονιακές διατάξεις, ούτε μία από τις 300.000 υπουργικές και εφαρμοστικές μνημονιακές αποφάσεις.

Οι ασυμφιλίωτες εσωτερικές αντιθέσεις του καπιταλισμού, που συντέλεσαν για άλλη μια φορά στην έκρηξη μιας δομικής κρίσης, ανασύρουν στο προσκήνιο ένα από τα ισχυρά χαρτιά που καλείται να ρίξει σε τέτοιες περιπτώσεις η άρχουσα τάξη. Αυτό το χαρτί είναι ο πόλεμος, καθώς αποτελεί μια διέξοδο για το κεφάλαιο από την καπιταλιστική κρίση, αλλά και μια χρυσή ευκαιρία για τον πλουτισμό των οπλοβιομηχανιών. Το τίμημα, βέβαια, πρόκειται να το πληρώσουν, τόσο από την τσέπη τους όσο και -κυρίως- με το αίμα τους, οι όπου γης καταπιεσμένοι και εκμεταλλευόμενοι. Ο πόλεμος είναι μια συμφέρουσα λύση για το κεφάλαιο όταν βρίσκεται μπροστά σε αδιέξοδα. Μπορεί να ανοίξει νέες αγορές, νέες επιχειρηματικές ευκαιρίες μέσα από την ακόρεστη εκμετάλλευση των πρώτων υλών και των εργατικών χεριών των περιοχών που βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα του πολέμου. Επίσης, μετά από την περίοδο της γενικευμένης καταστροφής, η οποία πρόκειται να καταστρέψει τόσο τμήματα του σταθερού (μέσα παραγωγής) όσο και του μεταβλητού (εργάτες/εργάτριες) κεφαλαίου, έπεται πάντα μια περίοδος αναπτυξιακής ανασυγκρότησης του κεφαλαίου, έστω και αν αυτή υλοποιείται πάνω σε συντρίμμια και πτώματα. Σήμερα, είναι απαραίτητη η συγκρότηση ενός αντιπολεμικού-αντιμιλιταριστικού κινήματος στη βάση της προλεταριακής ενότητας και της διεθνιστικής ταξικής αλληλεγγύης. Μέρος αυτού του πλαισίου είναι και το σαμποτάζ του στρατού, καθώς και η άρνηση των προλετάριων να υπηρετήσουν στις τάξεις των εθνικών-αστικών ενόπλων δυνάμεων. Στηριζόμενοι στην ελλαδική πραγματικότητα, το κίνημα αυτό οφείλει να έχει σαφή αντι-ΝΑΤΟϊκό χαρακτήρα, χωρίς όμως να πέφτει στην παγίδα της υποστήριξης ιμπεριαλιστικών δυνάμεων που κρίνονται «λιγότερο επιζήμιες» με το σκεπτικό πως αποτελούν αντίπαλο δέος στον ιμπεριαλισμό των Η.Π.Α..

Η Πρωτομαγιά αποτελεί διαχρονικά έναν σημαντικό σταθμό ιστορικής σημασίας για την ίδια την ταξική πάλη. Πέρα από τη διατήρηση της ταξικής μνήμης των μαχητικών αγώνων του συνδικαλιστικού και αναρχικού κινήματος, καθώς και της ίδιας της εργατικής εξέγερσης στην Πλατεία Χεϊμάρκετ στο Σικάγο το 1886 και των εκτελεσθέντων αναρχικών, αποτελεί και μία διαρκή υπενθύμιση πολιτικής σημασίας. Στον καπιταλισμό οι αποσπασματικές κατακτήσεις της εργατικής τάξης απέναντι στο κεφάλαιο μπορεί να είναι πρόσκαιρες και να ανακληθούν ανά πάσα στιγμή. Σε κάθε ιστορική συγκυρία η πλάστιγγα της ταξικής πάλης γέρνει αναλόγως, αντανακλώντας ποιο από τα δύο αντιμαχόμενα ταξικά στρατόπεδα υπερισχύει σε αυτήν την ασυμφιλίωτη διαμάχη των αντικρουόμενων συμφερόντων. Η ικανοποίηση των άμεσων υλικών αναγκών της κοινωνικής βάσης είναι επίδικο ζωτικής σημασίας, γι’ αυτό και ο συνδικαλιστικός αγώνας στο σήμερα είναι αναγκαίος. Για να διαρρήξουμε, όμως, το πλέγμα της αστικής κυριαρχίας που απλώνεται και καθορίζει τις κοινωνικές και παραγωγικές σχέσεις, που μας αποστερεί τον ελεύθερο χρόνο και αλλοτριώνει τον εργάσιμο, που αποσπά από τους εργαζόμενους το προϊόν που οι ίδιοι παράγουν εξαιτίας της καπιταλιστικής σύμβασης της ατομικής ιδιοκτησίας, που μας καταδικάζει στη φτώχεια και την ανέχεια, είναι ανάγκη να προχωρήσουμε σε ευθεία και γενικευμένη σύγκρουση με το κράτος και το κεφάλαιο, σε διεθνή μάλιστα κλίμακα, στην κατεύθυνση της κοινωνικής επανάστασης, ώστε να μπορέσουμε να ικανοποιήσουμε τις συλλογικές ανθρώπινες ανάγκες μέσα από τη δημιουργία μιας αυτοδιευθυνόμενης κοινωνίας ελευθερίας, οικονομικής και κοινωνικής ισότητας, αλληλοβοήθειας, κοινοκτημοσύνης και αυτοδιαχείρισης.

