Ημέρα Δράσης για την Ελευθερία της Έκφρασης στα Πανεπιστήμια

Παρασκευή 9 Μάη 2025

ώρα έναρξης 14.00

στο Κάτω Πολυτεχνείο

14.00 – Εκδήλωση Συζήτηση:

Πολυτεχνείο Ελεύθερο και ανοιχτό στην Κοινωνία ή μαγαζί συμφερόντων;

Συμμετέχουν:

Μαρία Μάρκου (Ομότιμη Καθηγήτρια ΕΜΠ)

Τάσης Παπαϊωάννου (Ομότιμος Καθηγητής ΕΜΠ)

Κώστας Βουρεκάς (Πρόεδρος ΣΑΔΑΣ Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Αττικής)

Θανάσης Μουτσόπουλος (Αναπληρωτής Καθηγητής ΕΜΠ)

προπτυχιακοί- μεταπτυχιακές – και υποψήφιοι διδάκτορες.

17.00 Συλλογική Κουζίνα

* Έκθεση πολιτικού υλικού

* Χαριστικό και ανταλλακτικό bazaar ρούχων & βιβλίων

* Αυτοοργανωμένο τουρνουά ποδοσφαίρου

19.00 BAR κάλυψης δικαστικών εξόδων για συλληφθέντα “Βραδιάς Ερευνητή ΕΜΠ” & φοιτητών/τριων που διώκει η Πρυτανεία

DJ sets:

Hip Hop: Ψ / TNT / Gzas / Dimi Apri

Punk Against Capitalism

Minimal Synth: Crystal Zero

+ ολοήμερη Έκθεση Φωτογραφίας και ντοκυμαντέρ από εξεγέρσεις, καταλήψεις και δράσεις στις ΗΠΑ: Occupy Oakland, εξέγερση George Floyd, Block the Boat, People’s Park Berkeley, καταλήψεις και κατασκηνώσεις Πανεπιστημιακών ιδρυμάτων για την υπεράσπιση της Παλαιστίνης.

Διοργάνωση:

Συντονισμός Για Την Επανοικειοποίηση Των Ελεύθερων Και Δημόσιων Χώρων

Η κρατική καταστολή έχει αναβαθμιστεί, χτυπώντας και τους ελάχιστους δημόσιους χώρους της πόλης μας. Οι κλούβες τωΝ μπάτσων είναι εκεί για να σπάσουν κάθε εκδήλωση που γίνεται σε πλατείες, πανεπιστήμια, και πάρκα. Από αυτοοργανωμένες συναυλίες και θεατρικά μέχρι προβολές πολιτικών ταινιών και πάρτι για δικαστικά έξοδα, η γραμμή τους είναι ξεκάθαρη. Δεν υπάρχει χώρος για ό,τι δεν είναι μπίζνα του κεφαλαίου. Το δόγμα “καταστολή, νόμος και τάξη” έρχεται πλέον να επιβληθεί σε οτιδήποτε αποκλίνει από το κυρίαρχο αφήγημα του Κράτους, το οποίο φροντίζει να μας το θυμίζει με την βία.

Τα Πανεπιστήμια πέρα από ζωτικός δημόσιος χώρος των πόλεων, γεννούν νέες ιδέες και κοινωνικούς αγώνες, όντας θεμελιωμένα στην κριτική αμφισβήτηση και την ελευθερία έκφρασης. Στις μέρες μας, η κληρονομιά αυτή απειλείται από τον αυταρχισμό των φιλοκυβερνητικών πρυτάνεων αλλά και από τις κυρίαρχες κεφαλαιαγορές, που στρέφουν τις πανεπιστημιακές υποδομές, την έρευνα και την εκπαίδευση σε εκμετάλλευση προς χάριν της κερδοφορίας τους. Για αυτό πασχίζουν να κάμψουν τα νεολαιίστικα κινήματα.

Για αυτό τα πανεπιστήμια μετατρέπονται σε πεδία αστυνομικής τρομοκρατίας, τόποι εντατικής επιτήρησης με κάμερες και λουκέτα, χώροι αποστειρωμένοι από πολιτικά ή αυθόρμητα μηνύματα. Για αυτό οι πάσης φύσεως εκδηλώσεις απ’το φοιτητικό σώμα ή την κοινωνία ευρύτερα απαγορεύονται, εκτός κι αν εξυπηρετούν επιχειρηματικά συμφέροντα ή την ακαδημαϊκή και πολιτική ελίτ…

Ειδικότερα, στο Πολυτεχνείο επιχειρείται η αλλαγή παραδείγματος για το ελληνικό πανεπιστήμιο: από σύμβολο κοινωνικής αντίστασης και νεανικών αγώνων οργανώνεται η μετατροπή του σε κλειστό “μαγαζί” κατάρτισης, με εταιρικό παρουσιαστικό και οργάνωση. Από την καταλυτική περίοδο της πανδημίας περιστέλλονται οι ακαδημαϊκές ελευθερίες και εφαρμόζεται το δόγμα σοκ και δέος για να καμφθούν οι αντιστάσεις. Διαμορφώνεται έτσι ένα τοπίο ακαδημαϊκής τρομοκρατίας, διώξεων συνδικαλιστών και φοιτητριών, σε συνδυασμό με την έφοδο νέων επιχειρηματικών συμφερόντων: Τα πρυτανικά σχέδια αποστείρωσης και εμπορευματοποίησης του κάτω Πολυτεχνείου (όπως η μετατροπή του κτιρίου Γκίνη σε συνεδριακό κέντρο με roof garden εστιατόριο, η τοποθέτηση καμερών και η διεξαγωγή εκδηλώσεων με αντίτιμο) συνεργούν με την ευρύτερη τουριστικοποίηση της Αθήνας και τον εξευγενισμό των Εξαρχείων, εκτοπίζοντας τελικά το φοιτητικό σώμα και τους “από τα κάτω” από το κέντρο προς όφελος του τουριστικού κεφαλαίου.

Να μην αφήσουμε τις σχολές μας να γίνουν αποστειρωμένες σαν ιδιωτικά ιδρύματα.

Πανεπιστήμια, πάρκα, και πλατείες μας ανήκουν.

Εκεί γνωριζόμαστε, εκεί αλληλεπιδρούμε, κι εκεί προτάσσουμε μια κοινωνία ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης – πέρα από τον πολιτισμό της κυριαρχίας, του κεφαλαίου και του κράτους.

Συντονισμός Για Την Επανοικειοποίηση Των Ελεύθερων Και Δημόσιων Χώρων:

Πρωτοβουλία ΜΠΤΧ & ΥΔ Αρχιτεκτονικής ΕΜΠ

Punk Against Capitalism

Κενό Δίκτυο / Indie Free Festival

El Chef -Συλλογική Κουζίνα.

Κουζίνα Αλληλεγγύης Βύρωνα “Οδυσσέας”

Athens Antifa League

Underground Union Athens Crew

Festival Galopar

Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Αθήνας

Mano Aperta

440 Sound

Marusya Press

Σύντροφοι/ισσες/ια

Κάλεσμα σε επόμενη ανοιχτή Συνέλευση ατόμων και συλλογικοτήτων:

Κυρ.18 Μάη 2025- ώρα 17.00- Λόφος Στρέφη

The post Εδώ Πολυτεχνείο! Ημέρα Δράσης- Παρ. 9/5/2025- Συντονισμός Για Την Επανοικειοποίηση Των Ελεύθερων Και Δημόσιων Χώρων appeared first on Void Network.

Ξημερώματα, μόλις που χάραζε, κατέφθασαν τα καμιόνια της καταστολής γεμάτα πάνοπλους αστυνομικούς. Ασπρα κράνη, ασπίδες, όπλα ξεχύθηκαν παντού και έζωσαν την πλατεία απ’ όλες τις πλευρές. Στα μουλωχτά, σαν κλέφτες, οι πραιτοριανοί της κυβέρνησης πήραν θέσεις, ακροβολίστηκαν και παραφύλαγαν ετοιμοπόλεμοι. Κι από κοντά τα συνεργεία του εργολάβου ξεφόρτωναν τις λαμαρίνες, τις βάσεις μπετόν και τα εργαλεία της καταστροφής.

Άρχισαν ασθμαίνοντες να περιφράσσουν στα γρήγορα την πλατεία με το μεταλλικό οχυρωματικό τους «τείχος», να κλείνουν κάθε πρόσβαση σ’ αυτήν, έναν αδιαπέραστο κλοιό που την πνίγει σαν άλλη θηλιά στον λαιμό της. Έτσι δημιουργήθηκε και στα Εξάρχεια ένα απροσπέλαστο «Μέσα» και ένα «Εξω», δηλώνοντας με τον πιο εμφατικό τρόπο το απόγειο της καθεστωτικής νοοτροπίας και αλαζονείας τους, ότι ο δημόσιος χώρος της πόλης τούς ανήκει και τον κλείνουν σαν να ήταν ιδιοκτησία τους, χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν.

Αυτή η πολιτική των επεμβάσεων στα Εξάρχεια έχει από καιρό διαμορφωθεί στις μητροπόλεις της νεοφιλελεύθερης διακυβέρνησης: οι ριζοσπάστες κοινωνιολόγοι την απέδωσαν στην ανάδυση του «τιμωρητικού κράτους» (L. Wacquant) που αντικατέστησε το κράτος πρόνοιας και τη διαμόρφωση της πόλης της «μετα-δικαιοσύνης» (D. Mitchell) ή της «εκδικητικής πόλης» (N. Smith). Αυτού του είδους οι επεμβάσεις έχουν ένα απολύτως ενιαίο πλαίσιο αξιών, την υπόσχεση της τάξης και της ασφάλειας σε αστικούς πληθυσμούς που βομβαρδίζονται από ρεπορτάζ τα οποία παρουσιάζουν το κέντρο ως κοιτίδα κάθε είδους ανομίας. Και απολύτως ίδιο σκοπό: να εξασφαλίσουν νέες περιοχές κερδοφορίας για κεφάλαια που επενδύονται στον αστικό εξευγενισμό και την ιδιωτική εκμετάλλευση των δημόσιων αστικών αγαθών.

