ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Τα τελευταία χρόνια η συζήτηση σχετικά με τα αστικά κοινά και τις νέες περιφράξεις έχει γίνει ιδιαίτερα δημοφιλής μεταξύ μελετητών του χώρου όπως οι Harvey, Chatterton, Hodkinson, Vasudevan καθώς και κοινωνικών κινημάτων πόλης, ωστόσο έως τώρα λίγες είναι οι προσπάθειες που επιδιώκουν να συνδέσουν τα κοινά με την κρίση.

Στην παρόν άρθρο, ακολουθώντας την προσέγγιση του αυτόνομου μαρξισμού (de Angelis 2013, Federici 2011, Hardt και Negri 2009) ισχυρίζομαι ότι για να κατανοήσουμε την έννοια των κοινών πρέπει να συμπεριλάβουμε ταυτόχρονα τρία στοιχεία: τους κοινούς πόρους, την κοινότητα και τις κοινωνικές σχέσεις. Τα κοινά δεν υπάρχουν καθ’αυτά, αλλά δημιουργούνται μέσω των κοινωνικών σχέσεων που συγκροτούν οι κοινότητες αγώνα. Σε αυτό το θεωρητικό πλαίσιο συνδέω την τριαλεκτική χωρική ανάλυση του Λεφέβρ (1974) : Φυσικός Χώρος – Νοητικός Χώρος – Κοινωνικός Χώρος καθώς και την προσέγγιση του Κωτσάκη (2012) για τον κοινωνικό χώρο ως σύνθεση του Βιοφυσικού Χώρου, του Τρόπου Επικοινωνίας, και του Κοινωνικού Συστήματος με την ανάλυση του αυτόνομου μαρξισμού και προτείνω την έννοια του Κοινού Χώρου.

Με βάση αυτή την οπτική οι κινήσεις του καπιταλισμού μπορούν να ειδωθούν ως η απάντηση στην δύναμη των κοινωνικών σχέσεων που δημιουργούν τον Κοινό Χώρο. Το κεφάλαιο μπορεί να αλλοιώνει (de Angelis 2009) ή να διαφθείρει τα κοινά (Negri και Hardt 2009) και να περιφράσσει τον κοινό χώρο ώστε σύμφωνα με την προσέγγιση του Μαρξ (1867) να διατηρείται η μονιμότητα της λεγόμενης πρωταρχικής συσσώρευσης καθώς και η (ανα)παραγωγή του εμπορεύματος, της αξίας και της υπεραξίας. Ακολουθώντας αυτή την προσέγγιση η κρίση μπορεί να γίνει κατανοητή ως η κρίσιμη στιγμή της κυκλοφορίας του κεφαλαίου έναντι της κυκλοφορίας των κοινωνικών αγώνων για τον έλεγχο των κοινών. Για να αποδείξω αυτή την θέση εξετάζω το παράδειγμα των αστικών κοινών και των νέων περιφράξεων στον φυσικό-νοητικό-κοινωνικό χώρο στην Ελλάδα την εποχή της κρίσης και ισχυρίζομαι ότι τα κοινά βρίσκονται στο επίκεντρο των κοινωνικών και πολιτικών συγκρούσεων.

Λέξεις κλειδιά: κοινά, περιφράξεις, χώρος, κρίση

Ο ΚΟΙΝΟΣ ΧΩΡΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΝΕΕΣ ΧΩΡΙΚΕΣ ΠΕΡΙΦΡΑΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Χαράλαμπος Τσαβδάρογλου

Μεταδιδακτορικός ερευνητής, τμήμα Χωροταξίας και Ανάπτυξης, ΑΠΘ, Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, ΑΠΘ,  tsavdaroglou@arch.auth.gr

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Τα κοινά και οι περιφράξεις αποτελούν δυο αλληλένδετες έννοιες που αντανακλούν τους κοινωνικούς ανταγωνισμούς και υποδηλώνουν την συμμετοχή ή την απαγόρευση των κοινωνιών από τη πρόσβαση και χρήση των μέσων παραγωγής και αναπαραγωγής. H σφαίρα των κοινών αποτελεί το πεδίο μιας διαρκούς παγκόσμιας και τοπικής διαμάχης για τον έλεγχο γύρω από τα λεγόμενα φυσικά κοινά (αέρας, θάλασσες, ποτάμια, δάση), τα δημόσια κοινά (υποδομές, δίκτυα μεταφορών, τηλεπικοινωνίες, εκπαίδευση, υγεία) τα πολιτισμικά κοινά (γλώσσες, επιστήμες, τέχνες), τα γενετικά κοινά (γονίδια), τα ενεργειακά κοινά (ενεργειακοί πόροι), τα πληροφοριακά κοινά (διαδίκτυο), κ.α.. Σε αυτό το αρχιπέλαγος των κοινών αρκετοί μελετητές συμπεριλαμβάνουν και τα αστικά κοινά, τα οποία αφορούνε τους πράσινους χώρους, τα δίκτυα υποδομών, τους αρχαιολογικούς χώρους, γενικότερα τους κοινόχρηστους και κοινωφελείς χώρους. Τέλος, έχει εκφραστεί η άποψη ότι όλο το οικιστικό απόθεμα, οι χρήσεις γης, το αστικό τοπίο και η τοπική ζωτικότητα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως μορφές κοινών (Briassoulis, 2002).

Ακλουθώντας την προσέγγιση του αυτονόμου μαρξισμού (de Angelis 2010, Caffentzis 2010, Federici 2011) θα δείξω ότι το εύρος της σφαίρας των κοινών δεν αποτελεί απλώς τη διεκδίκηση χωρικών ποσοτήτων αλλά καθορίζεται από τα πεδία και τις μορφές κοινωνικής αυτοθέσμισης και από τις απαντήσεις της σχέσης κεφάλαιο ή και άλλων ετερονομιών μέσω των περιφράξεων. Η μέθοδος που ακολουθώ είναι η διαλεκτική και συγκεκριμένα η ανοιχτή και συστηματική διαλεκτική. Πρόκειται για την κριτική διαλεκτική μέθοδο «έκθεσης της εσωτερικής άρθρωσης ενός δεδομένου-συγκεκριμένου συνόλου» (Arthur, 2002), σύμφωνα με την οποία η ιστορία, η τάξη, το φύλο, το έθνος, η κρίση, ο χώρος ή οποιαδήποτε άλλη κατηγορία συμβαίνει και αποκτά σημασία την κάθε συγκεκριμένη στιγμή μέσα από συγκεκριμένες αρθρώσεις-αρνήσεις-αφαιρέσεις των κοινωνικών σχέσεων και ανταγωνισμών.

Στο παρόν άρθρο, αρχικά παρουσιάζω τις διαφορετικές προσεγγίσεις των κοινών. Έπειτα, εξετάζω τις έννοιες των περιφράξεων, της μονιμότητας της πρωταρχικής συσσώρευσης και των αλλοιωμένων κοινών. Στη συνέχεια συνδέω την έννοια του χώρου με την έννοια των κοινών και προτείνω την έννοια του Κοινού Χώρου. Τέλος εξετάζω τον Κοινό Χώρο και την περίφραξή του στην Ελλάδα την εποχή της κρίσης και καταλήγω με ορισμένα συμπεράσματα.

2. ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΙΝΑ

2.1 ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΡΑΞΕΩΝ

Οι προσεγγίσεις που υποστηρίζουν την περίφραξη των κοινών διακρίνονται στη νεοφιλελεύθερη προσέγγιση, στη προσέγγιση της κρατικής ρύθμισης και στη προσέγγιση της συλλογικής δράσης.

Η νεοφιλελεύθερη προσέγγιση έχει ως αναφορά τη λεγόμενη θεωρία της τραγωδίας των κοινών του Hardin (1968), ο οποίος υποστήριξε στα τέλη της δεκαετίας του ‘60 ότι στους κοινούς πόρους αν υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση και έλλειψη δικαιωμάτων ιδιοκτησίας τότε οι χρήστες τους συμπεριφέρονται εγωιστικά σαν «ελεύθεροι καβαλάρηδες» και υπερχρησιμοποιούν τους πόρους μέχρι που τους καταστρέφουν ολοκληρωτικά. Η νεοφιλελεύθερη προσέγγιση υποστηρίζει ότι ο μόνος τρόπος για να προστατευτούν και να αξιοποιηθούν οι κοινοί πόροι είναι να περιφραχθούν και να ιδιωτικοποιηθεί η πρόσβαση σε αυτούς.

Η προσέγγιση της κρατικής ρύθμισης αντιτίθεται στην ιδιωτικοποίηση και υποστηρίζει ότι για την προστασία και αποδοτικότερη εκμετάλλευση των κοινών πόρων ο καλύτερος εγγυητής είναι το κράτος (Carruthers and Stoner, 1981).

Τέλος, η προσέγγιση της συλλογικής δράσης (Ostrom, 1990) αντιτίθεται στην ιδιωτικοποίηση και στον κρατικό έλεγχο και αναζητώντας μια συμβατότητα του καπιταλισμού με τα κοινά, υποστηρίζει ότι κοινότητες παραγωγών μπορούν με συμμετοχικούς συλλογικούς τρόπους να φέρουν αποδοτικά εμπορικά αποτελέσματα.

2.1 ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝ

Οι προσεγγίσεις για τον κομμουνισμό των κοινών διαχωρίζονται από το δίπολο ιδιωτική ή κρατική διαχείριση των κοινών και αναγνωρίζουν στα κοινά χαρακτηριστικά που βασίζονται κυρίως στη δυναμική των κοινωνικών σχέσεων, θεωρώντας περιοριστικό τον ζήτημα των κοινών όταν αντιμετωπίζεται μόνο σε σχέση με τους πόρους. Σύμφωνα με την προσέγγιση των αυτόνομων Μαρξιστών (De Angelis, 2013, Linebaugh, 2008, Caffentzis, 2010) τα κοινά εμπεριέχουν ταυτόχρονα τρία χαρακτηριστικά: τους κοινούς πόρους, τις κοινότητες και τις σχέσεις που δημιουργούν κοινά (commoning).

Με βάση την μαρξική προσέγγιση η περίφραξη των κοινών πρωτοαναφέρεται στην ανάλυση του Κεφαλαίου του Μαρξ και αφορούσε τις διαδικασίες σφετερισμού των κοινοτικών-κοινών γαιών μέσω της λεγόμενης πρωταρχικής συσσώρευσης, κατά την μετάβαση από τη φεουδαρχία στον καπιταλισμό (Μαρξ, 1867). Η διαδικασία αυτή είχε ως στόχο να διαχωριστούν οι χρήστες των κοινών γαιών από τα μέσα παραγωγής και αναπαραγωγής, να μεταναστεύσουν στα ανερχόμενα βιομηχανικά αστικά κέντρα και εκεί να εργαστούν υπό καθεστώς μισθωτής εργασίας.

Τις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα, αρκετοί μελετητές (Caffentzis 2010, Vasudevan et al. 2008, Harvey 2011, 2012, Hodkinson 2012), εξετάζοντας τον τρόπο λειτουργίας του νεοφιλελευθερισμού σε παγκόσμιο επίπεδο, διαπιστώνουν ότι οι περιφράξεις διαρκώς επεκτείνονται και επομένως δεν αποτελούν απλώς ένα προκαπιταλιστικό φαινόμενο. Ως «νέες περιφράξεις» αναγνωρίζονται μεταξύ άλλων η έμφυλη καταπίεση, η βιομετρική, η πληροφοριακή συσσώρευση, η σύγχρονη αρπαγή γης, η συσσώρευση πληθυσμών σε παραγκουπόλεις, τα Προγράμματα Δομικής Αναπροσαρμογής του ΔΝΤ, η μετανάστευση και η συρρίκνωση του μεταπολεμικού κράτους πρόνοιας των δυτικοευρωπαϊκών χωρών.