Επειδή όμως, στο σήμερα, η επιδιωκόμενη κατάργηση της ταξικής κοινωνίας και η αναδιοργάνωση των κοινωνικών υποθέσεων, της παραγωγής και της διανομής πάνω σε μια πανανθρώπινη ελευθεριακή βάση, απέχει, δυστυχώς, πολύ, πρέπει να αφοσιωθούμε στη «δουλειά του μυρμηγκιού», δίνοντας στην παρούσα φάση αμυντικούς κυρίως αγώνες για να διασφαλίσουμε όσα κερδήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια και πλέον τίθενται στη λαιμητόμο της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης. Σε αυτή τη φάση, λοιπόν, είναι αναγκαία η ανασυγκρότηση του ταξικού μας στρατοπέδου και η πύκνωση των συλλογικών γραμμών της ταξικής αντίστασης.

Οι αντιστάσεις της εργατικής τάξης βρίσκονται, όμως, ενώπιον μίας τεράστιας απειλής καθώς με σχετική τροπολογία, ως προϋπόθεση για την κήρυξη απεργίας από πρωτοβάθμια σωματεία τίθεται πλέον η έγκριση από το 50%+1 των εγγεγραμμένων μελών, αντί της ισχύουσας εξασφάλισης της πλειοψηφίας των μελών που παρίστανται στη γενική συνέλευση του σωματείου. Ουσιαστικά αυτή η ρύθμιση καθιστά τυπικά αδύνατη την κήρυξη απεργιών, προσφέροντας απλόχερα στα αφεντικά το «δώρο» της ανεμπόδιστης -από τις κινητοποιήσεις των εργατών- άντλησης υπεραξίας. Αυτό σημαίνει πως μπροστά στην εργοδοτική αυθαιρεσία, στις εντατικοποιημένες και ελαστικές σχέσεις εργασίας, αλλά και μπροστά στην όξυνση της οικονομικής εκμετάλλευσης, η μαχητική συνδικαλιστική απάντηση θα έχει χάσει ένα από τα πιο σημαντικά εργαλεία της: την απεργία.

Όσο, όμως, εμείς αποφεύγουμε τον αγώνα, τόσο θα βιώνουμε την ήττα. Τα κεκτημένα που κερδήθηκαν με μακρόχρονους αγώνες, που δε μας χαρίστηκαν επ’ ουδενί, «γίνονται καπνός» σε κάθε επόμενο γύρο της μνημονιακής αξιολόγησης. Η θηλιά στενεύει ακόμα περισσότερο στο λαιμό μας. Για να μη ζήσουμε σαν δούλοι και να μη γεράσουμε επαίτες, οφείλουμε να οργανώσουμε την κοινωνική και ταξική αντεπίθεσή μας ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο. Να οργανωθούμε σε σωματεία βάσης, τη στιγμή που ο γραφειοκρατικός και αστικοποιημένος συνδικαλισμός της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ αποτελεί τροχοπέδη για τους εργατικούς αγώνες, διότι αποτελεί έναν πόλο διαταξικής ειρήνης και συναίνεσης στις πολιτικές κοινωνικής και εργατικής εξόντωσης, ενώ την ίδια στιγμή συντηρούνται παρασιτικά «επαγγελματίες συνδικαλιστές» και χτίζονται πολιτικές καριέρες από επίδοξους αριβιστές πάνω στις πλάτες των εργατών. Να κάνουμε, λοιπόν, τον συνδικαλισμό ακηδεμόνευτο, αδιάλλακτο και μαχητικό, επικίνδυνο για τα αφεντικά, να κάνουμε τις γενικές απεργίες, διαρκείας και όχι θεαματικές τουφεκιές στον αέρα για να ολοκληρωθεί η συνδικαλιστική υποχρέωση.

