ΤΡΙΤΗ 18/7
ΩΡΑ 20.30

Βιβλιοπωλείο ΚΟΜΠΡΑΙ
Διδότου 34- Εξάρχεια

Ομιλητές:

Νίκος Χαραλαμπόπουλος (Πολιτικός Επιστήμων)
Τηλέμαχος Δουφεξής Αντωνόπουλος
(μέλος των Εκδόσεων των Συναδέλφων)

Στο δοκίμιο “Νεκροπολιτική” του Αchille Mbembe διατυπώνεται η υπόθεση ότι η κυριαρχία στην έσχατη έκφρασή της έγκειται, σε μεγάλο βαθμό, στην εξουσία και τη δικαιοδοσία της να ορίζει ποιος μπορεί να ζήσει και ποιος πρέπει να πεθάνει. Κατά συνέπεια, τα όρια της κυριαρχίας, τα κύρια χαρακτηριστικά της, είναι το να σκοτώνει ή να αφήνει κάποιον να ζήσει. Κυρίαρχος είναι αυτός που ασκεί έλεγχο στη θνητότητα και ορίζει τη ζωή μας ως εκδήλωση και επίδειξη της εξουσίας του.

Τα παραπάνω συνοψίζουν ό,τι εννοούσε ο Μισέλ Φουκώ με τον όρο βιοεξουσία: είναι οι τομείς της ζωής μας που η εξουσία έχει θέσει υπό τον έλεγχό της. Αλλά σε ποιες συγκεκριμένες συνθήκες ασκείται αυτή η εξουσία που μας σκοτώνει, μας επιτρέπει να ζούμε ή μας εκθέτει στον κίνδυνο του θανάτου; Ποιος κατέχει αυτό το δικαίωμα; Τι μας αποκαλύπτει η άσκηση εξουσίας για το άτομο που θανατώνεται, ποιές μορφές παίρνει η σχέση της εχθρότητας του θύματος απέναντι στους δολοφόνους του;

Διοργάνωση:

ΚΕΝΟ ΔΙΚΤΥΟ
[Θεωρία, Ουτοπία, Συναίσθηση, Εφήμερες Τέχνες]
http://voidnetwork.gr
https://www.facebook.com/kenodiktuo/

Με την ευγενική υποστήριξη:
Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων
https://ekdoseisynadelfwn.wordpress.com/
https://www.facebook.com/syneditions

O Achille Mbembe γεννήθηκε στο Καμερούν το 1957. Είναι καθηγητής Ιστορίας και Πολιτικής και ερευνητής στο Wits Institute for Social and Economic Research (WISER) στο Πανεπιστήμιο του Witswatervand στο Γιοχάνεσμπουργκ. Έχει εργαστεί ως καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια (Νέα Υόρκη) και στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, και έχει επίσης ηγηθεί του Συμβουλίου για την Ανάπτυξη της Έρευνας Κοινωνικών Επιστημών στην Αφρική (CODESRIA), με έδρα το Ντακάρ.

Από την άλλη πλευρά, είναι γνωστός συγγραφέας, τόσο λόγω των άρθρων του στις ισπανικές εκδόσεις της Le Monde Diplomatique όσο και λόγω της συνεισφοράς του σε βιβλία που συντόνισαν οι Gilles Kepel, The Politics of God (The Proliferation of the Divine in Sub -Σαχάρας Αφρική); Jérôme Bindé, The Future of Values: 21st Century Talks (Racism as a Practice of the Imagination); Fernando López Castellano, Development: Chronicle of a Permanent Challenge (Power, Violence and Accuulation) και Okwui Enwezor, The Unhomely: Phantom Scenes in Global Society (Νεκροπολιτική).

Έχει επίσης εκδώσει το σημαντικό βιβλίο De la postcolonie, essai sur l’imagination politique dans l’Afrique contemporaine (On the Postcolonie, 2000).

________

Το δοκίμιο “Νεκροπολιτική” του Achille Mbembe σε μετάφραση Γιώργου Χαρλαμπίτα, κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία από τις Εκδόσεις των Συναδέλφων. Το Κενό Δίκτυο είχε αναδημοσιεύσει το 2017 μια μετάφραση του κειμένου από το blog Ennui and Riots

ΔΙΑΒΑΣΤΕ το δοκίμιο ΕΔΩ

The post “Νεκροπολιτική” του Αchille Mbembe / Ομιλίες- Συζήτηση ΤΡ. 18/7/2023 Κομπραι- Κενό Δίκτυο appeared first on Void Network.