Ταυτόχρονα με την λειτουργία των περιφράξεων, που είναι απαραίτητες για τη μονιμότητα της πρωταρχικής συσσώρευσης, οι αυτόνομοι Μαρξιστές διαπιστώνουν ότι ο καπιταλισμός έχει ανάγκη τα κοινά τόσο με τη μορφή των μη εμπορευματοποιημένων κοινών πόρων, όσο και με τη μορφή της κοινωνικής συνεργασίας. Οι αυτόνομοι Μαρξιστές αποκαλούν «διεφθαρμένα» (Negri and Hardt, 2009), «αλλοιωμένα» (De Angelis, 2009) ή «φιλοκαπιταλιστικά» κοινά (Caffentzis, 2010) εκείνες τις μορφές κοινών πόρων και εκείνες τις σχέσεις δημιουργίας κοινών, οι οποίες αξιοποιούνται προς όφελος του κεφαλαίου και είναι απαραίτητες για την βιωσιμότητά του.

3. Ο ΚΟΙΝΟΣ ΧΩΡΟΣ

Για την εξέταση των αστικών κοινών απαιτείται η εννοιολόγηση της έννοιας του χώρου. Για τον σκοπό αυτό παρουσιάζω την χωρική ανάλυση του Lefebvre και του Κωτσάκη.

Σύμφωνα με την τριαλεκτική ανάλυση του Lefebvre (1974) o χώρος δεν αποτελεί ένα κενό δοχείο που γεμίζει με πράξεις, σχέσεις και ιδεολογίες αλλά διακρίνεται στον φυσικό, νοητικό και κοινωνικό χώρο, αντίστοιχα στην χωρική πρακτική, στις αναπαραστάσεις του χώρου και στον αναπαραστημένο χώρο και τέλος στον αντιληπτό, νοητικό και βιωμένο χώρο.

Σχήμα 1. Η χωρική τριάδα του Lefebvre (σχέδιο Χ. Τσαβδάρογλου)

Αντίστοιχα ο Κωτσάκης (2012) συλλαμβάνει τον Κοινωνικό Χώρο ως τη σύνδεση του Βιοφυσικού Χώρου (ενέργεια, έκταση, χρόνος) με το Κοινωνικό Σύστημα (κοινωνικές σχέσεις και κοινωνικά υποκείμενα) και τον Τρόπο Επικοινωνίας (κοινωνικές σχέσεις και κοινωνικές δυνάμεις), ο οποίος αλληλεπιδρά μέσω των διαδικασιών πραγμάτωσης, ανάδυσης, αναπαραγωγής και ενεργοποίησης με το Σύστημα Επικοινωνίας (πράξεις και σχέσεις επικοινωνίας). Τέλος ως τόπο ορίζει ο Κωτσάκης (2012) τον βιωμένο κοινωνικό χώρο.

Σχήμα 2. Τόπος και Κοινωνικός Χώρος (Κωτσάκης, 2012:85)

Συνδέοντας την τριαλεκτική ανάλυση του Lefebvre : Φυσικός -Νοητικός -Κοινωνικός Χώρος, και Βιωμένος-Αντιληπτός- Κατανοητός Χώρος, με την ανάλυση του Κωτσάκη : Φυσικός Χώρος-Τρόπος Επικοινωνίας-Κοινωνικό Σύστημα, τα οποία συνιστούν τον Κοινωνικό Χώρο, με την ανάλυση των αυτόνομων μαρξιστών για τα κοινά : Κοινοί Πόροι – Σχέσεις Δημιουργίας Κοινών – Κοινότητες, προτείνω την έννοια του Κοινού Χώρου.

Σχήμα 3. Ο Κοινός Χώρος (σχέδιο Χ. Τσαβδάρογλου)

Ως Κοινό Χώρο προτείνω την διανυσματική αλληλεπίδραση μεταξύ του Βιοφυσικού Χώρου των Κοινών Πόρων με τον Τρόπο Επικοινωνίας και το Χώρο των Κοινοτήτων. Ο βιοφυσικός-αντιληπτός Χώρος των Κοινών Πόρων αποτελεί τη χωρική πρακτική συλλογικού μοιράσματος των πόρων-μέσων (ανα)παραγωγής. Ο Χώρος των Κοινών Πόρων ορίζεται, κατασκευάζεται ή ανακτάται κάθε φορά από τον Τρόπο Επικοινωνίας. Ο Τρόπος Επικοινωνίας συνθέτει τις κοινότητες των κοινωνικών υποκειμένων στον Χώρο των Κοινοτήτων.

Επομένως, το σημείο κλειδί του Χώρου των Κοινών είναι η αλληλεπίδραση και η επικοινωνία μεταξύ των Κοινών Πόρων με τον Τρόπο Επικοινωνίας και τις Κοινότητες. Η διάρρηξη των παραπάνω σχέσεων πραγματοποιείται με τις περιφράξεις. Ανάλογα με το ποια από τις παραπάνω σχέσεις τείνει να περιφραχθεί έχουμε τις:

Περιφράξεις των Κοινών Πόρων. Πρόκειται για τις κλασσικές και νέες περιφράξεις όπως σφετερισμός και εμπορευματοποίηση των κοινών γαιών, της ενέργειας, των φυσικών πόρων, σύγχρονη αρπαγή γης, πληροφοριών, γονιδίων, γνώσης, σωμάτων, βιομετρική. Σε χωρικό επίπεδο ως νέες περιφράξεις μπορούν να αναγνωριστούν οι αναπλάσεις και ο εξευγενισμός των πόλεων, οι πολιτικές ενοικίων και οι πολιτικές αποστέρησης-εκτόπισης. Οι παραπάνω διαδικασίες συνδέονται με τη μονιμότητα της λεγόμενης πρωταρχικής συσσώρευσης ως συστατικό στοιχείο της σχέσης κεφάλαιο, δηλαδή με τον διαρκή διαχωρισμό των ανθρώπων από τα μέσα (ανα)παραγωγής.

Περιφράξεις των Τρόπων Επικοινωνίας. Πρόκειται για τον σφετερισμό της κοινωνικής συνεργασίας προς όφελος του κεφαλαίου ή και άλλων ετερονομιών. Στη διεθνή βιβλιογραφία οι περιφράξεις των τρόπων επικοινωνίας συναντιούνται με τους όρους, διαβρωμένες, αλλοιωμένες, διαφθαρμένες ή φιλοκαπιταλιστικές σχέσεις δημιουργίας των κοινών  (Negri και Hardt 2009, De Angelis 2009, Chatterton 2010, Caffentzis, 2010).

Περιφράξεις των Κοινοτήτων. Πρόκειται για την κοινωνική και πολιτική συγκρότηση των περιφραγμένων κοινοτήτων, στις οποίες μέσω της συμπερίληψης ή του αποκλεισμού έχει λάβει χώρα η περίφραξη των κοινωνικών σχέσεων και των κοινών πόρων. Χωρικά παραδείγματα αποτελούν οι gated communities, τα στρατόπεδα κράτησης μεταναστών, οι φυλακές, τα επιχειρηματικά cluster, τα mall, τα κάθε είδους γκέτο καθώς και η πολεοδομία των τειχών (Vasudevan et al., 2008). 

4. Ο ΚΟΙΝΟΣ ΧΩΡΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΦΡΑΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Με βάση το θεωρητικό πλαίσιο που ανέπτυξα θα δείξω ότι η διαλεκτική των κοινών και περιφράξεων βρίσκεται στο επίκεντρο της πολιτικής και κοινωνικής διαμάχης στην Ελλάδα την εποχή της κρίσης.

Είναι γεγονός ότι η σταδιακή συρρίκνωση του κράτους πρόνοιας και της μεσαίας τάξης είχε ως αποτέλεσμα, ιδιαίτερα μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 και το κίνημα των αγανακτισμένων το 2011, να αναδυθούν πλήθος κινημάτων πόλης, τα οποία επιδιώκουν να απαντήσουν στα ζητήματα της κοινωνικής αναπαραγωγής θέτοντας στο επίκεντρο της δραστηριότητάς τους τον κοινό χώρο. Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα των συνελεύσεων γειτονιάς, τα αυτοδιαχειροζόμενα πάρκα, οι συλλογικές περιαστικές καλλιέργειες, τα κατειλημμένα στεγαστικά εγχειρήματα και τα κοινωνικά κέντρα – ελεύθεροι κοινωνικοί χώροι – καταλήψεις – στέκια, οι δομές αλληλέγγυας οικονομίας και οι δομές κοινωνικής αλληλεγγύης όπως κοινωνικά ιατρεία, κοινωνικά παντοπωλεία, χαριστικά παζάρια, συλλογικές κουζίνες, δίκτυα ανταλλαγής προϊόντων χωρίς μεσάζοντες καθώς και συνεταιριστικές μορφές εργασίας. Ωστόσο είναι σημαντικό να σημειωθεί ο υβριδικός χαρακτήρας των παραπάνω μορφωμάτων καθώς σε αρκετές περιπτώσεις σφετερίζονται από πολιτικές οργανώσεις, έχουν φυλετικό προσανατολισμό π.χ. συσσίτια και αιμοδοσίες της Χρυσής Αυγής μόνο για Έλληνες, θεσμική εποπτεία από δήμους, εκκλησία και ΜΚΟ και δυσδιάκριτα όρια μεταξύ εμπορευματικών και μη-εμπορευματικών σχέσεων (Tsavdaroglou, 2012).

Την ίδια στιγμή η ανάδυση των νέων περιφράξεων και οι διαδικασίες της μονιμότητας της λεγόμενης πρωταρχικής συσσώρευσης λαμβάνουν χώρα τόσο στον βιοφυσικό χώρο όσο και στις κοινωνικές σχέσεις καθώς και στη συγκρότηση των κοινοτήτων.

Πίνακας 1. Χώρος των περιφράξεων (πίνακας Χ. Τσαβδάρογλου)

Συγκεκριμένα η εφαρμογή των πολιτικών περίφραξης μπορεί να ταξινομηθεί στα πεδία του φύλου, της φυλής της τάξης και της κουλτούρας (πίνακας 1). Συνοπτικά ως νέες περιφράξεις μπορούν να αναγνωριστούν οι περικοπές μισθών και συντάξεων, η επισφαλειοποίηση των εργασιακών σχέσεων, οι επιστρατεύσεις απεργών, η ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση δημόσιων υποδομών και υπηρεσιών (μεταφορές, υγεία, εκπαίδευση, κρατικά ακίνητα), η ελαστικοποίηση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, οι αυξήσεις φόρων σε μεταφορές-ενέργεια-ασφάλιση-ιδιοκτησία, η υφαρπαγή γης και ακινήτων (Χατζημιχάλης 2013), η ένταση της έμφυλης καταπίεσης, ο φράχτης στον Έβρο, τα νέα κέντρα κράτησης μεταναστών, η ποινικοποίηση αγωνιζομένων ενάντια στις περιφράξεις των μεταλλείων χρυσού στη Χαλκιδική και οι εκκενώσεις πολιτικών καταλήψεων και κοινωνικών κέντρων.  

Ακλουθώντας την προσέγγιση του ανοιχτού και αυτόνομου μαρξισμού (Federici 2004, De Angelis 2002, Bonefeld 2001, Holloway 2010) ισχυρίζομαι ότι η κρίση και οι διαδικασίες των περιφράξεων αποτελούν την απάντηση του κεφαλαίου στους κοινωνικούς αγώνες μέσω των οποίων οι άνθρωποι κατορθώνουν να επανανενωθούν με τα μέσα παραγωγής και αναπαραγωγής συστήνοντας τον κοινό χώρο. 

5. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Κλείνοντας το ερώτημα που προκύπτει είναι ότι εάν εμείς είμαστε η κρίση (Holloway, 2010) τότε πως μπορούμε να επιβιώσουμε έξω από την λογική του νόμου της αξίας και της εργασιακής διαδικασίας. Μπορούμε να θεωρήσουμε τις αυτοοργανωμένες πρωτοβουλίες και τις δομές κοινωνικής αλληλεγγύης ως μορφές κοινών; Επιπλέον πως τα κοινά μπορούν να προστατευτούν χωρίς να δημιουργούν περίκλειστα συστήματα κοινωνικών σχέσεων στο τρίπτυχο φύλο-φυλή-τάξη;

Συμπερασματικά κρίνω σημαντική την θέση του de Angelis (2007:239) ότι «το κεφάλαιο δημιουργείται μέσω των περιφράξεων ενώ τα υποκείμενα στο αγώνα διαμορφώνονται μέσω των κοινών. Ως εκ τούτου η “επανάσταση” δεν είναι αγώνας για τα κοινά αλλά μέσω των κοινών, όχι για αξιοπρέπεια, αλλά μέσω της αξιοπρέπειας». Η διάκριση μεταξύ του αγώνα για τα κοινά και του αγώνα μέσω των κοινών είναι κρίσιμη για την έκβαση των κοινωνικών αγώνων. Επομένως ισχυρίζομαι ότι τα υποκείμενα που δημιουργούν τον κοινό χώρο ως σύνθεση του βιοφυσικού χώρου, του τρόπου επικοινωνίας και των κοινοτήτων οφείλουν διαρκώς να αγωνίζονται ενάντια στις σχέσεις της πατριαρχίας, του εθνικισμού και του κεφαλαίου, οι όποιες επιδιώκουν να σφετεριστούν τα κοινά.  

_________

6. ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Arthur Chr., 2002. The New Dialectic and Marx’s Capital, Leiden, Brill. 

Bonefeld W., 2001. «The permanence of primitive accumulation: commodity fetishism and social constitution» The Commoner 2, σ. 1-15.

Briassoulis H., 2002. «Sustainable Tourism and The Question of the Commons», Annals of Tourism Research, Vol. 29, No. 4, σ. 1065-1085.

Caffentzis G., 2010. «The Future Of ‘The Commons’: Neoliberalism’s ‘Plan B’ Or The Original Disaccumulation Of Capital?», New Formations 69, σ. 23-41.

Carruthers I., Stoner R., 1981. Economic Aspects and Policy Issues in Groundwater Development, World Bank staff working paper No 496, Washington, D.C.

Chatterton P., 2010. «Seeking the urban common: Furthering the debate on spatial justice», City: analysis of urban trends, culture, theory, policy, action,14:6, σ. 625-628.

De Angelis, M. 2007. The Beginning of History: Value Struggles and Global Capital, Pluto, London.

De Angelis M., 2009. «The tragedy of the capitalist commons», Turbulence 5, σ. 32-33.

De Angelis M., 2010. «The Production of Commons and the “Explosion” of the Middle Class», Antipode 42.4, σ. 954–977

De Angelis M., 2013. Κοινά και Περιφράξεις, (μτφρ. Παπάζογλου Σ., Τσαβδάρογλου Χ.), εκδόσεις των ξένων, Θεσσαλονίκη.

Federici S., 2004. Caliban and the Witch. Women, the body and primitive accumulation, Autonomedia, Brooklyn, New York.

Federici S., 2011. «Feminism and the Politics of the Commons», Τhe Commoner, other articles in commons, σ. 1-14.

Hardin G., 1968. «The tragedy of the commons», Science, 162, σ. 1243-1248.

Hardt M., Negri A., 2009. Commonwealth, Harvard University Press, Cambridge.

Harvey D., 2003. The New Imperialism, Oxford, Oxford University Press.

Harvey D., 2011. «The future of the commons», Radical History Review, 109, σ. 101-107.

Harvey D., 2013[2012]. Εξεγερμένες Πόλεις: Από το Δικαίωμα στη Πόλη στην Επανάσταση της Πόλης, (μτφρ. Κ. Χαλμούκου), Αθήνα, εκδόσεις ΚΨΜ.

Hodkinson St., 2012. «The new urban enclosures», City: analysis of urban trends, culture, theory, policy, action, 16:5, σ. 500-518.

Holloway J., 2011[2010]. Ρωγμές στον καπιταλισμό, (μτφρ. Α. Χόλογουεη), Αθήνα, Σαβάλλας.

Κωτσάκης Δ., 2012. Τρία και ένα κείμενα, Εκδόσεις των Συναδέλφων, Αθήνα.

Lefebvre H., 1991 [1974]. The Production of Space, Blackwell, Oxford.

Linebaugh P., 2008. The Magna Carta Manifesto: Liberties and Commons for All, University of California Press, Berkeley.

Μαρξ K., 2009 [1867]. Το Κεφάλαιο, τόμος Ι (μτφρ. Π. Μαυρομμάτης), Αθήνα: Σύγχρονη Εποχή.

Ostrom, E. 1990. Governing the Commons: The Evolution of Institutions for Collective Action. Cambridge University Press, Cambridge.

Tsavdaroglou H., 2012. «La crisi siamo noi. Lotte sociali e beni comuni in Grecia», Alfabeta2 n.24, σ. 28.

Vasudevan A., McFarlane C., Jeffrey A., 2008. «Spaces of enclosure», Geoforum 39, σ. 1641–1646.

Χατζημιχάλης Κ., 2013. «Η υφαρπαγή γης και ακινήτων στην Ελλάδα των Μνημονίων», Διαθέσιμο στο http://enthemata.wordpress.com/2013/09/29/kostisx/ [Προσπελάστηκε 2 Οκτωβρίου 2013]

Το κείμενο παρουσιάστηκε στο συνέδριο «Μεταβολές και ανα-σημασιοδοτήσεις του χώρου στην Ελλάδα της Κρίσης», Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, σελ 506-513, Βόλος 1-3 Νοεμβρίου 2013

The post Ο Κοινός Χώρος και οι νέες χωρικές περιφράξεις στην Ελλάδα την εποχή της κρίσης appeared first on Void Network.

Με «δούρειο ίππο» τα αντιπλημμυρικά έργα ξεκινά η ανάπλαση του λόφου Στρέφη σε λίγες βδομάδες, σύμφωνα με το σχέδιο του Δήμου Αθηναίων και την ανάθεση του έργου ανάπλασης στην κτηματομεσιτική εταιρεία επενδύσεων Prodea Investments και στην εταιρεία UNISON Facilities Services.

Ο Δούρειος Ίππος της ιδιωτικοποίησης

Μετά από χρόνια εγκατάλειψης και αγνόησης των αιτημάτων των κατοίκων και του γειτονικού σχολείου για αντιπλημμυρικά έργα και στήριξη των πρανών, ο Δήμος Αθηναίων βρίσκει την ευκαιρία για να ξεκινήσει τα έργα ανάπλασης με πρόφαση τις πρόσφατες έντονες βροχοπτώσεις. Η ανάληψη του αντιπλημμυρικού έργου από την Prodea Investments συνιστά πρόκληση για τον κοινό νου.

Δεν έχει καμιά δουλειά μια ιδιωτική κτηματομεσιτική εταιρεία επενδύσεων να αναλαμβάνει έργα του δημοσίου και να παρακάμπτει τις διαδικασίες προκήρυξης διαγωνισμού για τις μελέτες, τις εργασίες, την επιλογή των υλικών κλπ. με πρόφαση μια δωρεά.

Τα αντιπλημμυρικά έργα και η στήριξη των πρανών είχαν προγραμματιστεί από το 2019 και είχαν συμπεριληφθεί στο τεχνικό πρόγραμμα του Δήμου Αθηναίων για το 2021. Για έναν «ανεξήγητο λόγο» όμως εξαφανίστηκαν από τον προγραμματισμό του Δήμου απ’ όταν «υιοθετήθηκε» ο Λόφος απ’ την κτηματομεσιτική εταιρία Prodea, με νονό τον δήμαρχο Κώστα Μπακογιάννη.

Ούτε ένα δέντρο κομμένο!

Σύμφωνα με την τεχνική μελέτη της εταιρείας, τα αντιπλημμυρικά έργα περιλαμβάνουν κόψιμο και αποψίλωση δέντρων για την τοποθέτηση γεωπλεγμάτων. Επίσης, η φυτοτεχνική μελέτη προβλέπει το κόψιμο δέντρων στην παιδική χαρά, σε μέρη με πυκνή βλάστηση και στο θεατράκι για λόγους επιτήρησης, με το πρόσχημα την ασφάλεια των επισκεπτών.

Πέραν ότι παραβιάζει κάθε κανόνα λογικής, είναι εγκληματική πράξη -κυρίως εν μέσω κλιματικής κρίσης- το κόψιμο έστω και ενός δέντρου σε μια πόλη με μακράν τη μικρότερη αναλογία πρασίνου ανά κάτοικο πανευρωπαϊκά. Όταν το όριο που θέτει ο ΠΟΥ είναι 9 m²/κάτοικο, η Αθήνα έχει μόλις 0,96 m².

Ο Δήμαρχος προσπαθεί να νομιμοποιήσει την κοπή των δέντρων με το επιχείρημα του «πράσινου ισοζυγίου», αλλά αυτό δε σημαίνει πως θα φυτευτούν νέα δέντρα στην ίδια περιοχή που ξηλώνονται. Ιδιαίτερα οι κάτοικοι του γκρίζου κέντρου της Αθήνας, πρέπει να διεκδικήσουμε περισσότερο πράσινο και όχι να αρκεστούμε στο 1:1.

Ιδιωτικοποίηση – Περίφραξη – Επιτήρηση

Η Prodea Investments είναι η μεγαλύτερη εγχώρια εταιρεία επενδύσεων ακίνητης περιουσίας. Πρόκειται για συνέχεια της αμαρτωλής ΕΘΝΙΚΗ ΠΑΝΓΑΙΑ (θυγατρική της Εθνικής Τράπεζας) με τις 22 ποινικές διώξεις εναντίον στελεχών της για το οικονομικό έγκλημα της κατάχρησης Δημοσίου χρήματος. Οι διωκόμενοι τη γλίτωσαν λόγω παραγραφής όταν η κυβέρνηση Μητσοτάκη πέρασε φωτογραφική Π.Ν.Π εν μέσω πανδημίας.

Η Prodea ως εταιρεία real estate, σκοπεύει αποκλειστικά στην εξυπηρέτηση των ιδιωτικών συμφερόντων της και στην ανατίμηση των αξιών γης στη ζώνη που δραστηριοποιείται. Με τις μελέτες που εκπόνησε η ίδια, καθόρισε ταυτόχρονα τη φυσιογνωμία και τη μελλοντική χρήση του Λόφου ως ενός πολυτελούς προορισμού.

H UNISON Facilities Services, η οποία αναλαμβάνει ως εργολάβος τις εργασίες του Δήμου, δραστηριοποιείται σε πολλά πεδία, ανάμεσά τους η καθαριότητα, η φύλαξη/ασφάλεια και η διαχείριση εστιατορίων. Η εταιρεία αποτελεί μετονομασία της «δουλεμπορικής» εταιρείας ενοικίασης εργαζόμενων ISS, γνωστή για την απειλητική επίθεση με βιτριόλι που δέχτηκε η συνδικαλίστρια-καθαρίστρια Βενετία Μανωλοπούλου το 2009, ένα χρόνο μετά την αντίστοιχη δολοφονική επίθεση με βιτριόλι εναντίον της Κωνσταντίνας Κούνεβα.

Η UNISON – ISS έχει προνομιακή σχέση με το Δήμο Αθηναίων και επί δημαρχίας Μπακογιάννη έχει αναλάβει σχεδόν όλα τα έργα του. Πιθανότατα θα της παραχωρηθεί το Βυζαντινό, η καθαριότητα και η επιτήρηση του Λόφου. Αφού θα έχει προηγουμένως τσιμεντώσει μονοπάτια, κόψει δέντρα, τοποθετήσει κάμερες, κάγκελα και φυλάκια για τον έλεγχο της εισόδου θα μπορεί ανεμπόδιστα να εκμεταλλεύεται τους εργαζόμενους/ες και να επιτηρεί τους χώρους γύρω απ’ το μαγαζί της.