Και ας έχουμε καλά στο μυαλό μας πως ο καπιταλισμός δεν μεταρρυθμίζεται και η βαρβαρότητά του δεν μπορεί να αποκτήσει ανθρώπινο πρόσωπο. Γι’ αυτό και κάθε επίδοξος μεσσίας που ευαγγελίζεται έναν ανθρωπιστικό εξορθολογισμό των όρων της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης ανθρώπου και φύσης από άνθρωπο είναι εξ αρχής -το λιγότερο- άχρηστος για την κοινωνική βάση και τις πραγματικές συλλογικές ανάγκες της. Άλλωστε, κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει καλύτερα από εμάς τους ίδιους και τις ίδιες τις συλλογικές μας ανάγκες και επιθυμίες. Γι’ αυτό και δεν μπορούμε να δεχτούμε κανέναν εξωτερικό διεκπεραιωτή της βούλησής μας. Καλούμαστε, λοιπόν, να υπερασπιστούμε ταξικά μας συμφέροντα με τις δικές μας συλλογικές δυνάμεις, συμμετέχοντας στους καθημερινούς κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες, απέχοντας συνεπώς από τις εκλογές, αρνούμενοι και αρνούμενες να νομιμοποιήσουμε και να αποδεχτούμε την επιβολή και τη διαιώνιση της αστικής κυριαρχίας.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ ΜΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΑΣΤΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ

ΟΙ ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΡΙΩΝ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΟΡΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ:

ΑΘΗΝΑ: ΠΟΡΕΙΑ 11:00, ΜΟΥΣΕΙΟ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: ΠΟΡΕΙΑ 11:00, ΚΑΜΑΡΑ

Στηρίζουμε το κοινό αναρχικό/αντιεξουσιαστικό μπλοκ

ΛΑΜΙΑ: ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 19:00, ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

ΑΡΓΟΣ: ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ 11:00, ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ

Αναρχική Ομοσπονδία

http://anarchist-federation.gr

anarchist-federation@riseup.net

twitter:twitter.com/anarchistfedGr

fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015/

Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία

The post Καλέσματα της Αναρχικής Ομοσπονδίας για την Εργατική Πρωτομαγιά 2019 appeared first on Void Network.

benefit RAVE – techno sound system

friday 19 april 2019

NOMIKH- ATHENS LOW SCHOOL Solonos 57

starts 23.00

GEORGE APERGIS | ARIS | BREZNIEF | WAR |
JUNIOR X | PABU | SANITER | THEREMIN |

Benefit event for Anarchist Federation and the trial costs of comrades.

Organized by Anarchist Federation – Athens area

supported by Void Network https://voidnetwork.gr

The post RAVE techno sound system / NOMIKH Athens- FR. 19/4/2019 Anarchist Federation + Void Network appeared first on Void Network.

Σε Αθήνα, Θεσ/νίκη, Ηράκλειο και Λαμία, είτε μέσα απο την συγκρότηση δικού μας μπλοκ είτε σε συνεργασία με άλλες δυνάμεις του αναρχικού/ελευθεριακού κινήματος, βγήκαμε στον δρόμο για να δηλώσουμε τον σεβασμό μας στους αγώνες του παρελθόντος αλλά και την παρουσία μας στους αγώνες που πρέπει να έρθουν και να σπάσουν το καλούπι της κοινωνικής ειρήνης των ημερών μας.