Από αυτή την άποψη ο σταθμός του μετρό στην καρδιά των Εξαρχείων δεν αποτελεί μια τεχνική επιλογή, ούτε έχει στόχο να εξυπηρετήσει τις ανάγκες των πολλών. Αποτελεί ένα καίριο μέσο για την ενσωμάτωση μιας γειτονιάς του κέντρου στη στρατηγική ενός νεοφιλελεύθερου σχεδιασμού για την πόλη της Αθήνας. Λίγοι κάτοικοι θα ωφεληθούν από την προσθήκη ενός σταθμού σε μια περιοχή πού ήδη εξυπηρετείται από σταθμούς οι οποίοι είναι ήδη σε μικρή απόσταση (Ομόνοια, Βικτώρια και Πανεπιστήμιο), αλλά και από δύο νέους που προστίθενται με τη γραμμή 4 (Μουστοξύδη και Ακαδημίας), καθώς και από γραμμές λεωφορείων (πολύ περισσότερες ευκαιρίες μετακίνησης από εκείνες που παρέχονται σε πολλές αντίστοιχες γειτονιές). Τα Εξάρχεια με έναν σταθμό φυτεμένο στο κέντρο τους (αν ποτέ υλοποιηθεί) θα είναι μετά από χρόνια ακόμη ένας κρίκος στην τουριστικοποίηση της πόλης.

Στο όνομα ενός τέτοιου «αναπτυξιακού» μέλλοντος ένας σημαντικός και εμβληματικός ανοιχτός χώρος της πόλης μετατράπηκε σε ιδιωτικό τσιφλίκι, απαγορεύοντας στους πολίτες της Αθήνας ακόμη και να δουν στο εσωτερικό του. Γιατί χρειάζεται να μείνει αθέατο το έγκλημα που διαπράττουν καταμεσής στον Αύγουστο, τώρα που η πόλη είναι άδεια. Οι «λαμαρίνες της ντροπής» όμως μάταια προσπαθούν να κρύψουν το πετσόκομμα και τον θάνατο των ψηλών δέντρων. Η πρωτοφανής καταστροφή, όσα ΜΑΤ και να επιστρατεύσουν, όσες λαμαρίνες κι αν υψώσουν, θα τους χαρακτηρίζει και θα τους στιγματίζει εσαεί. Εκδικητική πολεοδόμηση, τιμωρητική επέλαση σε έναν τόπο που χρόνια τρέφει την αμφισβήτηση και την εναλλακτική παραγωγή της τέχνης και του πολιτισμού, έμπρακτη αναπαραγωγή επιλογών που διευρύνουν τη «χωρική αδικία» και τον χωρικό στιγματισμό.

Κάνεις να στρίψεις στη γωνία και αντικρίζεις τα βλοσυρά βλέμματα των αστυνομικών που στέκουν πάνοπλοι, κοιτάζοντάς σε εξονυχιστικά από πάνω ώς κάτω, ως εν δυνάμει ύποπτο, ως παράνομο, κάτι σαν τους «εσωτερικούς εχθρούς» που παρακολουθούν και κρυφακούνε στου Μαξίμου. Θαρρείς και ζεις σε μια κατεχόμενη και όχι ελεύθερη χώρα, όπου οι πάμπολλοι αστυνομικοί που περιπολούν σε κάνουν να αισθάνεσαι ξένος και ανεπιθύμητος στην ίδια σου τη γειτονιά. Κάθε τόσο δημιουργούν εντάσεις δίχως λόγο, προσπαθώντας εναγωνίως να στρέψουν τα φώτα της δημοσιότητας στα δήθεν επεισόδια των Εξαρχείων, ελπίζοντας ότι έτσι θα ξεχαστεί το μέγα σκάνδαλο των παράνομων παρακολουθήσεων που έχει συνταράξει το πανελλήνιο και έχει κάνει διεθνώς ρεζίλι τη χώρα μας.

Ομως ακριβώς ίδια είναι η αιτία της δημοκρατικής εκτροπής τόσο όσον αφορά τις «επισυνδέσεις» (ο πρόσφατος ευφημισμός των υποκλοπών) όσο και τον αφανισμό των τελευταίων υπαίθριων χώρων αναπνοής και πρασίνου της πρωτεύουσας. Οπως καταστρατηγείται η ατομική ελευθερία και τα προσωπικά δεδομένα πολιτικών, δημοσιογράφων και ποιος ξέρει πόσων άλλων ακόμη, έτσι καταλύεται και το δημοκρατικό δικαίωμα του δημότη της Αθήνας να έχει λόγο για την πόλη του και να αγωνίζεται για την προάσπισή της. Τα «λαμαρινένια τείχη» της ντροπής ήδη έχουν καταρρεύσει ως χάρτινοι πύργοι στα μάτια των πολιτών, μόνο και μόνο από το γεγονός ότι το εργοτάξιο στην πλατεία φρουρείται και φυλάσσεται ακριβώς απ’ αυτούς που υποτίθεται ότι έρχεται να εξυπηρετήσει και να διευκολύνει.

Τι κι αν διαδηλώνουν οι κάτοικοι της γειτονιάς: η οικογένεια που μένει στο πάνω διαμέρισμα, οι γείτονες από το απέναντι νεοκλασικό, οι φίλοι που κατοικούν λίγα στενά πιο πάνω; Κανείς δεν άκουσε τα αιτήματά τους, κανείς δεν συζήτησε μαζί τους στο παρελθόν, δεν ακολούθησε δηλαδή τον δημοκρατικό δρόμο του διαλόγου (όταν πρόκειται για δημόσια έργα) και όχι εκείνον του «αποφασίζουμε και διατάζουμε» που παραπέμπει στα πιο σκοτεινά αυταρχικά καθεστώτα. Η επιβολή διά της βίας των σχεδίων που η κυβέρνηση επιχειρεί να εφαρμόσει, δηλώνει έμπρακτα πια και με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τον «σεβασμό» που επιδεικνύει στη γνώμη και τις πραγματικές ανάγκες των πολιτών. Δηλώνει την πλήρη απαξίωση κάθε προοπτικής συμμετοχής των ενεργών πολιτών και των συλλογικοτήτων τους στον σχεδιασμό της πόλης που σημαίνει: μαζί με τους κατοίκους και όχι απέναντι σ’ αυτούς, για τις ανάγκες και τα όνειρα των πολλών και όχι για τα κέρδη των λίγων! Παράλληλα, με τη συστηματική παραπληροφόρηση και προπαγάνδα επιχειρεί να επιβάλει το ψεύδος ως αλήθεια: ότι δήθεν μια μικρή μόνο μειοψηφία δεν θέλει τον σταθμό στην πλατεία και πως άλλοι είναι οι λόγοι της αντίδρασης των κατοίκων.

Οι κάτοικοι όμως με την καθημερινή παρουσία τους έξω από τα «λαμαρινένια τείχη» φωνάζουν και διαδηλώνουν για το αίσχος που συντελείται στην ιστορική πλατεία τους και την κατασυκοφαντημένη γειτονιά τους. Με τα κείμενα και τις αφίσες που τοιχοκολλούν στις πόρτες των σπιτιών, με τις ανοιχτές συνελεύσεις που οργανώνουν κάθε βδομάδα εδώ και μήνες, με τις δημόσιες συζητήσεις και τώρα τελευταία με τις μαύρες σημαίες που κρεμάνε στα μπαλκόνια τους ως ένδειξη πένθους για τον οριστικό θάνατο του μοναδικού πνεύμονα πρασίνου που τους είχε απομείνει.

Η αυτοοργάνωση των κατοίκων μέσα από ακηδεμόνευτες συνελεύσεις και δράσεις αλληλεγγύης και συντροφικότητας, είναι η μόνη ελπίδα ότι τίποτε δεν έχει χαθεί ακόμη. Και είναι οι πολλοί αυτοί που στέκονται εμπόδιο στον πρόσκαιρο, αλλά κυρίως μακροπρόθεσμο και οριστικό εξευγενισμό της γειτονιάς τους. Μόνο μέσα από τον αγώνα των «ενεργών πολιτών» μπορεί να διασφαλιστεί η λειτουργία της δημοκρατίας, αλλά και το μέλλον της πόλης όπως το ονειρεύονται και το υπερασπίζονται οι κάτοικοί της.

Γιατί τι άλλο είναι η πόλη από αυτούς τους ίδιους τους κατοίκους της;

_________

Τάσης Παπαϊωάννου– Αρχιτέκτων-ομότιμος καθηγητής Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ
Σταύρος Σταυρίδης– Αρχιτέκτων-καθηγητής Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ

ΠΗΓΗ: https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/356449_oi-lamarines-tis-ntropis-stin-plateia-exarheion

The post Δύο καθηγητές του ΕΜΠ για τις «λαμαρίνες της ντροπής» στα Εξάρχεια appeared first on Void Network.

Με «δούρειο ίππο» τα αντιπλημμυρικά έργα ξεκινά η ανάπλαση του λόφου Στρέφη σε λίγες βδομάδες, σύμφωνα με το σχέδιο του Δήμου Αθηναίων και την ανάθεση του έργου ανάπλασης στην κτηματομεσιτική εταιρεία επενδύσεων Prodea Investments και στην εταιρεία UNISON Facilities Services.

Ο Δούρειος Ίππος της ιδιωτικοποίησης

Μετά από χρόνια εγκατάλειψης και αγνόησης των αιτημάτων των κατοίκων και του γειτονικού σχολείου για αντιπλημμυρικά έργα και στήριξη των πρανών, ο Δήμος Αθηναίων βρίσκει την ευκαιρία για να ξεκινήσει τα έργα ανάπλασης με πρόφαση τις πρόσφατες έντονες βροχοπτώσεις. Η ανάληψη του αντιπλημμυρικού έργου από την Prodea Investments συνιστά πρόκληση για τον κοινό νου.

Δεν έχει καμιά δουλειά μια ιδιωτική κτηματομεσιτική εταιρεία επενδύσεων να αναλαμβάνει έργα του δημοσίου και να παρακάμπτει τις διαδικασίες προκήρυξης διαγωνισμού για τις μελέτες, τις εργασίες, την επιλογή των υλικών κλπ. με πρόφαση μια δωρεά.

Τα αντιπλημμυρικά έργα και η στήριξη των πρανών είχαν προγραμματιστεί από το 2019 και είχαν συμπεριληφθεί στο τεχνικό πρόγραμμα του Δήμου Αθηναίων για το 2021. Για έναν «ανεξήγητο λόγο» όμως εξαφανίστηκαν από τον προγραμματισμό του Δήμου απ’ όταν «υιοθετήθηκε» ο Λόφος απ’ την κτηματομεσιτική εταιρία Prodea, με νονό τον δήμαρχο Κώστα Μπακογιάννη.

