ΚΕΙΜΕΝΟ: Εύα Μπεταβατζή

Μια νέα «πράσινη» λογική της παραγωγικότητας (productivisme)¹

Τα Άγραφα είναι μια ορεινή περιοχή που βρίσκεται στο κέντρο της ηπειρωτικής Ελλάδας. Αρκετές από τις κορυφογραμμές των Αγράφων αποτελούν μέρος του δικτύου Natura 2000. Η ελληνική κυβέρνηση σχεδιάζει την κατασκευή 530 ανεμογεννητριών ύψους 150 μέτρων στην περιοχή, πράγμα που σημαίνει ότι το 80% των κορυφών της περιοχής θα καλυφθεί από βιομηχανικά αιολικές εγκαταστάσεις. Αυτά τα φαραωνικά έργα θα ωφελήσουν κυρίως τις θυγατρικές της πολύ μεγάλης κατασκευαστικής εταιρείας Ελλάκτωρ ΑΕ.

Τον Σεπτέμβριο του 2019, όταν είχαν οργανωθεί δράσεις παρεμπόδισης για να μπλοκάρουν τις πρώτες χωματουργικές εργασίες στις κορυφές, η ελληνική κυβέρνηση είχε αντιδράσει στέλνοντας την αστυνομία της να συνοδεύσει τις μπουλντόζες και να περικυκλώσει την περιοχή. Έκτοτε, έχουν οργανωθεί πολλές διαδηλώσεις στα Άγραφα, στην Καρδίτσα και στην Αθήνα, με αίτημα την άμεση διακοπή των εργασιών. Σε κάποιες από αυτές τις διαδηλώσεις η αστυνομοκρατία ήταν πολύ έντονη. Ορισμένοι από τους διαδηλωτές και τους κατοίκους της περιοχής σήμερα διώκονται για τη δράση τους.

Αιολικές εγκαταστάσεις ξεφυτρώνουν συνεχώς σε όλη την Ελλάδα, στα νησιά και στην ηπειρωτική χώρα. Σύμφωνα με τα μέλη της πλατφόρμας “SOS Agrafa”,  μέχρι στιγμής έχουν υποβληθεί περισσότερες από 16.000 αιτήσεις για ανεμογεννήτριες ύψους άνω των 100 μέτρων. Το 73% των περιοχών που αφορούν αυτές οι αιτήσεις είναι προστατευόμενες φυσικές περιοχές, νησιά, δάση, κορυφογραμμές βουνών. Στο όνομα του “κοινού συμφέροντος”, οι περιοχές Natura 2000 έχουν κυριολεκτικά χαριστεί από την ελληνική κυβέρνηση σε ιδιωτικές εταιρείες, ώστε να μπορούν να κατασκευάσουν τα αιολικά εργοστάσιά τους, τα υδροηλεκτρικά φράγματά τους και τους ηλιακούς συλλέκτες τους, καθώς και όλες τις υποδομές που τα συνοδεύουν (δίκτυο καλωδίων υψηλής τάσης, δρόμοι, μετασχηματιστές…).

Έτσι, η λεγόμενη «ενεργειακή μετάβαση» μεταφράζεται σε αύξηση της λεγόμενης “πράσινης” παραγωγικότητας της ενέργειας, η οποία απλώς προστίθεται στις άλλες, την ιδιωτικοποίηση και τη μονοπώληση των δημοσίων εδαφών, καθώς και την τσιμεντοποίηση και, ευρύτερα, τη βιομηχανοποίηση των μέχρι πρότινος προστατευόμενων ζωντανών περιοχών. Αυτή η λεγόμενη “μετάβαση” όχι μόνο δεν είναι οικολογική, αλλά ενσωματώνει ένα νεοφιλελεύθερο όραμα που μπορεί να προωθήσει μόνο καταστροφικά σχέδια παραγωγής, αντί για τη μείωση και την αποκέντρωση της παραγωγής ενέργειας. Πολλές περιβαλλοντικές οργανώσεις, τοπικές κοινότητες και ακτιβιστές αντιτίθενται σε αυτά τα έργα που επιβάλλονται σε ολόκληρη τη χώρα.

Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας πνέουν συχνά ισχυροί άνεμοι, συνθήκη που φαίνεται ιδανική για την παραγωγή αιολικής ενέργειας, ιδίως δεδομένου ότι τα δύο τρίτα της σημερινής παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας βασίζονται σε ορυκτά καύσιμα (63,1% το 2019²). Ωστόσο, η βιομηχανική εκμετάλλευση της αιολικής ενέργειας που επιβλήθηκε από την ελληνική κυβέρνηση και την ΕΕ εξελίσσεται σαν ένα κλασικό εξορυκτικό σχέδιο: εκμετάλλευση ενός τοπικού και δημόσιου πόρου, χωρίς καμία διαβούλευση με τους κατοίκους και τις τοπικές αρχές, συνοδευόμενη από μεγάλες επενδύσεις από την κεντρική κυβέρνηση προς όφελος ιδιωτικών εθνικών ή πολυεθνικών εταιρειών.

Από την ΕΕ δόθηκαν ποσά ύψους 2,8 δισ. ευρώ στην Ελλάδα, κυρίως με τη μορφή δανείων, για την ανάπτυξη της αιολικής βιομηχανίας. Μέρος των χρημάτων από το πρόγραμμα της ΕΕ NextGenerationEU προορίζεται επίσης γι’ αυτό το σκοπό³. Τον περασμένο Ιούνιο, ο υπουργός Ενέργειας ανακοίνωσε επί πλέον προϋπολογισμό 1 δισεκατομμυρίου ευρώ για την “πράσινη” μετάβαση⁴, ο οποίος περιλαμβάνει και άλλες μορφές ανάπτυξης πέρα από τα αιολικά εργοστάσια. Αυτό το ποσό είναι 10 φορές μεγαλύτερο από τον προϋπολογισμό για την υγεία.

Ο κυρίαρχος λόγος είναι σε μεγάλο βαθμό υπέρ της αιολικής βιομηχανίας, η ανάπτυξη της οποίας δεν δέχεται καμία επίκριση, παρά την έλλειψη διαβούλευσης με τους τοπικούς πληθυσμούς, την ιδιωτικοποίηση των προστατευόμενων περιοχών, την καταστροφή των οικοσυστημάτων και τα κέρδη που αποκομίζουν οι μεγάλες ιδιωτικές εταιρείες. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης τροφοδοτούν μια αποπροσανατολισιτκή συζήτηση που αντιπαραθέτει την ανάπτυξη των λεγόμενων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας με εκείνη των ορυκτών πηγών ενέργειας, σαν να μην υπήρχε υπάρχει το ζήτημα της εκβιομηχάνισης των εδαφών, λες και όσοι/ες αντιτίθενται στις ανεμογεννήτριες, το κάνουν απλά επειδή δεν τους αρέσουν και τάχα προτιμούν τις ορυκτές πηγές ενέργειας. Αυτό προφανώς δεν είναι αλήθεια.

Τα μέσα ενημέρωσης αρνούνται επίσης να συζητήσουν τις επιπτώσεις των αιολικών υποδομών βιομηχανικής κλίμακας στις μικρές επιχειρήσεις, τον τουρισμό, τη γεωργία, τα τοπία και το περιβάλλον, αγνοώντας τις χιλιάδες ζωές, ανθρώπινες και μη, που θα επηρεαστούν ή επηρεάζονται ήδη. Αυτές οι υποδομές δεν είναι οικολογικά βιώσιμες. Ο τρόπος κατασκευής των ανεμογεννητριών, η περιορισμένη διάρκεια ζωής τους, οι οδικές και καλωδιακές υποδομές που απαιτούνται για τη μεταφορά και τη διανομή της παραγόμενης ενέργειας, οι περιβαλλοντικές συνέπειες της χωροθέτησής τους και οι τρόποι αποθήκευσης της ενέργειας δεν εξετάζονται. Η βιομηχανική ανάπτυξη της αιολικής ενέργειας αποτελεί μέρος της συνέχειας της λογικής της λογικής της παραγωγικότητας (productivisme), με όλες τις απαιτήσεις σχετικά με την ποσότητα (παραγωγής) και κεντρικότητα (centralité) λήψης των αποφάσεων που αυτή συνεπάγεται. Είναι το αντίθετο της ενεργειακής μετάβασης, η οποία είναι κάτι παραπάνω από αναγκαία.

Έτσι, πέρα από τις καθαρά οικολογικές πτυχές, είναι σημαντικό να τονιστεί ο αντιδημοκρατικός χαρακτήρας αυτού του τύπου ανάπτυξης. Η αποκεντρωμένη, τοπική παραγωγή ενέργειας μακριά από τη λογική της εμπορευματοποίησης και του κέρδους, η διαχείριση της οποίας να γίνεται από τους κατοίκους, τους χρήστες, είτε πρόκειται για αιολική είτε για άλλου είδους ενέργεια, είναι μία από τις λύσεις που πρέπει να εξεταστούν. Επίσης, η μαζική μείωση της ενεργειακής μας παραγωγής είναι επείγον να τεθεί στο επίκεντρο της συζήτησης.

Οι ξένες εταιρείες παραμένουν πάντοτε οι κύριοι δικαιούχοι της αιολικής βιομηχανίας. Στις Κυκλάδες, για παράδειγμα, η Schneider Electric, η Acusol, η Siemens και η Tesla είναι ανάμεσά σε αυτές. Η άρχουσα τάξη της ΕΕ επωφελείται διπλά από την ανάπτυξη αυτής της βιομηχανίας στην Ελλάδα, πρώτον επειδή επιτρέπει στις εταιρείες της να αναπτύξουν τις δραστηριότητές τους στη χώρα, και δεύτερον επειδή, χάρη στη χρηματοδότηση (κυρίως δάνεια) που χορηγείται στην Ελλάδα, ένα σημαντικό μέρος της παραγόμενης ενέργειας θα διανέμεται στην υπόλοιπη ήπειρο, επιτρέποντας έτσι σε άλλες χώρες να μειώσουν το δικό τους αποτύπωμα άνθρακα. Όσοι/ες αντιτίθενται σε αυτά τα έργα αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι η Ελλάδα  μετατρέπεται στη «μπαταρία» της Ευρώπης.

Η συνεχιζόμενη οικολογική καταστροφή συνδέεται με την κρίση του δημόσιου χρέους

Για περισσότερο από μια δεκαετία, η Ελλάδα βρέθηκε σε υποτέλεια, επειδή όφειλε να αποπληρώσει ένα κολοσσιαίο χρέος προς τους πιστωτές της. Αυτή η υποχρέωση οδήγησε τις διαδοχικές κυβερνήσεις στο να περικόψουν τις δημόσιες δαπάνες σε ορισμένους βασικούς τομείς (υγεία, εκπαίδευση, δημόσιες μεταφορές κ.λπ., αλλά όχι την αστυνομία και τον στρατό), και να βρουν τρόπους να αυξήσουν τα έσοδά τους. Οι παραγωγικοί τομείς της χώρας δεν είναι πολυάριθμοι, δεν βρίσκονται σε καλή κατάσταση και απέχουν πολύ από το να ικανοποιήσουν τους πιστωτές. Η αύξηση του ελληνικού δημόσιου χρέους και η απαίτηση για την αποπληρωμή του, έχουν δημιουργήσει ένα κενό που εξηγεί εν μέρει αυτή την κρατική εύνοια για τις ανανεώσιμες και τις ορυκτές πηγές ενέργειας. Όπως και οι χώρες του Παγκόσμιου Νότου, η Ελλάδα έχει μπει στο δρόμο των εντατικοποιημένων εξορύξεων. Ο ήλιος, ο άνεμος, το ορυκτό αέριο, ο άνθρακας και ο χρυσός είναι οι κύριοι πόροι που εξάγονται από την ελληνική επικράτεια.

Σήμερα το ποσοστό του δημόσιου χρέους είναι 206,20% του ΑΕΠ – 354 δισεκατομμύρια ευρώ – το υψηλότερο ποσοστό που έχει γνωρίσει ποτέ η χώρα. Υπενθυμίζεται ότι το 2009, μετά από «μαγειρεμένη» αναθεώρηση των στατιστικών στοιχείων⁵, ο δείκτης χρέους ήταν 127%. Εκείνη την εποχή, η Ελλάδα λεγόταν ότι βρισκόταν “στο χείλος της χρεοκοπίας”. Σήμερα, η κυβέρνηση μεγεθύνει το χρέος συνεχίζοντας το δανεισμό, και καυχιέται ότι μπορεί “επιτέλους” να το κάνει  παραμένοντας στις χρηματοπιστωτικές αγορές, πράγμα που είναι και παράλογο και τραγικό. Παράλογο γιατί οι περισσότερες χώρες του Νότου είναι πλέον χρεωμένες στις ιδιωτικές αγορές, οπότε η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει τίποτα για να υπερηφανεύεται, και τραγικό γιατί οι ιδιώτες πιστωτές είναι ελάχιστα πιθανό να μπουν σε διαπραγμάτευση για τους όρους των δανείων που χορηγούν, το χρέος αυξάνεται με πολύ γρήγορο ρυθμό και η ικανότητα της χώρας να αποπληρώσει στο μέλλον είναι εντελώς αβέβαιη.

Κοινωνικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις των περικοπών του προϋπολογισμού

Εκτός από τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις, τα μέτρα λιτότητας, τα οποία απορρέουν από τις συμφωνίες της χώρας με τους πιστωτές της, είχαν επιβλαβείς κοινωνικές επιπτώσεις στον ελληνικό πληθυσμό. Είναι σημαντικό να θυμηθούμε τις περικοπές στις συντάξεις, την αύξηση της ανεργίας⁶, την κρίση στέγασης, τις επιθέσεις στα εργασιακά δικαιώματα, αλλά και τις πολυάριθμες δημοσιονομικές περικοπές, ιδίως στους τομείς της εκπαίδευσης και της υγείας (ένας τομέας στον οποίο οι δαπάνες ισούνται με λιγότερο από το ένα τρίτο του ευρωπαϊκού μέσου όρου, δηλαδή το 5% του ΑΕΠ). Στον τομέα της υγείας ο προϋπολογισμός για το 2021 ήταν 100 εκατ. ευρώ, ενώ έχουν ήδη γίνει βαθύτερες περικοπές τα προηγούμενα έτη. Το 2020, η οικονομία υπέστη βαθύτερη ύφεση από τις αρχικές εκτιμήσεις, λόγω των επιπτώσεων της πανδημίας, γεγονός που συνέβαλε στην επιδείνωση των αρνητικών κοινωνικών επιπτώσεων της ήδη υπάρχουσας λιτότητας εδώ και περισσότερο από μια δεκαετία, ακόμη και αν η σημερινή κυβέρνηση παίζει με τα στοιχεία του ρυθμού ανάπτυξης για να καθησυχάσει τις αγορές.  