Η δολοφονία του νεαρού 16χρονου Ρομά στη Θεσσαλονίκη μας υπενθυμίζει για πολλοστή φορά τον βασικό χαρακτήρα της αστυνομίας. Παρόλες τις διαφορές που παρουσιάζουν μεταξύ τους τα έθνη-κράτη ως προς τους πολιτικούς πολιτισμούς τους, οι οποίοι δημιουργούν διαβαθμίσεις στην αστυνομική βαναυσότητα, ο ρατσισμός της αστυνομίας παραμένει σταθερά αναλλοίωτο γνώρισμα σε όλες τις χώρες του κόσμου και είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τον διάχυτο ρατσισμό που δηλητηριάζει τις κοινωνίες μας.
Έτσι εκπληρώνεται μια ανομολόγητη αλλά βασική κοινωνική λειτουργία της: παντού και πάντα η αστυνομία αποτελεί εστία αναπαραγωγής του μίσους απέναντι στη διαφορά, εθνοπολιτισμική ή άλλη, σημείο που αποτυπώνει και τη συνάφειά της με συγκεκριμένες ιδεολογίες που βρίσκονται εγκιβωτισμένες μέσα της καθώς μεταγγίζονται σε αυτήν αδιάκοπα οι πιο σκοτεινές πολιτισμικές αντιλήψεις της κυριαρχίας. Το ότι η ΕΛ.ΑΣ στελεχώνεται συστηματικά από ακροδεξιούς πιστολέρο και νεοναζί είναι γνωστό σε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία, όπως και το γεγονός ότι μεταπολεμικά στα σώματα ασφαλείας η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στο βίαιο αντικομμουνιστικό κράτος και τους παρακρατικούς συνεργάτες των ναζί ήταν αδιόρατη.

Η αστυνομία δεν «προστατεύει και υπηρετεί» τους πολίτες, όπως διατείνεται το γνωστό καλιφορνέζικο σλόγκαν. Έχοντας τη βία ως καταστατική, συγκροτητική του πράξη ο αστυνομικός θεσμός διατηρεί τον πλήρη έλεγχο του αληθινού εδάφους στoν αστεακό χώρο και την ύπαιθρο ως θεμελιακό σκοπό του. Στην πραγματικότητα υπάρχει μέσα από και για την δυνατότητα να ορίζει και να επιβάλλει το φάσμα του «κανονικού», δηλαδή ποιές κοινωνικές κατηγορίες ανθρώπων και συμπεριφορές μπορούν να εμφανίζονται σε ένα δεδομένο χώρο. Το να προσδιορίζει καταστασιακά ποιός μπορεί να βρίσκεται πού και ποιός όχι, και τι συμπεριφορές μπορεί να εκδηλώσει. Αυτή είναι η ισχύς που διαμορφώνει την αστυνομία. Κατέχοντας την σχεδόν αποκλειστική ευθύνη να θέτει τα όρια του διανοητού σε ένα δεδομένο πλαίσιο, όπως κανείς άλλος συλλογικός δρων ή οργανισμός, η αστυνομία καθίσταται η απτή και υλοποιημένη μορφή της εξουσίας, φορέας-αναμεταδότης των αντιλήψεων της αντίδρασης και μόνιμος φρουρός της ταξικής ιεραρχίας. Ως τοποτηρητής της «τάξης» που η ίδια στην πραγματικότητα ορίζει, η αστυνομία ελέγχει με απόλυτο τρόπο νοήματα πολλαπλά –ποιος άνθρωπος ή κατάσταση θεωρείται τί και πότε- και μετατοπίζει διαρκώς τα όρια του νόμου, κάτι που μόνο ο αστυνομικός θεσμός μπορεί να πραγματοποιήσει. Το σύγχρονο κράτος θα ήταν ίσως αδύνατο να επιβάλλει το οτιδήποτε στην επικράτειά του χωρίς τον συγκεκριμένο θεσμό. Αυτός είναι και ο λόγος που η αστυνομία έχει τη δυνατότητα να αυτονομείται από το κράτος. Και το κάνει διαρκώς, χωρίς φυσικά ποτέ κανείς από τους εκπονητές του κρατικού λόγου να δηλώνει ότι εκείνη δρα ανεξέλεγκτη.

Ο σαδισμός δεν διδάσκεται ακόμη ως μάθημα στις αστυνομικές σχολές, γιατί βρίσκεται διάχυτος παντού μέσα στους εσωτερικούς κανονισμούς και τα εγχειρίδιά τους, όπως και η αλήθεια ότι πρόκειται πάντα και παντού για ένοπλη συμμορία με θεσμική υπόσταση που έχει την αυθαιρεσία ως προγραμματική αρχή της. Πρόκειται για το συστατικό στοιχείο χωρίς το οποίο ο αστυνομικός θεσμός δεν θα μπορούσε να υπάρχει. Είναι επειδή η πρακτική προηγείται της ταυτότητας –πρώτα ενεργούμε και μετά γινόμαστε οτιδήποτε θεωρούμε πως είμαστε- που τα γουρούνια επιτελούν το αστυνομικό τους έργο βασανίζοντας και σκοτώνοντας τους αδύναμους. Μέσα από τη βία αυτής της μορφής δεν γίνονται «κακοί αστυνομικοί», γίνονται «αστυνομικοί» σκέτο και μάλιστα με «Α» κεφαλαίο. Οι μπάτσοι γνωρίζουν καλά πως συμμετέχουν σε νόμιμη συμμορία. Γλωσσικά και σωματικά κρυπτογραφημένο, αυτό ακριβώς αντανακλάται σε ορισμένες δημόσιες επιτελέσεις της ισχύος τους, όπως στο αυστηρό ή ‘μάγκικο’ ύφος και στα ψέματα που πάντοτε αρέσκονται να λένε στους πολίτες κάθε φορά που κινδυνεύουν να εκτεθούν πως δεν ελέγχουν απόλυτα την κατάσταση, κάθε φορά που μοιάζουν περισσότερο αδύναμοι απ’όσο θέλουν κανείς να πιστεύει.