Ούτε ένα δέντρο κομμένο!

Σύμφωνα με την τεχνική μελέτη της εταιρείας, τα αντιπλημμυρικά έργα περιλαμβάνουν κόψιμο και αποψίλωση δέντρων για την τοποθέτηση γεωπλεγμάτων. Επίσης, η φυτοτεχνική μελέτη προβλέπει το κόψιμο δέντρων στην παιδική χαρά, σε μέρη με πυκνή βλάστηση και στο θεατράκι για λόγους επιτήρησης, με το πρόσχημα την ασφάλεια των επισκεπτών.

Πέραν ότι παραβιάζει κάθε κανόνα λογικής, είναι εγκληματική πράξη -κυρίως εν μέσω κλιματικής κρίσης- το κόψιμο έστω και ενός δέντρου σε μια πόλη με μακράν τη μικρότερη αναλογία πρασίνου ανά κάτοικο πανευρωπαϊκά. Όταν το όριο που θέτει ο ΠΟΥ είναι 9 m²/κάτοικο, η Αθήνα έχει μόλις 0,96 m².

Ο Δήμαρχος προσπαθεί να νομιμοποιήσει την κοπή των δέντρων με το επιχείρημα του «πράσινου ισοζυγίου», αλλά αυτό δε σημαίνει πως θα φυτευτούν νέα δέντρα στην ίδια περιοχή που ξηλώνονται. Ιδιαίτερα οι κάτοικοι του γκρίζου κέντρου της Αθήνας, πρέπει να διεκδικήσουμε περισσότερο πράσινο και όχι να αρκεστούμε στο 1:1.

Ιδιωτικοποίηση – Περίφραξη – Επιτήρηση

Η Prodea Investments είναι η μεγαλύτερη εγχώρια εταιρεία επενδύσεων ακίνητης περιουσίας. Πρόκειται για συνέχεια της αμαρτωλής ΕΘΝΙΚΗ ΠΑΝΓΑΙΑ (θυγατρική της Εθνικής Τράπεζας) με τις 22 ποινικές διώξεις εναντίον στελεχών της για το οικονομικό έγκλημα της κατάχρησης Δημοσίου χρήματος. Οι διωκόμενοι τη γλίτωσαν λόγω παραγραφής όταν η κυβέρνηση Μητσοτάκη πέρασε φωτογραφική Π.Ν.Π εν μέσω πανδημίας.

Η Prodea ως εταιρεία real estate, σκοπεύει αποκλειστικά στην εξυπηρέτηση των ιδιωτικών συμφερόντων της και στην ανατίμηση των αξιών γης στη ζώνη που δραστηριοποιείται. Με τις μελέτες που εκπόνησε η ίδια, καθόρισε ταυτόχρονα τη φυσιογνωμία και τη μελλοντική χρήση του Λόφου ως ενός πολυτελούς προορισμού.

H UNISON Facilities Services, η οποία αναλαμβάνει ως εργολάβος τις εργασίες του Δήμου, δραστηριοποιείται σε πολλά πεδία, ανάμεσά τους η καθαριότητα, η φύλαξη/ασφάλεια και η διαχείριση εστιατορίων. Η εταιρεία αποτελεί μετονομασία της «δουλεμπορικής» εταιρείας ενοικίασης εργαζόμενων ISS, γνωστή για την απειλητική επίθεση με βιτριόλι που δέχτηκε η συνδικαλίστρια-καθαρίστρια Βενετία Μανωλοπούλου το 2009, ένα χρόνο μετά την αντίστοιχη δολοφονική επίθεση με βιτριόλι εναντίον της Κωνσταντίνας Κούνεβα.

Η UNISON – ISS έχει προνομιακή σχέση με το Δήμο Αθηναίων και επί δημαρχίας Μπακογιάννη έχει αναλάβει σχεδόν όλα τα έργα του. Πιθανότατα θα της παραχωρηθεί το Βυζαντινό, η καθαριότητα και η επιτήρηση του Λόφου. Αφού θα έχει προηγουμένως τσιμεντώσει μονοπάτια, κόψει δέντρα, τοποθετήσει κάμερες, κάγκελα και φυλάκια για τον έλεγχο της εισόδου θα μπορεί ανεμπόδιστα να εκμεταλλεύεται τους εργαζόμενους/ες και να επιτηρεί τους χώρους γύρω απ’ το μαγαζί της.

Η ενορχήστρωση της ιδιωτικοποίησης απ’ το Δήμο Αθηναίων

Ο Δήμος Αθηναίων με την ανάπλαση του Στρέφη στοχεύει να αλλάξει το δημόσιο χαρακτήρα του Λόφου και να τον μετατρέψει σ’ ένα περιφραγμένο οικόπεδο ιδιωτικών συμφερόντων.

Με πρόσχημα τη βελτίωση του λόφου και τα αντιπλημμυρικά, ανοίγει τις πόρτες σε πολυεθνικές να αναλάβουν όχι μόνο τα έργα αλλά και τη διαχείρiση των δημόσιων χώρων. Το δημοτικό πρόγραμμα «Υιοθέτησε τη πόλη σου» μέσα από το οποίο γίνεται η ανάπλαση του Λόφου, δημιουργεί συμπράξεις δημόσιου-ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ) και όπως αντίστοιχα προγράμματα νεοφιλελεύθερης κοπής, κοινωνικοποιεί τα κόστη και ιδιωτικοποιεί τα κέρδη.

Ο πολιτικός σκοπός του Δήμου είναι ο εξευγενισμός των Εξαρχείων, η πολιτική απονέκρωσή τους και η εκδίωξη των φτωχότερων κατοίκων και θαμώνων. Η αύξηση των ενοικίων, οι εξώσεις, η αστυνομοκρατία, η μουσειοποίηση του ΕΜΠ, τα airbnb, τα ανεξέλεγκτα μαγαζιά της εστίασης, ο σταθμός του μετρό είναι εκφράσεις της ίδιας στρατηγικής. Ο Μπακογιάννης σχεδιάζει το μέλλον της πόλης από κοινού με τις μεγάλες κτηματομεσιτικές εταιρίες για την εξυπηρέτηση των αναγκών του κεφαλαίου, των ιδιοκτητών και των αφεντικών.

Ο Λόφος Στρέφη θα παραμείνει ανοιχτός, δημόσιος, ελεύθερος και άγριος

Ο Δήμος προαναγγέλει την έναρξη των εργασιών μέχρι το τέλος του χρόνου. Ωστόσο, μέχρι να ολοκληρωθεί το έργο, έχει να μπει μπόλικο νερό στ’ αυλάκι. Αυτό σημαίνει πως ο Λόφος θα πρέπει πρώτα να νεκρώσει, να αποστειρωθεί απ’ τις υφιστάμενες χρήσεις του και ο κόσμος να αποξενωθεί από την παλιά εικόνα του. Τα πρώτα – σημαντικά- βήματα έχουν ήδη γίνει με τη διαρκή και προκλητική παρουσία των ΔΡΑΣΗ και ΟΠΚΕ, που τραμπουκίζουν συστηματικά όποια παρουσία στο Λόφο δεν ταιριάζει με τα κυρίαρχα πρότυπα.

Αν τα έργα ξεκινήσουν, τότε με πρόσχημα την προστασία των μηχανημάτων και την ασφάλεια των επισκεπτών από τα έργα, ο Λόφος θα μετατραπεί σε ένα απέραντο εργοτάξιο, περιφραγμένο με λαμαρίνες, αντίστοιχο με τα εργοτάξια για την κατασκευή των σταθμών μετρό. Μπροστά σε αυτήν την επικίνδυνη εξέλιξη, είναι στο χέρι μας να αντισταθούμε σε οποιαδήποτε προσπάθεια περίφραξης και αποκλεισμού μας από το Λόφο και να μπλοκάρουμε την ανάπλαση πριν ξεκινήσουν τα έργα.

Θέλουμε έναν ανοιχτό Λόφο Στρέφη, ελεύθερα προσβάσιμο για δημόσια χρήση ντόπιων και μεταναστών δίχως αποκλεισμούς και εξαιρέσεις. Θα υπερασπιστούμε την άγρια φύση του: άγρια για τα ζώα που ζουν ελεύθερα και όχι σε κλουβιά, άγρια για τους ανθρώπους που βρίσκουν ένα καταφύγιο στην μητρόπολη, άγρια σε αντίθεση με την κόμμενη και ραμμένη στα μέτρα του κυριλέ αστικού πάρκου μόνο για “εξημερωμένους”.

Καλούμε σε πορεία το Σάββατο 13 Νοέμβρη, 13:00 στην πλατεία Εξαρχείων. Η πορεία θα καταλήξει στο λόφο Στρέφη όπου θα γίνει ενημέρωση για τις εξελίξεις και θα ακολουθήσει συζήτηση για τη διοργάνωση μελλοντικών δράσεων, στις 15:00 στο θεατράκι Στρέφη.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

ΕΞΩ ΟΙ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΑΠ’ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠ’ ΤΟ ΣΤΡΕΦΗ

_______

Ανοιχτή Συνέλευση για την υπεράσπιση του Λόφου Στρέφη

ενημέρωση / δράσεις / συντονισμός: https://lofosstrefi.noblogs.org

The post Κάτω τα ξερά σας από τον Λόφο Στρέφη- Πορεία από Πλατεία Εξαρχείων- Σάββατο 13/11/2021 appeared first on Void Network.