Τα μέτρα λιτότητας συνέβαλαν επίσης στην εξάπλωση των πυρκαγιών το καλοκαίρι του 2021, οι οποίες κατέστρεψαν 120.000 εκτάρια γης, χιλιάδες σπίτια, μικρές επιχειρήσεις, δημόσιους χώρους κ.λπ. Το βόρειο τμήμα του νησιού της Εύβοιας καταστράφηκε ολοσχερώς, ενώ τα έργα αιολικής ενέργειας που σχεδιάζεται να κατασκευαστούν εκεί δεν έχουν ακόμη ανασταλεί. Οι πυρκαγιές αυτές χαρακτηρίστηκαν  από τον πρωθυπουργό σαν συνέπεια αποκλειστικά της κλιματικής κρίσης, χωρίς καμία αναφορά στις άμεσες περικοπές του προϋπολογισμού. Αυτές έχουν επηρεάσει τις δασικές αρχές – των οποίων ο συνολικός προϋπολογισμός ανέρχεται πλέον σε 1,7 εκατομμύρια, ενώ τα δάση καλύπτουν το 1/3 της χώρας – αλλά και τις υπηρεσίες πυροπροστασίας. Οι επιχειρήσεις υπολειτουργούν λόγω διαρθρωτικών ελλείψεων εδώ και χρόνια, ενώ οι δασικές υπηρεσίες και οι υπηρεσίες πυροπροστασίας είναι σοβαρά υποστελεχωμένες και ανεπαρκώς εξοπλισμένες.

Η οικολογική καταστροφή που έπληξε το νησί της Εύβοιας καθώς και άλλες περιοχές της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένης της Αττικής (περιφέρεια Αθηνών), δεν προκάλεσε την επανεξέταση αυτών των πολιτικών λιτότητας, η οποία είναι απαραίτητη για την αποφυγή και την ελαχιστοποίηση μελλοντικών καταστροφών. Αντιθέτως, η κυβέρνηση συνεχίζει τη νεοφιλελεύθερη γραμμή της και σχεδιάζει ένα πρόγραμμα αναδάσωσης με τη συνδρομή του ιδιωτικού τομέα ή συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, πρόγραμμα του οποίου την αποτελεσματικότητα  εμπειρογνώμονες αμφισβητούν. Οι ιδιωτικές επενδύσεις ως μοντέλο ανάπτυξης αποτελούν αναμφισβήτητα απειλή για τη φύση. Ένας νόμος, ο οποίος χαρακτηρίζεται “αντιπεριβαλλοντικός” από πολλούς αντιπάλους του και ψηφίστηκε ύπουλα εν μέσω του πρώτου lockdown, θέτει τις βάσεις γι’ αυτό.

Ο αντιπεριβαλλοντικός νόμος ως βάση για ένα επιβαλλόμενο εξορυκτικό σχέδιο

Ο αντιπεριβαλλοντικός νόμος[7] ψηφίστηκε ύπουλα στις 5 Μαΐου 2020, εν μέσω lockdown, με περιορισμένη κοινοβουλευτική παρουσία στην ολομέλεια και τις επιτροπές, και με περιορισμένες ακροάσεις. Λίγες εβδομάδες νωρίτερα, 23 περιβαλλοντικές οργανώσεις είχαν αντιδράσει στο νομοσχέδιο με περισσότερες από 1.500 παρατηρήσεις, οι οποίες αγνοήθηκαν από τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Κώστα Χατζηδάκη. Εξήντα κινήματα και συλλογικότητες ζήτησαν τότε την αναβολή της κοινοβουλευτικής ψηφοφορίας ενόψει της κρίσης στην υγεία και ζήτησαν να ξεκινήσει μια διαδικασία διαβούλευσης με στόχο την εκ βάθρων αναθεώρηση ή ακόμη και την πλήρη απόσυρση του νομοσχεδίου. Τελικά, ο νόμος εγκρίθηκε χωρίς τροποποιήσεις, χωρίς καμία δημοκρατική διαβούλευση, καθώς η δεξιά κυβέρνηση είχε την κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Πέρα από τον αντιδημοκρατικό του χαρακτήρα, αυτό που χαρακτηρίζει περισσότερο το νόμο αυτό είναι το γεγονός ότι θέτει απειλή για τη βιοποικιλότητα, καθώς αγνοεί τα υφιστάμενα νομοθετικά πλαίσια προστασίας: επιτρέπει την κατασκευή υποδομών σε προστατευόμενες περιοχές Natura 2000, διευκολύνει την ιδιοποίηση, εκμετάλλευση και χρήση δασών, βουνών, λόφων, υγροτόπων, ποταμών κ.λπ. από ιδιωτικές εταιρίες, διευκολύνει τη χορήγηση αδειών μέσω της ιδιωτικοποίησης των ελέγχων για την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων, επιτρέπει την εξόρυξη πρώτων υλών και υδρογονανθράκων και καταργεί την εξουσία των τοπικών αρχών. Ενθαρρύνει την ανάπτυξη της βιομηχανίας ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, ιδίως της αιολικής ενέργειας, με δυσανάλογο και μη οικολογικό τρόπο. Αγνοεί επίσης το ελληνικό Σύνταγμα (άρθρο 24), τις ευρωπαϊκές οδηγίες (για την προστασία των βιοτόπων και των ειδών 92/43/ΕΟΚ, για την προστασία των άγριων πτηνών 2009/147/ΕΚ, για τα ύδατα 2000/60, για τη θαλάσσια στρατηγική στη Μεσόγειο 2008/59) και τις διεθνείς συμβάσεις (Σύμβαση Ramsar για τους υγροβιότοπους, Συνθήκη της Βαρκελώνης για την προστασία της Μεσογείου)[8]. Με άλλα λόγια, ο νόμος αυτός αποτελεί την ενσάρκωση του τι επιπτώσεις έχει ο νεοφιλελευθερισμός στα οικοσυστήματα.

Μια διαμαρτυρία κατά του αντιπεριβαλλοντικού νόμου οργανώθηκε γρήγορα. Ένα πρώτο ψήφισμα κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2020 και  είχε διεθνή υποστήριξη. Κινητοποιήσεις οργανώθηκαν και συγκέντρωσαν πλήθος κόσμου στους δρόμους της πρωτεύουσας εν μέσω lockdown. Την παραμονή της ψηφοφορίας, πραγματοποιήθηκε μεγάλη συγκέντρωση μπροστά από το ελληνικό κοινοβούλιο, παρά τα αυστηρά μέτρα που επέβαλε η κυβέρνηση. Ακολούθησε κατάληψη από περίπου 100 άτομα που διήρκεσε 62 νύχτες. Αυτό το κίνημα κατάληψης, “Οι Άγρυπνοι”[9], ήταν θύμα αστυνομικής καταστολής.

Η εκμετάλλευση των ορυκτών αερίων θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένοπλες συγκρούσεις

Ενώ η ελληνική κυβέρνηση συμμετέχει ενεργά στη συνεχιζόμενη οικολογική καταστροφή, ενώ η υγειονομική, οικονομική και κοινωνική κρίση βαθαίνει, το κόστος ζωής αυξάνεται πρωτοφανώς, ιδίως με τις αυξήσεις των τιμών της ηλεκτρικής ενέργειας και του ορυκτού αερίου τους τελευταίους μήνες. Η τιμή του πετρελαίου αυξήθηκε κατά 46% σε σχέση με το προηγούμενο έτος στην Ελλάδα, ενώ η τιμή του ορυκτού αερίου κατά 48,5%. Παρά τις επιδοτήσεις, οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές συνεχίζονται στον τομέα της ενέργειας με την ιδιωτικοποίηση της εταιρείας ηλεκτρισμού ΔΕΗ¹⁰. Ακολουθεί εκείνες της Helllenic Petroleum και του ΔΕΣΦΑ (Διαχειριστής Μεταφοράς Φυσικού Αερίου). Οι ιδιωτικοποιήσεις αυτές προφανώς αποφασίστηκαν κατά τη διάρκεια των προηγούμενων μνημονίων¹¹ και έκτοτε δεν αναιρέθηκαν παρά την κατάσταση.

Ταυτόχρονα, ο Μητσοτάκης και οι υπουργοί του σχεδιάζουν να αυξήσουν τις στρατιωτικές δαπάνες και τον προϋπολογισμό της αστυνομίας. Μακρόν και Μητσοτάκης υπέγραψαν συμφωνίες για την αγορά βαρέως στρατιωτικού εξοπλισμού, με πιο πρόσφατη αυτή για  γαλλικές φρεγάτες αξίας 5 δισ. ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στα 2/3 του προϋπολογισμού που διατίθεται στην Ελλάδα από το Ταμείο Ανάκαμψης της ΕΕ! Η συμφωνία αυτή υπογράφηκε τον περασμένο Σεπτέμβριο. Πριν από λίγους μήνες, ο Μητσοτάκης ανακοίνωσε προϋπολογισμό 11,3 δισεκατομμυρίων ευρώ για τις στρατιωτικές δαπάνες τα επόμενα τρία χρόνια, φέρνοντας τη χώρα στην πρώτη θέση μεταξύ των χωρών του ΝΑΤΟ στις στρατιωτικές δαπάνες σε σχέση με το ΑΕΠ. Οι πολιτικές προτεραιότητες, σε μια εποχή που βιώνουμε μια βαθιά πολυδιάστατη κρίση, δεν θα μπορούσαν να απέχουν περισσότερο από τις ανάγκες της κοινωνίας. Για την αποφυγή αυτών των δαπανών, η εξόρυξη ορυκτού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο θα έπρεπε να είχε εγκαταλειφθεί.

Πράγματι, οι δαπάνες αυτές δικαιολογούνται από τη σημερινή σωβούσα σύγκρουση μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου και της γειτονικής Τουρκίας και συμβάλλουν στην αύξηση του παράνομου χρέους της χώρας. Στο Αιγαίο και το Ιόνιο Πέλαγος, η Ελλάδα διαθέτει πλούσια κοιτάσματα ορυκτού αερίου, για τα οποία ενδιαφέρονται πολλές ξένες εταιρείες, όπως η Total, η ENI, η Exxon Mobil, η Energean, η Repsol και πολλές άλλες που έχουν ήδη υπογράψει συμφωνίες εκμετάλλευσης. Το καλοκαίρι του 2020, η κυβέρνηση Ερντογάν, αντιδρώντας στο γεγονός ότι αποκλείστηκε από την εκμετάλλευση των πόρων ορυκτού αερίου, αμφισβήτησε τα θαλάσσια σύνορά της με την Ελλάδα, υπογράφοντας συμφωνία με τη Λιβύη, ενώ η Ελλάδα υπέγραψε συμφωνίες με την Κύπρο, την Αίγυπτο και, σε άλλο πλαίσιο, με το Ισραήλ.

Οι ξένες εταιρείες θα είναι οι πρώτες που θα ωφεληθούν από αυτή την εκμετάλλευση εις βάρος του ελληνικού, του τουρκικού και του κυπριακού λαού, οι οποίοι θα υποστούν όλο το κόστος και, στη χειρότερη περίπτωση, μια ένοπλη σύρραξη που θα μπορούσε να προκύψει από αυτή τη διαμάχη για τους υδρογονάνθρακες. Έχουν δημιουργηθεί διάφορες ακτιβιστικές πλατφόρμες που καταγγέλλουν και αντιστέκονται σε αυτή την κατάσταση. Μπορούμε να αναφέρουμε συγκεκριμένα μια τρι-κοινοτική πρωτοβουλία που συγκεντρώνει Τούρκους/άλες, Έλληνες/ίδες και Κύπριους/ες με την ονομασία “Don’t dig” (Μας σκάβουν τον λάκκο – Kazma Birak)¹², η “SOS Greek Seas”, η οποία ξεκίνησε το 2020 να συλλέγει υπογραφές κατά της εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στο Ιόνιο Πέλαγος¹³.

Δυστυχώς, αυτά τα κινήματα διαμαρτυρίας δεν διαθέτουν ακόμη επαρκή μέσα για να αντιμετωπίσουν την αποικιοποίηση μέσο του χρέους που εξελίσσεται με ταχείς ρυθμούς στις χώρες του νοτιοανατολικού τμήματος της ΕΕ. Οι χώρες αυτές χρεώνονται για να αποπληρώσουν τους πιστωτές τους και να κατασκευάσουν υποδομές που εξυπηρετούν τα κέρδη ξένων εταιρειών που προέρχονται από τις ίδιες χώρες με τους πιστωτές. Με αυτή την έννοια, απαραίτητη προϋπόθεση για την επιβράδυνση των πολλαπλών κρίσεων και ιδίως της κλιματικής και της κοινωνικής κρίσης που βρίσκεται σε εξέλιξη, είναι ο έλεγχος του δημόσιου χρέους να γίνεται από το λαό, όσο απαραίτητα είναι και η διαγραφή των παράνομων χρεών και ο ριζικός επαναπροσδιορισμός των πολιτικών προτεραιοτήτων.

Εξορύξεις εξορύξεων: Η Eldorado Gold ξανάρχισε τις εξορυκτικές της δραστηριότητες στην Ελλάδα

Στις 4 Φεβρουαρίου 2021, το ελληνικό κοινοβούλιο ενέκρινε την επανεκκίνηση του μεταλλείου χρυσού στις Σκουριές που ξεκίνησε η Hellas Gold, τοπική θυγατρική της καναδικής εταιρείας Eldorado Gold, στη βόρεια περιοχή της Χαλκιδικής, ανακοινώνοντας την υπογραφή σύμβασης εκμετάλλευσης. Αυτό ξύπνησε τις μνήμες ενός κινήματος ενάντια στην εξόρυξη που είχε δημιουργηθεί πριν από μερικά χρόνια και είχε κερδίσει μια σημαντική μάχη, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε να σταματήσει το έργο το 2015 λόγω των επιβαρυντικών  επιπτώσεών του στο περιβάλλον, καθώς η εξόρυξη χρυσού είναι ιδιαίτερα ρυπογόνος και τοξική.

Η ανακοίνωση της επανέναρξης των εργασιών σηματοδοτήθηκε από την υπογραφή της περίφημης σύμβασης μεταξύ των κύριων εμπλεκόμενων μερών (της ελληνικής κυβέρνησης και της Hellas Gold). Η υπογραφή αυτή προκάλεσε τον ενθουσιασμό των πρεσβειών του Καναδά και των ΗΠΑ, οι οποίες δεν παρέλειψαν να χαιρετίσουν την είδηση με κοινό δελτίο τύπου[14]. Ο Μητσοτάκης έχει τηρήσει τις υποσχέσεις του, καθώς πριν από την εκλογή του είχε δεσμευτεί ότι θα ξαναρχίσει η  εξορυκτική δραστηριότητα στις Σκουριές, απαιτώντας παράλληλα να τηρηθούν ορισμένες περιβαλλοντικές “εγγυήσεις”. Η ψήφιση του αντιπεριβαλλοντικού νόμου διευκόλυνε πολύ την Eldorado Gold και την ελληνική θυγατρική της να προσφέρουν αυτές τις “εγγυήσεις”.

Στην πραγματικότητα, η σύμβαση που υπογράφτηκε μεταξύ της κυβέρνησης και της Hellas Gold, αποτελεί σοβαρή παραβίαση των ευρωπαϊκών νόμων και διατάξεων. Οι διατάξεις του ελληνικού Συντάγματος έχουν επίσης αγνοηθεί.  Σε απάντηση προς αυτές τις κατηγορίες, ο σημερινός υπουργός Περιβάλλοντος, Κ. Σκρέκας, διάδοχος του Κ. Χατζηδάκη, επέμεινε στην αύξηση των δημοσίων εσόδων και των θέσεων εργασίας για να υπερασπιστεί τη θέση του, όπως και οι πρεσβείες του Καναδά και των ΗΠΑ στην κοινή τους δήλωση. Στις 18 Μαρτίου, ο νόμος ψηφίστηκε τελικά.