Στην Αθήνα σχηματίσαμε δικό μας μπλοκ και βρεθήκαμε αντιμέτωποι για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά με την αναίτια κατασταλτική επίθεση της αστυνομίας. Το μπλοκ μας, που συμμετείχε στην πορεία πλάι στα άλλα αναρχικά μπλοκ, είχε κατόπιν συλλογικής απόφασης καθαρά προπαγανδιστικά χαρακτηριστικά. Επιλέξαμε να κατεβούμε με αυτούς τους όρους συγκροτημένα και με ισχυρή περιφρούρηση που ανέλαβαν και οργάνωσαν οι ομάδες και τα άτομα της περιφέρειας Αθήνας. Για αυτόν τον λόγο παρά τις αδιάκοπες προκλήσεις των διμοιριών ΜΑΤ που επόπτευαν την αναρχική παρουσία στην πορεία, δεν απαντήσαμε σε καμία απο τις συνεχείς και χυδαίες προκλήσεις τους.

Ξέραμε όμως ότι οι προκλήσεις αυτές δεν ήταν η συνηθισμένη αστυνομική αλητεία αλλά πιθανό πρελούδιο για να χτυπηθούν τα αναρχικά μπλοκ κατα την διάρκεια της αποχώρησης. Αυτό είχε γίνει και πέρυσι που είχαμε αντιμετωπίσει μια βάρβαρη και απρόκλητη επίθεση.

Αυτή την χρονιά η Περιφέρεια Αθήνας της Αναρχικής Ομποσπονδίας είχε τροποποιήσει το σχέδιο αποχώρησης. Μετά το πέρας της πορείας και μετά την ανακοίνωση μας προς τον κόσμο που συμμετείχε ότι σκοπεύουμε να αποχωρήσουμε απο το Μετρό, οι διμοιρίες άρχισαν να ρίχνουν δακρυγόνα και να χτυπούν με ιδιαίτερη σφοδρότητα πρώτα τους συντρόφους/ισσες της περιφρούρησης (τη στιγμή που αυτοί/ες έσπασαν τις γραμμές τους για να κινηθούν προς το μετρό) και στην συνέχεια όποιον/α έβρισκαν πρόχειρο/η.

Η αποχώρηση έγινε με επιτυχία, το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου και των περιφρουρήσεων διασώθηκε στο μετρό αν και με απώλειες. Ενα μέλος του Ρουβίκωνα ξυλοκοπήθηκε αγρια και συνελήφθη και ένα άλλο βρέθηκε στον νοσοκομείο άσχημα χτυπημένο.

Η επέτειος του Πολυτεχνείου είναι ένας κόμβος αγώνα και αποκαλύπτει τις προθέσεις τόσο αυτών που αγωνίζονται όσο και του κράτους. Βλέπουμε την νέα σοσιαλδημοκρατία, τον ΣΥΡΙΖΑ να συνεχίζει την προδιαγεγραμένη καθεστωτική του πορεία. Αφού οι μάσκες έπεσαν και μαζί τους οι ελπίδες ενός κομματιού της κοινωνικής βάσης για μια σειρά από θέματα που αφορούν την οικονομία και την πολιτική, ήρθε η ώρα να πέσουν και οι μάσκες για την κρατική καταστολή επί ΣΥΡΙΖΑ. Η υπόγεια σιωπηλή και «στοχευμένη» κατασταλτική τακτική που προσπαθούσε να διατηρήσει επικοινωνιακές αιχμές «αριστεροσύνης» και «δικαιωμάτων», τακτική που εφάρμοζε ο Σύριζα ως τώρα, δίνει την θέση της στην ακομπλεξάριστη βαρβαρότητα. Το είδαμε στην επίθεσή στα Α/Α μπλοκ στην Λ. Αλεξάνδρας, το είδαμε στις αύρες, το είδαμε στο όργιο χημικών, ξυλοδαρμών και συλλήψεων το βράδυ της 17ης Νοέμβρη.

Απο την μεριά μας θα συνεχίσουμε την μακρά πορεία που έχουμε χαράξει. Μια πορεία συμμετοχής, οργάνωσης και αντίστασης. Θέλουμε να ευχαριστήσουμε τον κόσμο που πλαισίωσε το μπλοκ μας στην Αθήνα και την παρουσία μας στον δρόμο στις άλλες πόλεις. Θα συνεχίσουμε να κάνουμε ότι μπορούμε για να εξασφαλίζουμε την ασφάλεια όσων εμπιστεύονται τα καλέσματά μας. Είμαστε ικανοποιημένοι που οι περιφρουρήσεις μας έκαναν την δουλειά τους. Ακόμα και αν δεν μπορεσαν να αντισταθούν στην αναίτια επίθεση των ΜΑΤ, τράβηξαν πάνω τους το «ενδιαφέρον» της κρατικής βίας δίνοντας χρόνο στον κόσμο που συμμετείχε να διασωθεί.