Όταν οι καλφάδες έχτισαν το Πανεπιστήμιο, τα Πιθαράδικα γέμισαν σπουδαστές, καθηγητές, ποιητές, συγγραφείς, τυπογράφους και κάθε λογής διανοούμενους. Τα αγγειοπλαστεία συνυπήρχαν πια με βιβλιοπωλεία, παντοπωλεία, μανάβικα και υφασματεμπορικά. Ήταν η εποχή που οι νέοι κυκλοφορούσαν με εισαγόμενα λευκά καπέλα . Οι φοιτητές της εποχής βίωναν τη βαυαρική καταπίεση και θέλησαν να εκφράσουν την αντίθεση τους στην εισαγωγή “ξενόφερτων” καπέλων και στη στυλιζαρισμένη εμφάνιση. Αντικατέστησαν λοιπόν τα λευκά καπέλα με ψαθάκια από τη Σίφνο, που ήταν άπλα, φτηνά, ντόπιας παράγωγης και παρέπεμπαν στα καπέλα που φορούσαν στην Ιταλία οι εξεγερμένοι του Γαριβάλδη. Έτσι, οι φοιτητές με τα ψαθάκια, που σιχάθηκαν τη βαυαρική αποικιοκρατία, ονομάστηκαν “Γαριβαλδινοί” και οι συντηρητικοί παλατιανοί των άσπρων καπέλων, “Αυστριακοί”.
Οι εισαγωγείς των λευκών καπέλων είδαν να μειώνονται τα κέρδη και στις 11 Μαϊου 1859, που Γαριβαλδινοί, Αυστριακοί και “ντροπαλαί δεσποσύναι” έκαναν βόλτες στο Πεδίον του Αρεως, έστειλαν υπαλλήλους με ξεχαρβαλωμένα ψαθάκια κι άλλα σε σχήμα και μέγεθος περιπαικτικό, να κατατροπώσουν την αιτία του μειωμένου μπεζαχτά. Έτσι ξεκίνησαν τα Σκιαδικά, που εξαπλώθηκαν στα γύρω Πιθαράδικα κι έμειναν στην ιστορία για τη βαρβαρότητα των χωροφυλάκων άλλα και ως η πρώτη εξέγερση, που τρία χρόνια μετά θα έστελνε τον Όθωνα από κει που ήρθε.

Αρχηγός της χωροφυλακής ήταν ο Κωσταντίνος Δημητριαδης, που είχε πρόσφατα απαρνηθεί τη φουστανέλα, είχε εκλεγεί βουλευτής με νοθεία και είχε χοντρύνει τα μπαστούνια των χωροφυλάκων σε ρόπαλα, που πάνω τους έγραφαν, ” η ισχύς του νόμου”.

Ο Εντμόν Αμπού γράφει εκείνη την εποχή, “τους υφισταμένους του αρχηγού της χωροφυλακής, κανείς δεν θα ήθελε να τους συναντήσει στη γωνία ενός δάσους”. Τόσο τρόμο προκαλούσαν από τότε οι “προστασίας του πολίτη” Τα Σκιαδικά πνίγονται σε μια άγρια καταστολή.

Τα Πιθαράδικα συνεχίζουν να πυκνοκατοικούνται και περίπου μια εικοσαετία μετά τα Σκιαδικά, έρχεται από την Κόνιτσα ο Βασίλειος Έξαρχος και ανοίγει ένα μεγάλο εμπορικό, με όλα τα καλά. Λάδια, κρασιά και ηπειρώτικα τυριά, παστές ρέγγες και υφάσματα. Η περιοχή γίνεται διάσημη χάρη στο μεγαλομπακάλικο, γωνία Θεμιστοκλέους και Σόλωνος και παίρνει το όνομα του μεγαλομπακάλη. Το Προάστιον που έγινε Πιθαραδικο, όλοι το ξέρουν τώρα ως Εξάρχεια.

Φτάνουμε στο ντροπιαστικό ελληνοτουρκικό πόλεμο και η έξαρση του εθνικισμού είναι τέτοια, που συμπαρασύρει το φοιτητόκοσμο στα “Ευαγγελικά”.
1901, Νοέμβρης. Στην περιοχή γυρω απ το Πανεπιστήμιο και στα Εξάρχεια, πορείες, ξύλο, συλλήψεις και νεκροί γιατί ο υπερεθνικισμός είναι τυφλός και “βλέπει” στη μετάφραση του Ευαγγελίου στη δημοτική, τον “σλαβικό κίνδυνο”
Τα Ευαγγελικά τελειώνουν, με 8 ή 11 νεκρούς.

Μέσα στη δίνη των εξεγέρσεων και του μεσοπόλεμου γεννιούνται και μετακομίζουν στο μεταξύ ποιητές (φωτο: Ν.Λαπαθιώτης) και οι συλλογές τους τυπώνονται στα τυπογραφεία των Εξαρχείων.

Στη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής, το Χημείο στη Σόλωνος φιλοξενεί στα υπόγεια του, ένα πολύτιμο ασύρματο. Η Εθνική Αντίσταση κάνει τις ταράτσες, στα Εξάρχεια, προμαχώνες. Στην Μπλε Πολυκατοικία, που στεγάζονταν οι πράκτορες του Μίδα, ο ΕΛΑΣ εγκαθιστά βαρύ οπλισμό. Είναι η ίδια πολυκατοικία στην οποία μετά έμειναν η Βέμπο, ο Αλέκος Σακελλάριος, ο Δημήτρης Μυράτ, ο Χορν.

Στα Εξάρχεια πάντα συνυπάρχει η εξέγερση με τη διανόηση. Το 1973 άλλη μια ταράτσα της περιοχής σφραγίζεται από μια εξέγερση. Η ταράτσα της Νομικής. Λίγους μήνες μετά, το Νοέμβρη του 1973 και λίγα στενά πιο κάτω, η εξέγερση του Πολυτεχνείου σημαδεύει ανεξίτηλα τη σύγχρονη ιστορία.

Πάλι στα Εξάρχεια, στη Στουρνάρη, ο φονιάς Ντερτιλής σηκώνει το όπλο, σημαδεύει και δολοφονεί τον εικοσάχρονο φοιτητή Δημήτρη Μυρογιάννη.

Την Πρωτομαγιά του 1976, η ανακοίνωση για το χαμό του Παναγούλη στο συγκεντρωμένο πλήθος στο Πεδίο του Αρεως σημαίνει συναγερμό. Ο κόσμος ανεβαίνει προς τη Βουλή και δυνάμεις καταστολής με αύρες, χτυπάνε άγρια τους διαδηλωτές. Όλοι οι δρόμοι των Εξαρχείων θολώνουν με καπνογόνα και οι διαδηλωτές πνίγονται στα δακρυγόνα.

Στα ίδια στενά, το Νοέμβρη του 1985, στην επέτειο του Πολυτεχνείου, ο αστυνομικός Μελίστας σηκώνει το όπλο και δολοφονεί τον 15χρονο Καλτεζά.
Οι δρόμοι των Εξαρχείων φιλοξενούν για πολύ καιρό μαζικές διαδηλώσεις οργής.

Το Δεκέμβρη του 2008, πάλι στα Εξάρχεια, ο 15χρονος μαθητής Αλέξης Γρηγορόπουλος πέφτει νεκρός από σφαίρα του «ειδικού φρουρού» Κορκονέα.

Από τότε μέχρι σήμερα, η συνοικία που έζησε τη φονική βία των αστυνομικών και τον άδικο θάνατο νέων ανθρώπων, διασχίζεται από πρεζέμπορους που ποτέ δεν συλλαμβάνονται, διαπομπεύεται από δημοσιογραφίσκους εντεταλμένης υπηρεσίας βοθροκάναλων και γίνεται καταφύγιο κυνηγημένων ανθρώπων, προσφύγων, μεταναστών, εξεγερμένων γιατί είναι μια συνοικία με ψηλό δείκτη αλληλεγγύης.

Οι ήχοι στα Εξάρχεια είναι ένα μίγμα από συνθήματα σε πορείες, ποδοβολητά ΜΑΤατζήδων, μηχανές τυπογραφείων, απαγγελίες ποιημάτων, την κιθάρα του Άσημου και τραγούδια σε μαγέρικα.

Είναι τόσο το άδικο αίμα που έχουν πιει οι δρόμοι αυτής της συνοικίας, ώστε σε όποια γωνιά κι αν αφήσεις ένα κόκκινο γαρύφαλλο, θα ναι στη μνήμη…

Τα Εξάρχεια είναι η σύγχρονη ιστορία αυτού του τόπου σε μια πολύτιμη συμπύκνωση. Είναι το Καρτιε Λατεν της Αθήνας που επιμένει να βγάζει ποιητές, αλληλέγγυους, βιβλία, μουσικές κι εξεγερμένους.

Η άγρια καταστολή και η διαπόμπευση θέλει τα Εξάρχεια ξεπουλημένα μπιτ παρά στους νεογιάπηδες, τους δρόμους αποστειρωμένους από το άδικο αίμα, την ιστορία του τόπου αποστειρωμένη από την εξέγερση και όλους εμάς με βαριά ιστορική και κοινωνική άνοια.

_________________

Νίνα Γεωργιάδου (Εκπαιδευτικός- ζει και εργάζεται στην Κάλυμνο)

The post ΓΙΑΤΙ ΧΤΥΠΟΥΝ ΜΕ ΛΥΣΣΑ ΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ;- μια δασκάλα δίνει την δικιά της απάντηση appeared first on Void Network.

Τα Εξάρχεια έχουν ιστορία. Την ιστορία την ορίζουν κοινωνικές δυναμικές δεκαετιών. Και όλες τους αφορούν διακυβεύματα του κοινωνικού πολέμου. Από την πολιτισμική άρνηση ως κέντρο του underground της πόλης, έως τη μήτρα για πρακτικές αυτοοργάνωσης και επανοικειοποίησης του δημόσιου χώρου, έως το αντίπαλο δέος στο πλέγμα των εξουσιαστικών ιδεών, έως την αιχμή σύγκρουσης με την καταστολή, έως τον τόπο ζυμώσεων και στέγασης μέρους του οργανωμένου κόσμου του αγώνα. Την ιστορία αυτή κάθε κράτος θα ήθελε να την ξεφορτωθεί. Για αυτό και στα 40 χρόνια αυτού του μετώπου η κρατική καταστολή έχει επιτεθεί οργανωμένα πολλές φορές. Τα αποτελέσματα ήταν συλλήψεις και βία, αλλά τελικά οι κοινωνικές δυναμικές δεν παρακάμπτονται με στρατιωτικές επεμβάσεις.

Τώρα έχουμε άλλη μια τέτοια επίθεση. Η εκκένωση 4 καταλήψεων ήρθε σαν μια πρώτη κορύφωση ενός επικοινωνιακού ορυμαγδού που έχει θεριέψει πάλι την τελευταία τριετία. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ποιο είναι ακριβώς το χαρμάνι των προθέσεων του κράτους, ποιος ο συνδυασμός και η αναλογία των κινήτρων για αυτό το σόου καταστολής, πού αρχίζει και πού τελειώνει ο προληπτικός σχεδιασμός της εξουσίας για την επόμενη οικονομική κρίση, ποιο μέρος είναι προϊόν της ευκαιριακής προεκλογικής ρητορείας της δεξιάς, τι αντανακλά εσωκομματικές ή ενδοεξουσιαστικές συγκρούσεις μηχανισμών, ή πόσο παίζει ρόλο ο σχεδιασμός και τα ιδιοτελή κέρδη ανθρώπων της εξουσίας από το θρυλούμενο gentrification στα Εξάρχεια.