Η ενορχήστρωση της ιδιωτικοποίησης απ’ το Δήμο Αθηναίων

Ο Δήμος Αθηναίων με την ανάπλαση του Στρέφη στοχεύει να αλλάξει το δημόσιο χαρακτήρα του Λόφου και να τον μετατρέψει σ’ ένα περιφραγμένο οικόπεδο ιδιωτικών συμφερόντων.

Με πρόσχημα τη βελτίωση του λόφου και τα αντιπλημμυρικά, ανοίγει τις πόρτες σε πολυεθνικές να αναλάβουν όχι μόνο τα έργα αλλά και τη διαχείρiση των δημόσιων χώρων. Το δημοτικό πρόγραμμα «Υιοθέτησε τη πόλη σου» μέσα από το οποίο γίνεται η ανάπλαση του Λόφου, δημιουργεί συμπράξεις δημόσιου-ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ) και όπως αντίστοιχα προγράμματα νεοφιλελεύθερης κοπής, κοινωνικοποιεί τα κόστη και ιδιωτικοποιεί τα κέρδη.

Ο πολιτικός σκοπός του Δήμου είναι ο εξευγενισμός των Εξαρχείων, η πολιτική απονέκρωσή τους και η εκδίωξη των φτωχότερων κατοίκων και θαμώνων. Η αύξηση των ενοικίων, οι εξώσεις, η αστυνομοκρατία, η μουσειοποίηση του ΕΜΠ, τα airbnb, τα ανεξέλεγκτα μαγαζιά της εστίασης, ο σταθμός του μετρό είναι εκφράσεις της ίδιας στρατηγικής. Ο Μπακογιάννης σχεδιάζει το μέλλον της πόλης από κοινού με τις μεγάλες κτηματομεσιτικές εταιρίες για την εξυπηρέτηση των αναγκών του κεφαλαίου, των ιδιοκτητών και των αφεντικών.

Ο Λόφος Στρέφη θα παραμείνει ανοιχτός, δημόσιος, ελεύθερος και άγριος

Ο Δήμος προαναγγέλει την έναρξη των εργασιών μέχρι το τέλος του χρόνου. Ωστόσο, μέχρι να ολοκληρωθεί το έργο, έχει να μπει μπόλικο νερό στ’ αυλάκι. Αυτό σημαίνει πως ο Λόφος θα πρέπει πρώτα να νεκρώσει, να αποστειρωθεί απ’ τις υφιστάμενες χρήσεις του και ο κόσμος να αποξενωθεί από την παλιά εικόνα του. Τα πρώτα – σημαντικά- βήματα έχουν ήδη γίνει με τη διαρκή και προκλητική παρουσία των ΔΡΑΣΗ και ΟΠΚΕ, που τραμπουκίζουν συστηματικά όποια παρουσία στο Λόφο δεν ταιριάζει με τα κυρίαρχα πρότυπα.

Αν τα έργα ξεκινήσουν, τότε με πρόσχημα την προστασία των μηχανημάτων και την ασφάλεια των επισκεπτών από τα έργα, ο Λόφος θα μετατραπεί σε ένα απέραντο εργοτάξιο, περιφραγμένο με λαμαρίνες, αντίστοιχο με τα εργοτάξια για την κατασκευή των σταθμών μετρό. Μπροστά σε αυτήν την επικίνδυνη εξέλιξη, είναι στο χέρι μας να αντισταθούμε σε οποιαδήποτε προσπάθεια περίφραξης και αποκλεισμού μας από το Λόφο και να μπλοκάρουμε την ανάπλαση πριν ξεκινήσουν τα έργα.

Θέλουμε έναν ανοιχτό Λόφο Στρέφη, ελεύθερα προσβάσιμο για δημόσια χρήση ντόπιων και μεταναστών δίχως αποκλεισμούς και εξαιρέσεις. Θα υπερασπιστούμε την άγρια φύση του: άγρια για τα ζώα που ζουν ελεύθερα και όχι σε κλουβιά, άγρια για τους ανθρώπους που βρίσκουν ένα καταφύγιο στην μητρόπολη, άγρια σε αντίθεση με την κόμμενη και ραμμένη στα μέτρα του κυριλέ αστικού πάρκου μόνο για “εξημερωμένους”.

Καλούμε σε πορεία το Σάββατο 13 Νοέμβρη, 13:00 στην πλατεία Εξαρχείων. Η πορεία θα καταλήξει στο λόφο Στρέφη όπου θα γίνει ενημέρωση για τις εξελίξεις και θα ακολουθήσει συζήτηση για τη διοργάνωση μελλοντικών δράσεων, στις 15:00 στο θεατράκι Στρέφη.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

ΕΞΩ ΟΙ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΑΠ’ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠ’ ΤΟ ΣΤΡΕΦΗ

_______

Ανοιχτή Συνέλευση για την υπεράσπιση του Λόφου Στρέφη

ενημέρωση / δράσεις / συντονισμός: https://lofosstrefi.noblogs.org

The post Κάτω τα ξερά σας από τον Λόφο Στρέφη- Πορεία από Πλατεία Εξαρχείων- Σάββατο 13/11/2021 appeared first on Void Network.

Με την Αγωγή της αυτή, η «ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΚΥΚΛΑΔΩΝ Ε.Π.Ε.» ζητάει από τους 100 εναγόμενους (μεταξύ των οποίων και ένας ανήλικος) να της καταβάλλουν άπαντες αλληλεγγύως και εις ολόκληρον το ποσόν των 328.267,60 ευρώ επειδή δήθεν παρεμπόδισαν παρανόμως τις εργασίες της στην περιοχή «Πράσσα – Πολέμου Κάμπος» και ταυτοχρόνως αιτείται την προσωποκράτησή τους για έναν (1) χρόνο και την απαγγελία σε βάρος εκάστου εξ αυτών χρηματικής ποινής ύψους 10.000,00 ευρώ, σε περίπτωση που «παρεμποδίσουν» τις εργασίες της εκ νέου στο μέλλον.Είναι εμφανές ότι δια της ανωτέρω παντελώς έωλης, αυτοαναιρούμενης, αντιφατικής, συγκεχυμένης, απαράδεκτης, αόριστης, καταχρηστικής, νόμω και ουσία αβάσιμης Αγωγής της, η «ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΚΥΚΛΑΔΩΝ Ε.Π.Ε.» δεν αποσκοπεί πράγματι σε όσα αιτείται με αυτήν (καθώς ξέρει πολύ καλά ότι θα καταπέσουν στα αρμόδια Δικαστήρια),  τουναντίον στοχεύει αποκλειστικά και μόνο στην δίωξη και την κάμψη του φρονήματος και των  συνταγματικώς κατοχυρωμένων δικαιωμάτων των συμπολιτών μας.

Ιδίως ως προς το δικαίωµα του συνέρχεσθαι, οφείλουμε να θυμίσουμε (αλλά και να ενημερώσουμε τους Γερμανούς μετόχους της εν λόγω Εταιρείας) ότι καθιερώθηκε στη χώρα µας το πρώτον µε το άρθρο 10 του Συντάγµατος του 1864. Η δε άσκησή του έχει ενεργητικό χαρακτήρα, δεδομένου ότι αποτελεί και έκφραση συµµετοχής στα πολιτικά και κοινωνικά πράγµατα και φυσικά µπορεί να υλοποιηθεί µόνο συλλογικά, καθίσταται, δηλαδή, δυνατή µόνο µε τη σύµπραξη περισσότερων προσώπων.

Πέραν δε της συνταγµατικής προστασίας, το δικαίωµα του συνέρχεσθαι προστατεύεται και διεθνώς και δη από το άρθρο 11 της Ευρωπαϊκής Σύµβασης Δικαιωµάτων του Ανθρώπου (ΕΔΣΑ), από το άρθρο 12 παρ. 1 του Χάρτη Θεµελιωδών Δικαιωµάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΧΘΔΕΕ), καθώς και από το άρθρο 21 του Διεθνούς Συµφώνου για τα ατοµικά και τα πολιτικά δικαιώµατα (ΔΣΑΠΔ).Επομένως, καθίσταται ηλίου φαεινότερον ότι οι απολύτως ειρηνικές διαμαρτυρίες των συμπολιτών μας προκειμένου να εκφράσουν την άποψή τους αφενός ενάντια στην καταπάτηση της δημοτικής μας έκτασης (διαφορά της οποίας η οριστική επίλυση από τα τακτικά δικαστήρια και δη από το Μονομελές Πρωτοδικείο Σύρου υπενθυμίζουμε ότι εκκρεμεί ακόμα) και αφετέρου ενάντια στην αλλοίωση του φυσιογνωμίας και της ιδιοσυστασίας του νησιού μας, αποτελούν έκφραση των συνταγματικών τους δικαιωμάτων και αυτό ακριβώς επιχειρεί να «πλήξει» η εν λόγω Εταιρεία.

Στρατηγική της επιδίωξη είναι να «τρομοκρατήσει» τους ενεργούς πολίτες του νησιού μας, αλλά και τους δημοκρατικά εκλεγμένους εκπροσώπους του τηνιακού λαού «επικρέμοντας επί των κεφαλών τους τη σπάθη» των εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ που ζητάει δια της ως άνω Αγωγής, με τελικό στόχο να  «φιμώσει» κάθε διαφορετική άποψη, επιστρατεύοντας νομικούς ισχυρισμούς που ακόμα και στις πιο σκοτεινές για τη Δημοκρατία μας περιόδους δεν θα μπορούσαν να διατυπωθούν.Ωστόσο, η «ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΚΥΚΛΑΔΩΝ Ε.Π.Ε.» φαίνεται ότι «λογάριασε χωρίς τον ξενοδόχο» για ακόμα μία φορά. Η επίμαχη Αγωγή της  είναι βέβαιο και ότι θα καταπέσει στα αρμόδια Δικαστήρια και ότι σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να «τρομάξει» κανέναν συμπολίτη μας.Η Δημοτική Επιτροπή κατά των Ανεμογεννητριών καταδικάζει τις ανωτέρω απόπειρες εκφοβισμού, δίωξης του φρονήματος και ακύρωσης των συνταγματικών δικαιωμάτων των συμπολιτών μας και δηλώνει προς πάσα κατεύθυνση ότι θα στηρίξει με όλες της τις δυνάμεις  και τους 100 τηνιακούς που διώκονται από την ως άνω Εταιρεία.

Καλούμε την «ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΚΥΚΛΑΔΩΝ Ε.Π.Ε.», έστω και την ύστατη αυτή στιγμή, να σεβαστεί αφενός τον τόπο στον οποίο επιθυμεί να δραστηριοποιηθεί επιχειρηματικά και αφετέρου τους κατοίκους του και να πάρει τώρα πίσω την κατάπτυστη ως άνω Αγωγή της, η οποία προσβάλλει βάναυσα το δημοκρατικό μας φρόνημα και τις συνταγματικές μας ελευθερίες.Η «τρομοκρατία» των αγωγών και των διώξεων επί «δικαίων και αδίκων» δεν θα περάσει στο νησί μας που έχει μάθει να μάχεται για την επιβίωση και την αξιοπρέπειά του ανά τους πολλούς αιώνες της πλούσιας ιστορίας του.

_________

ΤΗΝΟΣ – Δημοτική Επιτροπή Αγώνα ενάντια στις Ανεμογεννήτριες

The post Τήνος – Ανακοίνωση Δημοτικής Επιτροπής Αγώνα ενάντια στις Ανεμογεννήτριες appeared first on Void Network.

Υπενθυμίζεται ότι τα ξημερώματα της Δευτέρας και υπό την παρουσία δυνάμεων, των ΜΑΤ, όπως καταγγέλλεται, η ΔΕΗ έκοψε το ρεύμα του αυτοδιαχειριζόμενου εργοστασίου της ΒΙΟ.ΜΕ στη Θεσσαλονίκη. «Κι όλα αυτά ενώ είμαστε σε διαδικασίες με το Υπουργείο Εργασίας για τη πλήρη νομιμοποίηση της Σ.Ε.ΒΙΟ.ΜΕ. Κι ενώ γνωρίζουν ότι παράγουμε προϊόντα ατομικής και οικιακής υγιεινής, τα οποία είναι πρώτης ανάγκης για την κοινωνία» όπως σημειώνουν οι εργαζόμενοι.