Εν τέλει, οι ίδιοι βιώνουν ως μέρος της δουλειάς τους αυτό που οι δικαστές, ως ανώτατοι λειτουργοί του νομικού πεδίου, αρνούνται να παραδεχτούν για να μην απωλέσουν το συμβολικό κεφάλαιο που με τόσο κόπο έχουν οικοδομήσει: πάνω από το νόμο και πέρα από οποιαδήποτε έννοια τυπικής δικαιοσύνης βρίσκεται η αστυνομία. Είναι πλέον γνωστό σε όλες τις γειτονιές του κόσμου ότι τα γουρούνια σκοτώνουν κατά βούληση, χωρίς ουσιαστικά να τιμωρούνται. Αυτή είναι η άλλη όψη της απανθρωποποίησης που αναγκαστικά υφίστανται κάθε φορά που οι ίδιοι δέχονται τις σφαίρες.

ΚΕΝΟ ΔΙΚΤΥΟ [Ουτοπία, Θεωρία, Συναίσθηση, Εφήμερες Τέχνες]

The post Ο 16χρονος ΡΟΜΑ Κώστας Φραγκούλης είναι νεκρός – Κενό Δίκτυο appeared first on Void Network.

ΗΡΑΚΛΕΙΟ

Η ματαίωση της “εκστρατείας των εθελοντών από την Κρήτη” για τον Έβρο, είναι μια μεγάλη νίκη του αναρχικού και αντιφασιστικού κινήματος του νησιού! Για όσους-ες μπορούν να αναλογιστούν την δυσκολία και το ρίσκο που εμπεριέχει το να μπαίνει ένας πολιτικός χώρος μπροστά σε ένοπλους επίδοξους “κυνηγούς κεφαλών” σε τοπικό επίπεδο, πόσο μάλλον στην Κρήτη… Πρόκειται για ένα σημαντικό κτύπημα στα θεμέλια ενός εθνικιστικού παραστρατιωτικού δικτύου “εθελοντών” που επιχειρείται συστηματικά να στηθεί τις τελευταίες μέρες ανά την Ελλάδα… Ακολουθεί το κείμενο που αναλαμβάνει την ευθύνη για την δράση: Η αντιφασιστική βία εναντίον υποψήφιων δολοφόνων είναι εύλογη και δίκαιη :

Την Παρασκευή 6 Μαρτίου, 120 περίπου αντιφασίστες/ριες ματαιώσαμε την φασιστοσύναξη εθελοντών κυνηγών κεφαλών, που ήταν προγραμματισμένη να γίνει στο Καραναστάσειο Αμφιθέατρο του ΤΕΙ Ηρακλείου (ΕΛΜΕΠΑ). Διοργανωτής του μαζέματος ήταν μια διαδικτυακή ομάδα που υπέγραφε ως «1η Μοίρα Αλεξιπτωτιστών» και ζητούσε όπλα και εθελοντές για να «εκστρατεύσει» στον Έβρο και να ενωθεί με τα υπόλοιπα σκουπίδια που βασανίζουν και σκοτώνουν μετανάστες. Κατά την πολύωρη παραμονή μας στον χώρο δεν εμφανίστηκαν παρά ελάχιστοι φασίστες, οι οποίοι έλαβαν ό,τι αξίζει να λαμβάνει κάθε υποψήφιος ανθρωποφάγος. Κανένας από αυτούς δεν ήταν περαστικός από το σημείο και κανένας δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από την ταμπέλα του αθώου φοιτητή. Όταν πας για κυνηγός κεφαλών ένα χέρι ξύλο είναι το λιγότερο που μπορείς να περιμένεις. Δεν θα επεκταθούμε όμως στο πως και πόσοι τσακίστηκαν. Προέχει να εξηγήσουμε το γιατί.

Πολλά ακούστηκαν σχετικά με την πατρότητα του καλέσματος και τη σοβαρότητα των διοργανωτών τους οποίους άδειασαν ακόμα και επίσημες λέσχες ειδικών δυνάμεων. Πολλά λέγονται επίσης σχετικά με το κατά πόσο όσοι διοργανώνουν και προσέρχονται σε τέτοιες μαζώξεις είναι πραγματικά «φασίστες» και αν αξίζει να τους τσακίζουμε. Ας ξεκαθαρίσουμε λοιπόν κάποια πράγματα.

Ποσώς μας ενδιαφέρει αν οι υποψήφιοι εθελοντές τέτοιων παρακρατικών ομάδων ψηφίζουν Μιχαλολιάκο, Μητσοτάκη ή Τσίπρα. Ποσώς μας ενδιαφέρει αν αυτοπροσδιορίζονται ως φασίστες, εθνικιστές ή πατριώτες. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι ότι αποτελούν ένα συρφετό σκατόψυχων ρατσιστών που δηλώνουν ρητά την πρόθεσή τους να κατασπαράξουν τους κατατρεγμένους αυτού του κόσμου. Χρυσαυγίτες, νεοδημοκράτες, πασόκοι ή συριζαίοι οι εν λόγω εθελοντές είναι ένα μάτσο θρασύδειλοι που δηλώνουν συμμετοχή σε έναν «πόλεμο» στον οποίο η μία πλευρά αποτελείται από ένοπλους καλοταϊσμένους νταήδες που στο τέλος της μέρας θα γυρίσουν σπιτάκι τους να διηγούνται τις μαγκιές τους και η άλλη από άοπλους φοβισμένους μετανάστες που κοιμούνται στα δάση αγκαλιά με τα παιδιά τους και δεν ξέρουν τι θα τους φέρει το αύριο.