Όλα αυτά πρέπει να έχουν το μερίδιο τους στην πραγματικότητα που ξεδιπλώνεται και το να καταλάβουμε γιατί οι κυρίαρχοι κάνουν ό,τι κάνουν είναι στρατηγικά σημαντικό. Δεν είναι όμως τόσο σημαντικό αυτήν την στιγμή. Αυτήν τη στιγμή αυτό που μετράει είναι να ανακοπεί το κύμα επίθεσης. Πρέπει να αντιληφθούμε ότι δεν υπερασπιζόμαστε ούτε κάποια «επαναστατική πατρίδα», ούτε ότι τα Εξάρχεια είναι κάποια «απελευθερωμένη ζώνη». Δεν είναι τα Εξάρχεια που δημιουργούν την αντίσταση, αλλά η αντίσταση που δημιούργησε τα Εξάρχεια. Δεν ήταν ποτέ απόν το κράτος από την περιοχή. Αντίθετα, ήταν πάντα εμφατικά παρόν, μόνο που εκεί η παρουσία του δε γινόταν παθητικά ανεκτή. Μια δυστοπία, όπως όλες οι εδαφικοποιημένες δυστοπίες της καπιταλιστικής μητρόπολης, είναι τα Εξάρχεια, με τη διαφορά ότι έχοντας αυτοσυνείδηση της ασχήμιας γεννά τους όρους αντίστασης σε αυτήν. Όπως κάνει ξανά τώρα. Όπως έκανε πάντα. Όπως έκανε πριν λίγα χρόνια όταν δεκάδες χιλιάδες εξαθλιωμένοι πρόσφυγες, πεταμένοι σε δρόμους και πλατείες, βρήκαν μέσα από τους ελάχιστους πόρους και τις δυνατότητες των αλληλέγγυων στέγαση, τροφή και φροντίδα, δηλαδή αυτά που το πανίσχυρο κράτος δεν μπορούσε και δεν ήθελε να τους εξασφαλίσει. Κι αυτό ήταν μια τεράστια επιτυχία για την κοινωνική βάση, διότι απέδειξε ότι αυτοοργανωμένη και αλληλέγγυα μπορεί να αντιμετωπίσει προβλήματα που από πρώτη άποψη ξεπερνούν κατά πολύ το μπόι της.

Από την άλλη, η εισβολή του «παράνομου» καπιταλισμού, των μαφιών και του επιχειρηματικά πλέον οργανωμένου ναρκεμπορίου ήταν μια αποτυχία για τον κόσμο του αγώνα. Παρά τις σκληρές μάχες που δίνονται, η κοινωνική δυναμική που γεννά τον κοινωνικό κανιβαλισμό αποδείχθηκε ισχυρότερη, παίζοντας μάλιστα κομβικό ρόλο στην καμπάνια δυσφήμισης της περιοχής, ειδικά σε συντηρητικά κοινά που είναι εύκολα επιρρεπή σε τρομολαγνικές κορώνες.

Επιστρέφουμε, λοιπόν, σε αυτό που είπαμε πιο πάνω. Η πραγματικότητα των Εξαρχείων αποτυπώνει κοινωνικές δυναμικές. Αποτυπώνει ισορροπίες δύναμης ανάμεσα στην κορυφή και τη βάση, αποτυπώνει την υλική δύναμη που αποκτούν οι ελευθεριακές ιδέες, όταν αποκτήσουν κρίσιμες μάζες, ικανές να τις πραγματώσουν έστω και εν μέρει. Αντανακλά, όμως, και τους όρους επιβίωσης στο αστικό τοπίο του καπιταλισμού για τον πάτο του ταξικού βαρελιού. Αντανακλά και την αριβιστική μανία κέρδους του κεφαλαίου, που σαν μόλυνση απλώνεται νόμιμα μέσω της βιομηχανίας διασκέδασης και παράνομα με κιλά φούντας, κόκας, χαπιών ή ότι άλλο…

Ένα πεδίο μάχης είναι τα Εξάρχεια και όχι για τον εαυτό τους. Καμία σημασία δε θα είχαν σαν ένα νεκρό σύμβολο νεανικών εξεγέρσεων. Έχουν, όμως, σημασία σαν ένα ζωντανό εργαστήριο πειραματισμού του κοινωνικού πολέμου που αφορά όλη την καταπιεζόμενη και εκμεταλλευόμενη κοινωνία. Σαν τόπος με συμβολικό κύρος, αλλά και σαν εστία παραγωγής αντιστάσεων. Αυτά υπερασπίζεται σήμερα ο κόσμος του αγώνα. Βγαίνοντας από τον λήθαργο που επέβαλε η σοσιαλδημοκρατία, διαμορφώνοντας τους όρους ενότητας που επιβάλλει η συγκυρία, σηκώνει το γάντι.

Αν η σημερινή κυβέρνηση νόμισε ότι της αρκεί ο λήθαργος αυτός έκανε λάθος. Διαπιστώνει ήδη την συστράτευση που ξεκινά και έχει ακόμα να διαπιστώσει πολλά. Θα υπερασπιστούμε τα Εξάρχεια όπως υπερασπιζόμαστε τα συμφέροντα της τάξης μας σε κάθε μέτωπο αγώνα. Σηκώνουμε το γάντι και ερχόμαστε.

Όλοι/Όλες στη συγκέντρωση και πορεία ενάντια στην κατασταλτική εκστρατεία και αλληλεγγύης στους κατειλημμένους χώρους, τις δομές του αγώνα, τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις.

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ:

ΣΑΒΒΑΤΟ 14 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 12:00, ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

Αναρχική Ομοσπονδία

http://anarchist-federation.gr
anarchist-federation@riseup.net
twitter: twitter.com/anarchistfedGr
fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015
Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία

The post Σάββατο 14/9, 12:00, Προπύλαια | Κάλεσμα της Αναρχικής Ομοσπονδίας στην πορεία ενάντια στην κρατική καταστολή και αλληλεγγύης στις καταλήψεις appeared first on Void Network.

Το επόμενο πρωί σκεφτόμουν το περιστατικό και κατάλαβα τί ήταν αυτό που βρήκα τόσο φρικτά διαταραγμένο κι έκλαψα περισσότερο από ότι έχω κλάψει εδώ και μήνες.
Οι άντρες αυτοι έμοιαζαν χαρούμενοι. Αφύσικα και αταίριαστα χαρούμενοι. Άρρωστα χαρούμενοι. Ήταν απολύτως φανερό ότι απολάμβαναν την εξουσία τους, γούσταραν να είναι 4 το πρωί και να είναι στους σκοτεινούς δρόμους με το δικαίωμα να λένε και να κάνουν ό,τι θέλουν. Καύλωναν με τους εαυτούς τους τόσο μα τόσο πολύ. Η “δύναμη” που ένιωθαν πως έχουν ήταν παραλίγο ικανή, αυτή και μόνο αυτή, να τους κάνει να χύσουν.

Έκλαψα πάλι, αυτή τη φορά στο δωμάτιό μου.
Ύστερα ίσιωσα και έστυψα το μικρό μου μυαλό. Αναρωτιόμουν τί πήγε στραβά, γιατί ένας άνθρωπος να έχει ανάγκη μια τέτοια συνθήκη για να είναι “χαρούμενος” όπως εκείνοι οι ΜΑΤατζήδες.

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ.
Γιατί δεν τους περιμένει κανείς σπίτι. Και όταν λέω κανείς δεν εννοώ απαραίτητα κυριολεκτικά κανείς. Εννοώ πως δεν τους περιμένει αγάπη στο σπίτι. Πραγματική αγάπη. Γιατί δεν ξέρουν ούτε πώς να την δώσουν, ούτε και πώς να την λάβουν. Αυτοί οι άντρες που με τρόμαξαν και που σήμερα το μεσημέρι τους είδα να τραμπουκίζουν έναν τοξικομανή δεν μπορούν να απολαύσουν το φεγγάρι, ένα βιβλίο, ένα όμορφο τραγούδι, ένα γλυκό φιλί, τον έρωτα γιατί δεν ξέρουν πώς να το κάνουν. Κανείς ποτέ δεν τους έμαθε, κανείς τριγύρω τους δεν ήξερε.

Είναι τόσο θλιβερό που μου γαμάει την καρδιά το ότι υπάρχουν άνθρωποι που αλήθεια -αλήθεια- αλήθεια δεν έχουν κάτι πιο ευχάριστο στη ζωή τους από το να τραμπουκίζουν τους πιο “αδύναμους”.
Λυπάμαι, πόσο λυπάμαι. Και ντρέπομαι που τόσες φορές στη ζωή μου πλήρωσα με θυμό τον θυμό γιατί φοβάμαι πως έβαλα κι εγώ με αυτόν τον τρόπο το χέρι μου στη δημιουργία ενός τέτοιου δυστυχισμένου ανθρώπου.

Δεν ξέρω τί σκατά να πω για τις καταλήψεις που ξηλώνονται, για τους ανθρώπους που εκδιώκονται, για το Βοξ, για τη βία και το ξύλο. μακάρι να είχα μια έξυπνη λύση για να μας λύσω τα χέρια. Θα έβγαινα τότε στο σύνταγμα και θα την ούρλιαζα μέχρι να ματώσει ο λαιμός μου. Στον λόγο μου. Το μόνο που κατάλαβα μετά από αυτές τις λίγες μου μέρες στην καινούρια αθήνα είναι πως δεν θέλω να απαντήσω ξανά στον πόνο με αδιαφορία και στον θυμό με θυμό.

