Αγώνας για τη Γνώση: Θέσπιση της Ισότητας-

Steven Corcoran – Ομιλία / Συζήτηση

ΤΕΤ. 6/7/2022- ώρα 20.30-

Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο ΕΜΠΡΟΣ (Ρ. Παλαμήδη 2, Ψυρρή)

Ο Steven Corcoran είναι ο γραμματέας της οργάνωσης Parrhesia: School of Philosophy, Βερολίνο, ενός μη κερδοσκοπικού εκπαιδευτικού οργανισμού αφιερωμένου στη φιλοσοφία ως δημόσια πρακτική. Είναι ο εκδότης του The Badiou Dictionary και έχει επιμεληθεί/μεταφράσει πάνω από 20 φιλοσοφικά έργα, μεταξύ των οποίων, του Alain Badiou (Συνθήκες, Πολεμικές και Η ιδέα του Κομμουνισμού), του Jacques Rancière (Dissensus, Hatred of Democracy, The Edges of Fiction, What Times Are We Living In?), του Frantz Fanon (Alienation and Freedom) και τριών πρόσφατων έργων του Achille Mbembe (Necropolitics, The Earthly Community, and Brutalism). Τα τρέχοντα έργα του περιλαμβάνουν ένα βιβλίο για την ισότιμη πολιτική οργάνωση και φαντασία, και ένα ειδικό τεύχος για τη σκέψη του Jacques Rancière, την Κεντρο-Ευρωπαική Σκέψη και Θεωρία.

Διοργάνωση:

Αυτόνομη Ακαδημία https://www.facebook.com/avtonomiakadimia

+Ινστιτούτο [Πειραματικών Τεχνών]

https://www.facebook.com/instituteart

Κενό Δίκτυο https://voidnetwork.gr

https://www.facebook.com/kenodiktuo

WED. 6 July 2022 at 20.30

Free Self-Organized Theatre EMBROS

(R. Palamidi 2, Psirri- Athens)

Fighting for Knowledge: Enacting Equality

Lecture and Open Public Dialogue with Steven Corcoran

Philosophy, politics, art, science – all are tied through the knot of education. It is no wonder that during social uprisings and radical episodes of human history, education becomes a philosophical, political and artistic question. Indeed, today’s neoliberal intensified commodification of education has only laid the ground work for the authoritarian turn of the Greek government, with its Higher Education Bill and permanent deployment of the state Police forces on university campuses. The heart of the question is of course the relationship between knowledge and authority, ignorance and competence. Plato was the first to insist that education must be by truths, as opposed to the sophistic claims to knowledge that prevailed. In the nineteenth century, revolutionary French educator Joseph Jacotot, whose exploits were brilliantly translated into our times by Jacques Rancière in his paradoxically titled book, The Ignorant Schoolmaster, overturns the Platonic order. Learning is not about the one who knows more teaching the one who knows less; it is about verifying an axiom of the equality of intelligences. Here pedagogical practice usefully informs philosophical practice. Key to both approaches is the idea that education cannot be contained within the authority of an institution. In this talk I would like to explore the philosophical tenets of these approaches and invite a discussion around novel approaches to education within the contemporary neoliberal landscape.

Steven Corcoran is the secretary of Parrhesia: School of Philosophy, Berlin, a non-profit educational organization devoted to philosophy as a public practice. He is the editor of The Badiou Dictionary and has edited/translated over 20 works of philosophy, including, among others, by Alain Badiou (Conditions, Polemics and The Idea of Communism), by Jacques Rancière (Dissensus, Hatred of Democracy, The Edges of Fiction, What Times Are We Living In?), by Frantz Fanon (Alienation and Freedom), and three recent works by Achille Mbembe (Necropolitics, The Earthly Community, and Brutalism). His current projects include a book on egalitarian political organization and imagination, and a special issue on the thought of Jacques Rancière for Continental Thought and Theory.

Organized by:

Avtonomi Akadimia

https://www.facebook.com/avtonomiakadimia

+the Institute [for Experimental Arts]

https://www.facebook.com/instituteart

Void Network https://voidnetwork.gr

https://www.facebook.com/kenodiktuo

The post Αγώνας για τη Γνώση: Θέσπιση της Ισότητας- Steven Corcoran – Ομιλία- ΤΕΤ. 6/7/2022 ΕΜΠΡΟΣ appeared first on Void Network.

___________________________

Περπατάω μέσα στους ερήμους δρόμους της πόλης  και σκέφτομαι συνεχώς ένα καινούργιο κόσμο.  Νιώθω την ανάγκη ότι πρέπει να συντάξουμε το πρόταγμα μας. Τώρα, σε μια εποχή που οι καπιταλιστικές αξίες αμφισβητούνται και η βιομηχανοποίηση της ζωής θεωρείται πηγή δυστυχίας όλων των έμβιων όντων, υπάρχει η επιτακτική ανάγκη για το δικό μας μανιφέστο. Ένα σχέδιο αλλαγής του παρόντα κόσμου. Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου η απελευθέρωση μας από τα δεσμά αυτού του καταστροφικού συστήματος.

Ο μόνος τρόπος για να φτάσουμε στο τέλος του 21ου αιώνα και να είμαστε ευτυχισμένοι είναι να φανταστούμε μια μελλοντική κοινωνία σε αρμονία με τη φύση.

Τι έχει νόημα στη ζωή μας; Τι έχει πραγματικά σημασία στη ζωή μας;

Ως κομμάτι του έμβιου κόσμου βρισκόμαστε υπό απειλή – όπως ακριβώς βρίσκονται υπό απειλή και εκατοντάδες άλλοι οργανισμοί της γης. Όσο εξαφανίζονται μορφές ζωής επάνω στον πλανήτη Γη τόσο ο άνθρωπος θα έρχεται αντιμέτωπος με κρίσεις, υγειονομικές, οικονομικές, υπαρξιακές. Όταν απειλείται η γη απειλείται η ύπαρξη μας. Όσο καταστρέφουμε τη γη, κατασπαράζουμε το δικό μας σώμα.

Ο καπιταλισμός  δεν μπορεί να προσφέρει έναν αξιοπρεπή τρόπο ζωής. Αναπαράγεται διαρκώς ο παραλογισμός του ανταγωνισμού, της εκμετάλλευσης, του καταναλωτισμού, της  αυξανόμενης παραγωγικότητας, της αιώνιας αύξησης του κέρδους.

Όσο περνάνε οι μέρες και το μέλλον μας γίνεται αβέβαιο είναι απαραίτητη η αναθεώρηση των αξιών μας. Ας προβληματιστούμε ποιά είναι η ηθική της νεοφιλελεύθερης οικονομίας;

Τι αξίζει περισσότερο σήμερα;  Η ανθρώπινη ευτυχία; Η ζωή ή το κέρδος; Το να καταναλώνουμε άχρηστα προϊόντα; Η αγωνία για την καθημερινή επιβίωση; Αρνηθήκαμε την ίδια τη ζωή μας τόσα χρόνια. Δεν αντέχουμε άλλο να θεωρείται αυτονόητη η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, η καταπάτηση των δικαιωμάτων και η κοινωνική ανισότητα.

Μέσα από τις στάχτες του καπιταλισμού θα γεννηθούν τα όνειρα μας. Ο κόσμος έτσι όπως είναι σήμερα δεν είναι η μόνη λύση. Δεν είναι η μόνη λύση το χρέος, ο πόλεμος, η φτώχεια και η οικολογική καταστροφή. Οι επιλογές που κάνουν οι λίγοι και η τυφλή εμπιστοσύνη που δείχνουμε στο υπάρχον σύστημα καθορίζει το μέλλον της ανθρωπότητας.  Σκέφτομαι πως η επιστροφή στην κανονικότητα είναι το πραγματικό πρόβλημα. Σε μια κανονικότητα όπου οι βασικές ανάγκες του ανθρώπου κοστίζουν πανάκριβα. Σε μια κανονικότητα όπου το άγχος μας κατακλύζει όλους. Σε μια κανονικότητα όπου οι πρόσφυγες πολέμου δολοφονούνται στη θάλασσα ή μεταχειρίζονται από τα κράτη σαν παράσιτα. Σε μια κανονικότητα όπου οι άνεργοι, οι πάμφτωχοι, οι άστεγοι θεωρούνται φυσιολογικό και αναπόσπαστο κομμάτι της οικονομίας. Η αγάπη ουρλιάζει μπροστά στους τάφους των αυτόχειρων, όλων αυτών που αυτοκτόνησαν λόγω της οικονομικής κρίσης. Αυτή η κανονικότητα απειλεί την αξία της ζωής. Δεν υπάρχει τόπος και χρόνος για να θεωρείται η συμπόνια η μόνη μας υποχρέωση. Δικιά μας υποχρέωση είναι να εφεύρουμε αυτό τον χρόνο, να φτιάξουμε τους τόπους της συμπόνιας. 