Μπορείτε να στηρίξετε τη ΒΙΟ.ΜΕ αγοράζοντας προϊόντα από το ηλεκτρονικό της κατάστημα: : https://www.viomecoop.com/

Τη συμπαράστασή της στη ΒΙΟ.ΜΕ εξέφρασε πριν λίγες μέρες, με ανάρτησή της στο twitter η γνωστή συγγραφέας, ακτιβίστρια και ντοκιμαντερίστρια, Ναόμι Κλάιν:

Ολόκληρο το ψήφισμα (κλικ εδώ για υπογραφές)

Άντρες με χακί, ένοπλοι κυκλοφορούν στο σκοτάδι με απαγόρευση κυκλοφορίας και καταστέλλουν. Τί μας θυμίζει;

Πριν ακόμα ξημερώσει, 6:30 το πρωί, η κυβέρνηση έβαλε συνεργείο της ΔΕΗ να κόψει το ρεύμα στη ΒΙΟΜΕ. Από κοντά και τα ΜΑΤ να φυλάνε την προσπάθεια να ρίξουν μαύρο στον αγώνα μας. Όπως αναμενόταν για κάποιους η απαγόρευση κυκλοφορίας ισχύει λιγότερο από κάποιους άλλους. Οι εργάτες της ΒΙΟΜΕ αν συγκεντρωθούν για να διαμαρτυρηθούν θα είναι παράνομοι, ενώ οι ΜΑΤατζήδες και κάποιοι λίγοι πρόθυμοι υπάλληλοι της ΔΕΗ μπορούν να συγκεντρωθούν για να κόψουνε το ρεύμα.

Κόβουν το ρεύμα με την πρόφαση ότι είμαστε παράνομοι.Θα σας αποκαλύψουμε το έγκλημα που διαπράτταμε τις τελευταίες εβδομάδες, από όταν ξεκίνησε η πανδημία. Παράγαμε σαπούνια για να στείλουμε στην Μόρια, σε ανθρώπους που δεν έχουν. Παράγαμε καθαριστικά για να παν στις φυλακές, που το κράτος αφήνει στο έλεος της πανδημίας. Και φυσικά συνεχίσαμε να παράγουμε καθαριστικά για να διαθέσουμε στις λαϊκές οικογένειες που δεν έχουν το δικαίωμα στην προστασία από τον ιό, γιατί πρέπει να στοιβαχτούν στους εργασιακούς χώρους και να παράγουν τα κέρδη των μεγάλων.

Ο παρονομαστής εδώ είναι κοινός. Το φρόνιμο για αυτούς είναι να «Μένουμε σπίτι» εκτός αν πρέπει να παράγουμε τα κέρδη τους. Να «μένουμε σπίτι» εκτός αν δεν έχουμε τέτοιο και ζούμε σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Για το κράτος και τους εργοδότες δεν έχει κέρδος να προσέχεις τον εργάτη, τον πρόσφυγα, τον φυλακισμένο. Γι’ αυτό και τους αφήνει στο έλεος της πανδημίας, αλλά όταν πρόκειται για συλλογικούς αγώνες η απαγόρευση είναι απαράβατη. Το κράτος θέλει να κλείσει το εργοστάσιο, να σταματήσει μια παραγωγική μονάδα καθαριστικών εν μέσω κορονοϊού. Διατάζει το κλείσιμο ενός εργοστασίου που τηρεί τα μέτρα ασφαλείας των εργαζομένων, ενώ αφήνει ανεξέλεγκτους τους μεγάλους εργοδότες.

Δεν είναι η πρώτη φορά που προσπαθούν να μας κόψουνε το ρεύμα. Το ίδιο επιχειρήθηκε με τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Και όλα αυτά ενώ προτείναμε ξανά και ξανά να μπει το ρολόι στο όνομά μας και να πληρώνουμε την κατανάλωση. Τους καταλαβαίνουμε που πήγαν αξημέρωτα. Γιατί μόλις ξημέρωσε έφτασε αμέσως ένα κύμα αλληλεγγύης. Άνθρωποι από όλο τον κόσμο είναι αποφασισμένοι να στηρίξουν την προσπαθειά μας. Αλληλέγγυοι μεταφράζουν και διακινούν τα κείμενά μας. Ζητούν τα προϊόντα μας.

Η ΒΙΟΜΕ δε θα κλείσει για δυο καλώδια. Ήδη η αλληλεγγύη μας έφερε μια γεννήτρια και συνεχίζουμε την λειτουργία, ξαναξεκινάμε να παράγουμε και ετοιμάζουμε την πλήρη επανασύνδεση με κάθε μέσο.

ΑΜΕΣΗ ΕΠΑΝΑΣΥΝΔΕΣΗ ΣΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΤΗΣ ΔΕΗ ΜΕ ΡΟΛΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΕΧΕΙ ΤΟ ΑΦΜ ΤΗΣ Σ.Ε.ΒΙΟ.ΜΕ

ΠΛΗΡΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ΤΟΥ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΕΜΠΟΔΙΣΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΡΕΥΜΑ ΕΔΩ :
[1] http://biom-metal.blogspot.com/2018/02/blog-post_15.html
[2] http://biom-metal.blogspot.com/2016/03/blog-post_17.html
[3] http://biom-metal.blogspot.com/2016/03/blog-post_64.html

Η ΒΙΟΜΕ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΣΕ ΧΕΡΙΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ #power2viome

The post Η ΒΙΟΜΕ ζητά άμεση επανασύνδεση του ρεύματος- «Παράγαμε σαπούνια για τη Μόρια, καθαριστικά για φυλακές και λαϊκές οικογένειες» appeared first on Void Network.

The post FREE CAMPING MOVEMENT- Οδηγός ελεύθερης και υπεύθυνης κατασκήνωσης- Guide for FREE and responsible Camping appeared first on Void Network.

Η κοινωνία της αυτοδιεύθυνσης *

I. Η κοινωνία της αυτοδιεύθυνσης

{…} Πιστεύω ότι το σύστημα εκείνο που καλύτερα ανταποκρίνεται στις ανάγκες και στα ιδανικά της μετακαπιταλιστικής κοινωνίας είναι αυτό της αυτοδιεύθυνσης. Τι είναι η αυτοδιεύθυνση; Είναι η απόπειρα οργάνωσης της ζωής του ανθρώπου πάνω στη βάση το αυτοκαθορισμού, της ελευθερίας και της εθελοντικής συμμετοχής του κάθε πολίτη στις εργασίες της κοινότητας. Είναι λοιπόν, το αντίθετο της κάθετης εξουσίας που έχει επικρατήσει μέχρι σήμερα, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, στις ανθρώπινες κοινωνίες.

{…} Όπως δε όλα τα παγκόσμια ιδανικά, έτσι και η αυτοδιεύθυνση, ασφαλώς, αναδύεται ακριβώς από τις ρίζες του λαού, βασίζεται στο λαό και δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί παρά μόνο από το λαό.

{…} Για να το πούμε και με τα λόγια του Μάρκοβιτς: «Αυτοδιεύθυνση σημαίνει ότι οι διευθύνουσες λειτουργίες δεν ασκούνται από καμία εξουσία εκτός κοινωνίας, παρά από τους ίδιους τους παραγωγούς της κοινωνικής ζωής σε κάθετης έκφανση. Αυτοδιεύθυνση σημαίνει την υπέρβαση του αιώνιου διαχωρισμού της κοινωνίας ανάμεσα σε ιστορικά υποκείμενα και αντικείμενα, ανάμεσα σε διευθύνοντες και εκτελεστές».

{…} Ως προδρόμους της αυτοδιεύθυνσης θεωρώ όλα εκείνα τα συστήματα ιδεών και τα ιστορικά κινήματα που υπερασπίστηκαν την ελευθερία του ανθρώπου και ταυτόχρονα την κοινωνική ισότητα. Αν έπρεπε να ονομάσω κάποιους θεωρητικούς που υπερασπίστηκαν και ουσιαστικά παρουσίασαν την ιδέα της αυτοδιεύθυνσης, θα ανέφερα τους Γκόντγουιν, Φουριέ, Όουεν και τον αντιεξουσιαστικό σοσιαλισμό γενικότερα, πρωτίστως τον Προυντόν. Σε παγκόσμιο επίπεδο δεν χωρά αμφιβολία ότι οι Μαρξ και Ένγκελς επιζητούσαν επίσης μια αυτοδιευθυνόμενη οργάνωση της κοινωνίας, όμως πέρα από το γεγονός ότι εισήγαγαν την έννοια της δικτατορίας του προλεταριάτου ως φάσης μετάβασης από τον καπιταλισμό στο σοσιαλισμό- ασυμβίβαστης με τις αρχές της αυτοδιεύθυνσης- πρέπει να θυμόμαστε, όπως λέει ο μαρξιστής Στογιάνοβιτς, «ότι ο Μαρξ έγραψε πολύ σποραδικά για την αυτοδιεύθυνση».

{…} Σε γενικές γραμμές θα μπορούσε να ειπωθεί ότι μεγάλο μέρος του εργατικού κινήματος της ηρωικής εποχής κινητοποιήθηκε από ιδέες θεμελιωδώς αυτοδιαχειριστικές. Ως παραδείγματα συγκεκριμένων προσπαθειών αυτοδιεύθυνσης θα παραθέσω την Παρισινή Κομμούνα, τα Σοβιέτ του 1905 και του 1917, τα εργατικά συμβούλια στη Γερμανία μεταξύ 1919 και 1920, τα «consiggli di fabrica» (εργοστασιακά συμβούλια) στο Μιλάνο μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τα ισραηλινά κιμπούτς, και ιδιαίτερα τις ελευθεριακές κολεκτίβες που αναπτύχθηκαν από τη CNT κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου.

{…} Είναι ξεκάθαρο ότι το κίνημα για την αυτοδιεύθυνση δεν θα μπορέσει να υπερβεί τον σημερινό εμβρυακό του χαρακτήρα αν δεν εξουδετερώσει προηγουμένως τη φαύλη ηγεμονία που ασκεί σήμερα η θεσμική αριστερά. Η μονοπώληση της εργατικής συνείδησης από τα σοσιαλδημοκρατικά, σοσιαλιστικά και κομμουνιστικά κόμματα αποτελεί ένα από τα πρωταρχικά εμπόδια για την εγκαθίδρυση ενός καθεστώτος αυτοδιεύθυνσης. Τα πολιτικά κόμματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν μερικές φορές ως βοηθητικά στον αγώνα ενάντια στον καπιταλισμό, εφόσον υπάρχουν, θα πρέπει να στηρίζονται τα πιο προοδευτικά από αυτά, έχοντας πάντα κατά νου ότι η απελευθέρωση της εργατικής τάξης, αν είναι να συμβεί, θα επιτευχθεί μόνο μέσα από τους κόλπους των αγωνιστικών της οργάνων, που είναι τα ανεξάρτητα συνδικάτα, τα εργατικά συμβούλια, οι εργοστασιακές επιτροπές, οι συνελεύσεις και οι άλλες μορφές προλεταριακής δράσης και οργάνωσης.