Τί εννοω; Είδα μπροστά στα μάτια μου αυτό το καλοκαίρι έναν άντρα να παίρνει ένα εθισμένο παιδί υπό την προστασία του ενώ είχε πολύ πιο φαν πράγματα να κάνει. Βλέπω καθημερινά ανθρώπους να προσφέρουν φαγητό, σπίτι και τον χρόνο τους σε ανθρώπους που το χρειάζονται. Μακάρι να μπορούσα να υποσχεθώ πως θα αφιερώσω τη ζωή μου στους άλλους. Αποκλειστικά και ολοκληρωτικά. Δεν μπορώ γιατί θα είναι ψέμα. Θα προσπαθήσω όμως την επόμενη φορά που θα περάσω μπροστά από έναν μπάτσο να μην τον κοιτάξω με το βλέμμα που από τα δώδεκά μου έχω φυλαγμένο για αυτούς. Ένα βλέμμα που λέει “με αηδιάζεις και σε λυπάμαι σιχαμένη δυστυχία”. Θα προσπαθήσω να του δώσω ένα βλέμμα που θα λέει “πιστεύω ότι μπορείς να είσαι κάτι καλύτερο από αυτό”.

Δεν τρελάθηκα. λέω απλά το εξής:
Ας μην πάμε σε πόλεμο. Ναι, μπορούμε να τους κάψουμε, αλλά μπορούν να μας πυροβολήσουν. Δεν φοβάμαι. Εννοώ, ναι, προφανώς θέλω να ζήσω, αλλά δεν είναι αυτός ο λόγος που αποφασίζω να έχω αυτή τη στάση. Ας μη πάμε σε πόλεμο γιατί σε έναν πόλεμο δεν υπάρχει νικητής. Ας συνεχίσουμε να είμαστε Αλληλέγγυοι, ας συνεχίσουμε να βοηθάμε όσουν το έχουν ανάγκη, ας συνεχίσουμε να γελάμε πιο πολύ από αυτούς κι ας συνεχίσουμε να χύνουμε ξανά και ξανά όταν αυτοί αναρωτιούνται γιατί δεν τους σηκώνεται. Ας συνεχίσουμε και κάποια στιγμή όλοι θα δουν πως έτσι είναι κανείς ευτυχισμένος. Η Ευτυχία το έχει αυτό, είναι κάτι που φαίνεται και τραβάει τους ανθρώπους σαν να ήταν μύγες, ας συνεχίσουμε να παλεύουμε με τα δικά μας όπλα και όχι με τα δικά τους. Αυτό το βλέμμα μου στο οποίο αναφέρθηκα πριν είναι δικό τους όπλο και τους το δίνω πίσω. Τα δικά μας είναι αλλιώτικα, καλύτερα. Έχουμε τη μουσική, τα βιβλία, τη φύση, τη φιλία, τον έρωτα. Ας μείνουμε πιστοί σε αυτά. Το να μην απαντάς με χαστούκι στο χαστούκι δεν σημαίνει υποταγή.

Αγκαλιάζω τους πρόσφυγες, τους ναρκομανείς, ένα κορίτσι και με χαστουκίζεις;
Δεν θα σε χαστουκίσω. αλλά ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΩ να αγκαλιάζω τους πρόσφυγες, τους ναρκομανείς κι ένα κορίτσι. Θα συνεχίσω να πέφτω πάνω στο μαχαίρι με χαμόγελο και δάκρυα μέχρι να μην αντέχω άλλο ή το μαχαίρι να αποσυρθεί, δηλαδή ο άνθρωπος απέναντί μου να δει ότι το να με χτυπά δεν θα του δώσει ποτέ χαρά και πληρότητα. Και θα αλλάξω στη ζωή μου ένα τέτοιο μαχαίρι και δύο και τρία και χίλια. ‘Εχω αλλάξει ήδη κάποια και είμαι περήφανη. Αλλά τα όπλα τους δεν θα τα αγγίξω.

Εμείς έχουμε τα δικά μας όπλα και είναι καλύτερα και δυνατότερα. Πάντα ήταν.

_____________

Ιωάννα Χλόη Βούλγαρη (23 χρονών- φοιτήτρια υποκριτικής)

The post Τα ΜΑΤ χυδαιολογούν προς μια κοπέλα στα ΕΞΑΡΧΕΙΑ και αυτή απαντά δημόσια appeared first on Void Network.

Το κράτος και το κεφάλαιο πάντα εξαπέλυε επίθεση στην ελευθερία της κοινωνικής βάσης και καταλήστευε την εργασία και τους πόρους της. Τα τελευταία χρόνια βιώσαμε μία από τις πιο βίαιες επιθέσεις με μαζική εξαθλίωση και φτωχοποίηση των ήδη καταπιεσμένων και εκμεταλλευομένων ανθρώπων.

Από την άλλη πλευρά, εκδηλώθηκε ευρεία κοινωνική αντίσταση και αλληλεγγύη. Αγωνιστές και αγωνίστριες δημιούργησαν μια ποικιλία αυτο-οργανωμένων χώρων όπως υποδομές στέγασης, κοινωνικά ιατρεία, συλλογικές κουζίνες, ανοιχτά πάρκα και δημόσιους χώρους που αποτελούν μερικά από τα κύρια παραδείγματα. Παρά τις αδυναμίες και τις υποχωρήσεις, με καταλήψεις, με πολιτικές ομάδες, με σωματεία βάσης, με συνελεύσεις πλατειών και γειτονιών, το κίνημα δημιούργησε ένα σταθερό κοινωνικό έδαφος που έχει συγκεντρώσει σημαντικές γνώσεις και εμπειρίες, σχηματίζοντας κοινότητες αγώνα με ισχυρούς κοινωνικούς δεσμούς και έχοντας μια ευρεία απεύθυνση στην κοινωνία ασκώντας παράλληλα και κριτική. Πολλές φορές έπρεπε να χρησιμοποιήσει τη βία για να υπερασπιστεί και να επεκτείνει τους ελεύθερους χώρους και τα εδάφη του από τα κρατικά και καπιταλιστικά συμφέροντα και τις φασιστικές επιθέσεις. Το κίνημα μεγάλωσε μέσα στην πολυμορφία και την ζωντάνια, παρά τη συνεχιζόμενη ποινικοποίηση της αλληλεγγύης και των κινητοποιήσεων.

Στα πλαίσια αυτής της κοινωνικής-ταξικής σύγκρουσης, την Δευτέρα, 26/8 το κράτος με πάνοπλες αστυνομικές δυνάμεις εισέβαλε στα Εξάρχεια και εκκένωσε 4 καταλήψεις. Δυο προσφυγικές μεταναστευτικές, την Transito και την Σπύρου Τρικούπη 17 όπου αιχμαλώτισαν 144 πρόσφυγες μετανάστες /-τριες ξεριζώνοντας τους για δεύτερη φορά από τους χώρους διαμονής τους και απομονώνοντας τους σε κέντρα κράτησης. Εισβολές-εκκενώσεις πραγματοποιήθηκαν επίσης σε υπό διαμόρφωση στεγαστική και πολιτική κατάληψη στην Ασημάκη Φωτήλα και στην κατάληψη Gare όπου πραγματοποιήθηκαν 3 συλλήψεις. Οι μπάτσοι προχώρησαν επίσης και σε εισβολή στο σπίτι συντρόφων από την κατάληψη Gare.

Εκτός από τις καταλήψεις και το ίδιο το κίνημα, η συγκεκριμένη κατασταλτική επιχείρηση έχει ως στόχο τους μετανάστες/-τριες και πρόσφυγες. Αποτελούν ένα από τα πιο καταπιεσμένα κομμάτια της κοινωνίας αφού η ίδια τους η ύπαρξη κρίνεται παράνομη. Σε κατάσταση παρανομίας δεν υπάρχει πρόσβαση σε υγεία και εκπαίδευση ενώ οι όροι εργασίας είναι όροι πραγματικής σκλαβιάς. Η κατάσταση αποκλεισμού, η οποία πολλές φορές έρχεται και από ένα κομμάτι της κοινωνίας, τους οδηγεί σε βίαιες και εξαγριωτικές καταστάσεις, οι οποίες μετά χρησιμοποιούνται από το κράτος και τους ρατσιστές για να επιτεθούν στους μετανάστες. Πολλοί επιλέγουν την αυτο-οργάνωση και τις δομές αλληλεγγύης τους κινήματος ώστε να επιβιώσουν και να αντισταθούν. Μαζί με ντόπιους και διεθνείς αλληλέγγυους/-ες χτίζουν κοινότητες και διεκδικούν την ορατότητα τους αποτελώντας άμεση απειλή για την πολιτική και οικονομική εξουσία. Η αλληλεγγύη που χτίζουμε βρίσκεται σε αντίθεση με την ανθρωπιστική βοήθεια των ΜΚΟ που θυματοποιούν τους μετανάστες και βγάζουν χρήμα από τα προβλήματά τους. Η πραγματική αλληλεγγύη βρίσκεται σε σύγκρουση με τον ανθρωπισμό του κράτους που χρησιμοποιείται απλά για να συγκαλύψει τους θανάτους στα σύνορα και τις δολοφονικές συνθήκες στα κέντρα κράτησης. Εκεί οι κρατούμενοι/-ες στερούνται ιατρικής περίθαλψης υποφέροντας καθημερινά από ασθένειες που οδηγούν στο θάνατο, στερούνται βασικής υγιεινής ζώντας με κοριούς στα κελιά και άθλιο φαγητό, βασανίζονται κατ’ εξακολούθηση με ξυλοδαρμούς, βιασμούς από τους ανθρωποφύλακες κι όλα αυτά με σκοπό να εγκαταλείψουν το ελλαδικό και ευρωπαϊκό έδαφος και να μην προβάλουν καμία αντίσταση στην περαιτέρω υποτίμηση και απαξίωση τους. Η μεταφορά τους από τις καταλήψεις που οι ίδιοι επιλέξανε να ζούνε, αναιρεί την αξιοπρέπεια και την αυτοδιάθεση τους, ενώ η δικαιολογία πως τα κέντρα κράτησης είναι ασφαλέστερα και πιο υγιεινά αποτελεί ένα από τα πιο χυδαία ψέματα του κράτους, μια απόλυτη αντιστροφή της πραγματικότητας.