Κανονικό, λογικό και εύκολο είναι ο καθένας μας να έχει ένα σπίτι με κήπο, να γίνονται στη γειτονιά μας αυτοδιαχειριζόμενες  συνελεύσεις και ανοιχτά δημόσια μαθήματα για όλα όσα πρέπει να ξέρουμε, εργαστήρια μαγειρικής χορτοφαγικής κουζίνας για να μη σκοτώνουμε τόσα ζώα, μαθήματα κηπουρικής για να μάθουμε να καλλιεργούμε συλλογικά τη γη, να σταματήσει να παράγεται κάθε είδους πλαστική συσκευασία και να μην υπάρχουν συσκευασίες μιας χρήσης, να εφεύρουμε τρόπους που να θεραπεύουν τον κόσμο μας και όχι να τον καταστρέφουν. Για όλα υπάρχει μια λύση αρκεί να τολμήσουμε να σκεφτούμε πως αυτός ο κόσμος που βρεθήκαμε να ζούμε τώρα δεν είναι η μόνη εκδοχή της πραγματικότητας. Αρκεί να βρούμε το θάρρος για να χαράξουμε ένα καινούργιο μονοπάτι όπου θα έχουμε το δικαίωμα να φροντίζουμε ο ένας τον άλλον, όπου οι τρόποι ζωής θα θεραπεύουν και δεν θα σκοτώνουν τη φύση, όπου η συλλογική χαρά θα είναι η πρωταρχική αξία της ζωής και όχι το χρήμα.

Το φυσιολογικό είναι να αγωνιστούμε ενάντια στην επιστροφή στο φυσιολογικό. Ποιός και με τι κριτήρια όρισε την κανονικότητα που ζούμε; Ας προετοιμαστούμε όσο καλύτερα μπορούμε, γιατί έχουμε έναν κόσμο να κερδίσουμε και έναν κόσμο να αρνηθούμε. Να αρνηθούμε αυτόν τον εκδικητικό κόσμο. Αυτό το καταχρηστικό σύστημα το μόνο που μπορεί να προσφέρει είναι καταπίεση, εκμετάλλευση, αποξένωση, φόβο, άγχος. Η τωρινή κυρίαρχη τάξη πραγμάτων δημιουργεί ασταμάτητες συνθήκες λιτότητας και ανισότητας. Ο ρυθμός της καθημερινότητας και της διαχείρισης της ζωή μας έχει γίνει πλέον βίαιος και αφόρητος. Ένα ασταμάτητο άγχος κατασπαράζει κάθε επιθυμία, ένα αβέβαιο μέλλον μολύνει την ψυχική ισορροπία του ανθρώπου και τον μετατρέπει σε ένα συγχυσμένο νου που προσπαθεί να τα βγάλει πέρα ή να φτάσει κάπου πολύ μακριά με πολύ κόπο.

Καταφέραμε τελικά σε μεγάλο βαθμό μέσα στην καραντίνα, να απορρίψουμε την κανονικότητα και να εκφράσουμε με σθένος την ενσυναίσθηση, να φροντίσουμε ο ένας τον άλλον, να νοιαστούμε για τους συγγενείς, τους φίλους και τους συνανθρώπους μας, να συζητήσουμε, να γράψουμε, να σκεφτούμε λύσεις. Η κυρίαρχη τάξη πραγμάτων μας στοιχειώνει εδώ και χρόνια. Τώρα, σε αυτή την κατάσταση έκτακτης ανάγκης, ήρθε η ώρα να την αρνηθούμε συνολικά. Απορρίπτουμε αυτόν τον αδίστακτο κόσμο και επιθυμούμε μια κοινωνία οικονομικής ισότητας και κοινωνικής ευεξίας. Για να είμαστε όλοι χαρούμενοι και υγιείς πρέπει να δημιουργήσουμε έναν πολύ διαφορετικό τρόπο ζωής.

Το πρόβλημα με το «φυσιολογικό» του παρόντα κόσμου είναι ότι γίνεται κάθε μέρα όλο και χειρότερο, όλο και πιο καταστροφικό, παράγει διαρκώς νέες κρίσεις, απειλεί όλο και περισσότερους, σκοτώνει όλο και περισσότερο. Κάθε τι που μας απαγορεύει να μοιραστούμε τα πάντα δωρεάν μεταξύ μας είναι εχθρός της ζωής.

Εύχομαι να είμαστε όλοι μας  στα πρόθυρα μιας μεγάλης άρνησης επιστροφής στην «κανονικότητα», τότε θα άλλαζε πραγματικά ο κόσμος. Ελπίζω όλοι και όλες να είμαστε πλέον πιο κοντά σε αυτή τη συνειδητοποίηση- ο κόσμος πρέπει να αλλάξει. Η φροντίδα και η συμπόνια πρέπει να γίνουν ο βασικός γνώμονας των αποφάσεων μας, η αγάπη -και όχι το κέρδος- πρέπει να είναι ο βασικός γνώμονας των πράξεων μας.

_____________________

Η Σίσσυ Δουτσίου είναι ηθοποιός και ποιήτρια, μέλος της συλλογικότητας ΚΕΝΟ ΔΙΚΤΥΟ και πρωταγωνίστρια της παράστασης ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ (Franz Kafka) του Ινστιτούτου Πειραματικών Τεχνών.

The post ΚΑΜΙΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ- Σίσσυ Δουτσίου appeared first on Void Network.

Με 100 σημαντικούς καλλιτέχνες του video art από 26 χώρες, 32 ποιητές σε ζωντανές αναγνώσεις και συνεργασίες με μουσικούς και χορευτές, 3 παγκόσμιες πρεμιέρες συνθέσεων σύγχρονης μουσικής βασισμένης σε ποίηση, 8 συναυλίες, performances, παράλληλες εκδηλώσεις, αφιερώματα φωτογραφίας και video art, έκθεση βιβλίου και δεκάδες καλλιτέχνες από τις 5 ηπείρους να ταξιδεύουν για να παρουσιάσουν την δουλειά τους στην ζωντανή underground σκηνή ποίησης της Αθήνας, το International Video Poetry Festival συγκαταλέγεται ανάμεσα στα πιο σημαντικά φεστιβάλ video-ποίησης στον κόσμο.

To Video Poetry είναι ένα είδος της video art με πολύ μεγάλη ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια όπου σκηνοθέτες και video artists συνεργάζονται με ποιητές και λογοτέχνες ώστε να παράγουν οπτική ποίηση, video art, βίντεο κολάζ, animations  και ποιήματα-ταινίες μικρού μήκους.

Το ετήσιο International Video Poetry Festival της Αθήνας προβάλλοντας μια κινηματογραφική ποιητική γλώσσα εξαιρετικής ποιότητας από την Αμερική, την Ασία, την Ευρώπη, την Αυστραλία και την Αφρική επιχειρεί να ενεργοποιήσει έναν ανοιχτό δημόσιο χώρο για τη δημιουργική έκφραση όλων των τάσεων και των ρευμάτων της σύγχρονης ποίησης.

Μέρος του μη-εμπορευματικού και μη-κερδοσκοπικού χαρακτήρα του φεστιβάλ είναι η ανοιχτή δωρεάν είσοδος σε όλους. Το φεστιβάλ δεν έχει χορηγούς ή χρηματοδοτήσεις και θα καλύψει τα έξοδα ενοικίασης υψηλής ποιότητας τεχνικού εξοπλισμού, φιλοξενίας των καλλιτεχνών από το εξωτερικό και διαφήμισης από τα έσοδα του bar του φεστιβάλ και την ελεύθερη συνεισφορά των θεατών.