Αλληλεγγύη στα μέλη του Ρουβίκωνα που χτυπήθηκαν και συνελλήφθησαν.

Αλληλεγγύη σε όλους τους συλληφθέντες, σε όλους όσους βίωσαν την βία της εξουσίας το βράδυ της 17 Νοεμβρη 2018.

Θα είμαστε εδώ, στην πρώτη γραμμή, ώσπου τα «Πολυτεχνεία» του μέλλοντος να ολοκληρώσουν το έργο που ξεκίνησαν τα Πολυτεχνεία του παρελθόντος: τη μεγάλη κοινωνική, πολιτική, οικονομική, και πολιτισμική αλλαγή που τόσο χρειαζόμαστε.

Αναρχική Ομοσπονδία

anarchist-federation@riseup.net

https://anarchist-federation.gr

FB: https://www.facebook.com/anarxikiomospondia2015/

Twitter: https://twitter.com/anarchistfedGr

Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία

________________________________________

Πορεία 17 Νοέμβρη 2018: Σκηνές ωμής αστυνομικής βίας από τα ΜΑΤ του ΣΥΡΙΖΑ εκτυλίχθηκαν στη λεωφόρο Αλεξάνδρας λίγο πριν τη ΓΑΔΑ στις 19:10. Καθώς το μπλοκ της Αναρχικής Ομοσπονδίας -έχοντας ολοκληρώσει την πορεία προς την αμερικανική πρεσβεία χωρίς να έχει συμβεί απολύτως το παραμικρό- έφθανε έξω από το μετρό των Αμπελοκήπων, περιστοιχισμένο ασφυκτικά από διμοιρίες ΜΑΤ, κι ενώ φωνάχθηκε δυνατά από τους διαδηλωτές ότι “διαλυόμαστε τώρα, μπαίνουμε στο μετρό”, διμοιρίες απαγόρευσαν ξαφνικά ακόμη και την πρόσβαση στο πεζοδρόμιο. Όπως χαρακτηριστικά ακούγεται και στο βίντεο Ματατζής δίνει την εντολή, “Κλείστε, δεν περνάει κανένας”! Δευτερόλεπτα αργότερα ο ίδιος διμοιρίτης δίνει το σήμα για τη βίαιη διάλυση των διαδηλωτών φωνάζοντας “να φύγουνε, να φύγουνε” κι αμέσως ακούγεται ξεκάθαρα ο παρατεταμένος ήχος της φυσούνας να εκτοξεύει χημικά κατά του κόσμου που απλά ήθελε να αποχωρήσει. Πετιούνται ασφυξιογόνα και κρότου-λάμψης εξ επαφής μέσα στον κόσμο, καθώς οι ένστολοι μπράβοι χτυπάνε με τα γκλομπς ό,τι κινείται και ομαδόν όποιον/α πέσει κάτω και στη συνέχεια τους συλλαμβάνουν, γιατί έτσι. Χωρίς καμία αιτία, ούτε καν μια αφορμή, απλά με γενικό κριτήριο τα πολιτικά φρονήματα, ο ΣΥΡΙΖΑ, την ημέρα της αιματηρής καταστολής της εξέγερσης στο Πολυτεχνείο, το μόνο μήνυμα που έλαβε, όπως ξεκάθαρα καταγράφεται και στο βίντεο, ήταν οι χουντικές πρακτικές και η βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων. Αυτό το βίντεο χρησιμεύει ως μια υπενθύμιση ότι αυτό ακριβώς είναι το πρόσωπο της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, δηλαδή, δε χρειάζεται να προκαλέσεις το κράτος ή την αστυνομία, για να σου επιτεθούν, να σε τραυματίσουν, να σε πνίξουν με ασφυξιογόνα χημικά (που πριν αναρριχηθούν στην εξουσία ισχυρίζονταν ότι θα απαγορεύσουν), να σε συλλάβουν, να προσπαθήσουν να εμφυσήσουν μέσα σου το φόβο και να σε φυλακίσουν. Το κράτος και η αστυνομία θα σε κρίνουν βάσει των πολιτικών ή ιδεολογικών σου πεποιθήσεων. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι τέτοια γεγονότα είναι χαρακτηριστικά ενός φασιστικού κράτους και όχι ενός δημοκρατικού, παρά το γεγονός ότι επιθέσεις όπως αυτές συμβαίνουν σε όλο τον πλανήτη, σε σχεδόν κάθε δημοκρατικό κράτος που υπάρχει στον κόσμο, διοικούμενο τόσο από αριστερές όσο και από δεξιές κυβερνήσεις. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα είναι αριστερή, η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτικών ή των μελών της αποκαλούνται σοσιαλιστές ή κομμουνιστές και παρ’ όλα αυτά βλέπετε τέτοιες σκηνές αδίστακτης βίας από τους αστυνομικούς τους, οι οποίες είναι πανομοιότυπες με αυτές που λαμβάνουν χώρα σε κράτη που κυβερνώνται από δεξιές κυβερνήσεις. Δεν φοβούνται καν το γεγονός της σύνδεσης που θα κάνει στο μυαλό του κάποιος, μεταξύ της επετείου μιας αιματηρής εξέγερσης φοιτητών από μια στρατιωτική χούντα και της βίαιης καταστολής μίας διαδήλωσης από αστυνομικούς, οπλισμένους και ντυμένους στα χακί σαν στρατιώτες, την ίδια μέρα, χρόνια αργότερα. Ο κοινός παρονομαστής είναι η εξουσία. Ούτε Θεοί, Ούτε Αφέντες.