Οι τοπικές αρχές και τα κοινωνικά κινήματα έχουν εκφράσει έντονη αντίθεση στο εξορυκτικό σχέδιο της κυβέρνησης και της εταιρείας Hellas Gold. Δήλωσαν ότι η νέα σύμβαση δεν τους ικανοποιούσε, καθώς ήταν σε μεγάλο βαθμό υπέρ της εταιρείας και αντίθετη προς το δημόσιο συμφέρον και εκείνο της περιοχής. Ανακοίνωσαν επίσης τη βούλησή τους να αντισταθούν στο έργο, υπενθυμίζοντας ότι οι αστυνομικές επιδρομές, οι απειλές, οι αγωγές και τα δικαστήρια δεν είχαν αποθαρρύνει τη διαμαρτυρία πριν από μερικά χρόνια. Αυτό δείχνει ότι η επιτόπια μνήμη είναι ακόμα ζωντανή.

Η υποκρισία στο αποκορύφωμά της κατά την COP26 για την κλιματική αλλαγή

Στην COP26, ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε με υπερηφάνεια τη συνέχιση της μαζικής και αυταρχικής ανάπτυξης της βιομηχανίας ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, ιδίως της αιολικής ενέργειας, η οποία, όπως είπε, θα επιτρέψει στη χώρα να υπερβεί τους στόχους της ΕΕ για το 2030, όσον αφορά τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Δεν ανέφερε τις διαμαρτυρίες του πληθυσμού, την καταστολή που αντιμετωπίζουν, τα πολυάριθμα νομοθετικά τεχνάσματα που εφαρμόζει η κυβέρνησή του για να παρακάμψει τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς για την προστασία του περιβάλλοντος, ούτε την περιβαλλοντική καταστροφή που προκαλούν τα έργα. Δεν ανέφερε ούτε τα κοιτάσματα ορυκτού αερίου.
Ο Μητσοτάκης ανακοίνωσε επίσης, με την ίδια υπερηφάνεια, ότι η αιολική ενέργεια θα αναπτυχθεί και στη θάλασσα έως ότου η συνολική παραγωγή ενέργειας φτάσει τα 2 GW το 2030 : πρόκειται για τεράστια ποσότητα! Παρουσιάστηκαν οι συμφωνίες που συνάπτει η ελληνική κυβέρνηση με την Αίγυπτο, προκειμένου η περιοχή να καταστεί κόμβος ανανεώσιμων πηγών ενέργειας για την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και οι εν εξελίξει διαπραγματεύσεις με τη Σαουδική Αραβία (τον μεγαλύτερο εξαγωγέα πετρελαίου στον κόσμο που επενδύει πλέον στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας).

Οι δηλώσεις αυτές είναι εξαιρετικά ανησυχητικές. Η λεγόμενη “πράσινη” ανάπτυξη της παραγωγής ενέργειας στην Ελλάδα, αλλά και στις γειτονικές χώρες της Κύπρου και της Τουρκίας¹⁵, κρύβει μια νέα μορφή εκβιομηχάνισης που συγκαλύπτεται με τη χρήση πληθώρας επιθέτων, που συχνά χρησιμοποιεί η γνωστή αργκό του greenwashing. Είναι σημαντικό να αγωνιστούμε ενάντια σε κάθε λογική της παραγωγικότητας (logique productiviste), όποιο όνομα και αν της δώσουμε, και να αποκαλύψουμε τη βαθιά υποκρισία εκείνων που βρίσκονται στην ηγεσία των κυβερνήσεών μας. Είναι επίσης επιτακτική ανάγκη να σταματήσει κάθε μορφή εξόρυξης ορυκτών αερίων που θα μπορούσε να οδηγήσει σε πόλεμο στη Μεσόγειο. Οι πιστώτριες χώρες, ιδίως η Γαλλία και η Γερμανία, έχουν τεράστιες ευθύνες έναντι του ελληνικού, του τουρκικού και του κυπριακού λαού. Ο Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του το μόνο που κάνουν είναι να σπρώχνουν τη χώρα προς μια νέα αποικιοκρατική τάξη πραγμάτων βαμμένη με πράσινο χρώμα. 

Παραπομπές 

1. Η λογική της παραγωγικότητας, απόπειρα μετάφρασης του όρου « productivisme » από τη γαλλική γλώσσα, αναφέρεται « σε ένα σύστημα οργάνωσης της οικονομικής ζωής στο οποίο η κερδοφορία από την παραγωγή τίθεται ως πρωταρχικός στόχος » (Ιστορικό λεξικό της γαλλικής γλώσσας). 
2. https://www.iea.org/fuels-and-technologies/electricity
3. https://balkangreenenergynews.com/greece-wants-to-use-eu-recovery-funds-for-green-power-infrastructure/
4. Ο προϋπολογισμός αυτός θα χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή των υποδομών που απαιτούνται για την παραγωγή και τη διανομή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, καθώς και για την ανάπτυξη έξυπνων και ηλεκτρικών μεταφορών, τον οδικό φωτισμό και την ανακαίνιση κτιρίων.
5. Το ποσοστό του δημόσιου χρέους διογκώθηκε προκειμένου να δικαιολογηθεί η παρέμβαση της Τρόικας στην Ελλάδα.
6. Η ανεργία ξεπέρασε το 15% τον Μάιο του 2021, οι γυναίκες πλήττονται ιδιαίτερα και η Ελλάδα κατέχει το ρεκόρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην ανεργία των νέων με περίπου 38,2% των νέων να είναι άνεργοι τον Μάιο
7. Ο νόμος ονομάζεται επίσημα “Εκσυγχρονισμός της περιβαλλοντικής νομοθεσίας”. Δικαίως μετονομάστηκε έτσι από τους αντιπάλους του. Τον Σεπτέμβριο του 2019, οι μπουλντόζες που είχαν αρχίσει να καταστρέφουν τα βουνά των Αγράφων με εντελώς παράνομο τρόπο προκάλεσαν οργή, καθώς η άδεια που είχε χορηγηθεί δεν πληρούσε τις απαιτήσεις του νόμου εκείνη την εποχή. Μετά από λίγο καιρό, ο Άδωνις Γεωργιάδης (Υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων) ανακοίνωσε την αλλαγή του νόμου που οδήγησε στον αντιπεριβαλλοντικό νόμο.
8. https://thepressproject.gr/amesi-aposyrsi-tou-anti-perivallontikou-nomoschediou-zitoun-52-syllogikotites/
9. https://www.franceinter.fr/emissions/foule-continentale/foule-continentale-19-fevrier-2021
10. Η ΔΕΗ αναμένεται να ολοκληρώσει ένα σχέδιο για την αύξηση του ιδιωτικού μετοχικού της κεφαλαίου κατά περίπου 750 εκατ. ευρώ έως τις αρχές Νοεμβρίου, μετά από απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της και έγκριση των μετόχων της τον Οκτώβριο.
11. Η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ αποφασίστηκε με το δεύτερο και στο τρίτο μνημόνιο: 17% στο 2ο (Σαμαράς) και 34% στο 3ο (Τσίπρας).
12. https://noextractionsnowar.blogspot.com/
13. Petition · ΟΧΙ στο πρόγραμμα έρευνας και εξόρυξης υδρογονανθράκων · Change.org
14. https://www.lefigaro.fr/flash-eco/la-grece-approuve-un-projet-de-mine-d-or-controverse-20210205
15. Η Παγκόσμια Τράπεζα, η Γαλλία και η Γερμανία έχουν συνάψει συμφωνίες με την Τουρκία για την ανάπτυξη της βιομηχανίας ανανεώσιμων πηγών ενέργειας με αντάλλαγμα δάνεια ύψους 3,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ

_________

ΠΗΓΗ: https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/327638_ellada-i-nea-energeiaki-apothiki-tis-eyropis

The post Ελλάδα, η νέα ενεργειακή αποθήκη της Ευρώπης; appeared first on Void Network.

Πίσω από την αρπαγή της γης μας από το κράτος με τους “δασικούς χάρτες”, κρύβεται το σχέδιο λεηλασίας των τόπων μας, από τους κάθε λογής επενδυτές. Με την πρόφαση τnς αναγκαιότητας για την εκπόνηση των δασικών χαρτών, το «κράτος των επενδυτών» προχωράει εν μέσω πανδημίας, τα σχέδια για την λεηλασία των τόπων μας.

Μέσα από αυτούς τους χάρτες που βγήκαν στη δημοσιότητα, γίνεται ξεκάθαρο, πως στόχος τους είναι να βάλουν χέρι στην περιουσία, που κατέχουν αγρότες και κτηνοτρόφοι για βιοποριστικούς λόγους, βαφτίζοντας τα πάντα “δασικές εκτάσεις” (ακόμα και τμήμα του ΒΟΑΚ που περιλαμβάνουν οι χάρτες!!), για να περιέλθουν στην κυριότητα τους και να μπορούν μετά, με όλη τους την άνεση, να τις παραχωρήσουν στα επιχειρηματικά, “επενδυτικά και αναπτυξιακά” συμφέροντα, που περιμένουν στη γωνία, τρίβοντας τα χέρια τους με προσμονή…

Ήδη μια σειρά από νόμοι (που επίσης πέρασαν νύχτα με συνοπτικές και αδιαφανείς διαδικασίες, εν μέσω πανδημίας και με μια κοινωνία σε εγκλεισμό, όπως πχ. ο αντιπεριβαλλοντικός νόμος Χατζηδάκη) έχουν προετοιμάσει το έδαφος, για την επερχόμενη λεηλασία κάθε σπιθαμής γης, νερού και αέρα! Βιομηχανικά πάρκα ανεμογεννητριών, τεράστιες εκτάσεις σπαρμένες με φωτοβολταϊκά, παραλίες και πλαγιές που γίνονται προέκταση ξενοδοχείων, γήπεδα γκολφ και υποδομές στη στεριά για τις επικείμενες εξορύξεις υδρογονανθράκων στα “θαλάσσια οικόπεδα”, που έχουν ήδη παραχωρηθεί με νόμο, στις πολυεθνικές του πετρελαίου, είναι τα στοιχεία που συνθέτουν τη νέα μακέτα του τόπου. Είναι προφανές, πως για όλους αυτούς δουλεύει το κράτος και γι’ αυτό χρησιμοποιούμε τον όρο «κράτος των επενδυτών».

Οπότε, η πρεμούρα να τελειώνουν, έτσι γρήγορα και βιαστικά, με το κόλπο που ονομάζεται “δασικοί χάρτες”, είναι γιατί αποτελεί γι’ αυτούς, την τελευταία λεπτομέρεια, πριν ανοίξουν τις σαμπάνιες με τους κολλητούς τους, στην υγειά των κορόιδων, που νομίζουν πως έπιασαν στον ύπνο. Υποτιμούν την νοημοσύνη μας όμως και θα φάνε τα μούτρα τους!

Φαίνεται πως ξεχνάνε, ότι σε αυτά τα χώματα έχει χυθεί αίμα για τη γη και την ελευθερία, ενάντια σε τσιφλικάδες και πασάδες, ενάντια σε χαράτσια και νόμους, ενάντια σε κατακτητές και στρατούς κατοχής. Αυτό που ονειρεύονται, δεν πρόκειται να γίνει ποτέ πραγματικότητα, γιατί θα σκοντάψει και πάλι, πάνω στις αντιστάσεις ολόκληρης της τοπικής κοινωνίας, που επιδεικτικά αγνοούν και αποφασίζουν πάντοτε, ερήμην και εναντίον της. Γι’ αυτό και εμείς με τις όποιες δυνάμεις μας, θα συνταχθούμε στο πλευρό των συντοπιτών μας, που αγωνίζονται για να σώσουν τους τόπους που τους επιτρέπουν ακόμα, να βγάζουν με αξιοπρέπεια το ψωμί τους. Δίπλα στους αγρότες και τους κτηνοτρόφους, που κατέχουν έναν μικρό κλήρο για τον βιοπορισμό τους, και βλέπουν αυτούς που έχουν κατασπαράξει τα πάντα, να τους απειλούν ανοιχτά με την αρπαγή του. Θα βγούμε στο δρόμο για να πούμε ένα: «Φτάνει πια! Ξεχάστε το!» , προς όλους αυτούς, που θέλουν το νησί μας να γίνει μια ενεργειακή αποικία, μια μπαταρία για ολόκληρη την Ευρώπη, ένα νησί κρανίου τόπος, όπου τα βουνά θα ‘ναι γεμάτα θεόρατους σβούρους, η ενδοχώρα κατειλημμένη από καθρέφτες που θα συλλέγουν τον ήλιο, οι πεδιάδες με φαραωνικού τύπου αεροδρόμια, οι παραλίες ένα απέραντο ξενοδοχείο και οι θάλασσες εργοτάξιο για την εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου…

Με αυτό το πλευρό να κοιμούνται! Οι “δασικοί χάρτες” και τα σχέδια τους θα μείνουν στα χαρτιά! Έχουνε το νόμο, έχουμε το δίκιο! Θα νικήσουμε! Ραντεβού στο δρόμο

Δευτέρα 5 Απριλίου και ώρα 12.00 πμ. προσυγκέντρωση στο Παγκρήτιο Στάδιο.

Ενάντια στης Φύσης την λεηλασία, Αγώνας για τη Γη και την Ελευθερία!

Αλληλεγγύη – Αντίσταση – Αξιοπρέπεια!

ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

The post Οι Δασικοί Χάρτες παραδίδουν τη Γη στους επενδυτές 5/4/2020 Κρήτη- Συγκέντρωση appeared first on Void Network.

Στην Άνδρο, στην Τήνο, στο Βόλο, την Ήπειρο, την Κρήτη, τη Χαλκιδική και αλλού, έχουμε πολύ τρανταχτά παραδείγματα στοχοποίησης περιβαλλοντικών ακτιβιστών, με τραγικό απόγειο την πρόκληση ανεπανόρθωτων τραυμάτων από τα ΜΑΤ στον Βασίλη Μάγγο, που απέβησαν μοιραία για τη ζωή του. Η κυβέρνηση με τον απόλυτο έλεγχο και τη συνδρομή των ΜΜΕ  χρησιμοποιεί την καραντίνα για να ψηφίζει νομοσχέδια και να καταστρέφει τη ζωή μας ερήμην της κοινωνίας. Ο δημόσιος χώρος, οι καταλήψεις, τα πανεπιστήμια και οι ελεύθεροι κοινωνικοί χώροι που δημιουργήθηκαν μέσα το πνεύμα του Δεκέμβρη βρίσκονται αντιμέτωποι με μια κατασταλτική εκστρατεία του κράτους σε κάθε πόλη της χώρας. 

Σε όλο το κόσμο εξεγέρσεις ξεσπούν επιβεβαιώνοντας το μήνυμα του Δεκέμβρη του 2008: Δεν θα επιτρέψουμε στην αστυνομία να δολοφονεί και να τραυματίζει ανθρώπους στους δρόμους υπερασπιζόμενη τα συμφέροντα της εκμετάλλευσης και της κερδοσκοπίας. 