Όλοι οι συμμετέχοντες καλλιτέχνες και οι οργανωτικές ομάδες θα πάρουν μέρος εθελοντικά και αφιλοκερδώς στο φεστιβάλ.

7th International Video Poetry Festival

FR.14 + SAT.15 DECEMBER 2018 STARTS 17.00

 100 video artists and poets from 26 countries
2 performances | 32 poets + 8 concerts + 3 DJs + BookFair

 Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο ΕΜΠΡΟΣ (Ρ.Παλαμήδη 2, Ψυρρή- Αθήνα)

FREE ENTRANCE / ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

FRIDAY 14 DECEMBER

VIDEO POETRY SHOW starts at 17.00

MEXICO: Cristina Bustamante. Minuit De Lacroix feat.Charlene Gálea USA: Sarah Sloat. Cheryl Gross. Lisa Seidenberg. Tova Beck-Friedman. Adam E.Stone. Matt Mullins. Pamela Falkenberg. Jack Cochran. Vasilios Papaioannu & Emma Piper-Burket AUSTRALIA: Jason Lam. Ian Gibbins. Clare Rosslyn Wilson. Marie Craven ENGLAND: Shauna Robertson. Sam Loveless. Brian Reid. Adele Myers. Kate Sweeney. Dominic Weston. Tom Sastry. Helen Dewbery. Timothy David Orme. Chaucer Cameron. Adam Steiner. Iris Lewis. Shauna Robertson. Hari Marini- PartSuspended. Sarah Tremlett. Helen Kay. Jane Glennie INDIA: Kuzhur Wilson SPAIN: Adria Guardiola. Rafel Arnal. Blas Payri. Pedro Jaen R. Laen Sanches ITALY: Alessandro Sedda. Virgo29 Production – Kenosis. Dimitri Ruggeri BOSNIA/HERZEGOVINA: Amina Avdic GREECE: Nopi Fountoukidou. Lokatola. Stelios Oikonomidis. Antonis Touloumis, Spyros Pantazis, Katerina Michalopoulou. Niki Andrikopoulou. Christine Papanicola. Grigoris G. Gaitanaros. Peanuts Bowl. Thanasis Panou. Evgenia Oikonomopoulou. Io Armata KOREA: Finn Harvor CANADA: Fiona Tinwei Lam. Sharron Mirsky PERU: Rodrigo Luque FRANCE: Anna Niarakis, bobie (yves bommenel) FINLAND: Hanna Ojala AUSTRIA: Melanie Ludwig ISLE OF MAN: Janet Lees BELGIUM:  Gaetan Saint-Remy. Serge Goldwicht. Pierre Lebecque UKRAINE / TURKEY: Lokal Anestezi BOLIVIA: Lucia Sellars LUXEMBURG: Agnes Marton POLAND: Marcin Jagnus SLOVENIA: Tina Šulc Resnik ARGENTINA: Yanin Lorey SWEEDEN: Jerker Beckman . Tomas Stark

PERFORMANCES

SPIRALS– main showroom – starts at 19.00- duration 20 minutes

Spirals is a poetic journey that crosses geographical borders and unites European female voices in an exchange of languages, cultures, personal narratives and modes of expression. Through the symbol of the spiral, the project explores thresholds, migration, path, nature, home and sense of belonging; the spiral acts as a sign of becoming, transforming and awareness. Poems written by contemporary female poets, recorded material, music and movement are part of a series of performances, photography and video-work. Women create and walk on spirals in a variety of places, such as London, Broadstairs, Coventry, Barcelona, Athens and Belgrade.
– Created by Hari Marini – PartSuspended (UK) (www.partsuspended.com/)

ECSTASY #1 – starts 21.30 on the second floor – duration 2 hours

Το Ινστιτούτο Πειραματικών Τεχνών παρουσιάζει την performance «Έκσταση #1» με την συμμετοχή 8 εκτελεστών, μια περιπλάνηση στην σκοτεινή πλευρά του ενστίκτου, μια εξερεύνηση της υπομονής, του σώματος και του νου, μια εμπειρία διάρρηξης των περιορισμών και της αμφιβολίας –
The Institute for Experimental Arts presents Ecstasy # 1 performance with the participation of 8 performers, a wandering on the dark side of the instinct, an exploration of patience, body and mind, an experience of breaking the constraints and doubts – Created by Sissy Doutsiou – Performers: Dimosthenis Halkias, John Voulgaris, Panagiotis Ber, Konstantina Baka-Fili, LU, Ifigeneia Antonidou, Evagelia Papantoniou, Nikolas Papoulias

SATURDAY 15 DECEMBER
MULTIMEDIA POETRY CONCERT starts at 17.00 

POETRY PERFORMANCES:

Lucia Sellars (Bolivia). Helen Kay (U.K.). Ελευθεριακός. Βασίλης Καμπούρης. Νεφέλη Β.Πετσιμέρη. Γεωργία Τρούλη. Λευτέρης Aλεφ Βασιλόπουλος. Bάσω Χριστοδούλου. Στέργια Κάββαλου. Ioanna Lioutsia. Εύα Σπαθάρα. Στέλλα Δούμου. Διάφανος Κύκλος: Oρέστης Μπατάκης +Απόλλωνας Τσέρνας+ Arthur Void. Tόνια Κοσμαδάκη. Πελαγία Φυτοπούλου. Δημήτρης Γκιούλος. Λευτέρης Τσώνης. Παυλίνα Μάρβιν. Στάθης Ιντζές. Μάνος Τσίζεκ. Θέκλα Τσελεπή. Θάνος Lost. Γιώργος Γιαννόπουλος. Νίκη Ανδρικοπούλου. Χριστίνα Παπανικόλα

LIVE CONCERT

Σίσσυ Δουτσίου | Πόππη Δέλτα | Lokatola | Tάσος Σαγρής + WhoDoes | Yannis Raouzeos + Dead Poets Society feat. Zafar Iqbal & Monochrome | William Rowe (UK)+Helen Dimos | Vasiliki Legaki + Agnes Marton (Luxemburg) | Blakaut |

SOUNDSCAPES: Junior X. Crystal Zero. War

During 7th International Video Poetry Festival 2018 Vasiliki Legaki (composer) and Agnes Marton (poet) will present three of their collaborative works

Captain Fly’s Bucket List (first part) -GREEK PREMIERE
Chamber opera (opera duet) for baritone voice and classical guitar
Waiting for Spring Fancy-dressed (a paraphrase of Nietzsche’s eternal return) –WORLD PREMIERE

Cordeliade (a response to Shakespeare’s King Lear) –WORLD PREMIERE

VIDEO ART ZONE

 BRAZIL: Marcello Sahea POLAND: Slawomir Milewski URAGUAY: Carolina de la Vega GREECE: Antonis Rozakis . Tasos Sagris UK: A616- Joshua Alexander-Erkembode. Akram Kham Company INDIA: Aditya Dawar

ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ/ all festival BOOK FAIR:

 Κενότητα. Futura. Θράκα. Τυφλόμυγα. ΕΝΕΚΕΝ. Σαιξπηρικόν. ΑΓΧΙΒΑΣΙΗΝ. Κίχλη. Bibliotheque, Περιοδικό Σκαντζόχοιρος. Κουρσάλ. Βιβλιοπέλαγος

PHOTOGRAPHY SHOW – In memory of Ren Hang

Το 7^ο Διεθνές Φεστιβάλ Βιντεοποίησης αφιερώνεται στο φωτογράφο και ποιητή Ren Hang (1987–2017) έναν από τους πιο επιδραστικούς φωτογράφους της νέας γενιάς κινέζων καλλιτεχνών. Ο Ρεν Χάνγκ συνελήφθη στην Κίνα πολλές φορές για την τέχνη του η οποία χαρακτηρίζεται από έντονη, ηδονιστική σεξουαλικότητα και μια φωτογραφική ματιά εορτασμού των απολαύσεων. Παρά την παγκόσμια αναγνώριση δεν απέκτησε ποτέ κάποιου είδους αποδοχή στην χώρα του, κυρίως λόγω της απαγόρευσης των εκθέσεων του στο Πεκίνο και την υπόλοιπη Κίνα από το καθεστώς.