{…} Η αυτοδιεύθυνση δεν μπορεί να αποδεχθεί το σφετερισμό της πολιτικής δραστηριότητας από καμία ομάδα ή ιδιαίτερη τάξη, δεν μπορεί να αποδεχθεί ότι μια ελίτ επαγγελματιών πολιτικών κρατά στα χέρια της τις τύχες όλης της κοινωνίας. Η αυτοδιεύθυνση οφείλει να επιζητεί την ολική κατάργηση της παραδοσιακής διχοτομίας μεταξύ των κυβερνώντων και των κυβερνωμένων και την αντικατάσταση της από ένα σύστημα το οποίο θα βασίζεται στην ισότητα ή αμοιβαιότητα των ευθυνών, των υποχρεώσεων και των δικαιωμάτων, κάτι που απαιτεί την ενεργή συμμετοχή όλων των πολιτών στη «res publica».

{…} Να είσαι ελεύθερος δεν σημαίνει να καταθέτεις κάθε τέσσερα χρόνια ένα ψηφοδέλτιο στις κάλπες, ούτε να ακούς παθητικά κατά τη διάρκεια αυτής της μακράς περιόδου τους λόγους των πολιτικών που βρίσκονται εκ περιτροπής μέσα ή έξω από τη Βουλή. Να είσαι ελεύθερος σημαίνει να έχεις τη δυνατότητα να παρεμβαίνεις με τρόπο μόνιμο και κανονιστικό στις αποφάσεις της κοινότητας στην οποία ζεις. Αυτό σημαίνει να ζεις ελεύθερος, αυτό σημαίνει αυτοδιεύθυνση.

{…} Αυτοδιεύθυνση θα υπάρξει όταν κανείς δεν θα έχει το δικαίωμα να διατάσσει τους άλλους αλλά και κανείς δεν θα είναι καταδικασμένος να υπακούει σε άλλο άτομο, και το δίχως άλλο η κοινοτική ζωή θα λειτουργεί αποτελεσματικά και χωρίς μεγάλες διαμάχες. Όταν έρθει αυτή στιγμή θα επιβεβαιωθεί το αξίωμα του Μοντεσκιέ: «Σε ένα ελεύθερο κράτος, όποιος νομίζει ότι έχει ελεύθερη ψυχή πρέπει να κυβερνιέται από τον ίδιο του τον εαυτό». Αν το εργατικό κίνημα δεν επιστρέψει στις ρίζες του, αν συνεχίσει να είναι έρμαιο της ποδηγέτησης των ξεπουλημένων στην αστική τάξη εργατοπατέρων ή των επαγγελματιών πολιτικών, αυτοδιεύθυνση δεν θα μπορέσει να πραγματοποιηθεί.

II. Οι κίνδυνοι της αυτοδιεύθυνσης

{…} Η αυτοδιεύθυνση δεν είναι ένα θρησκευτικό πιστεύω με αμετάβλητες αρχές, αλλά ιστορική διαδικασία σε συνεχή ροή, στηριζόμενη όχι σε κανονισμούς και διατάξεις, όπως οι διάσημοι 21 όροι που επέβαλε ο Λένιν στα κόμματα της Τρίτης Διεθνούς, αλλά στην ικανότητα και στην προετοιμασία του κάθε πολίτη. Αν εκλείπει η προϋπόθεση αυτή δεν εξυπηρετούν σε τίποτα τα προγράμματα αυτοδιεύθυνσης και οι κανονιστικές ρυθμίσεις, όπως επίσης και οι συναντήσεις, οι συνελεύσεις, τα συνέδρια και οι συλλογικές αποφάσεις.

Όταν ξέσπασε ο ισπανικός εμφύλιος, το ελευθεριακό κίνημα δεν διέθετε κάποιο προγραμματικό σχέδιο για τις κολεκτιβοποιήσεις, καθώς όμως η πλειοψηφία των αγωνιστών του προετοιμαζόταν σταθερά για να επιχειρήσει ένα τέτοιο εγχείρημα, δεν ήταν δύσκολο να αυτοσχεδιάσει και να τις κάνει να λειτουργήσουν γρήγορα και αποτελεσματικά, παρόλο που οι αντικειμενικές συνθήκες ήταν πολύ αντίξοες.

Η αυτοδιεύθυνση, περισσότερο από ένα πρόγραμμα, αξιώνει έναν τρόπο ζωής, μια συγκεκριμένη ανθρώπινη στάση. Να διαμορφώσουμε τους ανθρώπους, να τους μάθουμε να είναι ελεύθεροι, δίκαιοι και ανεκτικοί• αν το επιτύχουμε αυτό, τότε θα έχουμε επιτύχει αυτοί οι άνθρωποι κάθε στιγμή να γνωρίζουν, χωρίς να χρειάζεται να συμβουλεύονται κανένα αφεντικό και κανέναν κανονισμό, εκείνο που πρέπει να κάνουν για να είναι χρήσιμοι στην κοινωνία.

Η αυτοδιεύθυνση ξεκινά από τη στιγμή εκείνη κατά την οποία γνωρίζει κανείς τι είναι δίκαιο και τι άδικο, όταν εκπληρώνει το καθήκον του όχι από φόβο ή πάθος για κέρδος, όπως συμβαίνει σήμερα, αλλά επειδή του το υπαγορεύει η συνείδησή του. Θα όριζα λοιπόν την αυτοδιεύθυνση ως ένα ιστορικό στάδιο όπου κάθε άτομο νιώθει την ενδόμυχη ανάγκη να εκπληρώνει εθελοντικά το καθήκον του, ένα ιστορικό στάδιο το οποίο είχε ήδη προβλέψει ο Γκόντγουιν πριν από δύο αιώνες: «Οφείλουμε να επιθυμούμε ειλικρινά ότι ο κάθε άνθρωπος θα είναι αρκετά σοφός ώστε να αυτοκυβερνάται χωρίς την παρέμβαση κανενός επιβαλλόμενου εμποδίου».

{…} Πρέπει να μείνουμε μακριά από τη μυθοποίηση της αυτοδιεύθυνσης και από το να τη θεωρήσουμε μαγική συνταγή, ικανή να επιλύσει όλα τα προβλήματα του ανθρώπου και της κοινωνίας. Αν, από τη μια μεριά, το μοντέλο της αυτοδιεύθυνσης μπορεί να υπάρχει ως εναρκτήριο σημείο υπέρβασης των μεγαλύτερων αντιφάσεων της καπιταλιστικής κοινωνίας, από την άλλη μέσα σε ένα τυπικά αντικαπιταλιστικό πλαίσιο μπορεί εύκολα να παράξει νέες και απρόβλεπτες μορφές αλλοτρίωσης, χειραγώγησης και καταπίεσης, όπως έχει επισημάνει εξάλλου και ο γιουγκοσλάβος μαρξιστής Ρούντι Σούπεκ: «Ακόμα και μια αταξική κοινωνία μπορεί να εκπροσωπεί μια ολοκληρωτικά αλλοτριωμένη μορφή της ανθρώπινης ύπαρξης».

Ένας από τους πιθανούς κινδύνους της αυτοδιεύθυνσης είναι ότι στο εσωτερικό των θεσμών και των μηχανισμών της κυοφορούνται κρυφοί ανταγωνισμοί, λιγότερο ή περισσότερο χονδροειδείς, ανάμεσα στις παγκόσμιες απαιτήσεις της κοινωνίας και στα συμφέροντα των ατόμων και των ιδιαίτερων ομάδων που υπάρχουν σε αυτήν. Υπάρχει, πράγματι, ο κίνδυνος να υπονομευτεί η αυτοδιεύθυνση, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, από τον παρτικουλαρισμό (τα ιδιαίτερα συμφέροντα) των μικροαυτοδιαχειριζόμενων ομάδων.

Ο Στογιάνοβιτς, που έχει μελετήσει «in extenso» (σημ. Ελευθεριακού: «εξ’ ολοκλήρου») τούτη την προβληματική, λέει: «Η γιουγκοσλαβική μαρξιστική θεωρία αντιπαραθέτει δικαιολογημένα την αυτοδιαχείριση στον κρατισμό. Η πρόσφατη ανάπτυξή της όμως οδήγησε στην ανάδυση ενός ανταγωνισμού μέσα στην ίδια την αυτοδιαχείριση: τον ανταγωνισμό ανάμεσα στην κοινωνική αυτοδιαχείριση και στην παρτικουλαριστική αυτοδιαχείριση των επιμέρους ομάδων. Έχει έρθει ή ώρα να επισημανθεί ότι συγκεκριμένες αυτοδιαχειριζόμενες ομάδες εκμεταλλεύονται και βάζουν σε κίνδυνο άλλες αυτοδιαχειριζόμενες ομάδες και την κοινωνική ολότητα».

III. Η Ηθική της αυτοδιεύθυνσης

Η αυτοδιεύθυνση αξιώνει διττό έργο: από τη μια μεριά, αποσκοπεί σε ένα εξωτερικό μετασχηματισμό της κοινωνίας, των πολιτικών, κοινωνικών, οικονομικών και πολιτισμικών της θεσμών• από την άλλη, αποσκοπεί σε έναν εσωτερικό μετασχηματισμό του ανθρώπου. Και οι δύο στόχοι συνδέονται με έναν άρρηκτο διαλεκτικό δεσμό: αν θελήσει κανείς να αφαιρέσει μία εκ των δύο διαστάσεων, η εγκαθίδρυση της αυτοδιεύθυνσης θα είναι αδύνατο να επιτευχθεί. Κατά βάθος λοιπόν πρόκειται περί ενοποίησης της επανάστασης και της παιδαγωγικής ή, αν θέλετε, της θεωρίας και της πράξης, της δράσης και του στοχασμού.

Η αυτοδιεύθυνση δεν μπορεί να γίνει κατανοητή παρά σαν μια μακρά διαδικασία αυτομόρφωσης της εργατικής τάξης και των κοινωνικών ομάδων που ταυτίζονται με το εργατικό ιδεώδες. Δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα αυτοσχεδιασμού, πρέπει να κατακτηθεί βήμα-βήμα, μέσα από μια τεράστια προσπάθεια υπέρβασης, γνωρίζοντας ότι και αυτή θα σκοντάφτει ξανά και ξανά σε κάθε είδους αντικειμενικές και υποκειμενικές δυσκολίες. Ήδη από μόνο του το έργο της απελευθέρωσης του εργαζόμενου από τα ηθικά και ανθρώπινα στίγματα που παρήγαγε ο καπιταλισμός θα αποδειχτεί ιδιαίτερα επίπονο. Αν η αυτοδιεύθυνση επιθυμεί να φτάσει στην ανάπτυξη όλων των θεωρητικών και πρακτικών δυνατοτήτων της, δεν μπορεί παρά να είναι ένα πρόταγμα για την ολοκληρωτική απελευθέρωση του ανθρώπου, και το ιδανικό αυτό απαιτεί, ως μη αναστρέψιμη συνθήκη, την ανάδυση μιας νέας ανθρώπινης υποκειμενικότητας.

{…} η αυτοδιεύθυνση δεν έχει ως υπέρτατο στόχο της το μετασχηματισμό των μεθόδων παραγωγής και διανομής, αλλά το μετασχηματισμό της ίδιας της προσωπικότητας του ατόμου, τη δημιουργία ενός τύπου ανθρώπου ανώτερου από αυτόν που αναπαράγει η καταναλωτική κοινωνία. Η εγκαθίδρυση της αυτοδιεύθυνσης ούτως ώστε οι εργαζόμενοι να μπορούν να καταναλώνουν περισσότερα αυτοκίνητα και ψυγεία δεν θα άξιζε τον κόπο. Αξία έχει ο αγώνας για μια αυτοδιευθυνόμενη κοινωνία μόνο όταν ξεκινούμε από την προϋπόθεση ότι η εγκαθίδρυσή της θα κάνει δυνατή την ανάδυση μιας νέας κοινωνικής τάξης που θα βασίζεται στην ευαισθησία, τη γενναιοδωρία, τη συντροφικότητα και την ευγενή πρόθεση. Ο ύστατος στόχος της αυτοδιεύθυνσης είναι ξεκάθαρος: Η λειτουργία ενός ανώτερου τύπου ανθρώπου, όπως το έλεγε και ο Ρούντι Ντούτσκε, «χωρίς τη δημιουργία ενός νέου τύπου ανθρώπου, η μόνιμη επανάσταση είναι αδύνατη».