Όλα αυτά τα υποψήφια κομάντο της πλάκας ούρλιαζαν πριν δύο χρόνια για λαθροεισβολείς που απειλούν τον ελληνικό πολιτισμό και ταυτόχρονα πλούτιζαν από την αισχροκέρδεια εις βάρος άστεγων μεταναστών που ζητούσαν φαί, φορτιστή και τουαλέτα. Τη μια μέρα ζητάνε τον πνιγμό εγκύων μεταναστριών «γιατί δεν τις γάμησαν αυτοί» (βλ. Θερμή Λέσβου) και την άλλη ουρλιάζουν μαζί με ρασοφόρους σκοταδιστές για το «δικαίωμα στη ζωή» στήνοντας μισογύνικες καμπάνιες κατά του δικαιώματος στην άμβλωση. Από τη μια προσλαμβάνουν μετανάστες στα χωράφια τους με εξευτελιστικά μεροκάματα κι από την άλλη μιλάνε για ξένους που τους παίρνουν τις δουλειές. Χειροκροτάνε τις βαρβαρότητες των ΜΑΤατζήδων στα Εξάρχεια κι όταν οι ίδιες διμοιρίες κάνουν τις ίδιες αθλιότητες στους κατοίκους των νησιών, τους λένε προδότες της πατρίδας. Η υποκρισία τους είναι τόσο τοξική όσο και η ύπαρξή τους.

Δεν πιστεύουμε μόνο στη δύναμη της βίας. Πιστεύουμε πρώτα από όλα στην επικοινωνία και τη δύναμη του λόγου. Πιστεύουμε στην παιδαγωγική δύναμη του διαλόγου και της γνώσης και έτσι χτίζουμε τις κοινότητές μας. Μακάρι να μπορούσαμε να εξαλείψουμε το μίσος όσων νοσούν από τον ιό του εθνικισμού. Μακάρι η αγάπη μας για τη ζωή και τα πλάσματα που περπατούν στη γη, να μπορούσε να γιατρέψει τα αρρωστημένα μυαλά των φασιστών. Οι μηχανισμοί διαπαιδαγώγησης όμως της ταξικής κοινωνίας και της κρατικής προπαγάνδας δεν μας το επιτρέπουν. Τα ανθρώπινα ζόμπι που εκκολάπτουν διψάνε για αίμα. Όταν έχουν το πλεονέκτημα θα ορμήσουν να κατασπαράξουν τους αδύναμους κι όταν τελειώσουν θα φαγωθούν μεταξύ τους.

Δεν θα σταματήσουμε λοιπόν να αγωνιζόμαστε γιατί αναπνέουμε μέσα από τον κοινωνικό αγώνα και την συλλογική δράση. Επιπλέον, δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε. Ζούμε πουλώντας την εργατική μας δύναμη. Δεν είμαστε εισοδηματίες και αφεντικά, δεν θρεφόμαστε από τα ακίνητα και τις επιχειρήσεις μας. Τον χρόνο μας τον έχει κλέψει έτσι κι αλλιώς η μισθωτή εργασία και η ηρεμία μας ρημάζεται καθημερινά από τις τοξικές σχέσεις που μας περιβάλλουν. Όσο για την αγάπη μας για τους καταπιεσμένους και την οργή μας για το κράτος και τα αφεντικά, αυτή δεν μπορεί να την κλέψει κανείς. Θα είμαστε λοιπόν εκεί κάθε φορά που οι εθνικιστές επιχειρούν να βγουν από τους υπονόμους τους. Και κάθε φορά που θα πέφτουν πάνω μας θα βιώνουν την αντιφασιστική μας λύσσα.

Με τις αντιφασιστικές κινητοποιήσεις της εβδομάδας που μας πέρασε στις τρεις πόλεις του νησιού, η Κρήτη στέλνει μια υψωμένη γροθιά σε όσους/ες βγαίνουν στον δρόμο ενάντια στα ρατσιστικά αποβράσματα.