The 7th International Video Poetry Festival is dedicated to the photographer and poet ), one of the leading lights of the new generation of Chinese photographers. Ren Hang was arrested many times for his sexually explicit, joyously celebratory photography. Although he was globally renowned, he never gained the recognition he deserved in his home country, in part because he was repeatedly denied the opportunity to display his work in Beijing and throughout China. Read more about Ren Hang.

________________________________

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ:

The Institute [for Experimental Arts]

+ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ Πειραματικών Τεχνών http://theinstitute.info/

σε συνεργασία με

Void Network // KENO ΔΙΚΤΥΟ   https://voidnetwork.gr/

MOVING POEMS  http://movingpoems.com/

facebook event: https://www.facebook.com/events/316809979170519/

The post 7th International Video Poetry Festival ATHENS Fr.14-Sat.15/12/2018 appeared first on Void Network.

Η Rebecca Prichard συνεχίζοντας το έργο της Sarah Κane – την εξερεύνηση της ανθρώπινης αγάπης μέσα σε έναν απάνθρωπο κόσμο- αφιερώνει μεγάλο μέρος του in-yer-face έργου της στην απόπειρα να δώσουμε φωνή σε αυτούς που συνήθως μένουν σιωπηλοί στις παρυφές της ζωής. Γράφει κυρίως έργα για κορίτσια που μπλέκουν με τον νόμο, νεαρές υπάρξεις , θύματα και θύτες, άνθρωποι που χάθηκαν μέσα στους δαιδάλους των μηχανισμών που παράγουν κοινωνικούς αποκλεισμούς, φτώχεια και έγκλημα.

Να μιλήσουμε για όσους δεν τολμά να μιλήσει κανένας και να φέρουμε στην επιφάνεια της δημόσιας προσοχής αυτό που μένει κρυμμένο και αποκλεισμένο, αφανές. Να μιλήσουμε για όσα μένουν συνήθως στην σιωπή.

«Υπάρχουν κάποιες ιστορίες,… που αν τολμάγαμε να τις πούμε θα μας έκλειναν πολλά χρόνια φυλακή…

– ή θα μας έκλειναν σε ψυχιατρείο να μας δίνουν ψυχοφάρμακα να τις ξεχάσουμε για πάντα»

Δυο κορίτσια που δεν θέλουν να ξεχάσουν. Μια παρέα κοριτσιών- τριγυρνάνε την νύχτα στην πόλη εφευρίσκοντας διάφορους τρόπους να ζουν χωρίς να χρειάζεται να δουν το φώς της ημέρας. Η ημέρα, είναι ο χώρος που βασιλεύει η τάξη και η οργάνωση, τη νύχτα όλα γίνονται ρευστά και ανεξέλεγκτα, την ημέρα κυριαρχεί  η κανονικότητα και οι επιβεβλημένες υποχρεώσεις, η νύχτα είναι το βασίλειο της ανεξέλεγκτης επιθυμίας και της παραβατικότητας.

Η Πέππυ και η Μαίρη βρίσκουν τρόπους να βγάζουν χρήματα χωρίς να δουλεύουνε, να κάνουν σεξ χωρίς να πληγωθούν, να ανακαλύψουν το απόλυτο φτιάξιμο χωρίς να πεθάνουν, να κάνουν όλες τις απαγορευμένες πράξεις χωρίς να τις συλλάβουν, μικροκλοπές σε ακριβά καταστήματα, γρήγορα αυτοκίνητα, εμπόριο ουσιών, χασίς, χάπια ecstasy και speed, κλεμμένα χοντρά πορτοφόλια, εμπρησμοί γραφείων πολιτικών και εισαγγελέων,  συναντήσεις με πλούσιους τύπους σε ακριβά δωμάτια ξενοδοχείων στο κέντρο της πόλης.

Το κέντρο της πόλης γίνεται μια είσοδος για τον υπόγειο κόσμο. Ένας φανταστικός και επικίνδυνος χώρος, εκεί που ελλοχεύει κάθε είδους «εκφυλισμού», πρόκλησης και αποκλίνουσας συμπεριφοράς. Εκεί ζουν πλάσματα της πόλης που δεν έχουν σταθερή θέση ανάμεσα στις κοινωνικές τάξεις, ζουν σε τρύπες και σχισμές της κανονικότητας, κρυφές επιλογές που οδηγούν σε διαφορετικές κοινωνικές βαθμίδες, διάδρομοι κάτω από την ορατή δομή της κοινωνίας.

«… και όταν βασανίζεται από σκέψεις για την ίδια του την ασημαντότητα, ο υπόγειος άνθρωπος μισεί ακόμα περισσότερο- περισσότερο και από τον ίδιο τον μισητό εαυτό του- τον κόσμο πάνω στην επιφάνεια της γης.» Irving Howe

Περισσότερο από τον ίδιο της τον εαυτό μισεί όλα όσα δεν της επιτρέπουν να αναπνεύσει.

Ο κόσμος της νύχτας είναι εκεί που αποτίθενται όλα όσα απορρίπτει η αστική τάξη πραγμάτων. Όλες οι αποκρουστικές πράξεις μιας συσκοτισμένης αλήθειας / αυτό που είναι σκοτεινό και επικίνδυνο / άνθρωποι αναζητούν έξοδο από την καθημερινή απογοήτευση βρίσκοντας τους εαυτούς τους δέσμιους σε άλλες απογοητεύσεις / φωτορυθμικά που σου χτυπάνε τα μάτια / μισόλογα και κρυφά νεύματα / εκκωφαντική μουσική / αποκρουστικές πράξεις / πράξεις παράνομες / επικίνδυνες / «έκφυλες» / πράξεις με ρίσκο / εικόνες της παρακμής του παρόντα κόσμου και της άρνησης της κυρίαρχης πραγματικότητας / εικόνες από την βίαιη και επίπονη γέννα του ανθρώπινου μέλλοντος.

«Η νύχτα είναι διαφορετική, το αντίθετο της ημέρας, που το χαρακτηρίζουν το σκοτάδι και ο κίνδυνος αλλά οι ελευθερίες της αντισταθμίζουν τους φόβους της. Η νύχτα μας επιτρέπει να δραπετεύσουμε από τους εξαναγκασμούς της ημέρας, τη μονοτονία της καθημερινότητας που περιορίζει την ανθρωπότητα σε συγκεκριμένα καθήκοντα, υποχρεώσεις και εργασίες.   Οι κουλτούρες της νύχτας δεν ενοποιούνται σε οποιαδήποτε κατηγορική ιστορία ομοιοτήτων. Αντίθετα παρουσιάζονται εδώ ως στιγμές αποκλεισμένες από τις ιστορίες της ημέρας, ως αντίστιξη μέσα στον χρόνο, στον χώρο και στον τόπο, ως αντίθεση σε όλα όσα διέπονται και ρυθμίζονται από την συλλογιστική και τις δοσοληψίες της οικονομικής λογικής και τις δομές της πολιτικής εξουσίας. Μπορούμε να θεωρήσουμε ότι η νύχτα κατεβάζει την αυλαία σε αυτούς τους τομείς κυριαρχίας, εισάγοντας θεατρικούς χώρους αμφιβολίας και παράβασης που ενδέχεται να οδηγήσουν σε αναπαραστάσεις απελευθέρωσης. Η νύχτα είναι όμως επίσης μια σκηνή όπου βρήκαν στέγη η αποξένωση και η περιθωριακότητα, στέγη ανακούφισης και φυγής ή κατά περίσταση θερμοκήπιο εξέγερσης, παραδείγματα και εμπειρίες που υφαίνουν ένα πολύπλοκο πέπλο αντισυμβατικότητας, μοναξιάς, συλλογικότητας, επιθυμίας, υπερβολής, τρόμου και ελευθερίας.»  Κουλτούρες της Νύχτας, Bryan D. Palmer

Στέκεται κοντά της, φωνάζει στο αυτί της για μια φάση που παίχτηκε χθες βράδυ, παίζει δυνατά μουσική, δεν ακούς τι λένε… Είναι αργά μέσα στην νύχτα…

Άγνοια κινδύνου / θράσος / αγνόηση κινδύνου

«Θα μείνω εδώ! Θα μείνω καρφωμένη στο έδαφος μέχρι να μην μπορεί κανένας να με ξεκολλήσει από εδώ!»