{…} Για να μετασχηματιστεί όμως αυτό το ιδανικό σε απτή πραγματικότητα, είναι απαραίτητο ο άνθρωπος να μάθει να καθοδηγείται από τη δική του συνείδηση, ήδη εν μέσω καπιταλιστικής κοινωνίας να είναι σε θέση να εκπληρώνει τις κοινωνικές και ανθρωπιστικές του υποχρεώσεις χωρίς να χρειάζεται κανείς να τον υποχρεώνει για τούτο. Ο εργάτης δεν πρέπει να μάθει μόνο να αποσπά συγκεκριμένα οικονομικά οφέλη από την αστική τάξη• ακόμα πιο σημαντικό είναι να μάθει να δρα σύμφωνα με μια αντι-αστική ηθική, με μια ηθική της αυτοδιεύθυνσης. Αν δεν είναι ικανός για κάτι τέτοιο, όσα υλικά πλεονεκτήματα και αν κατακτήσει, δε θα καταφέρει να χειραφετηθεί από τον αστικό ζυγό. Η χειραφέτηση δεν σημαίνει προσέγγιση ενός οικονομικού επιπέδου ίσου με εκείνο της αστικής τάξης, αλλά δημιουργία ενός συστήματος ζωής και κοινωνικής οργάνωσης που θα βασίζεται στη δικαιοσύνη, στην ισότητα, στη συντροφικότητα και στις άλλες εγγενείς αξίες της προλεταριακής ηθικής.

{…} εμείς πιστεύουμε ότι η θεμελιώδης μηχανή της αυτοδιεύθυνσης είναι η αυτομόρφωση και η αυτοτελειοποίηση της φυσικής και ιστορικής προσωπικότητας του ανθρώπου, κι ότι αν αυτό δεν συμβεί, τότε καθόλου ή πολύ λίγο θα χρησιμεύσουν οι οικονομικοί μετασχηματισμοί.

{…} Δεν υποστηρίζω ότι η εγκαθίδρυση μιας νέας ηθικής θα είναι εύκολη υπόθεση, αλλά ούτε και θεωρώ ότι είναι αδύνατη, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα πιστέψουμε ότι μπορεί κάτι τέτοιο να επιτευχθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα.

{…}Σήμερα γνωρίζουμε ότι ο άνθρωπος δεν χαρακτηρίζεται μόνο από καλοσύνη, αλλά ότι μπορεί να είναι επίσης, σε μεγάλο βαθμό, επιθετικός και καταστρεπτικός, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι έχει χάσει για πάντα τις ανώτερες ανθρωπολογικές του ρίζες.

{…} Όσο και να πολλαπλασιάζεται το κακό και η ποταπότητα, θα υπάρχουν πάντοτε άτομα, κοινωνικές ομάδες και κινήματα που θα σώζουν την ηθική παράδοση του ανθρώπινου είδους επιλέγοντας το μονοπάτι του καλού, την αλήθεια, τη δικαιοσύνη και την ανιδιοτέλεια. Η αυτοδιεύθυνση μπορεί να αποτελεί ένα από αυτά τα ρεύματα ανανέωσης.

Παραπομπές:

Aπό το βιβλίο » Η κοινωνία της αυτοδιεύθυνσης και οι εχθροί της» Εκδόσεις Στάσει Εκπίπτοντες

Αναδημοσίευση από: https://autonomidrasi.com/

The post Η κοινωνία της Αυτοδιεύθυνσης και οι εχθροί της- Heleno Sana appeared first on Void Network.

A writer is searching for a playful hero in crisis-stricken Athens, someone who lives every minute as if it were his last one. Following a brass band and a peculiar troupe of acrobats the writer comes across a community of artists who stuck their tongues out at the grey regularity and the Capital Controls. He finally realises that, during the crisis, Athens has transformed into a genuine underground weird city.

“Αναζητώντας νέους δρόμους μες στην Κρίση, στάθηκα τυχερός και συναντήθηκα με μια από τις πιο ξέφρενες παρέες καλλιτεχνών και μουσικών της Αθήνας. Την περίοδο που η πόλη μας μεταμορφώθηκε σε μια underground μητρόπολη της Μεσογείου. To ATHENS BEAT (64 mins) είναι το πρώτο μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ που έκανα, χάρη στη βοήθεια εκλεκτών φίλων. Τους ευχαριστώ! Μα πάνω από όλα ευχαριστώ τους φίλους καλλιτέχνες και μουσικούς αυτής της ξέφρενης παρέας για τις μοναδικές στιγμές που μας χάρισαν και που συνεχίζουν, ευτυχώς, να μας χαρίζουν στα σκοτεινά «υπόγεια» της πιο αδάμαστης πόλης του κόσμου.
Σας παρουσιάζω το trailer της ταινίας μας!” Βαγγέλης Μπέκας

—
Στο ATHENS BEAT συμμετέχουν:
Μusic bands: The Sexy Christians Elektro Balkana, Brass band of Metaxourgio & Keramikos, Rumba Mafia, Muchatrela Band, Cirko Cachivache, RSLG Quartet, L.Grigoriou & the Global Daoulia, Aera Patera, Afro Cargo +, Μαντάρες Ράδιο Σολ, Zoro&Buzz, The Tape of Jazz Who Left
Drum bands: Batala Atenas, Bloco Swingueira – samba reggae Atenas Anasa Cultural Center

Camera: Anna Antonopoulou Apostolis Koutsianikoulis Ariss Hist(Aris Pavlidis), Vangelis Bekas, Zafeiris Haitidis
Script editor: Eftychia Panayiotou
Subtitles: Nickie Lambrinakou, Stelios Giannoulakis
Line producer: Kostas Kolimenos, Anna Antonopoulou
Produced by Vangelis Bekas & Γιώργος Μπέκας
Sound design: Schema Musicalis (Stelios Giannoulakis)
Written, directed & edited by Vangelis Bekas
—
Abroad distribution: Series Balkans Distribution Series Balkans
—
Ο ΑΛΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΔΩΡΕΑΝ ΦΑΓΗΤΟ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο Εμπρός Ορίζοντας Γεγονότων Dimitris Tzimeas Fotis Athanasiou Γιώργος Ιωάννης Κατακουζηνός Alvaro Ramirez τζιμης ευθυμιου Elderdiery Mohamed Fadul Calliope Poppy Anastouli Kyr Ban Vassil PapastΚωνσταντινος Πολυχρονοπουλος Elena Aggelopoulou Elena Lygkou Stefano Skoul Stratos Kafetzo Paok Sophia Orange PurpleLydia Margaroni Michael Afolayan Stefanos Pappas Μαριλένα Φλέσσα George Orfanoudakis ΠΑΛΑΙΟΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ / OLDBOOKS.GR Constantin Stakos Νίκος Χρυσός Chara TzokaTina Tzoka Communitism

#athens #music #documentary

The post ATHENS BEAT documentary appeared first on Void Network.

Σε πέντε πρόσφυγες εξασφαλίσαμε γυαλιά όρασης. Το κόστος ήταν 160 ευρώ. Καλύφθηκε από το ταμείο του Athen Klub και από φίλη οπτικό που πρόσφερε 30 ευρώ. Η φίλη οπτικός εξασφάλισε για τους σκελετούς και τους φακούς τιμές κόστους.

Οργανώσαμε δύο αποστολές αλληλεγγύης μέσα στο Μάρτη
Σάββατο 10/3 (16η αποστολή). Παραδώσαμε στον καταυλισμό των κοντέινερς: ένα στρώμα, 24 λίτρα γάλα για παιδιά μακράς διάρκειας, σκεύη κουζίνας, μερίδες φαγητό, παπούτσια, δύο κουτιά πλάκες σαπούνι που τα πρόσφεραν οι εργαζόμενοι της ΒΙΟ.ΜΕ.

Κυριακή 25/3 (17η αποστολή). Παραδώσαμε στα κοντέινερς: πολλές μερίδες φαγητό, αντίστοιχες μερίδες σαλάτα, ψωμάκια, 3 πεντάλιτρα ηλιέλαιο, μάρσιπο για θηλασμό, γυάλινα ποτήρια, παιδικό μπουφάν, πολλά παιδικά παιχνίδια, σόμπα αλογόνου, 13 κουτιά γάλα νουνού συμπυκνωμένο. Την αποστολή στήριξαν με είδη που συγκέντρωσαν το καφενείο/κολεκτίβα εργασίας «Το Παγκάκι» και το συνεργατικό παντοπωλείο ΛΑΚΑΝΤΟΝΑ.

Προετοιμασία για το καλoκαίρι….

Ο καταυλισμός με τα κοντέινερς βρίσκεται σε μια περιοχή όπου δεν υπάρχει καθόλου σκιά (δέντρα και υπόστεγα). Επίσης η μόνωση στα κοντέινερς δεν είναι καλή…κυριολεκτικά κρανίου τόπος! Υπάρχει ανάγκη να βρεθούν: καλοκαιρινά παπούτσια, σαγιονάρες, σανδάλια, καπέλα (για ενήλικες και για παιδιά), σορτσάκια για τα παιδιά. Θα ενημερώσουμε, αν χρειάζονται καλοκαιρινά ρούχα. Επίσης χρειάζονται ανεμιστήρες. Τέλος, γυαλιά ηλίου (σε καλή κατάσταση). Όποιος θέλει να προσφέρει γυαλιά ηλίου, όπου υπάρχουν πάνω στους φακούς βαθμοί μυωπίας, ας επικοινωνήσει στο 6970225917 για να γίνει ειδική συνεννόηση.

«Project» σε εξέλιξη….
Στον καταυλισμό με τα κοντέινερς οι πρόσφυγες κατασκεύασαν με χρήματα που πρόσφερε μια προτεσταντική εκκλησία, μια αίθουσα για εκδηλώσεις και για απασχόληση των παιδιών. Έστρωσαν τσιμέντο σε κάποιο χώρο του καταυλισμού και έστησαν μια αίθουσα (3,5Χ11) με λινάτσα και ξύλινες σανίδες. Η αίθουσα αυτή θα είναι σωτηρία για τους καλοκαιρινούς μήνες, όπου βράζει ο τόπος. Θα προσφέρει σκιά και θα αποτελεί χώρο συνάντησης των κατοίκων του καταυλισμού. Χρειάζεται όμως να μονωθεί και να μπουν δύο 18άρια αιρκοντίσιον. Επίσης χρειάζεται να μπει ένας ψύκτης για κρύο νερό. Οι σχετικές εργασίες θα γίνουν με εθελοντική προσφορά αλληλέγγυων και των ίδιων των Κούρδων προσφύγων. Μόνο τα δύο αιρκοντίσιον στοιχίζουν περίπου 1400 ευρώ. Οι συλλογικότητες που δραστηριοποιούμαστε για τη στήριξη των Κούρδων προσφύγων του Λαυρίου, ανιχνεύουμε τη δυνατότητα να υλοποιήσουμε αυτό το «project» αναλαμβάνοντας το κόστος. Κάνουμε έκκληση σε καθέναν/καθεμία, να βοηθήσει για να συγκεντρωθούν αυτά τα χρήματα. Ήδη, αλληλέγγυοι από Ολλανδία έχουν στείλει 250 ευρώ.

Το Athen Klub συγκεντρώνει χρήματα στον παρακάτω Τραπεζικό Λογαριασμό:
Τραπεζα Πειραιώς 5052-044712-693
IBAN: GR52 0172 0520 0050 5204 4712 693
BIC: PIRBGRAA

Η έκκλησή του St. Pauli Athen Klub για συγκέντρωση τροφίμων, φαρμάκων, ειδών πρώτης ανάγκης παραμένει επίκαιρη και επείγουσα.