Πίσω από τις νεοφιλελεύθερες οικονομικές συνταγές, τη διαρκή ενίσχυση των σωμάτων καταστολής – με νέο προσωπικό, καινούργια οχήματα και τεχνολογικά αναβαθμισμένο εξοπλισμό (αύρες, drones κ.α.) – καθώς και τη διαρκή στοχοποίηση των κοινωνικών αγώνων και της νεολαίας, αναγνωρίζουμε τον θανάσιμο κίνδυνο καθώς πλησιάζει. Σκοπός μας δεν είναι να κινδυνολογήσουμε. Πιστεύουμε πως πρέπει όμως να είμαστε όλοι και όλες σε εγρήγορση απέναντι στην έξαρση της αστυνομικής βίας που με δικαιολογία την προστασία από την επιδημία γίνεται μέρα με τη μέρα όλο και πιο φανερή. Άλλωστε γνωρίζουμε πως δεν υπάρχει τίποτα πιο επικίνδυνο για μια κοινωνία από μια κυβέρνηση που επιτρέπει στην αστυνομία της να αποθρασυνθεί. 

Το πρώτο λοιπόν σημείο που επιθυμούμε να υπογραμμίσουμε, ενόψει αυτής της ιστορικής επετείου, είναι η ανάγκη αγωνιστικής εγρήγορσης και έμπρακτης αλληλεγγύης στα θύματα της αστυνομικής βίας, προκειμένου να αποτρέψουμε τις χειρότερες δυνατές εξελίξεις. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, θέτουμε προ των ευθυνών τους όλους τους ανθρώπους που με τη στήριξη τους στην κυβέρνηση, την παθητική τους αδιαφορία ή τη σιωπηρή τους ανοχή νομιμοποιούν καθημερινά την κρατική καταστολή.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, θέτουμε προ των ευθυνών τους όλους τους ανθρώπους που με τη στήριξή τους στην κυβέρνηση, την παθητική τους αδιαφορία ή τη σιωπηρή τους ανοχή νομιμοποιούν καθημερινά την κρατική καταστολή.

Το δεύτερο σημείο στο οποίο επιλέξαμε να σταθούμε αφορά στο άλλο μεγάλο έγκλημα που έλαβε χώρα την 6η Δεκεμβρίου του 2008: τη δημοσιογραφική κάλυψη των γεγονότων. Αναφερόμαστε, φυσικά, στη μιντιακή διαχείριση της δολοφονίας του Αλέξη από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Η μονταζιέρα των καναλιώνλες “έντυσε” βίντεο-ντοκουμέντο με ήχους συγκρούσεων και το προέβαλε σε εκατομμύρια ανθρώπων, αδρανοποιώντας τους και προσφέροντας  ένα υπερασπιστικό αφήγημα στους δολοφόνους. Στα χρόνια που ακολούθησαν, ο τρόπος με τον οποίο τα ΜΜΕ κάλυψαν τις αντιμνημονιακές κινητοποιήσεις, το δημοψήφισμα και πρόσφατα την κρατική διαχείριση της πανδημίας κατέστησε σαφές ότι τα ΜΜΕ αποτελούν το αναγκαίο συμπλήρωμα της αστυνομικής βίας, ένα όπλο στραμμένο στις συνειδήσεις των ανθρώπων, έτοιμο να εξαπολύσει τα πυρά του ανά πάσα στιγμή.

O Δεκέμβρης του 2008 δεν ήρθε τυχαία. Μετά το success story μιας χρεοκοπημένης  οικονομίας από τους ολυμπιακούς αγώνες του 2004, που το μόνο που της έλειπε ήταν η δίνη της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, θα έπρεπε να αναπτυχθεί ένα ισχυρό τοίχος καταστολής απέναντι στο αναπόφευκτο της εξεγερσιακής οργής στο ποδοπάτημα των εργασιακών-κοινωνικών δικαιωμάτων και της ανεργίας. Το μίσος που όπλισε το όπλο του Κορκονέα δεν ήταν η εξαίρεση, αλλά η αναπαραγωγή του μίσους ενάντια στους πολίτες, που υπάρχει στην εκπαίδευση των σωμάτων ασφαλείας. Το μίσος του αστυνομικού για ένα παιδί στα Εξάρχεια ήταν (και είναι) ο κανόνας.  

Κατά την διάρκεια της 6ης Δεκέμβρη του 2020 παρακολουθήσαμε την απαγόρευση κυκλοφορίας να εφαρμόζεται με τον πιο απολυταρχικό τρόπο και να εξελίσσεται σε  δυστοπική συνθήκη: οι μόνοι που είχαν το δικαίωμα να πλησιάσουν το σημείο δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου ήταν οι δολοφόνοι του. Το οπτικοακουστικό υλικό από όσους/ες επιχείρησαν να προσεγγίσουν χθες την περιοχή των Εξαρχείων δεν απεικονίζει αστυνομικές δυνάμεις να παρεμποδίζουν συναθροίσεις για την αποφυγή της μετάδοσης του covid αλλά μάλλον μια συντονισμένη προσπάθεια φρούρησης και απαγόρευσης εισόδου σε έναν χώρο φορτισμένο με μνήμες απειλητικές για την καθεστηκυία τάξη. Κάθε χρόνο η επέτειος της δολοφονίας του Αλέξη επανενεργοποιεί τα βιώματα εκείνων των ημερών και η κυβέρνηση έχει προφανώς την ψευδαίσθηση ότι θα τα ακυρώσει ή θα τα αλλάξει αποτρέποντάς μας από το να φτάσουμε στο σημείο του εγκλήματος και να αποδώσουμε τιμή στον νεκρό. Μάταια!

Ως Support Earth, διατρανώνουμε προς κάθε κατεύθυνση ότι δεν ξεχνάμε, δεν συγχωρούμε, αντίθετα θυμώνουμε και συσπειρωνόμαστε ολοένα και πιο πολύ. Όσο υπάρχει αυτός ο άδικος και καταπιεστικός κόσμος, όπου νέοι σαν τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο δολοφονούνται καθημερινά, θα υπάρχουμε και εμείς εδώ, τώρα, παντού και πάντα για να υπονομεύουμε τα θεμέλιά του.

SUPPORT  EARTH

Πληροφορίες : https://supportearth.gr     

Επικοινωνία: s.earth.athens@gmail.com

facebook page: https://www.facebook.com/supportearthgr

+ Ομάδα Ανοιχτού Διαλόγου Support Earth: https://www.facebook.com/groups/237638414204882

The post Support Earth – Καταγγελία του κρατικού αυταρχισμού την ημέρα μνήμης της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου appeared first on Void Network.

Η επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου αποτελεί για εμάς ημέρα μνήμης των βασάνων που υπέφεραν οι λαοί από αυταρχικά καθεστώτα και απόδοσης τιμής σε όσους και όσες επέλεξαν να τους αντισταθούν βάζοντας μπροστά τα κορμιά τους και πληρώνοντας βαρύ τίμημα. Ταυτόχρονα αποτελεί και μια υπόσχεση ελευθερίας, την οποία ανανεώνουμε κάθε χρόνο με τους αγώνες μας.

Πλησιάζοντας στο τέλος μιας χρονιάς που στιγματίστηκε από αναρίθμητα περιστατικά αστυνομικής βίας, στο στόχαστρο της οποίας βρέθηκαν και τα περιβαλλοντικά κινήματα δεν γίνεται να επιδείξουμε ηρεμία και απάθεια.Ο χουντικής έμπνευσης νόμος της κυβέρνησης που στην ουσία απαγορεύει τις διαδηλώσεις, οι ποινικές διώξεις σε βάρος ακτιβιστ(ρι)ών που αγωνίζονται ενάντια στην εγκατάσταση αιολικών στα Άγραφα, οι συλλήψεις των άγρυπνων πολιτών στο Σύνταγμα, η άγρια καταστολή των διαμαρτυρόμενων κατοίκων σε Τήνο και Βόλο, καθώς και η συνεχής επίθεση στη νεολαία, με αποκορύφωμα τον ξυλοδαρμό του αδικοχαμένου Βασίλη Μάγγου, δεν μας επιτρέπουν να παραμείνουμε μια τέτοια μέρα σιωπηλοί, μακριά από τον δημόσιο χώρο.

Παράλληλα, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τις ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούν. Από τον Μάρτιο του 2020 ολόκληρη η υφήλιος βρίσκεται στη δίνη της πανδημίας του κορωνοϊού με πρωτοφανή περιοριστικά μέτρα να υιοθετούνται για την καταπολέμηση της εξάπλωσης της νόσου.

Στην Ελλάδα η κυβέρνηση επέλεξε να επενδύσει στο αφήγημα της ατομικής ευθύνης και στη συνεχή, με εξαίρεση το τουριστικό διάλειμμα του καλοκαιριού, αυστηροποίηση των μέτρων, αντί να ενισχύσει την υγεία, την παιδεία και τις δημόσιες μεταφορές. Φρόντισε να περιστείλει εργασιακά δικαιώματα, αδιαφόρησε για τις ανάγκες ολόκληρων κλάδων, όπως των εργαζομένων στον χώρο του πολιτισμού, προανήγγειλε μέτρα φτωχοποίησης μέσα από την έκθεση Πισσαρίδη και φυσικά δεν παρέλειψε να χορηγήσει οριζόντια απαλλαγή από την εισφορά αλληλεγγύης στον ιδιωτικό τομέα και να αναθέσει μέσα από σκιώδεις διαδικασίες συμβάσεις εκατομμυρίων σε “ημέτερους”.

Ως Support Earth αφιερώνουμε σημαντικό μέρος των δράσεων και της κριτικής μας στην ανάδειξη των υγειονομικών επιπτώσεων που έχει η οικονομική ανάπτυξη και η σχετική με αυτήν περιβαλλοντική διαχείριση. Με οργή λοιπόν παρακολουθούμε, εν μέσω πανδημίας και ενώ η δημόσια υγεία προβάλλεται καθημερινά στον δημόσιο λόγο ως το υπέρτατο αγαθό, την κυβέρνηση να προωθεί σειρά αντιπεριβαλλοντικών νομοθετημάτων και αποφάσεων, οι οποίες σαφέστατα την πλήττουν. Τα εικοσιπενταετούς λειτουργίας εργοστάσια καύσης απορριμμάτων που προβλέπει το νέο Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων, η αδειοδότηση της Oil One για ρίψη πετρελαιοειδών αποβλήτων στον θαλάσσιο χώρο της Δραπετσώνας, η επέκταση του λιμανιού στον Πειραιά, η επί τα χείρω αναθεώρηση των δασικών χαρτών, το εγκληματικό Kassiopi Project στον Ερημίτη της Κέρκυρας είναι όλα χαρακτηριστικά παραδείγματα του τρόπου που αντιλαμβάνεται την αξιοποίηση του περιβάλλοντος η Νέα Δημοκρατία. Και σαν να μην αρκούσαν τα παραπάνω, η κυβέρνηση αξιοποιεί τις περιόδους καραντίνας ως όπλο, προκειμένου να επιταχύνει τις σχετικές διαδικασίες όσο αυτοί και αυτές που θα κινητοποιούνταν για να τις εμποδίσουν βρίσκονται έγκλειστοι/ες στα σπίτια τους.

H ρύπανση του αέρα, του εδάφους και της θάλασσας καθώς και η συστηματική καταστροφή των φυσικών οικοσυστημάτων κοστίζουν εκατομμύρια ανθρώπινες και όχι μόνο ζωές, οι οποίες προστίθενται στους νεκρούς του Covid-19, ενώ οι δυσμενείς συνέπειες της προκαλούμενης υποβάθμισης δεν γίνεται να αποτραπούν με έναν ολιγόμηνο εγκλεισμό ή τη χορήγηση ενός νέου φαρμάκου. Μέσα σε αυτή τη συγκυρία είναι επιβεβλημένο να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για έναν ελεύθερο, δίκαιο και βιώσιμο κόσμο, για τα Πολυτεχνεία που κρατάμε μέσα μας και που δεν εκκενώνονται ποτέ.

Καλούμε σε συγκέντρωση και πορεία στις 17 Νοέμβρη 2020 στην Πλατεία Κλαυθμώνος στις 14:00 μ.μ.

Υπερασπιζόμαστε τη Γη, γιατί σ’ αυτή χτίζουμε τις ζωές μας.

# Support Earth

The post SUPPORT EARTH- Πολυτεχνείο 2020- Κάλεσμα στη Διαδήλωση appeared first on Void Network.

___________

To Aόρατο Χέρι μας πνίγει

“Το Αόρατο Χέρι είναι ένας από τους πιο ανθεκτικούς μύθους των (νεο)κλασσικών οικονομικών. Η μαγική του δύναμη είναι να διασφαλίζει την μεγιστοποίηση του κοινωνικού οφέλους όσο ο καθένας δρα με βάση το ατομικό του συμφέρον διαμέσου της αγοράς -φαινομενικά. Αλλά τι θα συνέβαινε αν το Αόρατο Χέρι ήταν λιγότερο αγαθό από αυτό; Ο πρόσφατος χείμαρρος εικόνων αστυνομικής βίας που προήλθαν από τις Η.Π.Α., με έβαλαν σε σκέψεις μήπως αυτό είναι δουλειά του Αόρατου Χεριού –το κράτημα σε λειτουργία του σχήματος Πόντσι που αποκαλούμε καπιταλισμό. Ίσως ήταν το Αόρατο Χέρι που χτύπησε την πόρτα του συντρόφου μου λίγα χρόνια πριν απαιτώντας την άμεση πληρωμή ενός παλιού χρέους, “ή αλλιώς”. Ίσως ήταν το Αόρατο Χέρι που πυροδότησε την βίαιη έκρηξη που κατέστρεψε τις 46.000 χρόνων ιερές σπηλιές των Puutu Kunti Kurrama και Pinikura φυλών στο φαράγγι του Juukan, για λογαριασμό του Rio Tinto.”

(Το Αόρατο Χέρι, ένα καλλιτεχνικό εγχείρημα από την Lara Luna Bartley@MoneyLab#X)

Το Αόρατο Χέρι ξεκάθαρα πνίγει την ανθρωπότητα, όπως ο Gunther Anders είχε προβλέψει ήδη από τα χρόνια μετά την Hiroshima και το Nagasaki. Στο κείμενο του, Εμείς, Οι Γιοί του Άιχμανν, o Anders γράφει ότι το πρότυπο του Ναζισμού θα φτάσει στην τελειότητα όταν η τεχνολογία πάρει το πάνω χέρι στα ανθρώπινα όντα. Το Άουσβιτς ήταν το πρώτο πείραμα στην βιομηχανική διαχείριση της εξόντωσης, και σήμερα οι συνενωμένες δυνάμεις της τεχνολογίας και του ρατσισμού προετοιμάζουν τo Endlosung σε πλανητική κλίμακα. Όπως έγραφε ο Anders:

“Μπορούμε να περιμένουμε ότι η φρίκη του Ράιχ θα επισκιάσει κατά πολύ την φρίκη του Ράιχ του παρελθόντος. Αναμφίβολα, όταν μια μέρα τα παιδιά ή τα εγγόνια μας, περήφανα με την τέλεια “συμηχανοποίηση” τους, κοιτάξουν από τα σπουδαία ύψη του χιλιόχρονου Ράιχ τους κάτω στην αυτοκρατορία του χθες, στο αποκαλούμενο “τρίτο” Ράιχ, θα τους φανεί απλά ένα ελάσσων, επαρχιώτικο πείραμα.” (Εμείς, Οι Γιοί του Άιχμανν)

Αυτή η αποκαρδιωτική πρόβλεψη πραγματοποιείται. Ο αυτοματισμός της εξόντωσης, σύμφωνα με τον Anders, είναι η ουσιαστική συνεισφορά που έφερε ο Ναζιστικός μηχανισμός, και στην μεταμοντέρνα και μεταβιομηχανική εποχή, το εγχείρημα της αυτοματοποιημένης εξόντωσης μπορεί να υλοποιηθεί σε μια πολύ μεγαλύτερη κλίμακα από ότι στην εποχή του Hitler.