Η ανάγκη να κάνεις δικό σου κάτι που δεν θα σου ανήκει ποτέ. Η πόλη, ο καθρέφτης όλων των εμπειριών και όλων των ανεκπλήρωτων ονείρων, ένα πεδίο ανταγωνισμού ανάμεσα σε διάφορες απάνθρωπες ανθρώπινες πράξεις.

Λογοτεχνία Μπήτνικ / Κινηματογράφος Νουάρ / Πορνογραφία /  Ναρκομανία / Ο ήχος της ατέρμονης μητροπολιτικής πίεσης / Υπόγειος Κόσμος /  Ήρωες χωρίς ηρωικές πράξεις.

Η ιστορία μιας αόρατης γενιάς, επιβεβλημένης, καταναγκαστικής περιθωριοποίησης που εκδηλώνει στιγμιαίες εικόνες θλιβερών συνθηκών, οι οποίες εναλλάσσονται με την ευτυχία και την ελπίδα που θα μπορούσε να φέρει στην ζωή μια ξέφρενη νύχτα. Πορνεία, εμπόριο ναρκωτικών, παραβατικότητα και τρομοκρατία, φτώχεια, αλαζονεία και ντροπή συνυπάρχουν με αυτάρεσκη, υπερήφανη ευελιξία σε μια σκοτεινή και επικίνδυνη κοινότητα φίλων, συντρόφων, εραστών και αδελφών. Η ικανότητα τους να μοιράζονται αισθήματα, απολαύσεις και σώματα με τρόπους που είναι γνήσια δικοί τους, μαρτυρά την δύναμη και το πάθος, όπως και την εύλογη απόγνωση και την θλιβερή ένδεια της ζωής των νέων σήμερα, άνθρωποι που ζουν μόνιμα παγιδευμένοι ανάμεσα στην επαγγελία του εαυτού και του σεξ, τις αναγκαιότητες της οικονομίας και τους εκβιασμούς της αγοράς εργασίας, τα εικονικά πρότυπα του εμπορεύματος και τον πηγαίο εξεγερσιακό αυθορμητισμό μια ενστικτώδους εναντίωσης. Χωρίς συγκεκριμένο στόχο και σχέδιο, ισορροπούν διαρκώς σε τρομακτικές κοινωνικές αντιφάσεις.

Οι νέοι άνθρωποι σήμερα στην Ευρώπη κατοικούν ένα αδιέξοδο που μετατρέπει τον δημόσιο χώρο σε μια πολεμική ζώνη επιβίωσης την οποία νέμονται διεφθαρμένοι πολιτικοί, αδίστακτοι εργοδότες, κυνικοί εγκληματίες και ιδιοτελή παράσιτα, ενώ κάθε κίνηση και κάθε επιθυμία υπόκειται στην αμείωτη παρακολούθηση από ένστολους διεφθαρμένους αστυνομικούς, από τα τμήματα ηθών, δίωξης ναρκωτικών και προστασίας του πολιτεύματος, κρατικές αρχές και σταυροφόρους φανατικούς νεοναζί παρακρατικούς.

Καθώς το σκοτάδι απλώνεται πάνω από την Ευρώπη, καθώς ο νέος ολοκληρωτισμός, η οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση, ο φασισμός και η απολυταρχική διαχείριση απλώνουν παντού το σκοτάδι μιας ζωής που εχθρεύεται την ζωή, η νύχτα είναι μια απαγορευμένη χώρα, εκεί όπου κρύβεται μια αόρατη γενιά την οποία για να την πλησιάσουμε, να την κατανοήσουμε ή ακόμα και απλά να ψηλαφίσουμε τις παράξενες κρυφές ιστορίες της πρέπει να ακολουθήσουμε τις δικές της σκοτεινές διαδρομές. Αυτές είναι διαδρομές που δεν έχουν συνήθως αίσιο τέλος. Πολλοί άνθρωποι αποπειράθηκαν να ξεφύγουν από την καθημερινή αλλοτρίωση δραπετεύοντας στην νύχτα και έχασαν τελικά τον εαυτό τους παγιδευμένοι σε άλλους, άγνωστους, σκοτεινούς δαιδάλους.

Η Πέππυ, η Μαίρη, ένας νεανικός υπόκοσμος όπου δίκτυα μίσους και εκμετάλλευσης τυλίγονται γύρω από αυτές τις νυχτερινές παραβάτισσες όλων των νομικών και σεξουαλικών απαγορεύσεων. Αυτές πρέπει να βρουν τρόπους για να ξεπεράσουν τα μπλεξίματα τους και να ζήσουν με αυτά.

Μια περιγραφή της φρίκης και των θριάμβων παράβασης και καταστροφής όλων των απαγορεύσεων:

«Υπήρχαν εποχές που περικυκλωμένοι από αυτούς που μας έδερναν, έλεγα πως δεν θα ζήσω αρκετά ώστε να εξηγήσω την ζωή μου. Υπήρχαν στιγμές που φοβόμουν πως δεν θα με άφηναν να ζήσω αρκετά ώστε να τελειώσω αυτό το έργο. Όμως έζησα. Σημείωσε Ιστορία:  ΔΕΝ ΗΜΟΥΝ ΜΟΝΗ ΜΟΥ!» –Stone Butch Blues, Leslie Feinberg

Υπάρχουν άνθρωποι που εξεγείρονται ενάντια στους κυρίαρχους αυτού του κόσμου από ιδεολογική και ταξική θέση, άνθρωποι με κατασταλαγμένες ιδέες και πολιτική συνείδηση. Υπάρχουν άλλοι που επαναστατούν από ανάγκη, άνθρωποι που θα κάνουν τις πιο αποτρόπαιες πράξεις στο όνομα μιας επανάστασης χωρίς να γνωρίζουν τους στόχους της, μόνο και μόνο για να χορτάσουν την πείνα τους και να ηρεμήσουν την δίψα τους για ελπίδα και αυταπάτες. Υπάρχουν όμως και άνθρωποι που εξεγείρονται από ένστικτο. Αυτοί δεν περιμένουν εξηγήσεις από κανέναν και δεν τους αρέσει να απολογούνται για τις πράξεις τους, ούτε να εξηγούν τα κίνητρα τους.

Εκείνη είπε:

«Αργότερα θα σκεφτόμουν όλη την χώρα σαν μια τεράστια πόλη της Νύχτας που απλώνεται φανταχτερή σαν γιγαντιαία πολύχρωμη οθόνη υπολογιστή που παίζει σκληρό θορυβικό rock και electro techno. Η πόλη την Νύχτα συγχωνεύει το σκοτεινό παράπονο της σε ένα χαρακτηριστικό σχήμα μοναξιάς, απαθή βλέμματα και φρενιασμένες σκιές, κινηματογραφικές αναμνήσεις από υπνωτιστικές πρωινές ώρες, οργισμένες νύχτες καταστροφών, κλοπών και μαζικών εμπρησμών πολυτελών καταστημάτων, φανταχτερά club, προαύλια νοσοκομείων και κρατητήρια, σειρήνες περιπολικών και αιχμηρά αντικείμενα, κακοστριμμένα τσιγάρα χασίς, κρυφές μυτιές κοκαΐνης και αλουμινόχαρτα ηρωίνης κρυμμένα μέσα στα εσώρουχα  ιδρωμένων κοριτσιών που αρμενίζουν στον νυχτερινό ουρανό, σαν κλόουν που πετούν, γυάλινες χάντρες και χάπια ecstasy και χαρτοπόλεμος από κάλπικα χαρτονομίσματα, αγχωμένο sex της μιας βραδιάς, βρώμικα δωμάτια και καπνός από τσιγάρα παντού … και τελικά θυμάμαι,… θυμάμαι και εσένα, θυμάμαι ζωές βιωμένες στα τεράστια, απόμακρα σκοτάδια αυτής της πόλης την Νύχτα… Θα επιλέξω εγώ τι θα θυμάμαι … Αυτό είναι ένα τραγούδι για τους φίλους που χάθηκαν»