Video από την αντίστοιχη επίθεση των ΜΑΤ του ΣΥΡΙΖΑ με πανομοιότυπο τρόπο, πάλι στην Αλεξάνδρας, στην πορεία της 17 Νοέμβρη 2017:

The post Αναρχική Ομοσπονδία: Για τις κινητοποιήσεις και την καταστολή στις 17 Νοέμβρη 2018 (+video) appeared first on Void Network.

Η πραγματική δύναμη του πολυτεχνείου όμως ήταν η γονιμότητα του. Η ικανότητά του να αναπαράγεται. Αν κάποιοι το έκαναν όχημα ανέλιξης στην εξουσία, κάποιοι άλλοι πήραν το μήνυμα της πράξης και το αναμετέδωσαν με τους δικούς τους όρους στη δική τους συγκυρία. Το στοιχείο της μαχητικότητας, το στοιχείο της σύνδεσης με επίκαιρα διακυβεύματα, η αμφισβήτηση των ισορροπιών είτε στο πολιτικό πεδίο είτε στη σύγκρουση. Γεννήθηκαν έτσι πολλά πολυτεχνεία.

Στις 17 Νοέμβρη αναφερόμαστε σε όλα. Και στο 73′ και στο λαϊκό ποτάμι του 1975, στον Κουμή και την Κανελλοπούλου το 80′, τον Καλτεζά το 85′, στο πολυτεχνείο των μαθητικών καταλήψεων το 90-91′, στα πολυτεχνεία των μεγάλων συγκρούσεων. Αναφερόμαστε ακόμα και σε αυτά που πέρασαν ως τελετουργικές παρελάσεις ισχύος πολιτικών δυνάμεων στο πεζοδρόμιο. Γιατί κι αυτές μέρος της ίδιας ιστορίας είναι.

Κι αντανακλούν συχνά το πάγωμα των κοινωνικών αγώνων στην συγκυρία. Τέτοια είναι η συγκυρία των τελευταίων λίγων χρόνων και θα ήταν παράλογο να ελπίσουμε ότι μνήμες ξεσηκωμού και ελευθερίας σε μεμονωμένες πορείες μπορούν να γίνουν εφαλτήριο για την ανατροπή της συλλογικής αμηχανίας της κοινωνικής βάσης. Δεν παύουν όμως και να βροντοφωνάζουν τη θέληση για αγώνα και να αναζητούν την έκφραση των δυνάμεων εκείνων που συνεχίζουν να βλέπουν ότι υπάρχουν διαρκώς και περισσότεροι λόγοι για επίθεση ενάντια στην κορυφή. Δύο είναι τα δεδομένα: από τη μία, κανενός το μερίδιο στην πολιτική κληρονομιά του συνόλου των πολυτεχνείων δεν μπορεί να αμφισβητηθεί.