Τι δεν μπορούσαμε να δούμε το ’70

Οι ακτιβιστές που ενηλικιώθηκαν στο δεύτερο μισό του περασμένου αιώνα δεν ήταν προετοιμασμένοι να αντιμετωπίσουν μια επιστροφή τόσο άγρια όσο αυτή που κάποτε χαρακτήρισε τον Ναζισμό. Αλλά στον νέο αιώνα, η αγριότητα αυτή επέστρεψε: η διακυβέρνηση του Trump έχει επαναφέρει φρικώδη θεάματα όπως ο χωρισμός παιδιών μεταναστών από τις οικογένειες τους, μια από τις αμέτρητες πράξεις απάνθρωπης βίας που λαμβάνουν χώρα ανά την υφήλιο, και συγκεκριμένα ενάντια των μεταναστών.

Η κουλτούρα της Ιταλικής Αυτονομίας, στην οποία ήμουν συμμετέχων τότε, προέβλεψε πολλές πλευρές του τωρινού μετασχηματισμού στο πεδίο της εργασίας, της τεχνολογίας και της ταξικής σύνθεσης, αλλά ήταν ουσιαστικά ανήμπορη να δει την εξάντληση της οικονομικής ανάπτυξης και ήταν εξίσου ανίδεη για την επίμονη δυναμική της φασιστικής υποκειμενοποίησης.

Παρά την έκδοση της μελέτης πάνω στα Όρια της Ανάπτυξης (1971), απλά δεν συνειδητοποιήσαμε τις μακροχρόνιες επιδράσεις που συνεπάγονται την κατάρρευση του φυσικού περιβάλλοντος, ούτε εκτιμήσαμε πλήρως τις επιδράσεις της ψυχικής κατάρρευσης που προκαλείται από την απεριόριστη εκμετάλλευση των διανοητικών ενεργειών.

Αυτός είναι ο λόγος που, αν θέλουμε να σκεφτούμε τις στρατηγικές του σύγχρονου κινήματος και τις τακτικές μορφές αντίστασης που απαιτούνται τώρα, δεν θεωρώ ότι η εμπειρία μου με το Ιταλικό ’70 βοηθάει ιδιαίτερα.

Στις ακόλουθες σημειώσεις, προσπαθώ να επαναπροσδιορίσω την πιθανότητα μιας αυτόνομης υποκειμενοποίησης μέσα από τον ορίζοντα του αφανισμού που σηματοδοτεί η πανδημική κατάρρευση.

Σπασμός

Το φθινόπωρο του 2019 ένας σπασμός συντάραξε το πλανητικό σώμα: από το Hong Kong στην Bogota, από την Barcelona στην Beirut, Quito, Βαγδάτη, La Paz, Santiago και Valparaiso, νέοι άνθρωποι, κυρίως άνεργοι και επισφαλώς εργαζόμενοι βγήκαν στους δρόμους σε ένα είδους παγκόσμιας διαμαρτυρίας. Καμία κοινή στρατηγική δεν ήταν ορατή σε αυτόν τον αναβρασμό, ούτε κοινοί στόχοι. Αυτό που ήταν κοινό, ωστόσο, ήταν μια αίσθηση πνιγμού, αφόρητου πόνου, η αίσθηση της απόγνωσης που εκφράζεται στις λέξεις, “δεν μπορώ να αναπνεύσω”. Τρεις σχετικές ταινίες πιάνουν αυτήν την στιγμή: Joker του Todd Phillips, Parasite του Bong Joon-ho, και Sorry we missed you του Ken Loach.

Ύστερα, μετά τον σπασμό, η κατάρρευση.

Η πανδημία που εξαπλώθηκε τους πρώτους μήνες του 2020 έδρασε σαν ένα είδος ψυχο-ύφεσης: η παγκόσμια μηχανή σταμάτησε απότομα.

Αυτός ο κλονισμός δεν θα έπρεπε να αναγνωστεί σαν ένα απομονωμένο γεγονός, αλλά αντίθετα σαν μια αποκάλυψη των καταστροφικών διαδικασιών που ήταν ήδη δρομολογημένες για πολλά χρόνια και οι οποίες ξαφνικά συγκρούστηκαν όλες μαζί: οικονομικός μαρασμός, περιβαλλοντική καταστροφή, ψυχική αδυναμία του κοινωνικού οργανισμού εξαντλημένου από την τεχνοοικονομική επιθετικότητα και την ψηφιακή επιτάχυνση της νευρικής διέγερσης.

Αποκάλυψη

Ετυμολογικά, αυτή είναι μια Αποκάλυψη: μια στιγμή αλήθειας στην οποία γίνεται σαφές ότι η νεοφιλελεύθερη οικονομία είναι ασύμβατη με την επιβίωση την ανθρωπότητας. Τι είναι ο νέος ορίζοντας που ανακαλύπτουμε (όχι και τόσο) σταδιακά στο κατώφλι της πανδημίας; Ο αφανισμός. Αυτή η λέξη, που ποτέ δεν άνηκε στο λεξιλόγιο της πολιτικής, παίρνει την κεντρική σκηνή στην κοινωνική φαντασία για πρώτη φορά στην ιστορία.

Αγωνιώδη κινήματα για την φιλελεύθερη δημοκρατία και την νέο-αντιδραστική ταυτότητα (εθνική, φυλετική, θρησκευτική, πολιτισμική, και λοιπές) συγκλίνουν προς τον παγκόσμιο εμφύλιο πόλεμο: ταυτοτικές συγκρούσεις σε κάθε χώρα του κόσμου, βία κατά των μεταναστών, και γεωπολιτικό χάος. Η οικονομική επιθετικότητα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης έχει ενισχύσει την ανοιοκρατία του Trump: γηραιά λευκά αρσενικά με άνοια, που έχουν εμμονή με την εξαφάνιση της κυριαρχίας τους, με την ανικανότητα τους.

Επιτέλους, ο νεοφιλελευθερισμός αποκαλύπτεται σαν η οικονομική στρατηγική του Φασισμού.

Τα κοινωνικά κινήματα δεν μπορούν να κάνουν τίποτα για να διαλύσουν αυτήν την τάση. Πρέπει να επιβιώσουμε από την καταιγίδα, και πρέπει να δημιουργήσουμε, να πολλαπλασιάσουμε και να υπερασπιστούμε -με κάθε αναγκαίο μέσο- εικονικούς και φυσικούς χώρους αναπνοής, αυτοθεραπείας, κοινωνικού και τεχνικού πειραματισμού.

Θεραπεία

Η εξέγερση που ακολούθησε την δημόσια εκτέλεση του George Floyd από την Ku Klux Klan με τις μπλε στολές σηματοδότησε την ανάδυση μια υποκειμενικότητας που είναι ταυτόχρονα αντιρατσιστική, πολυφυλετική και αντικαπιταλιστική, και η οποία δρα σαν μαζική θεραπεία για την ασφυξία της επισφαλούς τάξης, το νέο διαγενεακό και διαφυλετικό προλεταριάτο των Ηνωμένων Πολιτειών.

Στον απόηχο της πανδημίας, οι διαμαρτυρίες υπήρξαν ο μόνος τρόπος αποφυγής της ασφυξίας: η εξέγερση είναι πρώτη βοήθεια για τον κοινωνικό οργανισμό και τον κοινωνικό εγκέφαλο.

Αλλά τώρα, παρά τον κατακερματισμό του επισφαλούς κοινωνικού σώματος, πρέπει να κάνουμε μια πράξη στρατηγικής φαντασίας: ποια είναι η ατζέντα του κινήματος για τον ερχόμενη εποχή, ειδικά στις Η.Π.Α., όπου οι εκλογές -ασχέτως του νικητή- πιθανόν να ξεκινήσουν μια περίοδο γενικευμένης αστάθειας και βίας;

Θα έπρεπε να εμπλακούμε στην Αμερικανική μάχη για την εξουσία ή θα έπρεπε να μείνουμε έξω από την κατάσταση αυτή ενώ η αποσάθρωση των Η.Π.Α. εξελίσσεται;

Τα κοινωνικά κινήματα δεν θα έπρεπε να παγιδευτούν στον αγώνα μεταξύ της φιλελεύθερης (ιμπεριαλιστικής) δημοκρατίας και την εθνικιστικής ανοιοκρατίας. Ωστόσο θα πρέπει να αρπάξουμε κάθε ευκαιρία για την δημιουργία χώρων αυτόνομης ζωής και πρέπει συνεχώς να βεβαιώνουμε και να επαναβεβαιώνουμε μια απλή ιδέα: η αναδιανομή του πλούτου είναι ο μόνος δρόμος εξόδου από την κόλαση. Ισότητα, ολιγάρκεια και αναδιανομή του πλούτου.

Κατάρρευση

Ότι οικονομικά μέτρα και αν πάρει το κράτος, η καπιταλιστική οικονομία δεν θα αναστηθεί. Καμία ανάκαμψη, καμία ανάπτυξη, καμία κοινωνική ειρήνη δεν είναι ορατή για τα επόμενα δέκα χρόνια. Όμως, όσο είμαστε ανίκανοι να δραπετεύσουμε από το πτώμα του καπιταλισμού, αυτό το πτώμα θα συνεχίσει να επιβάλλει του κανόνες του πάνω μας, οι οποίοι δεν αντιστοιχούν πλέον καθόλου στην δυναμική της κοινωνικής πιθανότητας.

Σε αυτήν την περίοδο, καθώς αντιστεκόμαστε στις συγκλίνουσες επιθετικότητες του ρατσισμού και του εταιρικού κεφαλαίου, καθώς προσπαθούμε να επιβιώσουμε, πρέπει να μάθουμε το μάθημα της πανδημικής κατάρρευσης: το ενσωματωμένο πεδίο της τεχνοοικονομικής αφαίρεσης καταστράφηκε από την βιολογική υλικότητα του ιού. Αυτό που χρειάζεται τώρα δεν είναι η χρηματική αφαίρεση, αλλά χρήσιμα προϊόντα της γνώσης και της συνεργασίας: τροφή, φροντίδα, παιδεία. Διατροφική αυτάρκεια, μέτρα δημόσιας υγείας και αυτονομία στην παιδεία θα είναι οι ενασχολήσεις του κοινωνικού κινήματος. Γνωρίζουμε ότι αυτό δεν θα συμβεί ειρηνικά και ότι η βία της οικονομικής δύναμης και του φασισμού θα απειλούν συνεχώς την κοινωνική αυτονομία. Επομένως, το πρόβλημα της αυτοάμυνας θα πρέπει να είναι ένα μόνιμο θέμα συνείδησης και πειραματισμού.

Τραύμα

Στο παρόν, ενώ η πανδημία συνεχίζει να ξεδιπλώνεται, μεγάλες εταιρίες εξάγουν τεράστια κέρδη από την ευρεία δυσφορία και η ανισότητα εκτοξεύεται: μια μικρή μειοψηφία ανθρώπων ευημερεί σε βάρος του πόνου της μεγάλης πλειοψηφίας της ανθρωπότητας.

Αυτό είναι το αποτέλεσμα ενός κανόνα που είναι ενσωματωμένος σαν ένας αυτοματισμός στην γλώσσα μας, στην φαντασία μας και στην καθημερινή ζωή: υποταγή στην χρηματική κυριαρχία, και πάνω από όλα στο χρέος— αυτή είναι μια διανοητική παγίδα που το συνεχιζόμενο τραύμα πιθανόν να μπορεί να διαλύσει. Αυτό το τραύμα θα ξεδιπλωθεί σε μια μακρά περίοδο χρόνου, καθώς οι επιρροές της στον πολιτισμό, την συμπεριφορά και στο συλλογικό ασυνείδητο καταγράφονται σταδιακά.

Πρέπει να δράσουμε πάνω στην μετατραυματική διανοητική εξέλιξη μας: χρειαζόμαστε την θεραπεία και ταυτόχρονα την αναβίωση της αλληλεγγύης.

Χρεοκοπία

Καθώς η παγκόσμια οικονομία θα είναι σε μια κατάσταση μόνιμης κατάρρευσης, η κοινωνία πρέπει να μάθει να είναι ανεξάρτητη από την αγορά και πρέπει να δημιουργήσει τις συνθήκες για την επιβίωση εκτός της αγοράς. Πρέπει να πειραματιστούμε σε μικρή και μεγάλη κλίμακα με την τροφή, την παιδεία, την υγειονομική αυτάρκεια και την απενεργοποίηση την χρηματικής κυριαρχίας πάνω στην καθημερινή ζωή, όποτε και όπου αυτό είναι δυνατό.

Η απαλλοτρίωση των απαλλοτριωτών πρέπει να οργανωθεί επιστημονικά— μια αναδιανομή του πλούτου είναι ο μόνος τρόπος να αποφευχθεί ένα πλανητικό ολοκαύτωμα.

Μη-αναγνώριση του χρέους πρέπει να διακηρυχθεί όποτε και όπου είναι δυνατόν. Μια γενική χρεοκοπία θα πρέπει να οργανωθεί.

Γνωρίζω ότι όλα αυτά είναι ευσεβείς πόθοι αυτή την στιγμή.

Γνωρίζω ότι η πλειοψηφία του κόσμου ψάχνει προστασία στην ταυτότητα, στο ανήκειν, στο έθνος, στην φυλή… και ότι αυτό οδηγεί σε πόλεμο. Γνωρίζω ότι δεν μπορούμε να σταματήσουμε αυτήν την τάση, καθώς οι επιθετικές ενέργειες που έχουν συσσωρευτεί τις προηγούμενες δεκαετίες και που έχουν οξυνθεί στα χρόνια του Trump, οδηγούνται αδρανειακά προς την σύγκρουση. Γνωρίζω ότι αυτή η καταιγίδα δεν μπορεί να διαλυθεί πλήρως- ωστόσο, θα πρέπει να προσπαθήσουμε να αποφύγουμε την καταιγίδα όσο το δυνατόν περισσότερο και να δημιουργήσουμε αυτόνομους χώρους.

Ευτυχία

Ο αφανισμός έχει αναδυθεί σαν τον ορίζοντα του νεαρού αιώνα μας.

Ας χαλαρώσουμε και ας αποδεχτούμε αυτήν την πραγματικότητα, χωρίς πανικό. Εξάλλου, η διάλυση -αργά ή γρήγορα- μέσα στο τίποτα είναι η μοίρα του κάθε οργανισμού.