ΤΑΣΟΣ ΣΑΓΡΗΣ

Η παράσταση ΝΥΧΤΑ! βασισμένη στο βραβευμένο έργο Yard Gal της Rebecca Prichard σε σκηνοθεσία Τάσου Σαγρή παίζεται για δεύτερη χρονιά στην ΑΘΗΝΑ (Θέατρο Αλφα.Ιδέα- γωνία Στουρνάρη και Πατησίων) 8 παραστάσεις κάθε ΣΑΒΒΑΤΟ στις 23.00 από τις 25 Νοεμβρίου 2017 ως τις 13 Ιανουαρίου 2018. Επίσης στην ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ (Θέατρο Αυλαία 2-3 και 9-10 Μαρτίου 2018) και ΛΕΥΚΩΣΙΑ (Θέατρο Σατιρικό 11-12-13 και 18-19-20 Μαΐου 2018)

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ : http://theinstitute.info

The post ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ- Σημειώσεις για την NYXTA! (Yard Gal) της R. Prichard- Τάσος Σαγρής appeared first on Void Network.

The post “Ω! Απόκρυφον!” Σίσσυ Δουτσίου | Ποιητική Συλλογή | κυκλοφορεί τον Ιούνιο 2015 από τις εκδόσεις ΚΕΝΟΤΗΤΑ appeared first on Void Network.

+ To Iνστιτούτο [Πειραματικών Τεχνών]
http://theinstituteinfo.blogspot.com

παρουσιάζει

“ΨΥΧΩΣΗ!”
[4.48 Psychosis]
της SARAH KANE
Σκηνοθεσία: ΤΑΣΟΣ ΣΑΓΡΗΣ

παίζoυν: ΣΙΣΣΥ ΔΟΥΤΣΙΟΥ
Δ. Σακελλαρίου, M.Ρ. Παναγάκη,
 Η. Γκοτζαρίδη, Α. Σπανίδου

Μουσική: ΒΙΟΜΑSS
+Lana Del Rey, The Cure, Joy Division

Video Art: Aλκιστη Καφετζή, Void Optical Art Laboratory
Σκηνικά: Κenny Mac Lellan
Φωτισμοί: Γιώργος Παπανδρικόπουλος

Διάρκεια: 80′

Έναρξη παραστάσεων:
Πέπτη 2 OKTΩΒΡΙΟΥ 2014
Παρασκευή 3 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2014
Σάββατο 4 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2014

 48 ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
Κάθε Πέμπτη, Παρασκευή & Σάββατο
από 4/10/2014 έως 23/1/2015/ 2013

Γενική Είσοδος: 10e
Δωρεάν Είσοδος με κάρτα ανεργίας,
θεατρική ατέλεια και ανω των 65 ετών

ώρα: 21.30 
Θέατρο ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ
Παραμυθίας 27 & Πλαταιών 
ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ, ΑΘΗΝΑ
κρατήσεις θέσεων: 2103457904
http://theatroparamithias.blogspot.com

Με την υποστήριξη:
ΚΕΝΟ ΔΙΚΤΥΟ 
http://voidnetwork.blogspot.com



ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΣΗΜΑ ΚΙΝΔΥΝΟΥ:  Πρώτα κατέρρευσαν οι ελπίδες, μετά χάθηκε η κοινότητα, στο τέλος κατέρρευσαν  οι άνθρωποι. Μια πολύ νεαρή κοπέλα κάθε βράδυ αργά μέσα στην νύχτα νιώθει την αβάσταχτή ανάγκη να αυτοκτονήσει.  Εκατομμύρια άνθρωποι αυτή την στιγμή βρίσκονται αποκλεισμένοι στην εμπόλεμη ζώνη που βρίσκεται ανάμεσα στην καθημερινότητα τους και τις αληθινές τους επιθυμίες. Καθώς όλες οι ανθρώπινες ανάγκες και οι επιθυμίες γίνονται εμπορεύσιμες οι άνθρωποι μετατρέπονται σε εμπορεύματα και αριθμητικές μονάδες.  Η λογική των αριθμών παράγει τραγικές ιστορίες καταστροφής, ψυχικές ασθένειες  και εξαθλίωση με την συνεπή λειτουργία μιας μηχανής. Κορίτσια και αγόρια χωρίς μέλλον, πιάστηκαν στον ιστό μιας συγκεκριμένης λογικής που υφάνθηκε γύρω τους σαν θανάσιμη παγίδα. Τίποτα δεν κατάφερε να τους σώσει από αυτή την αβάσταχτη αγωνία και την απογοήτευση που νιώθουν να ριζώνει στις καρδιές τους. Η ζωή μας πέρασε γρήγορα και δεν προλάβαμε να ζήσουμε τίποτα! Σε αυτό τον απάνθρωπο ανθρώπινο κόσμο κάποιοι ζουν, κάποιοι επιβιώνουν και κάποιοι χάνονται. Αυτό είναι ένα σήμα κινδύνου από αυτούς που χάθηκαν.    

Λίγα λόγια για το έργο:

Η παράσταση «Ψύχωση» είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ. Μια νεαρή κοπέλα, αποκλεισμένη από την ζωή στο  διαμέρισμα της πολεμάει με τις τραυματικές αναμνήσεις και τις ανεκπλήρωτες επιθυμίες της. Εκτός από τον κοινωνικό περίγυρο, εδώ μοιάζει να είναι ένοχο για την κατάσταση του και το ίδιο το άτομο, που παραδόθηκε στις αυταπάτες, τις ανέφικτες επιδιώξεις και τις επιταγές ενός κόσμου που στήθηκε γύρω του σαν παγίδα.
Ο αγώνας δραπέτευσης από την υπαρξιακή κατάρρευση και την εμπόλεμη ζώνη στην οποία μετατράπηκε η καθημερινότητα, ο αγώνας υπεράσπισης της αγάπης και της ύστατης ανθρώπινης αξιοπρέπειας, η ανέλπιδη κραυγή ενάντια σε όλα όσα μας έκλεισαν σε ένα φαύλο κύκλο χωρίς έξοδο διαφυγής είναι τα θέματα που κρύβονται στον πυρήνα αυτής της παράστασης.

Η σκοτεινή ποιητική ματιά του Τάσου Σαγρή για την ζωή στις σύγχρονες μητροπόλεις συναντιέται με τον ήχο της ατέρμονης ψυχικής πίεσης του Biomass, τις αποσπασματικές αναμνήσεις από ηχοτοπία των Joy Division, των Cure και την μελαγχολία της Lana Del Rey, τα φρενήρη video art παραληρήματα της Άλκιστης Καφετζή και του Εργαστηρίου Οπτικών Τεχνών του Κενού Δικτύου, τους εξπρεσιονιστικούς φωτισμούς του Γιώργου Παπανδρικόπουλου και την ιστοριογραφική ατμόσφαιρα του Σκωτσέζου συνεργάτη του σκηνοθέτη της ταινίας Trainspotting Dany Boyle, σκηνογράφο Κenny Mac Lellan

Το 2011 “ΟΙ ΔΟΥΛΕΣ” του Ζαν Ζενέ ούρλιαξαν “Να Μην Ζήσουμε σαν Δούλοι” και το πάθος τους για ζωή έγινε μια απελπισμένη κραυγή στις ψυχές των ανθρώπων σε όλη την χώρα, το 2012 με το έργο “ΠΕΘΑΙΝΩ ΣΑΝ ΧΩΡΑ” του Δ.Δημητριάδη έγινε μια λεπτομερής καταγραφή της κατάρρευσης μιας ολόκληρης κοινωνίας.