Όσον αφορά πιο συγκεκριμένα τις καταλήψεις, όλα αυτά τα χρονιά έχουν απαντήσει σε πληθώρα αναγκών και επιθυμιών. Είναι ελεύθεροι χώροι οπού η κοινωνική βάση δημιουργεί εκ νέου τις σχέσεις της χωρίς κρατικό έλεγχο και οικονομικό αποκλεισμό, υπερβαίνοντας εθνικές έμφυλες και άλλες συστημικές διακρίσεις. Απαντάνε σε βασικές ανάγκες όπως η στέγαση σπάζοντας τον εκβιασμό του ενοικίου και εν μέρει της μισθωτής σκλαβιάς. Σε καιρούς μαζικού εκτοπισμού που προκαλείται από την φτώχεια και τους διακρατικούς πολέμους, έχουνε προσφέρει καταφύγιο σε χιλιάδες ανθρώπους απαλλάσσοντας τους από τα βάρβαρα κέντρα κράτησης μεταναστών. Ένα από τα πιο σημαντικά επιτεύματα είναι πως άνθρωποι με διαφορετικές καταβολές οργανώθηκαν στις καταλήψεις και συγκρότησαν συλλογικά σώματα για να δημιουργήσουν εγχειρήματα που αντανακλούν τον κόσμο ισότητας και ελευθερίας που επιθυμούμε. Οι καταλήψεις από κοινού με άλλες κοινωνικές και κινηματικές δυνάμεις υπερασπίζονται τις γειτονιές και τους δημόσιους χώρους από τα επιχειρηματικά και πολιτικά συμφέροντα της εξουσίας.

Η πολιτική ατζέντα της Νέας Δημοκρατίας είναι συνεχεία της πολιτικής του Σύριζα. Αποσκοπεί στην μετατροπή ολόκληρης της επικράτειας σε εύκολα εκμεταλλεύσιμο έδαφος για το τοπικό και το ξένο κεφάλαιο. Αποτέλεσμα είναι η περαιτέρω εκμετάλλευση και καταστροφή του περιβάλλοντος και ο επιθετικός εξευγενισμός του αστικού χώρου που μετατρέπει γειτονιές-εντός των πόλεων σε ζώνες τουριστικής κατανάλωσης, εκτοπίζοντας τους κατοίκους και πραγματοποιώντας μια άτυπη «κοινωνική εκκαθάριση».

Για την εφαρμογή των προαναφερθέντων, χωρίς μεγάλη αντίσταση, είναι πρωταρχικής σημασίας η πειθάρχηση των εργαζομένων, ανέργων, φοιτητών, μαθητών, μεταναστών, γυναικών, η φυλάκιση όσων εξεγείρονται και η στρατιωτικοποίηση του δημόσιου χώρου. Ορισμένες από τις πρώτες κινήσεις του κράτους ήταν η ενσωμάτωση του σωφρονιστικού συστήματος και του υπουργείου μετανάστευσης στην αστυνομική δικαιοδοσία. Ταυτόχρονα, προσέλαβαν 1500 νέα άτομα στις αστυνομικές δυνάμεις επεκτείνοντας τον κρατικό στρατό καταστολής. Ποινικοποίησαν περαιτέρω τα μέσα του αγώνα και κατάργησαν το πανεπιστημιακό άσυλο προετοιμαζόμενοι να αντιμετωπίσουν τους νέους κοινωνικούς-ταξικούς αγώνες. Αγώνες τους οποίους ο Σύριζα στο παρελθόν αφομοίωσε και απονέκρωσε ανοίγοντας τον δρόμο για ένα ακόμα πιο επιθετικό κράτος που βλέπουμε κατά την άνοδο της Νέας Δημοκρατίας.

Ως συνέχεια της αντίστασης όλων των τελευταίων χρόνων, καλούμε τον κόσμο του αγώνα, εξεγερμένους και εξεγερμένες, καταληψίες, συλλογικότητες και άτομα να ενδυναμώσουν την προσπάθεια για ένα ανοιχτό μέτωπο απέναντι στην καταστολή. Με πρωταρχικό στόχο την υπεράσπιση των καταλήψεων και με ευρύτερο στόχο την υπεράσπιση όλων των κοινωνικών κεκτημένων απέναντι στο κράτος και το κεφάλαιο μέχρι την ανατροπή τους.

Να ενισχύσουμε τις κοινωνικές δομές και να φτιάξουμε καινούργιες, να εντείνουμε ακόμα περισσότερο στους κοινωνικούς, ταξικούς και τοπικούς αγώνες. Να μην αφήσουμε τον αγώνα να αφομοιωθεί από καμιά καθεστωτική δύναμη. Να τσακίσουμε τις κατασταλτικές δυνάμεις, να σπάσουμε την μιντιακή προπαγάνδα και να βγάλουμε προς τα έξω την αλήθεια του αγώνα των καταπιεσμένων.

Αλληλεγγυη στις καταληψεις και στους χωρους αγωνα.

Κοινοί αγώνες ντόπιων μεταναστών

Συνέλευση καταλήψεων, συλλογικοτήτων, διεθνιστών/-τριών, μεταναστών-προσφύγων, αλληλέγγυων

ΚΑΛΕΣΜΑΤΑ ΣΕ ΔΡΑΣΕΙΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑΣ 42,  ΠΕΜΠΤΗ, 29/8 18:00

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑΣ 42  ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 30/8  5 ΤΟ ΠΡΩΙ

ΕΠΟΜΕΝΗ ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 30/8 18:00 Ε.Μ.Π.

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ 31/8, ΣΤΙΣ 12:00, ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

The post Αλληλεγγύη στις καταλήψεις και στους χώρους αγώνα- ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ της Συνέλευσης για τις εκκενώσεις των καταλήψεων + Καλέσματα σε δράσεις appeared first on Void Network.

Από την περασμένη εβδομάδα και αμέσως μετά την υπερψήφιση της κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου, οι διαρροές της ΕΛ.ΑΣ. και του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη στον συμπολιτευόμενο Τύπο κάνουν λόγο για τα σχέδια «επέμβασης και ειρηνικών εκκενώσεων». Στις πληροφορίες που μετέδωσε ο ΣΚΑΪ, αναφέρονται τα πρώτα σχέδια της αστυνομίας, που αφορούν το Πολυτεχνείο, το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και το Πάντειο Πανεπιστήμιο, με την ΕΛ.ΑΣ. να σχεδιάζει τη «χαρτογράφηση» των σημείων εισόδων και εξόδων των χώρων αυτών, για την καλύτερη προετοιμασία των αστυνομικών για την επιχείρηση εκκένωσης.

Κατά τις ίδιες πληροφορίες, υπάρχει ήδη σχεδιασμός για συγκρότηση ομάδων κρούσης με τη συμμετοχή αστυνομικών των ΜΑΤ, των ΟΠΚΕ, της ομάδας ΔΙΑΣ και της Ασφάλειας κατά περίπτωση. Όπως περιγράφεται, «θα υπάρχει ένα εγχειρίδιο ενεργειών που έχει σχηματιστεί ανάλογα με το αδίκημα». Αντίστοιχα εγχειρίδια ενεργειών περιλαμβάνει ο σχεδιασμός και ανάλογα με το αδίκημα και τον αριθμό των δραστών. Ακόμα, οι εν λόγω σχεδιασμοί αναφέρονται σε καταγραφή προσαχθέντων, με το δημοσίευμα να εξηγεί πως πρόκειται για μια «πιο δυναμική παρέμβαση της αστυνομίας», δημιουργώντας «τράπεζα δεδομένων» των δραστών για μελλοντική χρήση.

Δύο ημέρες μετά τις παραπάνω διαρροές, η Καθημερινή περιγράφει σε δημοσίευμά της τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης για «ιδιαίτερα φιλόδοξο σχέδιο με, κατ’ αρχάς, ήπιου χαρακτήρα παρεμβάσεις για την ανάπλαση – ανασυγκρότηση της περιοχής των Εξαρχείων», με στόχο «την αποκατάσταση της τάξης και την εφαρμογή του νόμου». Κατά το δημοσίευμα, οι πληροφορίες προέρχονται από την ευρεία σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε την περασμένη Πέμπτη, με τη συμμετοχή έξι υφυπουργών και του νέου δημάρχου, Κώστα Μπακογιάννη. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, τα σχέδια αυτά εκτείνονται στην επόμενη πενταετία, ενώ ο προϋπολογισμός τους φτάνει τα 10 εκατ. ευρώ.

Μεταξύ άλλων, η εφημερίδα αναφέρεται σε σχέδιο για την εκκένωση 23 καταλήψεων, στο οποίο «δεν υπάρχουν αναφορές στις αστυνομικού χαρακτήρα ενέργειες που ενδεχομένως χρειαστούν για την εκκένωση των υπό κατάληψη κτιρίων», όπως σημειώνει. Συγκεκριμένα, αναφέρεται σε δώδεκα καταλήψεις που φέρονται να φιλοξενούν πρόσφυγες και μετανάστες, και ακόμα έντεκα «από ομάδες αναρχικών». Μάλιστα, το δημοσίευμα σημειώνει πως η χρονική διάρκεια των «παρεμβάσεων» υπολογίζεται να μην ξεπεράσει τις δεκαπέντε ημέρες, ενώ όπως αναφέρεται, το σχέδιο κυβέρνηση και δήμου περιλαμβάνει περιπολίες στα Εξάρχεια από ομάδες μεικτών κλιμακίων ελληνικής και δημοτικής αστυνομίας, καθώς και τη δημιουργία Ενιαίου Συντονιστικού Οργάνου μεταξύ των παραπάνω.

Ακόμα ένα ενδιαφέρον σημείο στους σχεδιασμούς, είναι αυτό της δημιουργίας θέσης «εντεταλμένου συμβούλου Εξαρχείων», με αποστολή, όπως αναφέρεται, να καταγράφει τα προβλήματα των κατοίκων της περιοχής, ενώ στο στόχαστρο της κυβέρνησης φέρεται να βρίσκεται και το αυτοδιαχειριζόμενο πάρκο της πλατείας Ναυαρίνου, το οποίο «θα περάσει στη δικαιοδοσία του δήμου».

«Το σχέδιο για την ανάπλαση των Εξαρχείων»

Εκτός από τις περιγραφόμενες επιχειρήσεις καταστολής και εκκένωσης των καταλήψεων, οι σχετικές πληροφορίες περιλαμβάνουν και σχεδιασμούς για παρεμβάσεις «άμεσης εφαρμογής», από μία «ιδιότυπη task force» με στόχο «την επαναφορά της λειτουργικότητας» στη γειτονιά. Μεταξύ άλλων, οι παρεμβάσεις αυτές φέρονται να περιλαμβάνουν το βάψιμο τοίχων, την αποκατάσταση της λειτουργίας του δημοτικού φωτισμού, την αποκατάσταση φθορών σε κοινόχρηστους χώρους, ενώ ειδική μνεία γίνεται στο σφράγισμα «όσων κτιρίων εκκενώνονται από καταληψίες».