Αλληλεγγύη στους μετανάστες

Δύναμη στους/στις συντρόφους/ισσες της Λέσβου και όλης της χώρας

Αναρχικοί/ες

Αντιφασίστες/ριες

Ηρακλείου Κρήτης

ΡΕΘΥΜΝΟ

Να παραμείνουμε άνθρωποι και να παλέψουμε σαν ζώα

Μαζική πορεία αλληλεγγύης πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 05/03 στο Ρέθυμνο για τους ξενιτεμένους-ες πρόσφυγες που έχουν γίνει για ακόμα μια φορά το μπαλάκι ανάμεσα σε ξεχωριστά πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα, καθαρά ρατσιστικών πολιτικών της Τουρκίας, της Ελλάδας και ολόκληρης της Ε.Ε.
Η Τουρκία έχει αναλάβει το ρόλο του δουλέμπορου, η Ελλάδα το ρόλο της φυλακής ανθρώπων και η Ε.Ε το ρόλο του επιστάτη, ενώ όλοι συμμετέχουν στους πολέμους που γεννάν την προσφυγιά.
Με καμβά τα σύνορα του Έβρου (όπου το πολεμικό καθεστώς της Τουρκίας έσπρωξε χιλιάδες πρόσφυγες) διαδραματίζεται για μέρες ένα εθνικιστικό ντελίριο για εσωτερική κατανάλωση και ενίσχυση της ακροδεξιάς ατζέντας και στις δυο χώρες. Στρατός, αστυνομία, ομάδες συνοριοφυλάκων και πολιτοφυλακών, τα ΜΜΕ, εφοπλιστές, μεγαλοεπιχειρηματίες, νεοναζί απ’ όλη την Ευρώπη, ξεπεσμένες τηλεπερσόνες και κάθε καρυδιάς καρύδι, παίρνουν μέρος σ’ ένα σκηνικό πολέμου με “αντίπαλο” εν τέλει τους κατατρεγμένους, αντιμετωπίζοντάς τους ως “όπλο της Τουρκίας” για να “εξισλαμίσει” την Ελλάδα και την Ευρώπη.

Μέσα σε όλον αυτό τον παροξυσμό ακροδεξιές ομάδες έχουν βρει την ευκαιρία και ξαναβγαίνουν στο προσκήνιο.
Το Ρέθυμνο δεν θα μπορούσε ν’ αποτελεί εξαίρεση. Μετά από εβδομάδες προπαγάνδας και φανατισμού και μετά από παρέμβαση στο δημοτικό συμβούλιο “ενάντια στην ισλαμοποίηση”, φτάσαμε στην κορύφωση με την προχθεσινή επίθεση στη συγκέντρωση με στελιάρια και σίδερα από 15 γνωστούς αγνώστους νεοναζί. Ήταν μια κίνηση εντυπωσιασμού και εκφοβισμού από μεριάς τους καθώς το μόνο που κατάφεραν ήταν να τραμπουκίσουν 4 γυναίκες που έρχονταν στην πορεία και να τρέξουν προς στα ΜΑΤ για να τους σταματήσουν.

Το μήνυμα ελήφθη. Είσαστε μια χούφτα γραφικοί και προσπαθείτε να αποτελέσετε απειλή για την κοινωνία ενώ ουσιαστικά είστε η πιο σκοτεινή, ντροπιαστική και περιθωριοποιημένη έκφανσή της, όπως ήσασταν πάντα.
Ντροπή σε αυτούς που σας καλύπτουν μέσα από τις «νόμιμες» δράσεις τους στα κάθε είδους δημαρχεία και “ομάδες πολιτών”.
Ντροπή στην αστυνομία που αντί να τους συλλάβει ενώ έκαναν οργανωμένη επίθεση απλά τους σταμάτησε και τους άφησε στο χώρο για πάνω από μια ώρα. Ας μην ξεχνάμε πως η ακροδεξιά και η αστυνομία ήταν πάντα συγκοινωνούντα δοχεία.
Ντροπή σε όλες και όλους μας ως κοινωνία αν τους αφήσουμε να πάρουν κι άλλο χώρο τόσο στο δημόσιο όσο και στο ιδιωτικό πεδίο.
Συγχαρητήρια στους ανθρώπους που αψηφούν την τρομοκρατία πανελλαδικά και πραγματοποιούν δυναμικές πορείες και δράσεις στους δρόμους στέλνοντας το μήνυμα ότι με τους ξενιτεμένους είμαστε μαζί και είμαστε απέναντι στην απανθρωπιά των κρατών και της ακροδεξιάς.
Απειλή δεν είναι οι πρόσφυγες. Τα συμφέροντα των εργατών και των εργατριών δεν τα ξεπουλάνε οι πρόσφυγες. Για την ανεργία, τη φτώχεια και πόσα άλλα δεν ευθύνονται οι μετανάστες-τριες, για το πλιάτσικο στις ζωές μας δεν ευθύνονται οι ξεριζωμένοι.
Ας τα βάλουμε με αυτούς που ευθύνονται και όχι με τους πιο αδύναμους. Τα υπόλοιπα είναι φθηνές δικαιολογίες και ένδειξη της συνολικής μας παρακμής.
Συνεχίζουμε με μπροστάρη ένα σύνθημα με το οποίο ξεκίνησε η ομάδα μας πριν 9 χρόνια:

Να παραμείνουμε άνθρωποι και να παλέψουμε σαν ζώα.

Αντιφασιστική δράση Ρεθύμνου (α.δ.ρε)
05/03/20

—

ΑΓΡΙΝΙΟ

Στις 7/3/2020 πραγματοποιήθηκε στην πλατεία Δημάδη στο κέντρο του Αγρινίου συγκέντρωση-μικροφωνική και πορεία αλληλεγγύης στους μετανάστες, μετά από κάλεσμα της κατάληψης Apertus. Η μικροφωνική στήθηκε από τις 17.30 και διήρκησε μέχρι τις 20.00, οπότε και ξεκίνησε η πορεία. Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης την οποία πλαισίωσαν περίπου 70 άτομα, διαβάστηκε και μοιράστηκε κείμενο και πετάχτηκαν τρικάκια περιμετρικά της πλατείας.