Για την ώρα η ερώτηση είναι η εξής: είναι μια ευτυχισμένη ζωή εφικτή μέσα στον ορίζοντα του αφανισμού;

Αν όχι, είμαστε καταδικασμένοι και ο αφανισμός θα είναι το μόνο αποτέλεσμα του ξέφρενου ανταγωνισμού και της στρατιωτικής εχθρότητας, μετά από μια περίοδο επεκτατικής κόλασης.

Αλλά δεν πιστεύω ότι είμαστε καταδικασμένοι— ναι, μια ευτυχισμένη ζωή είναι δυνατή μέσα στον ορίζοντα του αφανισμού.

Ο ατομικός αφανισμός δεν είναι μια καινούργια προοπτική: είμαστε εξοικειωμένοι με το γεγονός της ατομικής μας θνητότητας. Ωστόσο, έχουμε καταφέρει εδώ και εκεί να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για μια ευτυχισμένη ζωή, έτσι δεν είναι; Οπότε αυτό είναι το έργο: να δημιουργήσουμε και να πολλαπλασιάσουμε συνθήκες για την ευτυχία, ότι και αν συμβεί.

Η πραγματικότητα είναι βάναυση, αλλά πρέπει να αποφύγουμε να γίνουμε και εμείς οι ίδιοι βάναυσοι: αυτό, σήμερα, είναι ένα πιθανό νόημα της λέξης “αυτονομία”.

Μόνο όταν ένα κίνημα, μια μεγάλη μειοψηφία γίνει ικανή να δείξει ότι μια ευτυχισμένη ζωή είναι δυνατή στον ορίζοντα του αφανισμού, μπορεί πιθανώς να βρεθεί μια γραμμή απόδρασης από τον αφανισμό.

______________

23 Οκτ. 2020

Μετάφραση: Κώστας Μπατσής / Κενό Δίκτυο

πηγή: Ill Will Editions

εικόνες: David Maisel

The post Αφανισμός, Εξέγερση, Ευτυχία- Franco “Bifo” Berardi appeared first on Void Network.

Κλιματική αλλαγή: 

Τα πράγματα είναι χειρότερα από ό, τι νομίζουμε. Όταν ξεπαγώσει το μόνιμα παγωμένο έδαφος της Αρκτικής και απελευθερωθεί ο άνθρακας που βρίσκεται με τη μορφή μεθανίου κυρίως και καταλήξει γρήγορα στην ατμόσφαιρα θα επιταχύνει κατά πολύ την αλλαγή του κλίματος. Το μεθάνιο συμμετέχει στο φαινόμενο του θερμοκηπίου μακροπρόθεσμα κατά 34 φορές περισσότερο από ό,τι το διοξείδιο του άνθρακα, και βραχυπρόθεσμα κατά 86 φορές. Κανένα αξιόπιστο πρόγραμμα μείωσης των εκπομπών από μόνο του δεν μπορεί να αποτρέψει την καταστροφή του κλίματος, αν οι άνθρωποι και τα κοινωνικά τους συστήματα δεν αλλάξουν το επικρατούν μοντέλο παραγωγής και κατανάλωσης και τους τρόπους ζωής που το συνοδεύουν.

Εξαφάνιση ειδών:

Η Γη έχει βιώσει πέντε μαζικές εξαφανίσεις πριν από αυτή που ζούμε τώρα. Η πιο γνωστή ξεκίνησε όταν ο άνθρακας θέρμανε τον πλανήτη κατά πέντε βαθμούς Κελσίου, επιταχύνθηκε όταν η θέρμανση αυτή πυροδότησε την απελευθέρωση του μεθανίου στην Αρκτική και τελείωσε με το 97% της ζωής στη γη νεκρή. Προσθέτουμε σήμερα άνθρακα στην ατμόσφαιρα με πολύ ταχύτερο ρυθμό, τουλάχιστον δέκα φορές πιο γρήγορα. Θα οδηγήσει αυτή η σταδιακή διαδικασία και σε νέα εξαφάνιση ειδών και του ανθρώπου;

Αυτό είχε στο νου του ο Stephen Hawking, όταν είπε, προτού φύγει για πάντα, ότι το ανθρώπινο είδος χρειάζεται να αποικίσει άλλους πλανήτες τον επόμενο αιώνα για να επιβιώσει;

Θάνατος λόγω υπερθέρμανσης:

 Από το 1980, ο πλανήτης έχει βιώσει 50 φορές αύξηση στον αριθμό των τοποθεσιών όπου επικρατούν επικίνδυνες ή ακραίες θερμοκρασίες. Πόλεις όπως το Καράτσι και η Καλκούτα θα έχουν αβίωτα και θανατηφόρα κύματα καύσωνα, όπως αυτά που τις έπληξαν το 2015. Με κάποιους βαθμούς υπερθέρμανση, ο θανάσιμος Ευρωπαϊκός καύσωνας του 2003, κατά την διάρκεια του οποίου είχαμε περίπου 2.000 θανάτους την ημέρα, θα είναι ένα φυσιολογικό καλοκαίρι, ενώ ειδικά για τις τροπικές περιοχές, όπου η υγρασία δρα προσθετικά στο πρόβλημα, η καλοκαιρινή εργασία οποιουδήποτε είδους θα καταστεί αδύνατη.

Στις ζούγκλες της Κόστα Ρίκα για παράδειγμα, όπου υγρασία 90% είναι συνηθισμένη, η απλή κίνηση στο εξωτερικό περιβάλλον, όταν η θερμοκρασία θα είναι πάνω από 40 βαθμούς Κελσίου, θα είναι θανατηφόρα.

Επισιτιστική κρίση: 

Οι υβριδικές καλλιέργειες δημητριακών που έχουν αναπτυχθεί σε βέλτιστες συνθήκες υγρασίας- θερμοκρασίας, εξαρτώνται πολύ από τη θερμοκρασία. Έχει υπολογισθεί ότι για κάθε βαθμό υπερθέρμανσης οι αποδόσεις θα μειώνονται τουλάχιστον κατά 10%. Σε ορισμένες εκτιμήσεις ξεπερνούν το 15 ή ακόμα και το 17%. Η ξηρασία μπορεί να είναι ένα ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα από τη θερμότητα, πράγμα που σημαίνει ότι ορισμένα από τα πλέον γόνιμα εδάφη του κόσμου θα μετατραπούν γρήγορα σε έρημο. Και ζούμε ήδη σε έναν κόσμο με πείνα, όπου υπάρχουν 800 εκατομμύρια υποσιτιζόμενοι.

Κλιματικές ασθένειες:

Υπάρχουν τώρα, παγιδευμένοι στον πάγο της Αρκτικής, ιοί και βακτήρια που προκαλούν ασθένειες, με τις οποίες ο άνθρωπος δεν έχει έρθει ποτέ σε επαφή. Η Αρκτική επίσης έχει αποθηκεύσει τρομακτικούς κινδύνους από τους πιο πρόσφατους χρόνους. Στην Αλάσκα, ήδη, οι ερευνητές έχουν ανακαλύψει υπολείμματα της γρίπης του 1918, με την οποία  μολύνθηκαν μέχρι και 500 εκατομμύρια άνθρωποι και πέθαναν πάνω από 100 εκατομμύρια – σχεδόν έξι φορές περισσότεροι από όσους είχαν πεθάνει στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Οι επιστήμονες υποψιάζονται ότι η ευλογιά και η βουβωνική πανώλη είναι παγιδευμένες επίσης στον πάγο της Σιβηρίας. Υπάρχουν όμως και στοιχεία που γνωρίζουμε για το πώς επηρεάζει το κλίμα κάποιες ασθένειες: η ελονοσία, για παράδειγμα. Ευδοκιμεί σε πιο θερμές περιοχές, όχι μόνο επειδή ζουν τα κουνούπια που το μεταφέρουν, αλλά επειδή για κάθε αύξηση της θερμοκρασίας το παράσιτο αναπαράγεται δέκα φορές πιο γρήγορα. Η Παγκόσμια Τράπεζα εκτιμά ότι μέχρι το 2050, 5,2 δισεκατομμύρια άνθρωποι θα έχουν να κάνουν με αυτήν την ασθένεια.

Οι πανδημίες:

Η ταχύτατη εξάπλωση της επιδημίας του κορωνοϊού από περιοχή της Κίνας σε όλο τον πλανήτη, μέσα σε δύο-τρεις μήνες, αποτελεί συνέπεια μιας παγκοσμιοποιημένης και αποτοπικοποιημένης πλανητικής καπιταλιστικής κοινωνίας, που μετακινείται όλο και ταχύτερα. Σε αυτόν τον κόσμο του πλανητικού χωριού, η παρούσα και οι επόμενες –που θα έρθουν σίγουρα- επιδημίες θα διαδίδονται αστραπιαία σε όλο τον πλανήτη, με δραματικές συνέπειες για τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων- καθώς και για την καθημερινότητα δισεκατομμυρίων ανθρώπων, όπως επίσης για τις οικονομικές τους δραστηριότητες

Αέρας που δεν θα αναπνέεται:

 Μέχρι το 2090, περίπου 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως θα αναπνέουν αέρα πέρα από το επίπεδο του “ασφαλούς”, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ). Ήδη, περισσότεροι από 10.000 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε μέρα από τα μικρά σωματίδια που εκπέμπονται από τις διάφορες καύσεις.

Κάθε χρόνο, 339.000 άνθρωποι πεθαίνουν από καπνό των πυρκαγιών στα μεσαία πλάτη. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα οι πυρκαγιές να επεκταθούν και στα δάση βροχής, όπως ο Αμαζόνιος, όπου όχι μόνο θα αποβάλουν τεράστιες ποσότητες άνθρακα στην ατμόσφαιρα, αλλά και θα συρρικνωθεί το μέγεθος του τροπικού δάσους (μόνο ο Αμαζόνιος παρέχει το 20% του οξυγόνου μας).

“Οξίνιση των ωκεανών”:

Το ένα τρίτο των μεγάλων πόλεων του πλανήτη βρίσκεται στην ακτή με όλα τα επακόλουθα από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας. Αλλά δεν θα έχουμε μόνο τον πλημμυρισμό αυτών των περιοχών σαν αποτέλεσμα. Στις τωρινές συνθήκες, οι ωκεανοί παγκοσμίως απορροφούν περισσότερο από το ένα τρίτο της περίσσειας του άνθρακα στην ατμόσφαιρα και αυτό ήταν μέχρι τώρα θετικό, αλλά στο μέλλον το αποτέλεσμα αυτής διαδικασίας θα είναι η “οξίνιση των ωκεανών”, που από μόνη της, θα προσθέσει πιθανά μισό βαθμό στη θέρμανση αυτού του αιώνα. Αλλά όχι μόνο. Η οξίνιση του ωκεανού θα πλήξει άμεσα τους πληθυσμούς των ψαριών.

Έχει διαπιστωθεί ήδη θάνατος των κοραλλιών και αυτό είναι πολύ άσχημο νέο, επειδή οι ύφαλοι των κοραλλιών υποστηρίζουν έως το ένα τέταρτο της θαλάσσιας ζωής και τροφοδοτούν μισό δισεκατομμύριο ανθρώπους.

Μόνιμη οικονομική κατάρρευση:

Προς το παρόν, στο παγκόσμιο καπιταλιστικό «καζίνο», η ηγεμονεύουσα παγκόσμια χρηματοοικονομική ελίτ, διογκώνει τα ποσοστά «ανάπτυξης» της χρηματοπιστωτικής οικονομίας, χρησιμοποιώντας τον μηχανισμό του χρέους για την επίτευξη πειθαρχίας όσον αφορά στο στόχο της «ανάπτυξης» και της μεγέθυνσης της πραγματικής οικονομίας. Όμως αυτή η μεγέθυνση απαιτεί αυξημένη παραγωγή, αυξημένη χρήση υλικών και ενέργειας και η αυξημένη κατανάλωση όλων αυτών των υλικών αγαθών, ενώ παράλληλα απαιτεί και αυξημένη εκμετάλλευση του εξίσου σημαντικού πόρου, της ανθρώπινης εργασίας, με μειωμένες αποδοχές. Εδώ βρίσκεται και μια από τις μεγάλες αντιφάσεις του καπιταλισμού: Η μεγιστοποίηση των κερδών μπορεί να στηριχθεί στην υπερπαραγωγή προϊόντων προγραμματισμένης βραχυβιότητας και στην υπερκατανάλωσή τους από καταναλωτές με αυξημένη αγοραστική δύναμη, πράγμα που δεν συμβαίνει με τη μείωση μισθών και συντάξεων, που έχει ξεκινήσει κύρια από τη Ν. Ευρώπη, παράλληλα με τη συρρίκνωση των μεσαίων τάξεων παντού. Η λύση του δανεισμού νοικοκυριών, επιχειρήσεων και κυβερνήσεων που έδωσε μια διέξοδο στον καπιταλισμό μετά την κρίση της δεκαετίας του 1970, δεν μπορεί να συνεχισθεί γιατί οδήγησε στην τελευταία χρηματοπιστωτική κρίση των χρεών. Βλέπε κεφάλαιο: «Η ΠΑΓΙΔΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΤΗΣΕΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ Ή ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΑΦΘΟΝΙΑΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΡΗΜΕΝΕΣ» στο «Ο ανθρωπολογικός τύπος της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης», εκδόσεις των συναδέλφων, σελ.24-38.

Επίσης απαιτεί αυξημένη παραγωγή αποβλήτων, όσο και να αυξάνεται ο βαθμός απόδοσης της χρησιμοποιημένης τεχνολογίας. Το τελικό αποτέλεσμα των αυξημένων οικονομικών δραστηριοτήτων του οποιασδήποτε μορφής κεφαλαίου είναι η κατάρρευση των αποθεμάτων των φυσικών πόρων του πλανήτη και του περιβάλλοντος καθώς και της αναπαραγωγής της ανθρώπινης εργατικής δύναμης. Οι επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο επενδύουν μεγάλους όγκους κεφαλαίων στην Τεχνητή Νοημοσύνη – Ψηφιοποίηση – Αυτοματοποίηση –Ρομποτοποίηση (ΤΝ-Ψ-Α-Ρ), με πρωταγωνιστές κυρίως τις αυτοκινητοβιομηχανίες, αλλά όχι μόνο. Ο Jack Ma π.χ., ο διευθυντής του κινέζικου κολοσσού ηλεκτρονικού εμπορίου Alibaba, περιμένει ότι τις επόμενες τρείς 10ετίες, η ΤΝ-Ψ-Α-Ρ θα κάνει περιττές γύρω στα 800 εκατομ. δουλειές. Το παγκόσμιο Ινστιτούτο Mc Kinsey προβλέπει ότι το ένα τρίτο των σημερινών εργαζομένων σε διάφορα επαγγέλματα, θα πρέπει να ψάξουν για νέες θέσεις εργασίας. Σύμφωνα με άρθρο της γερμανόφωνης εφημερίδας Die Zeit(26-4-18): στο λιμάνι του Αμβούργου, στον σταθμό φορτοεκφόρτωσης των κοντέινερς Altenwerder, δεν υπάρχει εργαζόμενος. Όλα λειτουργούν αυτόματα. Η είσοδος σε ανθρώπους είναι απαγορευμένη σε ένα χώρο που έχει έκταση όση και 30 γήπεδα ποδοσφαίρου μαζί! Αν βρεθεί κατά λάθος ένας άνθρωπος σε αυτό τον χώρο, τότε το όλο σύστημα τίθεται εκτός λειτουργίας. Άλλο παράδειγμα: Η Μερσεντές, στήνει σήμερα στο Sindelfingen της Στουτγκάρδης, ένα νέο εργοστάσιό της, το Factory 56, στο οποίο θα παράγει τα αυτοκίνητά της εντελώς αυτοματοποοιημένα, χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση, με τη χρήση ρομπότ, που θα μοντάρουν αυτοκίνητα ρομπότ, δηλαδή πλήρως αυτοματοποιημένα αυτοκίνητα, χωρίς λεβιέ ταχυτήτων και πεντάλ γκαζιού.