Επιπλέον, στους σχεδιασμούς περιγράφονται και «παρεμβάσεις βραχυπρόθεσμου χαρακτήρα», με αναφορές σε «μικρής διάρκειας και κόστους έργα», όπως διοργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων και «συμμετοχή των κατοικων στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων». Επίσης, δράσεις για το πράσινο, δενδροφυτεύσεις, κλαδέματα δένδρων σε συγκεκριμένες περιοχές όπως στην οδό Νοταρά όπου υπάρχει κατάληψη στέγασης προσφύγων, αθλητικές και επιμορφωτικές δραστηριότητες στα σχολικά συγκροτήματα της περιοχής, καθώς και οι εντυπωσιακής ονομασίας «κινητές μονάδες πρασίνου».

Παρακάτω, περιγράφονται ακόμα παρεμβάσεις, τόσο μεσοπρόθεσμου, όσο και μακροπρόθεσμου χαρακτήρα. Στις πρώτες, αναφέρονται η ενίσχυση του φωτισμού στον λόφο του Στρέφη, χάραξη μονοπατιών, επισκευή παιδικής χαράς, βυθιζόμενοι κάδοι απορριμμάτων, καθώς και το σχέδιο ενοποίησης του Αρχαιολογικού Μουσείου. Επίσης, στις μεσοπρόθεσμου χαρακτήρα παρεμβάσεις αναφέρονται και οικονομικά κίνητρα για την εγκατάσταση νέων επιχειρήσεων, μέσω του Περιφερειακού Επιχειρησιακού Προγράμματος (ΠΕΠ) Αττικής, με στόχο κυρίων «γηρασμένα κτίρια».

Στα μακροπρόθεσμα σχέδια, που αναμένεται να λάβουν χώρα εντός δύο με πέντε ετών, προβλέπεται η ενοποίηση του Αρχαιολογικού Μουσείου με το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, η εφαρμογή θεσμικού πλαισίου για την αξιοποίηση εγκαταλελειμμένων ακινήτων όπως μερικά από τα κτίρια που τελούν υπό κατάληψη, και τέλος, η κατασκευή και έναρξη λειτουργίας του μετρό, που σύμφωνα με τους σχεδιασμούς αναμένεται να κατασκευαστεί στην πλατεία των Εξαρχείων.

______________

πηγή: The Press Project

The post “Διαρροές” των σχεδίων της Αστυνομίας για την “ανάπλαση” των Εξαρχείων appeared first on Void Network.

Η Δικαιοσύνη βρίσκεται στην καρδιά των ταξικών και κοινωνικών αγώνων αλλά και των νέων σχέσεων με τις οποίες πειραματιζόμαστε. Πέρα απο μία κανονιστική έννοια, συνιστά ένα διαρκές αίτημα και μια ενεργή διαδικασία, ροή σε διαρκή ένταση μέσα στην πορεία της χρονικότητας εντός της οποίας εμφανιζόμαστε ως δράστες της. Επικαλούμαστε την Δικαιοσύνη, την αμφισβητούμε, την αποζητούμε, εμφανίζεται στην καθημερινότητα μας ως ένα πλήθος μικρών και μεγάλων πρακτικών προβλημάτων. Και όμως μοιάζει να μας διαφεύγει, ακόμα και στο επίπεδο ενός κοινού ορισμού. Είναι κάθε θετικός ορισμός αδύνατος και αν ναι πως αποφεύγουμε τον αξιολογικό σχετικισμό που εξισώνει θύμα και θύτη, κυρίαρχο και καταπιεσμένο; Ειδικά σήμερα όπου οι κυρίαρχες μορφές δικαίου όλο και λιγότερο μπορούν να οριοθετήσουν τον κόσμο, ένας κριτικός στοχασμός πάνω στην έννοια και στα περιεχόμενα της Δικαιοσύνης, καθίσταται απαραίτητος. Συμβάλλοντας σε αυτήν την κατεύθυνση, ο παρών κύκλος ομιλιών θα επιχειρήσει να χαρτογραφήσει τα πολλαπλά πεδία και τους τρόπους που η δικαιοσύνη πραγματώνεται, αναδεικνύοντας την πολυπλοκότητα και τις απορίες που φέρει η έννοια αλλά συγχρόνως και το ριζοσπαστικό της πλεόνασμα.

Κύκλος Διαλέξεων
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ – μέρος 1ον

Ζακ Ντερριντά: Περί ψεύδους

υπό ηθική, πολιτική και δικαιική έννοια

Ομιλητές:

Βαγγέλης Μπιτσώρης– συγγραφέας, μεταφραστής

Γιώργος Σωτηρόπουλος – διδ. Πολιτικής Φιλοσοφίας, Κενό Δίκτυο

Παρουσίαση– συντονισμός:

Γιάννης Ραουζαίος – κριτικός κινηματογράφου– μέλος της συλλογικότητας Κενό Δίκτυο

Πέμπτη 20 Ιουνίου 2019 —ώρα 20.30

Ταράτσα NOSOTROS Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος
Θεμιστοκλέους 66- Εξάρχεια

διοργάνωση: ΚΕΝΟ ΔΙΚΤΥΟ https://voidnetwork.gr/

The post Κύκλος Διαλέξεων ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ- μέρος 1ον: ομιλητής: Β. Μπιτσώρης – Πεμ. 20/6/19 NOSOTROS- Κενό Δίκτυο appeared first on Void Network.

Χωρίς σπόνσορες ή χορηγούς κόντρα σε όσους επιβουλεύονται την ζωή της γειτονιάς μας. Θέλουμε η γειτονιά να αναπνέει με αέρα δημιουργικότητας, τα παιδιά να παίζουν στους δρόμους, με μια λέξη να νικήσουμε τον φόβο από όπου κι αν αυτός εκπορεύεται.

Τα Εξάρχεια ποτέ δεν ήταν «άβατο» όπως παρουσιάζεται στα κανάλια της παραπληροφόρησης. Ήταν και θα είναι νησίδα ελευθερίας, κοιτίδα πολιτισμού, πηγή ελεύθερης διακίνησης ιδεών.
Σας καλούμε να στηρίξετε αυτή τη προσπάθεια ενεργά, με την παρουσία σας και τη συμμετοχή σας.

Λαική Συνέλευση Εξαρχείων
Κατάληψη Στέγης Μεταναστών, Νοταρά 26
Κατάληψη Σπύρου Τρικούπη
Κατάληψη Όνειρο
Πάρκο Ναυαρίνου
Κοινωνικός Χώρος Νοσότρος
Στέκι Μεταναστών
Εκδόσεις – Βιβλιοπωλείο Ελεύθερος Τύπος
Εκδόσεις – Βιβλιοπωλείο Bibliotheque
Εκδόσεις Τυφλόμυγα
περιοδικό Καινά Δαιμόνια
Clipart Radio [εναλλακτικό διαδικτυακό ραδιόφωνο]
Μεταδεύτερο [ραδιόφωνο πολιτιστικής και πολιτικής παρέμβασης]
θερινό σινεμά ΒΟΞ
θερινό σινεμά ΡΙΒΙΕΡΑ

[ΤΟ ΟΡΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΙ ΤΩΝ 14 ΗΜΕΡΩΝ]

ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΔΙΑΔΙΔΟΝΤΑΣ ΤΟ

16/7 ΔΕΥΤΕΡΑ
____________
ATHENIAN PHANEROTHYME CONSPIRACY
DR.FLIPOUΤ’S ONE CAN BAND
THE LAZYTRAINS feat. ORESTIS TSIKOURIS

17/7 ΤΡΙΤΗ
__________
FARWEST MANDOLINISTIC ORCHESTRA
TASOS SAGRIS + WHODOES
ΣΙΣΣΥ ΔΟΥΤΣΙΟΥ
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΚΛΑΔΗ & THE DARLINGS
ΓΙΩΡΓΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

18/7 ΤΕΤΑΡΤΗ
_____________
ΚΤΙΡΙΑ ΤΗ ΝΥΧΤΑ
THE BOY
THE CALLAS

19/7 ΠΕΜΠΤΗ
____________
ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΙΓΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΑΥΡΟΙ ΚΥΚΛΟΙ
ΜΑΥΡΗ ΜΑΓΙΟΝΕΖΑ
MAGIC DESPELL

20/7 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
_______________
CLIO K.
BAG OF NAILS
NEW ZERO GOD

21/7 ΣΑΒΒΑΤΟ
_____________
BABIS BATMANIDIS CΟ(M)PANY
ΦΟΥΛ ΤΟΥ ΡΗΓΑ
TOXIC RABBITS
ΤΗΕ KARAMAZOV PROJECT

22/7 ΚΥΡΙΑΚΗ
____________
DIRTY FUSE
ΦΑΚΑ
MENTA

23/7 ΔΕΥΤΕΡΑ
____________
BOG ART
APPALACHIAN COBRA WORSHIPERS
PENNY DREADFUL

24/7 ΤΡΙΤΗ
__________
ΕΞΑΡΧΕΙΑ SQUARE BAND
KOZA MOSTRA
ANGEL LO VERDE BAND

25/7 ΤΕΤΑΡΤΗ
____________
ZERO ZERO
THE SNAILS
ΓΚΡΟΥΠ ΕΚΠΛΗΞΗ
.

26/7 ΠΕΜΠΤΗ
____________
SONS OF ZEVEDEUS
LOST BODIES UNPLUGGED
αγοριαstonilio

27/7 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
_______________
ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΓΑΝΩΤΗΣ
ΚΑΙ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΣΕ
ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚ0 ΛΑΙΚΌ ΓΛΕΝΤΙ

28/7 ΣΑΒΒΑΤΟ
______________
ΥΠΟΓΕΙΑ ΡΕΥΜΑΤΑ
ΧΑΙΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ
ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ (ΜΗΤS.O.S. ΠΟΥΛΙΚΑΚΟΣ-Ν.ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ-Δ.ΠΟΛΥΤΙΜΟΣ)

29/7 ΚΥΡΙΑΚΗ
____________
SHE TAMES CHAOS
ΜΠΑΜΠΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
ΑΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΙ

facebook event: https://www.facebook.com/events/2092810217653571/ ΔΙΑΔΩΣΤΕ!

The post Τα Ωραία Εξάρχεια- 14 μέρες συναυλίες στην πλατεία – Δευτ.16 έως Κυρ. 29 Ιουλίου. appeared first on Void Network.