Το 2013-2015 με την παράσταση”ΨΥΧΩΣΗ!” (4.48 Psychosis) της Sarah Kane το +Ινστιτούτο [Πειραματικών Τεχνών] ανατέμνει το υπαρξιακό αδιέξοδο, την αυτοκαταστροφική οργή και την βία των νέων ανθρώπων σήμερα, εκπέμπει ένα ύστατο σήμα κινδύνου.


Με αυτό τον τρόπο το Ινστιτούτο [Πειραματικών Τεχνών] και οι συντελεστές των παραστάσεων «Οι Δούλες», Ζαν Ζενέ (Νοσότρος 2010) και «Πεθαίνω Σαν Χώρα», Δημήτρης Δημηρτριάδης (Τριανόν 2011) ολοκληρώνουν μια λεπτομερή μελέτη της κρίσης, μια τολμηρή καταβύθιση στην κοινωνική, πολιτική και υπαρξιακή άβυσσο της εποχής μας.     

The post “ΨΥΧΩΣΗ!” στο θέατρο ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ κάθε Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο // Theatre: “4.48 PSYCHOSIS” by SARAH KANE a contemporary drama by +the Institute [for Experimental Arts] supported by Void Network / Athens Greece appeared first on Void Network.

ΠΟΙΗΣΗ και ΕΞΕΓΕΡΣΗ

ΟΜΙΛΙΑ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ
Έναρξη 20.00

SPECIAL GUESTS COLLECTIVE PERFOMANCE
by Young Swedish Poets
Kristina Leganger Iversen, Felicia Stenroth, Morten Langeland, Louise Harboe, Martin W. Bengtsson, Pernilla Berglund, Skjalg Wie Skare, Ylva Wærenskjold, Gita Thomassen, Rossana Espinosa, Siw-Anita, Kirketeig, Liv Sejrbo Lidegaard  

SOUNDSCAPES by 
Venus Melena, Junior X, Crystal Zero

VISUAL ART by Void Optical Art Laboratory

Διοργάνωση:
ΚΕΝΟ ΔΙΚΤΥΟ
[Θεωρία, Ουτοπία, Συναίσθηση, Εφήμερες Τέχνες]
http://voidnetwork.gr

Mε την υποστήριξη : 

+Ινστιτούτο [ Πειραματικών Τεχνών]
http://theinstituteinfo.blogspot.com/
Επιθεώρηση Ποιητικής Τέχνης Ποιείν
http://www.poiein.gr/
Εκδόσεις/Περιοδικό/Ραδιόφωνο Βακχικόν
http://www.vakxikon.gr/
Περιοδικό Μανδραγόρας
http://mandragorasmagazine.wordpress.com/
 Εκδόσεις Φαρφουλάς
http://farfoulas.blogspot.gr/
Υπερρεαλιστική Ομάδα Αθήνας
http://surrealismgr.blogspot.gr/
Περιοδικό Ένεκεν
http://enekenperiodiko.blogspot.gr/
Εκδόσεις Τυφλόμυγα
http://tiflomiga.blogspot.gr/

The post Κενό Δίκτυο: ΠΟΙΗΣΗ & ΕΞΕΓΕΡΣΗ Μultimedia Δράση Ποίησης Τρίτη 15.4 Θέατρο ΕΜΠΡΟΣ // POETRY AND REVOLT MultiMedia Poetry Action at Occupied Theatre Embros Athens Greece appeared first on Void Network.

4th World War – taken from a speech by Marcos calling the war against globalization the 4th World War – is a brief documentary of radical resistance to global capitalism
“4^th World War” is the war of capitalism against the communities, the war of money against the people. Despite the titanic struggles of dispossessed peoples around the world, the wealth of nations continues to reside in fewer and fewer hands. The economies of poor countries collapse under vicious IMF neo-liberal policies, and capitalism’s global elites thrive ever and ever upward. Meanwhile, people keep struggling… From the front-lines of conflicts in Mexico, Argentina, South Africa, Palestine, Korea, from Seattle to Genova, from New York, to Afghanistan, and Iraq this is the story of men and women around the world who resist this war.

“Lucky People Center International” takes us on a journey around the world, navigating us on people’s inner life. The use of music, rhythm and the pulsating form of the film provide a fresh approach to documentary filming and explore the ways of liberation that start from deep within the human spirit. The film team spent two years travelling the world looking for people and ways of living reflecting the world at the beginnings of 21^st century. The people we meet open different doors to common understandings, and embody different emancipatory tendencies in a world characterized by exploitation and suffering. Buddhists from Tibet, Shadus from India, Voodoo priests from Africa, Indigenous Tribesmen and Modern  Explorers of Metropolis melt together creating a global map of freedom and psychic adventure. Dreams, happiness, a sense of quest, critical thinking and expression of feelings and ideas are seen to be matters of concern for all life on earth. Through this film we encounter many different ways from all around the planet that people use to change their inner life, their way of thinking and transform their societies…

The post Total Freedom World Tour 2013 | 3 days International Experimental Art Festival / WE SHOULD NOT LIVE LIKE SLAVES!/ India Calcutta appeared first on Void Network.

To +Iνστιτούτο [Πειραματικών Τεχνών]
http://theinstituteinfo.blogspot.com
 

παρουσιάζει την παράσταση

 

“ΠΕΘΑΙΝΩ ΣΑN ΧΩΡΑ” 

του Δ. Δημητριάδη 

…το παρελθόν, το παρόν
και το μέλλον μιας 
κοινωνίας που καταρρέει…

σκηνοθεσία / κείμενο: Τάσος Σαγρής

παίζουν: Σίσσυ Δουτσίου, Σοφία Σταυρακάκη,

Άλκηστις Πολυχρόνη, Δανάη Νικολαΐδη 

Μulti Μedia: Void Optical Art Laboratory 

Venus Melena | A.Καφετζη | Μ. Γκουνελας

Ηχητικά Περιβάλλοντα: Γ.Κουβαράς 

Μουσική: Mogwai, Slowdive,   
God Speed You Black Emperor,

Sigur Ross 

 

ΜΑΡΤΙΟΣ 2012

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: 

ΠΕΜΠΤΗ 22 ΜΑΡΤΙΟΥ 2012

9 ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ:

ΚΑΘΕ

ΠΕΜΠΤΗ | ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ | ΣΑΒΒΑΤΟ

ΠΕΜ. 22 / 03 / 12
ΕΩΣ ΣΑΒ. 07 / 04 / 12

ώρα έναρξης 21.00

4 παραστασεις ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
από Πεμ. 10 / 5 έως Κυρ. 13 / 5
Θέατρο ΟΡΑ
Aντ. Καμάρα 3 & Τσιμισκή 139
ΕΙΣΟΔΟΣ: 15e / 10e / 5e 


+ 3 ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΙΩΑΝΝΙΝΑ
από Παρ. 18/5 έως Κυρ. 20/5
Θέατρο ΠΟΛΥΘΕΑΜΑ 
ΕΙΣΟΔΟΣ: 10e

ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ :

+ 4 ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ παραστάσεις ΑΘΗΝΑ
Θερινό Σινεθέατρο ΤΡΙΑΝΟΝ
KYΡ. 24 / ΔΕΥΤ. 25 / 
ΤΡ. 26 / ΤΕΤ. 27 ΙΟΥΝΙΟΥ 2012
έναρξη 21.30


ΕΙΣΟΔΟΣ: 10e / 8e φοιτητικό / δωρεάν με κάρτα ανεργίας 

cineθέατρο

ΤΡΙΑΝΟΝ

Κοδριγκτώνος 21 & Πατησίων 101

Πλ. Βικτωρίας / Αθήνα

κρατήσεις θέσεων: 210 8215469

με την υποστήριξη από το

ΚΕΝΟ ΔΙΚΤΥΟ:

http://voidnetwork.blogspot.com

περισσότερες πληροφορίες:

http://theinstituteinfo.blogspot.com

επαφή: theinstitutecontact@gmail.com

 