Όλα αυτά συμβάλλουν στην μείωση της αποδοτικότητας των οικονομικών δραστηριοτήτων. Η συνεχής αύξηση της κατανάλωσης των φυσικών πόρων και η αντίστοιχη αύξηση των αποβλήτων οδήγησε ήδη τις σημερινές γενιές να ζουν σε βάρος του μέλλοντος και των επόμενων γενεών. Δημιουργούμε εκτός των οικονομικών χρεών και συνεχώς αυξανόμενα οικολογικά χρέη, προς τις επόμενες γενιές, με την έννοια ότι αυτές, αν θέλουν να επιβιώσουν στο μέλλον, θα πρέπει να αποκαταστήσουν και να αναβιώσουν τα ζωτικά οικοσυστήματα του πλανήτη. Μέχρι το 1960 καταναλώναμε το 70% των πόρων του πλανήτη, το 1980 το 100%, το 1999 φθάσαμε στο 120%, το 2008 στο 130% και αν συνεχίσουμε με τους ίδιους ρυθμούς «ανάπτυξης», η πρόβλεψη είναι ότι το 2030 θα φτάναμε στο 200%(θα χρειαζόμασταν δηλαδή δύο πλανήτες σαν τη Γη) Για παράδειγμα, σύμφωνα με τη μη κυβερνητική οργάνωση Global Footprint Network: την 1η Αυγούστου 2018 οι σημερινές γενιές κατανάλωσαν ό,τι μπορούσε να αναπαράγει και αναπληρώσει ο ίδιος ο πλανήτης γη, όλο το χρόνο.

Μέχρι το τέλος του 2018 οτιδήποτε καταναλώθηκε είναι δάνειο από τις επόμενες γενιές:

«Θα κληθούν να τα πληρώσουν, με την έννοια ότι θα πρέπει να λάβουν μέτρα για την ανανέωση των πλουτοπαραγωγικών πηγών και πόρων και την αύξηση των δυνατοτήτων των οικοσυστημάτων για απορρόφηση των απαβλήτων. Για παράδειγμα, οι αγροτικές τους κοινότητες στο μέλλον θα χρειασθεί να επιστρέψουν καλλιεργούμενες εκτάσεις στην άγρια φύση, να κάνουν «ανάπαυση» εδαφών, να επιστρέψουν από την «εύκολη» χημική και μηχανοποιημένη γεωργία, στην «δύσκολη» αγροτο-οικο-γεωργία- για απορρόφηση της περίσσειας του διοξειδίου του άνθρακα της ατμόσφαιρας στη βιομάζα και επιστροφή του στον εδαφολογικό άνθρακα.»

Αύξηση συγκρούσεων-πολέμων:

Ερευνητές κατάφεραν να ποσοτικοποιήσουν μερικές από τις μη προφανείς σχέσεις μεταξύ θερμοκρασίας και βίας: Για κάθε μισό βαθμό υπερθέρμανσης, λένε, οι κοινωνίες θα δουν 10% με 20% αύξηση της πιθανότητας οπλισμένων συγκρούσεων και αναγκαστική αύξηση της μετανάστευσης η οποία ήδη είναι σε υψηλό επίπεδο, με τουλάχιστον 65 εκατομμύρια εκτοπισμένους να περιπλανιούνται στον πλανήτη αυτή τη στιγμή. Υπάρχει όμως και το απλό γεγονός που σαν άτομα γινόμαστε ευερέθιστα. Η ζέστη αυξάνει τα ποσοστά της εγκληματικότητας στους οικισμούς και τις πόλεις.

Ο εφησυχασμός μας δεν μπορεί να συνεχισθεί: 

Τα διλήμματα και τα δράματα που κρύβονται στις παραπάνω περιγραφείσες δυσμενείς εξελίξεις, περιμένουν να βιωθούν κυρίως από τις μελλοντικές γενιές των ανθρώπων στις οποίες τα κληρονομούν οι σημερινές, οι οποίες δεν ανησυχούν και πολύ, αφού τις αφορούν έμμεσα σαν προειδοποίηση με το ερώτημα: «τι κόσμο θα παραδώσουν στα παιδιά τους;» Για τις σημερινές γενιές, οι δυσμενείς εξελίξεις είναι απλά ασυμβίβαστες με το είδος των αφηγήσεων που έχουν αποδεχθεί για τον εαυτό τους, οι οποίες τείνουν να δίνουν έμφαση στο ατομικό ταξίδι της ατομικής συνείδησης και όχι στο συλλογικό ταξίδι της συλλογικής- κοινωνικής συνείδησης στο απέραντο σύμπαν με το «μπλε μικρό ιστιοφόρο μας»- τον πλανήτη γη. Είναι σίγουρο ότι αυτή η τύφλωση δεν μπορεί να διαρκέσει. Ήδη τα μικρότερα από τα παιδιά μας έχουν ξεσηκωθεί και δεν θα το επιτρέψουν. Η γενιά της κλιματικής αλλαγής βγαίνει στον δρόμο: «Πρόκειται για τη γενιά που γεννήθηκε στην εποχή της κλιματικής αλλαγής και κληρονόμησε έναν πλανήτη για τον οποίο έχει ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση. Και είναι η γενιά που είναι αποφασισμένη να μην αφήσει κάτι τέτοιο να περάσει!» ( https://tvxs.gr/news/periballon/i-genia-tis-klimatikis-allagis-bgainei-ston-dromo)

Δεν θα επιτρέψουν τα αποτελέσματα αυτών που σήμερα θεωρούμε σαν «έντονα καιρικά φαινόμενα», ένα συνεχές σμήνος τυφώνων και ανεμοστρόβιλων εκτός ελέγχου, καθώς και πλημμυρών, κατολισθήσεων και ξηρασιών που θα εντείνονται όλο και περισσότερο και θα χτυπούν πολύ πιο συχνά.

Προχωρώντας προς το μέλλον, θα βλέπουμε την εκδίκηση του παρελθόντος.

_________________

κείμενο: Γιώργος Κολέμπας

ΔΙΑΒΑΣΤΕ και άλλα κείμενα του εδώ:

http://www.topikopoiisi.eu/

The post Το ζοφερό μέλλον που μας επιφυλάσσει ο παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός appeared first on Void Network.

Με την Αγωγή της αυτή, η «ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΚΥΚΛΑΔΩΝ Ε.Π.Ε.» ζητάει από τους 100 εναγόμενους (μεταξύ των οποίων και ένας ανήλικος) να της καταβάλλουν άπαντες αλληλεγγύως και εις ολόκληρον το ποσόν των 328.267,60 ευρώ επειδή δήθεν παρεμπόδισαν παρανόμως τις εργασίες της στην περιοχή «Πράσσα – Πολέμου Κάμπος» και ταυτοχρόνως αιτείται την προσωποκράτησή τους για έναν (1) χρόνο και την απαγγελία σε βάρος εκάστου εξ αυτών χρηματικής ποινής ύψους 10.000,00 ευρώ, σε περίπτωση που «παρεμποδίσουν» τις εργασίες της εκ νέου στο μέλλον.Είναι εμφανές ότι δια της ανωτέρω παντελώς έωλης, αυτοαναιρούμενης, αντιφατικής, συγκεχυμένης, απαράδεκτης, αόριστης, καταχρηστικής, νόμω και ουσία αβάσιμης Αγωγής της, η «ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΚΥΚΛΑΔΩΝ Ε.Π.Ε.» δεν αποσκοπεί πράγματι σε όσα αιτείται με αυτήν (καθώς ξέρει πολύ καλά ότι θα καταπέσουν στα αρμόδια Δικαστήρια),  τουναντίον στοχεύει αποκλειστικά και μόνο στην δίωξη και την κάμψη του φρονήματος και των  συνταγματικώς κατοχυρωμένων δικαιωμάτων των συμπολιτών μας.

Ιδίως ως προς το δικαίωµα του συνέρχεσθαι, οφείλουμε να θυμίσουμε (αλλά και να ενημερώσουμε τους Γερμανούς μετόχους της εν λόγω Εταιρείας) ότι καθιερώθηκε στη χώρα µας το πρώτον µε το άρθρο 10 του Συντάγµατος του 1864. Η δε άσκησή του έχει ενεργητικό χαρακτήρα, δεδομένου ότι αποτελεί και έκφραση συµµετοχής στα πολιτικά και κοινωνικά πράγµατα και φυσικά µπορεί να υλοποιηθεί µόνο συλλογικά, καθίσταται, δηλαδή, δυνατή µόνο µε τη σύµπραξη περισσότερων προσώπων.

Πέραν δε της συνταγµατικής προστασίας, το δικαίωµα του συνέρχεσθαι προστατεύεται και διεθνώς και δη από το άρθρο 11 της Ευρωπαϊκής Σύµβασης Δικαιωµάτων του Ανθρώπου (ΕΔΣΑ), από το άρθρο 12 παρ. 1 του Χάρτη Θεµελιωδών Δικαιωµάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΧΘΔΕΕ), καθώς και από το άρθρο 21 του Διεθνούς Συµφώνου για τα ατοµικά και τα πολιτικά δικαιώµατα (ΔΣΑΠΔ).Επομένως, καθίσταται ηλίου φαεινότερον ότι οι απολύτως ειρηνικές διαμαρτυρίες των συμπολιτών μας προκειμένου να εκφράσουν την άποψή τους αφενός ενάντια στην καταπάτηση της δημοτικής μας έκτασης (διαφορά της οποίας η οριστική επίλυση από τα τακτικά δικαστήρια και δη από το Μονομελές Πρωτοδικείο Σύρου υπενθυμίζουμε ότι εκκρεμεί ακόμα) και αφετέρου ενάντια στην αλλοίωση του φυσιογνωμίας και της ιδιοσυστασίας του νησιού μας, αποτελούν έκφραση των συνταγματικών τους δικαιωμάτων και αυτό ακριβώς επιχειρεί να «πλήξει» η εν λόγω Εταιρεία.

Στρατηγική της επιδίωξη είναι να «τρομοκρατήσει» τους ενεργούς πολίτες του νησιού μας, αλλά και τους δημοκρατικά εκλεγμένους εκπροσώπους του τηνιακού λαού «επικρέμοντας επί των κεφαλών τους τη σπάθη» των εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ που ζητάει δια της ως άνω Αγωγής, με τελικό στόχο να  «φιμώσει» κάθε διαφορετική άποψη, επιστρατεύοντας νομικούς ισχυρισμούς που ακόμα και στις πιο σκοτεινές για τη Δημοκρατία μας περιόδους δεν θα μπορούσαν να διατυπωθούν.Ωστόσο, η «ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΚΥΚΛΑΔΩΝ Ε.Π.Ε.» φαίνεται ότι «λογάριασε χωρίς τον ξενοδόχο» για ακόμα μία φορά. Η επίμαχη Αγωγή της  είναι βέβαιο και ότι θα καταπέσει στα αρμόδια Δικαστήρια και ότι σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να «τρομάξει» κανέναν συμπολίτη μας.Η Δημοτική Επιτροπή κατά των Ανεμογεννητριών καταδικάζει τις ανωτέρω απόπειρες εκφοβισμού, δίωξης του φρονήματος και ακύρωσης των συνταγματικών δικαιωμάτων των συμπολιτών μας και δηλώνει προς πάσα κατεύθυνση ότι θα στηρίξει με όλες της τις δυνάμεις  και τους 100 τηνιακούς που διώκονται από την ως άνω Εταιρεία.

Καλούμε την «ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΚΥΚΛΑΔΩΝ Ε.Π.Ε.», έστω και την ύστατη αυτή στιγμή, να σεβαστεί αφενός τον τόπο στον οποίο επιθυμεί να δραστηριοποιηθεί επιχειρηματικά και αφετέρου τους κατοίκους του και να πάρει τώρα πίσω την κατάπτυστη ως άνω Αγωγή της, η οποία προσβάλλει βάναυσα το δημοκρατικό μας φρόνημα και τις συνταγματικές μας ελευθερίες.Η «τρομοκρατία» των αγωγών και των διώξεων επί «δικαίων και αδίκων» δεν θα περάσει στο νησί μας που έχει μάθει να μάχεται για την επιβίωση και την αξιοπρέπειά του ανά τους πολλούς αιώνες της πλούσιας ιστορίας του.

_________

ΤΗΝΟΣ – Δημοτική Επιτροπή Αγώνα ενάντια στις Ανεμογεννήτριες

The post Τήνος – Ανακοίνωση Δημοτικής Επιτροπής Αγώνα ενάντια στις Ανεμογεννήτριες appeared first on Void Network.

Μια μελέτη που κυκλοφόρησε την Τρίτη από το Ινστιτούτο του Όκλαντ περιγράφει ένα «άνευ προηγουμένου κύμα ιδιωτικοποιήσεων των φυσικών πόρων που βρίσκεται σε εξέλιξη σε όλο τον κόσμο» – και το οποίο καθοδηγείται σε μεγάλο βαθμό από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους της.

Σύμφωνα με την έκθεση του προοδευτικού think tank (pdf), “Driving Dispossession: The Global Push to Unlock the Economic Potential of Land” ( Προωθώντας τις απαλλοτριώσεις εδαφών: Η Παγκόσμια ώθηση για το “Ξεκλείδωμα του Οικονομικού Δυναμικού της Γης”), οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο –ιδίως στις αναπτυσσόμενες χώρες– συχνά πιέζονται από χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και δυτικούς οργανισμούς να ανοίξουν τη γη για τη λεγόμενη «παραγωγική χρήση» από εξορυκτικά και αγροτικά επιχειρηματικά συμφέροντα και άλλες εταιρικές οντότητες που προτίθενται να εκμεταλλευτούν τους φυσικούς πόρους για κέρδος.

Ειδικότερα, οι ΗΠΑ, σύμφωνα με την έκθεση, είναι «βασικός παράγοντας σε μια απρόσβλητη επίθεση για την ιδιωτικοποίηση της γης σε όλο τον κόσμο».

Με την αποψίλωση των δασών και την εξόρυξη ορυκτών καυσίμων που συμβάλλουν στην τροφοδότηση της κλιματικής κρίσης, οι κυβερνήσεις ωθούνται προς μια κατεύθυνση που «είναι ακριβώς το αντίθετο της δραστικής αλλαγής που χρειαζόμαστε για να κερδίσουμε τον αγώνα ενάντια στην κλιματική αλλαγή», ο Frederic Mousseau, διευθυντής πολιτικής του Ινστιτούτου Oakland και επικεφαλής συγγραφέας της έκθεσης, δήλωσε σε δήλωση.