Τα πολυτεχνεία “ανήκουν” σε ένα τεράστιο πολιτικό εύρος από τον καθεστωτισμό ως την άμεση εξέγερση. Από την άλλη, αυτές οι κληρονομιές είναι σε διάφορους βαθμούς ανταγωνιστικές μεταξύ τους και σχηματοποιούν εχθρικά μεταξύ τους πολιτικά σχέδια. Από άποψη πολιτικού λόγου και προταγμάτων τα πολυτεχνεία ποτέ δεν ήταν ειρηνικές πορείες.

Δεν θα πρέπει όμως να ξεχνάμε ότι κάποια πολυτεχνεία έγιναν εμβληματικά και άφησαν ιστορία, μόνο όταν δυνάμεις κατάφεραν να τα εντάξουν αποτελεσματικά σε μια εξωστρεφή παραγωγή γεγονότων και όχι δίνοντας μάχες για μονοκρατορία στην κληρονομιά. Συμμετέχουμε, λοιπόν, και φέτος στην επετειακή πορεία ως μια έκφραση της θέλησης μας για αγώνα, ως έκφραση τιμής στην εξέγερση εκείνη, οι πράξεις της οποίας προσπέρασαν κατά πολύ τα λόγια της. Συμμετέχουμε για να συντηρήσουμε μια ζώσα μνήμη ξεσηκωμού και ελευθερίας που αναπαράγεται επί δεκαετίες, άλλα και για να κρατήσουμε ανοιχτό αυτόν τον δίαυλο ξεσηκωμού για την κοινωνική βάση. Και δεν είναι τυχαία η πρεμούρα της εξουσίας να τον σφραγίσει. Κάθε φορά που οι καθεστωτικοί κληρονόμοι του πολυτεχνείου του 73′ “εκφράζουν την τιμή τους “, κάτι από τις 17 Νοέμβρη πεθαίνει. Οι δε, από πάντα εχθροί του, συνεχίζουν ακούραστα την υπονόμευση και την αμφισβήτηση αυτής της ιστορίας. Αν όσοι το υπερασπίζονται δεν ξαναβρούν το νήμα προσθέτοντας στα παλιά πολυτεχνεία τα νέα, πρωτότυπα δικά τους, τότε σε λίγα χρόνια ο δίαυλος αυτός θα κλείσει. Τα πολυτεχνεία θα πεθάνουν όπως πέθανε και το πολυτεχνείο του 73′. Κι αυτό θα είναι μια ήττα.

Οι λόγοι του ξεσηκωμού είναι εδώ και κάθε μέρα αυξάνονται. Κράτος και κεφάλαιο αλωνίζουν. Καταστολή, φτώχεια ακόμα και η απειλή πολεμικής ανάφλεξης είναι δίπλα μας. Η κοινωνική βάση θα αποφασίσει για πόσο ακόμα θα επιλέγει να είναι με την μπότα της εξουσίας στον λαιμό. Αυτή στο τέλος θα αποφασίσει και τι θα κάνει με τα πολυτεχνεία. Και οι πολιτικές δυνάμεις της αντίστασης και της επίθεσης στο εσωτερικό της είτε θα καταφέρουν να μετουσιώσουν αυτήν τη θέληση σε πράξη είτε θα είναι ανάξιες του ρόλου τους.

Τα Πολυτεχνεία είναι ό,τι τα κάνουμε να είναι.

ΚΑΛΕΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ, ΣΑΒΒΑΤΟ 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ:

• Αθήνα: Πλατεία Κλαυθμώνος, 15:00. Μπλοκ της Αναρχικής Ομοσπονδίας.
• Θεσσαλονίκη: Πολυτεχνείο, 18:00. Στηρίζουμε το κοινό αναρχικό-αντιεξουσιαστικό μπλοκ.
• Ηράκλειο Κρήτης: Λιοντάρια, 19:00. Στηρίζουμε το κοινό αναρχικό κάλεσμα.
• Λαμία: Πλατεία Ελευθερίας, 18:30. Συμμετοχή στο κάλεσμα συγκέντρωσης του Αυτοδιαχειριζόμενου Στεκιού Λαμίας.

The post Αναρχική Ομοσπονδία: Τα Πολυτεχνεία είναι ό,τι τα κάνουμε να είναι. Καλέσματα 17 Νοέμβρη 2018 appeared first on Void Network.