Οι ανάγκες στο Κέντρο του Λαυρίου είναι πολύ μεγάλες. Οι Αποστολές Αλληλεγγύης συνεχίζονται. Ακολουθεί ο κατάλογος με όσα ζητά η Επιτροπή Προσφύγων του Κέντρου:
όσπρια, ρύζι, σάλτσες, πλιγούρι, (όχι ζυμαρικά…δεν είναι στις διατροφικές συνήθειες των Κούρδων), πατάτες, κρεμμύδια, φρούτα, λαχανικά, λάδι, αλάτι, πιπέρι, ζάχαρη, τσάι, αλεύρι, αραβικές πίτες, κρέας ή κιμά μοσχαρίσιο, κοτόπουλο, γάλα σκόνη για βρέφη (2 και 3), γάλα μακράς διαρκείας (καλύτερα όχι γάλα συμπυκνωμένο), φρυγανιές, πάνες (Νο3, 4, 5), μωρομάντηλα, σερβιέτες, χαρτί υγείας, σαπούνια, οδοντόκρεμες, οδοντόβουρτσες, φρουτόκρεμες και παιδικές κρέμες, μπισκότα, χλωρίνη, σακούλες απορριμμάτων, σκόνη πλυσίματος για πλυντήριο ρόύχων, λάμπες (βιδωτές). ΟΧΙ ΡΟΥΧΑ!! ΟΧΙ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ!!

Φάρμακα: Depon (500mg), Panadol Extra, Ponstan (500mg & σιρόπι), Amoxil (500mg) Niflamol (250mg) Mesulid (100mg), Algofren (400mg), Buscopan, Voltaren Crem, Otrivin Spray, Augmentin (σιρόπι & χάπια), Algofren (σιρόπι), Rifacol (200ml), Zantac (150mg), Tobrex (οφθαλμολογικές σταγόνες), Pharmac Tab (ζάχαρο), Olartan (20ml), Omnic Tocas (0,4mg), Betadine, Alcohol Lotion, Bisolvon (σιρόπι), Hansaplast.

Αναζητούμε επίσης για τα κοντέινερς, τα οποία είναι χωρίς τον απαραίτητο εξοπλισμό: μικρά ψυγεία, πλυντήριο ρούχων, ηλεκτρικά κουζινάκια, ηλεκτρικά φουρνάκια, σκεύη με ηλεκτρικά μάτια, βραστήρες, σκεύη για μαγείρεμα (κατσαρολικά, τηγάνια…), κουτάλια, πιρούνια, μαχαίρια, καρέκλες και μικρά τραπεζάκια, πορτατίφ-φωτιστικά, μοκέτες και χαλιά για το δωμάτιο των κοντέινερς μεγέθους 3Χ2,5, κουβέρτες, στρώματα….ιδιαίτερα στρώματα μικρά ή σπαστά (οι πρόσφυγες κοιμούνται με υποτυπώδη υποστρώματα), σωληνάρια σιλικόνης για να γίνονται μικροεπισκευές στα κοντέινερς.

Χρειάζονται εποπτικό υλικό και χαρτικά για τη διαδασκαλία και τη δημιουργική απασχόληση των παιδιών….επίσης παιδικά βιβλία που έχουν αποκλειστικά εικόνες με ζώα, φυτά, ψάρια.

Όποιος/α θέλει, μπορεί να παραδόσει είδη και τρόφιμα απευθείας στο στρατόπεδο στο Λαύριο.
Μπορείτε επίσης να έρθετε σε επαφή με το Athen Klub στο τηλέφωνο 6970225917 και μέσω του inbox της σελίδας μας στο Facebook (https://www.facebook.com/fcstpauli.gr)
Όποια συλλογικότητα δραστηριοποιείται για τη στήριξη των Προσφύγων στο Λαύριο, ας επικοινωνήσει μαζί μας για να συντονίσουμε τις ενέργειές μας (καταμερισμό στη συγκέντρωση βοήθειας, κοινή μεταφορά κοκ).

Οι Κούρδοι πρόσφυγες του Λαυρίου δεν λυγίζουν. Δίνουν τη μάχη της καθημερινής επιβίωσης με υπομονή και αξιοπρέπεια. Δεν εγκαταλείπουν τα σύμβολα του αγώνα τους, την αγωνιστική ιστορία τους και τις αγωνιστικές τους παραδόσεις. Δεν δέχονται τον εκβιασμό, που στοχεύει στο να εγκαταλείψουν του Κέντρο Φιλοξενίας στο Λαύριο. Αντέχουν, παρά την εγκατάλειψη από το κράτος (από τα τέλη Ιούλη σταμάτημα της τροφοδοσίας, της ιατρικής και φαρμακευτικής περίθαλψης, αποχώρηση του Ερυθρού Σταυρού που είχε τη φροντίδα του Κέντρου Φιλοξενίας, αδιαφορία από τον Δήμο και τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες).

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΠΛΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΤΟΥΣ ΣΤΗΡΙΖΕΙ… ΚΑΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ

Athen Klub St. Pauli

εδώ το άρθρο από την προηγούμενη επίσκεψη αλληλεγγύης του Athen Klub St. Pauli:

https://fcstpauliathensclub.wordpress.com

The post SOS- Δράσεις και αποστολές αλληλεγγύης για τους Κούρδους πρόσφυγες στο Λαύριο appeared first on Void Network.

Στις 30/1/2018, μόλις 5 ημέρες μετά, ο Φορέας έχει ως πρώτο θέμα στην ατζέντα του τη «Συζήτηση επί του Σχεδίου Πράξης Παραχώρηση χρήσης και εκμετάλλευσης ακινήτων στο Δήμο Ιλίου». Ο Ζενέτος παρουσιάζει τα σχέδιά του για τα 45 στρέμματα, ενώ καταλήγουν με ταχείς διαδικασίες στο ότι η τεχνική υπηρεσία του δήμου και ο γραμματέας του Φορέα Κ. Σερράος θα προχωρήσουν από κοινού σε σχεδιασμό για τη διαμόρφωση αυτών των χώρων.

Στην επόμενη συνεδρίαση του Φορέα στις 22/2/2018, με απόντα το δήμο Ιλίου, έγιναν αποδεκτά όσα διεκδικούσε ο τελευταίος, με εξαίρεση το δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης του πάρκινγκ. Παράλληλα τέθηκε προς ψήφιση η συνέχιση της διαδικασίας παραχώρησης των 45 στρεμμάτων στο δήμο Ιλίου για 15 χρόνια δωρεάν. Η ολοκλήρωση της ψήφισης για την παραχώρηση μετατέθηκε για τη συνεδρίαση του Μαρτίου.

ΝΑ ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥΣ

Η μετατροπή του πάρκου σ’ έναν περιφραγμένο, απόλυτα ελεγχόμενο χώρο και η προσοδοφόρα διαχείρισή του κινείται με γοργούς ρυθμούς. Τα κατάλληλα άτομα βρίσκονται στις κατάλληλες θέσεις. Ενδεικτικά αναφέρουμε τον πρόεδρο του Φορέα και ακαδημαϊκό Γ. Πολύζο, που βρίσκεται πίσω από την έρευνα και το σχεδιασμό πολλών έργων «ανάπλασης» στην πόλη (Μεταξουργείο-Γκάζι, Ολυμπιακά έργα, και από το Φλεβάρη του 2018 είναι και πρόεδρος της Εταιρείας Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ) που αποτελεί ένα από τα τρία σκέλη του υπερταμείου αποκρατικοποιήσεων), καθώς και το γραμματέα του Φορέα (και πρώην πρόεδρό του) Κ. Σερράο, επίσης ακαδημαϊκό, στέλεχος της Μ.Κ.Ο. WWF και πρώην πρόεδρο του πράσινου ταμείου. Αν προσθέσουμε και τους Φίλους του Πάρκου, που φαινομενικά προσδίδουν στη σύνθεση του Φορέα την εικόνα της «πολυφωνίας», ενώ ουσιαστικά παρακολουθούν και επικυρώνουν τις αποφάσεις του, καθώς και τους διάφορους ακαδημαϊκούς που παρέχουν επιστημονικό «κύρος», ο σημερινός Φορέας είναι φορέας της κεντρικής, αριστερής πολιτικής διαχείρισης.

Ακολουθώντας πιστά την κεντρική πολιτική ατζέντα (που «στο πλαίσιο της διαφάνειας, της νομιμότητας και του κοινού συμφέροντος» επιτείνει τον κοινωνικό έλεγχο και τους αποκλεισμούς στα Μ.Μ.Μ. με τα νέα ηλεκτρονικά εισιτήρια και τις μπάρες στους σταθμούς, ενώ τον τελευταίο ενάμιση χρόνο έχει εκκενώσει πάνω από 10 καταλήψεις και αυτοδιαχειριζόμενους χώρους με το πρόσχημα της απόδοσής τους στην κοινωνία) επιχειρεί να αλλάξει το χαρακτήρα χρήσης του πάρκου με «χειρουργικό τρόπο», αποσπώντας πρώτα την κοινωνική συναίνεση και συμμόρφωση. Είτε επιδιώκοντας να αφομοιώσει την όποια διάθεση ανθρώπων να το φροντίσουν, δημιουργώντας «τόπους συνάντησης και διαλόγου με την κοινωνία και τους πολίτες» και ορίζοντας τον εαυτό του ως το μόνο ρυθμιστή, είτε επιχειρώντας να περιθωριοποιήσει οποιαδήποτε ακηδεμόνευτη και από τα κάτω δράση οικειοποίησης του πάρκου. Μετατρέποντάς το σε χώρο αυστηρά οριοθετημένο και ελεγχόμενο, γεμάτο εμπορεύματα και κατευθυνόμενες δραστηριότητες, επιχειρώντας να μας εκπαιδεύσει σε έναν άλλο τρόπο πρόσληψης του χώρου και του πώς αλληλεπιδρούμε μέσα σ’ αυτόν. Με μόνες αποδεκτές ταυτότητες αυτές του «επισκέπτη-καταναλωτή».

Οι επιλογές του εκάστοτε φορέα διαχείρισης, είναι σύμφυτες με τα κυρίαρχα αναπτυξιακά σχέδια, την εξουσιαστική διαχείριση των χώρων και εντέλει της ίδιας τής ζωής μας. Ενάντια στις επιδιώξεις τους, προτάσσουμε την οικειοποίηση των δημόσιων χώρων και την απελευθέρωσή τους από κράτος, τοπικές αρχές και ιδιωτικό κεφάλαιο. Η συλλογική και από τα κάτω αυτοδιαχείριση του πάρκου, αντιεμπορευματικά, στη βάση της αυτοοργάνωσης και της αλληλεγγύης μέσα από αντιιεραρχικές διαδικασίες, δημιουργεί τόπους και χρόνους εδαφικοποίησης των αναγκών και επιθυμιών μας, μακριά από λογικές ανάθεσης σε θεσμικούς φορείς και ιδιώτες. Δημιουργεί εστίες αντίστασης και ανυπακοής στα κυρίαρχα αναπτυξιακά σχέδια που αποσκοπούν μόνο στο κέρδος και τη λεηλασία, αλλά και στις κάθε είδους εξουσιαστικές επιβολές που επιχειρούν να κατακλύσουν κάθε πτυχή της ζωής μας.

ΦΟΡΕΙΣ, ΔΗΜΟΙ,ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ, ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΣΙΦΛΙΚΙ ΚΑΝΕΝΟΣ

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΤΟΥ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ – ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

ΚΥΡΙΑΚΗ 18 ΜΑΡΤΗ στις 12:00

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΝΕΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΤΟΥ ΠΑΡΚΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΑΓΡΟΣ

The post Συζήτηση- ενημέρωση σχετικά με τον τεμαχισμό και την εμπορευματοποίηση που επιχειρείται στο πάρκο τρίτση -Κατάληψη Αγρός appeared first on Void Network.

The post Για τις επιθέσεις και τις διώξεις σε Γιάννενα, Αιγάλεω, Θεσσαλονίκη & Βόλο- κείμενο Κατάληψης Apertus-Αγρίνιο appeared first on Void Network.