Το θεατρικό έργο «ΠΕΘΑΙΝΩ ΣΑΝ ΧΩΡΑ» του Δημήτρη Δημητριάδη από το +Ινστιτούτο [Πειραματικών Τεχνών] σε σκηνοθεσία Τάσου Σαγρή, είναι μια προσεχτική και ενδελεχής καταγραφή της ολικής κατάρρευσης μιας κοινωνίας. Μετά από «χίλια χρόνια» συνεχούς ανισότητας, εκμετάλλευσης, οικονομικής κρίσης και πολέμου που διακόπτονται από σύντομα χρονικά διαλείμματα ψεύτικης αφθονίας και επίπλαστης ειρήνης, το νόημα της ανθρώπινης συνύπαρξης και της κοινωνικής ζωής καταρρέει για πάντα. Η σύγκρουση ανάμεσα στις κυρίαρχες δυνάμεις της συντήρησης και τις απέλπιδες προσπάθειες ανανέωσης της κοινωνίας φτάνει στην οριακή της έξαρση. Τότε πλέον, οι γυναίκες χάνουν την ικανότητα τους να γεννούν παιδιά, η ζωή χάνει την δύναμη της να αναπαραχθεί. Αυτό έχει σαν άμεσο αποτέλεσμα να μεταλλαχθεί ο κοινωνικός ιστός σε τέτοιο βαθμό ώστε η «Χώρα» καταρρέει με ένα κύμα καταστροφών και μαζικών δολοφονιών που συνταράσσουν τα θεμέλια της Ιστορίας. Κάθε θεσμός καταστρέφεται από τους κατοίκους της χώρας, όλα ξαφνικά γίνονται άγνωστα και απειλητικά, η ζωή γίνεται μια παγίδα θανάτου. Κάποια χρόνια μετά, και όταν πλέον όλα έχουν αλλάξει και δεν έχει μείνει τίποτα από την ζωή όπως την γνωρίζαμε, τέσσερις ηρωίδες διαφορετικής ηλικίας (το παρόν, το παρελθόν και το μέλλον) μας περιγράφουν την ιστορία του τέλους μιας κοινωνίας, το τέλος μιας «Χώρας», την τρομακτική κατάληξη μιας εποχής που ίσως είναι η εποχή μας… 

“(…) Όποιος δεν έχει δει ανθρώπους να πεθαίνουν σφυροκοπημένοι από αόρατο χέρι στους δρόμους δεν μπορεί να καταλάβει τι σημαίνει και τι είναιο θάνατος μιας χώρας.
Μα και να αντικρίζεις το σύσσωμο θάνατο μιας κοινωνίας ισοδυναμεί με το να εξαντλείς ολόκληρη την ζωή. Τη ζωή της μέρας όμως… Όλες αυτές τις θυσίες και τα έργα και το χρυσό φως της μέρας. Γιατί πίσω από το φως της μέρας κρύβεται η ζωή της νύχτας… Οι σκοτεινές επιθυμίες και τα παράνομα σχέδια, οι πράξεις ενάντια στο καθεστώς και σ’ όλα όσα θεωρούνται δεδομένα, η καταστροφική δύναμη της διασάλευσης των κοινωνικών πλαισίων, οι κραυγές της μανίας και της τρέλας… Κανένας δεν μπορεί να καταλάβει το τέλος μιας κοινωνίας αν δεν καταλάβει πρώτα την Ιστορία της νύχτας της… Η Χώρα, εκτός από τα εχθρικά στρατεύματα και τα αντικρουόμενα οικονομικά συμφέροντα είναι περικυκλωμένη και από το άυλο αλλά ανθεκτικό πλέγμα των φρικιαστικών διαταραχών των κατοίκων της. Τώρα πια, όλοι αυτοί έχουν δει με τα ίδια τους τα μάτια το σάπιο μεδούλι μες στα κόκκαλα της γης τους. Το μεδούλι της Χώρας σάπισε….Μισώ αυτή την Χώρα…. Μου έφαγε τα σπλάχνα. Εγώ δεν θέλω να είμαι μια Χώρα. Δεν είμαι πια άνθρωπος. Ούτε και εσύ πια είσαι άνθρωπος.
Μας τα πήρε όλα αυτή…Τι θα μείνει όμως από αυτήν όταν πια δεν θα έχει μείνει τίποτα από εμάς; Το σώμα μου έχει πάρει τις διαστάσεις της. Έχω μέσα μου την μοίρα της. Πεθαίνω Σαν Χώρα…” 

Το Ινστιτούτο Πειραματικών Τεχνών (Τhe Institute for Experimental Arts) είναι μια πλατφόρμα δημιουργικής έκφρασης και έρευνας στα πεδία του θεάτρου,της εικαστικής performance, των multi media εγκαταστάσεων, της ποιητικής επιτέλεσης και της θεωρίας της Τέχνης. Το Ινστιτούτο όντας μια ανοιχτή συνάντηση ποιητών-συγγραφέων, σκηνοθετών, ηθοποιών, τεχνικών/συντελεστών, performance artists, φωτογράφων, εικαστικών του video art και αναλυτών της σύγχρονης Τέχνης, των media και της επικοινωνίας σκοπό έχει την κατασκευή καταστάσεων, την κατάθεση ερμηνευτικού και εκπαιδευτικού έργου, την καλλιέργεια της ριζοσπαστικής θεωρίας / καλλιτεχνικής πράξης και την επικοινωνία με ένα ευρύτερο κοινωνικό σώμα που θα υπερβαίνει τα στεγανά και τους περιορισμούς της εμπορευματικής και καθεστωτικής κυρίαρχης κουλτούρας. 
To Ινστιτούτο Πειραματικών Τεχνών εμφανίστηκε στην Αθήνα το 2011 με την παράσταση “Οι Δούλες” του Ζαν Ζενέ

περισσότερες πληροφορίες:
http://theinstituteinfo.blogspot.com/
επαφή: theinstitutecontact@gmail.com

 

Διαβάστε επίσης ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ:

Ο σκηνοθέτης Τάσος Σαγρής μιλά για τη νέα παράσταση του Ινστιτούτου Πειραματικών Τεχνών, που είναι βασισμένη στο εμβληματικό μυθιστόρημα του Δημήτρη Δημητριάδη.

http://www.lifo.gr/team/pathologika/29523

The +Institute

[for Experimental Arts]

http://theinstituteinfo.blogspot.com

presents the drama play

” DYING AS COUNTRY “

written by Dimitris Dimitriadis

directed by Tasos Sagris

…the past, the present and the future
of a collapsing society …


starring: Sissy Doutsiou, Sofia Stavrakaki,

Alkistis Polychroni, Danai Nikolaidi

multi media by Void Optical Art Laboratory
Venus Melena | A.Kafetzis | M.Gounelas
sound environments: G. Kouvaras

musical fragments from Mogwai, 
God Speed You Black Emperor,

Sigur Ross, Slowdive and more

 

MARCH 2012

 

PREMIERRE: 

THURSDAY 22 MARCH 2012
Every Thursday | Friday | Saturday
from 
Thur. 22 / 03 / 12 
until Sat. 07 / 04 / 12 

entrance 10e / students 8e
+ free entrance for people
with unemplοyment card


supported by
VOID NETWORK
http://voidnetwork.blogspot.com

cinetheatre TRIANON

21, Kordigtonos st. &101, Patision st. 

VICTORIA metro station
ATHENS GREECE

 

 

more info:

http://theinstituteinfo.blogspot.com

contact: theinstitutecontact@gmail.com

The post “ΠΕΘΑΙΝΩ ΣΑN ΧΩΡΑ” του Δ.Δημητριάδη στο cineθέατρο ΤΡΙΑΝΟΝ // “Dying As Country” by D.Dimitriadis / directed by Tasos Sagris for +the Institute [for Experimental Arts] appeared first on Void Network.

The post “ΠΕΘΑΙΝΩ ΣΑN ΧΩΡΑ” του Δ.Δημητριάδη // από Πέμπτη 22 Μαρτίου 2012: μια θεατρική παράσταση από το +Ινστιτούτο [ Πειραματικών Τεχνών ] και το Κενό Δίκτυο >>>>>>>>>> “Ι ΑΜ DYING AS COUNTRY” by D. Dimitriadis / Μarch 2012: a drama play by + Institute [for Experimental Arts] and Void Network appeared first on Void Network.