«Το μεγαλύτερο μέρος της γης στον πλανήτη μας, ειδικά στον Παγκόσμιο Νότο, είναι δημόσια γη ή γη που διατηρείται υπό συνηθισμένα συστήματα ιδιοκτησίας [και] θεωρείται εμπόδιο στην εκμετάλλευση και την οικονομική ανάπτυξη», δήλωσε ο Mousseau.

Το Ινστιτούτο του Όκλαντ συμπεριέλαβε στην έκθεσή του έξι μελέτες περιπτώσεων στην Ουκρανία, τη Μιανμάρ, τη Σρι Λάνκα, τη Ζάμπια, την Παπούα Νέα Γουινέα και τη Βραζιλία, διαπιστώνοντας ότι η παγκόσμια ιδιωτικοποίηση γης οδηγείται συχνά άμεσα από τα συμφέροντα των ΗΠΑ.

Η Ζάμπια έχει επηρεαστεί από αυτό που το Ινστιτούτο αποκαλεί πρόσφατη «έξαρση αμερικανικών και ευρωπαϊκών νεοσύστατων επιχειρήσεων που προσπαθούν να εφαρμόσουν τεχνολογία blockchain στα κτηματολογικά μητρώα», αναφερόμενη στο ψηφιακό καθολικό που δημιουργήθηκε για το Bitcoin.

Η κυβέρνηση της Ζάμπια συνεργάζεται με την Medici Land Governance (MLG), μια εταιρεία blockchain και θυγατρική του διαδικτυακού λιανοπωλητή των Η.Π.Α. Overstock.com, για να βοηθήσει στην εγγραφή και την κατοχή γης. Σύμφωνα με τον πρώην διευθύνοντα σύμβουλο του Overstock.com, Patrick Byrne, η χρήση του blockchain «θα βοηθήσει στην απελευθέρωση τρισεκατομμυρίων δολαρίων σε παγκόσμια αποθέματα ορυκτών που δεν είναι προσβάσιμα λόγω ασαφών συστημάτων διαχείρισης γης».

Στη Σρι Λάνκα, μια δημόσια αμερικανική εταιρία γνωστή ως Millenium Challenge Corporation (MCC) ενέκρινε ένα πενταετές συμβόλαιο για τη χώρα το 2019, προσφέροντας στην κυβέρνηση της Σρι Λάνκα 480 εκατομμύρια δολάρια για να χαρτογραφήσει και να ψηφιοποιήσει δημόσια εδάφη προκειμένου να “προωθήσει συναλλαγές γης που θα μπορούσαν να ενθαρρύνουν τις επενδύσεις και να αυξήσουν τη χρήση της ως οικονομικού περιουσιακού στοιχείου. “

«Το προτεινόμενο επενδυτικό πακέτο της MCC θα μετατοπίζει τον έλεγχο εκατομμυρίων εκταρίων μακριά από το κράτος σε ιδιωτικά συμφέροντα», αναφέρει η έκθεση, ξεκαθαρίζοντας πως το σχέδιο αυτό προτάθηκε από μια εταιρική οντότητα των ΗΠΑ που συγκροτήθηκε το 2002 από το Κογκρέσο με τον δηλωμένο στόχο της «μείωσης της φτώχειας μέσω της ανάπτυξης».

«Στην πράξη, η ανακούφιση της φτώχειας παραμελείται για να επιβληθεί η προώθηση της ανάπτυξης του ιδιωτικού τομέα», συνεχίζει η έκθεση. “Αυτό έχει γίνει φανερό σε διάφορες χώρες που μετατοπίζουν τις πολιτικές τους ώστε να συμμορφωθούν με το νεοφιλελεύθερο οικονομικό πλαίσιο – συμπεριλαμβανομένης της ιδιωτικοποίησης και της εμπορευματοποίησης της γης – σε αντάλλαγμα με σημαντικές χρηματοδοτικές επιχορηγήσεις.”

Τα επενδυτικά πακέτα της MCC σε ολόκληρη την Αφρική «επέτρεψαν στους επενδυτές να αποκτήσουν γη σε τιμές ευκαιρίας για να διευκολύνουν τη βιομηχανική γεωργία μεγάλης κλίμακας εις βάρος των αγροτών μικρών εκμεταλλεύσεων», πρόσθεσε το Ινστιτούτο Oakland.

Η μελέτη επισημαίνει επίσης την επιθετική ώθηση του προέδρου της Βραζιλίας Jair Bolsonaro να αναλάβει τον έλεγχο των αυτόχθονων εδαφών στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου, διορίζοντας ένα μέλος μιας από τις πιο ισχυρές οικογένειες αγροτικών επιχειρήσεων της χώρας για να ηγηθεί του Υπουργείου Γεωργίας. Οι παράνομες επιδρομές στη γη και οι μαζικές πυρκαγιές που προκαλούνται από τη γεωργία και τα μεταλλευτικά συμφέροντα έχουν απειλήσει τους αυτόχθονες πληθυσμούς, ενώ συμβάλλουν στην αποψίλωση των δασών και την κλιματική κρίση.

Καθώς το Ινστιτούτο δημοσίευσε την έκθεση ενώ η πανδημία Covid-19 ανατρέπει την παγκόσμια οικονομία, επισημαίνεται ότι «η επιστροφή στο φυσιολογικό δεν είναι επιλογή».

Αντ ‘αυτού, η οικονομική κρίση «πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως καταλύτης για την αντιμετώπιση των συστημικών προβλημάτων που αφορούν την ανεξέλεγκτη υπερεκμετάλλευση των φυσικών πόρων και η οποία οδήγησε την κλιματική κρίση στην τρέχουσα κατάσταση».

Αντί να διαγράφουν τους φορείς της τοπικής διαβούλευσης και διακυβέρνησης και να αναιρούν την ατομική αυτονομία, οι κυβερνήσεις πρέπει να οικοδομήσουν συστήματα που ενσωματώνουν μια ποικιλία τρόπων γαιοκτησίας και να επικεντρωθούν σε μια αναπτυξιακή πορεία που εξυπηρετεί τους ανθρώπους αντί για εκείνη που αφαιρεί τη γη από αυτούς για χάρη του κέρδους των εταιρειών.

_____________________

Πηγή:  CommonDreams.org

Μετάφραση: Τάσος Σαγρής / Κενό Δίκτυο

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

The post Εταιρείες των ΗΠΑ κινητήρια δύναμη πίσω από το «πρωτοφανές κύμα» της παγκόσμιας ιδιωτικοποίησης γης appeared first on Void Network.

Εκδήλωση για το Περιβαλλοντικό & Παραδοσιακό Γλέντι στις 4 Ιουλίου

Ως νεοσύστατη Πρωτοβουλία Κατοίκων Καλαμάτας σας προσκαλούμε το Σάββατο, 4 Ιουλίου σε εκδήλωση στο χώρο μας (Ταράτσα). Είμαστε εργαζόμενοι/ες, άτομα στο χώρο της εκπαίδευσης, της τέχνης και των επιστημών, άνεργοι/ες, που συναντηθήκαμε κι αρχίσαμε να συζητάμε για τα προβλήματά μας οριζόντια κι αδιαμεσολάβητα, να διαβάζουμε και να μελετάμε συλλογικά. Διαπιστώσαμε έμπρακτα πως σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης όπως η πανδημία μόνο εμείς ενδιαφερόμαστε ο ένας για την άλλη, όχι το κράτος και οι κυρίαρχοι που διαχειρίζονται τις ζωές μας σα μονάδες παραγωγής κέρδους και τα σώματά μας σαν επιφάνειες άσκησης ελέγχου. Γι’ αυτό δημιουργούμε στην πόλη μια νέα δομή κι έναν ελεύθερο κοινωνικό χώρο, όπου μπορούμε να συναντηθούμε στις βάσεις της αλληλοβοήθειας, της αυτοοργάνωσης και της αυτομόρφωσης.

Πρόγραμμα Εκδήλωσης:

19:00 – Αυτοπαρουσίαση της Πρωτοβουλίας
19:30 – Εκδήλωση για τις Εξορύξεις και το Περιβαλλοντικό:
-Προβολή ταινίας μικρής διάρκειας για τις εξορύξεις
-Τοποθετήσεις από: Ανοιχτή συνέλευση Πάτρας Ενάντια στις Eξορύξεις, Πρωτοβουλία Αθήνας ενάντια στις Εξορύξεις, Κενό Δίκτυο και Support Earth .
-Παρεμβάσεις από συλλογικότητες, ατομικότητες & κουβέντα πάνω στο περιβαλλοντικό
22:00 – Παραδοσιακό Γλέντι

Στην Ταράτσα (Σιδηροδρομικού Σταθμού 19, ανάμεσα απ’ το Gourmet και το Doc)

Πρόσβαση στο χώρο: Εισέρχεστε από την είσοδο της πολυκατοικίας ανάμεσα στο Gourmet και το Doc wine bar. Ανεβαίνετε με τον ανελκυστήρα μέχρι τον 4ο όροφο και μετά συνεχίζετε με τις σκάλες προς την ταράτσα (δύο όροφοι). Εάν υπάρχει οποιοδήποτε πρόβλημα πρόσβασης (π.χ. μη-δυνατότητα ν’ ανέβετε σκάλες), μπορείτε να στείλετε μήνυμα στο email protovoulia-kalamatas@riseup.net ή στην σελίδα μας στο Facebook.

Πρωτοβουλία Κατοίκων Καλαμάτας

The post Εκδήλωση για το Περιβαλλοντικό- Σαβ. 4/7- Κοινωνικός Χώρος ΤΑΡΑΤΣΑ- Καλαμάτα appeared first on Void Network.

Ωστόσο το πρόβλημα του πόσιμου νερού, δεν περιορίζεται μονο στο Ηράκλειο. Η πόλη της Κέρκυρας επίσης δεν εχει πόσιμο νερό όπως ούτε η Θεσσαλονίκη και σιγουρα και άλλες πόλεις. Είναι ενα πρόβλημα δεκαετιών που οι τοπικές εταιρίες ύδρευσης δεν εχουν λύσει για πολλούς λόγους.

Ο βασικότερος λόγος ειναι οτι παρόλο που οι εταιρειες αυτές ειναι κρατικές, εχει δοθεί ελάχιστο χρήμα συνολικά για την δημιουργία νέων δικτύων νερού.

Μερικοί απο εμας θα θυμόμαστε τις εποχές που υπήρχε λειψιδρία στο λεκανοπέδιο το 90. Υπήρχε μαλιστα ανάλογη καμπάνια να μην πλένουμε τα αυτοκινητα μας ,να μην ποτίζουμε κήπους όσο κρατούσε αυτή η κρίση. Ήταν τόσο μεγάλη η έλλειψη νερού στο φράγμα του Μόρνου ωστε αποκαλύφθηκαν τα ερείπια χωριών που ειχε καλύψει η τεχνητή αυτή λίμνη. Είναι ενα τεράστιο έργο το οποιο μεταφέρει νερό 188 χιλιόμετρα μεχρι την Αθήνα. Ωστόσο το νερό δεν έφτανε για την Αθήνα και ξεκίνησε η συνδεση του ποταμού Εύηνου με τον ταμιευτήρα του Μόρνου απο το 1991. Το έργο κόστισε τα 256 εκατομμύρια ευρω, προφανώς ξεπερνώντας κατα 75% τις αρχικές προβλέψεις των 146 εκατομμυρίων.

Η ΝΔ εχει βάλει στο στόχαστρο την ιδιωτικοποίηση του εξωτερικού συστήματος υδροδότησης της ΕΥΔΑΠ. Εξωτερικό σύστημα υδροδότησης είναι το φράγμα του Μόρνου, του Εύηνου, η λίμνη Υλίκη και μερικά ακόμα συστήματα που μεταφέρουν νερό στην Αθήνα. Ουσιαστικά δηλαδή η κυβέρνηση πουλάει ήδη έτοιμες εγκαταστάσεις σε ιδιώτες χωρίς να χρειαστεί να επενδύσουν οτιδήποτε. Ιδιαίτερα στην Αθήνα, δεν χρειάζεται να γίνει απολύτως καμία επένδυση γιατί όλο το δίκτυο καλύπτει τις ανάγκες 3 εκατομμυρίων ανθρώπων εξαιρετικά επιτυχημένα. Βέβαια πονηρά, ιδιωτικοποιείται μόνο το εξωτερικό δίκτυο και οχι το δίκτυο παροχής στους καταναλωτές το οποιο θα ήταν και πιο δαπανηρό για τον ιδιώτη.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέλιος Πέτσας άρχισε το ίδιο τροπάρι υπερ των ιδιωτικοποιήσεων με επιχειρήματα όπως “υγιής ανταγωνισμός”, “συντηρηση και αναβάθμιση δικτύου”, “επανακοστολόγηση του νερού προς όφελος των καταναλωτών”, “κριτήρια στο νερό που πίνουμε” και “πώληση αδιύλιστου νερού σε ιδιώτες”.

Πρώτα απο όλα δεν μπορούμε να μιλάμε για υγιή ανταγωνισμο οταν εχεις ένα μόνο δίκτυο παροχής νερού. Ουσιαστικά είναι μεταφορά του κρατικού δικτύου σε ιδιώτη. Η αναβάθμιση του δικτύου και η συντήρηση του γινεται απολυτα ικανοποιητικά απο την ίδια την ΕΥΔΑΠ. Ύστερα η τιμή του νερού ειναι εξαιρετικά χαμηλή οπότε δεν χρειάζεται κάποια επανακοστολόγηση ιδιαίτερα αν η επανακοστολόγηση γίνει απο ιδιώτη. Ολα τα επιχειρήματα πέφτουν στο κενό,αφου το να δώσεις ένα ολόκληρο εξωτερικό δίκτυο ύδρευσης,συν ενα υδροηλεκτρικό εργοστάσιο στους ιδιώτες δεν θα ευνοήσει τον καταναλωτή. Όπως και στην περίπτωση της ΔΕΗ και ΟΤΕ, δεν ιδιωτικοποιείται το δίκτυο παροχής προς τους καταναλωτές αλλά το προϊον. Η ΕΥΔΑΠ ακόμα θα ειναι υπεύθυνη για τις βλάβες του δικτύου και την εξυπηρέτηση των καταναλωτών.

Ο “ανταγωνισμός” που λεει η κυβέρνηση ΔΕΝ ειναι μεταξύ εταιριών που εχουν δικά τους δίκτυα αλλά στο ποιά εταιρεία θα αγοράσει το δίκτυο. Μετά απο αυτό έχουμε ενα απόλυτο μονοπώλιο στην πώληση του νερού. Ο ιδιώτης δεν θα χρειαστεί να βάλει ουτε σεντ απο την τσέπη του για την δημιουργία ενος νεου ταμιευτήρα για παράδειγμα γιατι ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΕΙ.

Οσοι “υπερασπίζονται” αυτην την ιδιωτικοποίηση να ριξουν μια ματιά στον κόσμο για το πόσο παταγώδης αποτυχία ειναι το να δώσεις το ΝΕΡΟ (βασικά όπως και όλα τα άλλα ) σε ιδιώτες.

__________

κείμενο: Maximilian Liton

The post Ιδιωτικοποίηση του ΝΕΡΟΥ; Να το ξεχάσουν! appeared first on Void Network.