Στην πορεία συμμετείχαν περίπου 45-50 άνθρωποι: μαθητές /τριες, φοιτητές /τριες, άνεργοι/ες και εργαζόμενοι/ες, με πανό που έγραφε «Αλληλεγγύη στους μετανάστες, ενάντια στον πόλεμο, τα σύνορα και τον εθνικισμό». Κατά την διάρκεια της πορείας γράφτηκαν συνθήματα και πεταγόντουσαν τρικάκια. Είχε εκρηκτικό παλμό και μεταξύ άλλων φωνάχτηκαν τα συνθήματα:

• Με τους μετανάστες είμαστε μαζί, επαναπροώθηση σε μπάτσους και ναζί.

• Μπάτσοι–TV–νεοναζί όλα τα καθάρματα δουλεύουνε μαζί

• Οι μετανάστες είναι της γης οι κολασμένοι στον κόσμο των αφεντικών είμαστε όλοι ξένοι

• Γέμισε το Αιγαίο κορμιά μεταναστών είναι και οι έλληνες φονιάδες των λαών.

• Στους δρόμους τις πλατείες και τις φυλακές γυναίκες μετανάστριες δεν είστε μοναχές.

• Φασίστες κουφάλες έρχονται κρεμάλες, Αγρίνιο σημαίνει φασίστες τσακισμένοι

Η μοναδική οπτική επαφή με τις δυνάμεις καταστολής υπήρξε όταν δυο μηχανές της ομάδας ΔΙΑΣ βρισκόταν στην περιοχή όπου έγινε μια μικρή παράκαμψη από το κλασσικό δρομολόγιο. Στη γειτονιά δηλαδή φασιστοειδούς υποκειμένου το οποίο σε αγαστή συνεργασία με τους μπάτσους προσπαθεί με συνεχόμενες προκλήσεις να δημιουργηθεί επεισόδιο. Η αστυνομία της πόλης φαίνεται μονίμως συνδεδεμένη με άτομο το οποίο υποχρεώνει το γιο του από 13 ετών να γράφει στη γειτονιά φασιστικούς στόχους και εμετικά συνθήματα σε καραντίνα βέβαια 5 μέτρων από το σπίτι.

Η πορεία κατέληξε στην πλ. Δημάδη από όπου ξεκίνησε στέλνοντας ένα πρώτο αντανακλαστικό μήνυμα ενάντια σε φασίστες και παρακρατικούς. Οι δράσεις αλληλεγγύης στους μετανάστες θα συνεχιστούν.

Κατά την διάρκεια της συγκέντρωσης μοιράστηκε και διαβάστηκε το κείμενο:

Aλληλεγγύη στους μετανάστες

Αλληλεγγύη στους μετανάστες

Η σύγκρουση συμφερόντων του διεθνούς κεφαλαίου για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο, επιβάλλει στους πολιτικούς διαχειριστές της ευρύτερης περιοχής να παίζουν παιχνίδια στις πλάτες των κατατρεγμένων που μεταναστεύουν προς αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής.

Κι ενώ ο πόλεμος μαίνεται σε πολλές γωνιές του πλανήτη οι εικονικές κοκορομαχίες Μητσοτάκη–Ερντογάν, (όπως διαχρονικά συμβαίνει με τους πρωθυπουργούς Ελλάδας– Τουρκίας), έχουν εγκλωβίσει χιλιάδες ανθρώπους στα σύνορα. Σε αυτή τη συγκυρία, στον ελλαδικό χώρο με ενορχηστρωμένη, παραληρηματική προπαγάνδα των Μ.Μ.Ε. και φυσικά πρόθυμων δεκτών αυτής, επιχειρείται η επιστροφή–επιβολή στη δημόσια σφαίρα κάθε λογής φασιστοειδών.

Η ακροδεξιά κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας στον πόλεμο που κήρυξε εξαρχής σε μετανάστες, εργαζόμενους και αγωνιστές, επιχειρεί εκτός από τους κρατικούς κατασταλτικούς μηχανισμούς να χρησιμοποιήσει και τους παρακρατικούς. Φυσικά κάτι τέτοιο δε μας εκπλήσσει όταν κατά το πρόσφατο παρελθόν παρακρατικοί τραμπούκοι έφτασαν μέχρι και σε δολοφονίες αγωνιστών. Όπως επίσης για εμάς οι αγριότητες των σωμάτων καταστολής και ασφάλειας δεν αποτελούν κάποια υπερβολή, αλλά την επικύρωση του λόγου ύπαρξης τους.

Κι ενώ η επιδρομή των Μ.Α.Τ. σε Λέσβο και Χίο είχε ως αποτέλεσμα λεηλασίες και βασανισμό κατοίκων (οι οποίοι να τονιστεί πως βγήκαν στο δρόμο με διαφορετικά κίνητρα), αυτή τη στιγμή στα νησιά το ρόλο των Μ.Α.Τ. έχουν αναλάβει διάφορα φασιστοειδή τα οποία επιτίθενται σε μετανάστες και αλληλέγγυους. Παράλληλα ,με τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών το φαινόμενο εξαπλώθηκε προς τα βορειοανατολικά σύνορα. Στην περιοχή του Έβρου φασίστες και παρακρατικοί φαντασιώνονται πόλεμο, και βοηθούν το κράτος στη βρώμικη δουλειά του ενώ σε όλη την Ελλάδα προσπαθούν να επανεμφανιστούν φασιστάκια, κρυμμένα σε διάφορους συλλόγους εφέδρων, λοκατζήδων και συνταξιούχων μπάτσων–στρατιωτικών.

• ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ
• ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΟΥΣ
• ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Κατάληψη Apertus

Eλεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο (Καλυβίων 70) 

ΚΑΛΑΜΑΤΑ

“ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ & ΔΡΑΣΕΩΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ

Τρίτη 10/03 – 19:00: Μικροφωνική & μοίρασμα κειμένου στην κεντρική πλατεία της πόλης.

Τετάρτη 11/03 – 19:00: Πολιτικό Καφενείο – κουβέντα & παρουσίαση του βιβλίου “Ψυχολογίες συμμόρφωσης – Σημειώσεις πάνω στον ψυχοπολιτικό έλεγχο του μεταναστευτικού” στο χώρο της Αντιφασιστικής Κίνησης (Αγίου Παντελεήμονος 13, Ιστορικό Κέντρο).

Παρασκευή 13/03 – 19:00: Συγκέντρωση αλληλεγγύης για τους πρόσφυγες στην Πλατεία 23ης Μαρτίου.

Ακολουθεί κείμενο της Αντιφασιστικής Κίνησης:

“5+1 ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ

Τις τελευταίες μέρες παρακολουθούμε όλοι/ες τις τραγικές εξελίξεις που διαδραματίζονται στον Έβρο και τα νησιά, όπου χιλιάδες άνθρωποι βρίσκονται εγκλωβισμένοι ενώ τα κράτη παίζουν παιχνίδια με τις ζωές τους.

Οι πρόσφυγες/μετανάστες έχουν εγκλωβιστεί ανάμεσα στις δολοφονικές συμπληγάδες της ελληνικής και τουρκικής στρατιωτικής μηχανής, ενώ η ελληνική κοινωνία έχει εγκλωβιστεί στις τρομοϋστερικές συμπληγάδες του εθνικιστικού ξεσηκωμού και των ξενοφοβικών κραυγών. Το αποτρόπαιο αυτό σκηνικό δε θα μπορούσε να στηθεί χωρίς την οργανωμένη και συστηματική προπαγάνδα από τα ΜΜΕ, που συνειδητά προσπαθούν να δημιουργήσουν κλίμα μίσους ενάντια στους πρόσφυγες διαστρεβλώνοντας μια σειρά από πράγματα:

ΜΑΣ ΛΕΝΕ

Οι πρόσφυγες είναι εισβολείς, πράκτορες της Τουρκίας σ’ έναν ακήρυχτο υβριδικό πόλεμο εναντίον της χώρας και έχουμε υποχρέωση να τους αποκρούσουμε.

ΑΠΟΚΡΥΠΤΟΥΝ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΟΤΙ

Οι πρόσφυγες είναι τα πραγματικά θύματα των πολέμων που προκαλούνται από τις μεγάλες δυνάμεις και τους πραγματικούς κυρίαρχους για το στρατηγικό και ενεργειακό έλεγχο των χωρών και των περιοχών τους. Σήμερα είναι τα θύματα ενός βρώμικου ανταγωνισμού μεταξύ Τουρκίας και ΕΕ με τη χώρα μας να παίζει το ρόλο του συνοριοφύλακα.

ΜΑΣ ΛΕΝΕ

Αν ανοίξουν τα σύνορα τα 3 εκ/ρια προσφύγων που βρίσκονται στην Τουρκία θα εποικήσουν την Ελλάδα και θα εγείρουν μειονοτικά δικαιώματα. Υπάρχει κίνδυνος ισλαμοποίησης της χώρας.

ΔΕ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΟΤΙ

Ο προορισμός όλων αυτών των ανθρώπων δεν είναι (συνήθως) η Ελλάδα, αλλά άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπου πολλοί απ’ αυτούς έχουν εκεί ήδη τις οικογένειές τους. Το γεγονός ότι παραμένουν εδώ, οφείλεται στην επαίσχυντη σύμβαση ΕΕ-Τουρκίας που ανέθεσε στην Ελλάδα και την Τουρκία να γίνουν αποθήκες ψυχών και να κάνουν το μαντρόσκυλο της Ευρώπης, κι αυτές ευχαρίστως δέχτηκαν (πολλά τα φράγκα). Γι’ αυτό οι περισσότεροι πρόσφυγες που περνάνε τα σύνορα μένουν όμηροι εδώ, ενώ η ΕΕ δίνει λεφτά και μίζες για τη δημιουργία ΜΚΟ, κέντρων κράτησης-κολαστηρίων και υποβαθμίζει την εγχώρια και μεταναστευτική εργατική δύναμη, βάζοντας ντόπιους και μετανάστες να τσακώνονται μεταξύ τους. Έτσι προωθούνται χαμηλότεροι μισθοί, αυξημένα συνταξιοδοτικά όρια κι ένα κλίμα γενικευμένου φόβου και τρομοκρατίας, τόσο για τον Έλληνα που κινδυνεύει να χάσει το σπίτι του, όσο και για το μετανάστη που δεν έχει χαρτιά. Ταυτόχρονα, το μεγάλο κεφάλαιο και οι πολιτικοί διαχειριστές τρίβουν τα χέρια τους, ενώ το πετσόκομμα των δημόσιων υπηρεσιών και η ιδιωτικοποίηση όλων των δημόσιων αγαθών που συμβαίνει παράλληλα, περνάει στα ψιλά γράμματα.

ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΟΤΙ

Σύσσωμες οι ακριτικές περιοχές σηκώνουν το λάβαρο του αγώνα ενάντια στην «τουρκική εισβολή» και μάχονται για την ελευθερία της πατρίδας.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ

Οργανωμένες ομάδες παρακρατικών τραμπούκων με τις πλάτες της κυβέρνησης και των τοπικών αρχών στρέφουν την οργή του κόσμου για όλα τα πραγματικά τους προβλήματα προς πλασματικές απειλές και τη ψευδαίσθηση μεγαλείου που προσφέρει το να τραμπουκίζεις και να δολοφονείς εξαθλιωμένους κι άμαχους ανθρώπους. Έτσι διασπείρεται το μίσος και η βία στις τοπικές κοινωνίες που στρέφονται από τα πραγματικά τους προβλήματα προς τους «μετανάστες» και «σχέδια εισβολής» γενικά κι αόριστα, ενώ η κυβέρνηση, τα αφεντικά και οι ΜΚΟ κάνουν μπίζνες στην πλάτη και των δύο. Μιλάμε για τους ίδιους τόπους που από την πρώτη στιγμή της προσφυγικής κρίσης έδειξαν ένα πνεύμα αλληλεγγύης που θαυμάστηκε διεθνώς. Η εξαθλίωση στα κέντρα κράτησης και η αγανάκτηση από την επαίσχυντη πολιτική διαχείριση του προσφυγικού με σκοπό το κέρδος, όσο και της βιωμένης κι υποβαθμισμένης πραγματικότητας κατοίκων και μεταναστών, άφησαν το πεδίο ελεύθερο για επιθέσεις σε μετανάστες κι αλληλέγγυους, επισκέψεις υποστήριξης από γερμανούς νεοναζί στον Έβρο και τη Μυτιλήνη και μια τυφλή βία που δε στρέφεται προς τα πραγματικά αίτια και υπαίτιους αυτής της κατάστασης. Τέτοιες ανεξέλεγκτες δράσεις, από την άλλη, δημιουργούν φιλοπόλεμο κλίμα και θέτουν πραγματικό κίνδυνο περαιτέρω εμπλοκής της χώρας σε πολεμικές περιπέτειες στο νοτιοανατολικό Αιγαίο για τα συμφέροντα των πετρελαίων της ENI και του Λάτση, των ΜΚΟ, των πολυεθνικών και των ντόπιων αφεντικών.

ΜΑΣ ΔΙΑΒΕΒΑΙΩΝΟΥΝ ΟΤΙ

Δεν υπάρχει άλλη λύση από τη βίαιη και με κάθε μέσο αποτροπή όσων περνούν τα σύνορα, και ο εγκλεισμός όσων βρίσκονται στη χώρα σε κλειστά κέντρα κράτησης.

ΤΟΥΣ ΛΕΜΕ ΟΤΙ

Λύση υπάρχει και είναι η μαζική παροχή ασύλου και ταξιδιωτικών εγγράφων, η ενίσχυση κοινωνικών εγχειρημάτων στήριξης όσων είναι σε ανάγκη, ώστε όσοι θέλουν να μπορέσουν να πάνε ανεμπόδιστοι στις χώρες προορισμού τους, κι όσοι μείνουν να ενσωματωθούν στις τοπικές κοινωνίες -κι όχι να γκετοποιηθούν ή να βρουν διόδους μέσα στις ελληνικότατες μαφίες, το trafficking και το ναρκεμπόριο που ψάχνουν εξαθλιωμένους/ες για φτηνά εργατικά χέρια. Η λύση είναι να δώσουμε διέξοδο στους ανθρώπους αυτούς από αυτή την ομηρία, σπάζοντας στην πράξη τη σύμβαση ΕΕ-Τουρκίας, χτίζοντας από κοινού ανθρώπινες συνθήκες ζωής για όσους μείνουν εδώ. Να μην ανοίξουν νέες φυλακές, αλλά να κλείσουν ΟΛΑ τα κέντρα κράτησης και στρατόπεδα συγκέντρωσης που αποτελούν ένα αίσχος συστηματικού βασανισμού σωμάτων και ψυχών, όπου άνθρωποι αργοπεθαίνουν και τ’ οργανωμένο έγκλημα ψαρεύει εργατικά χέρια.

ΜΑΣ ΑΝΤΙΠΑΡΑΒΑΛΛΟΥΝ ΟΤΙ

Η Ευρώπη δεν θέλει και δεν μπορεί να δεχτεί άλλους πρόσφυγες.

ΔΕ ΘΑ ΜΑΣ ΠΟΥΝ ΠΟΤΕ ΟΤΙ

Στην Ευρώπη αυτή τη στιγμή άνθρωποι διαδηλώνουν υπέρ της εγκατάστασης προσφύγων στις πόλεις τους. Ήδη στη Γερμανία 130 δήμοι και μια σειρά άλλοι σε άλλες χώρες έχουν πάρει σχετικές αποφάσεις. Εμείς θα πατήσουμε πάνω σ’ αυτές τις πρωτοβουλίες ώστε να διεθνοποιηθεί το ζήτημα ή θα υποταχτούμε αδιαμαρτύρητα σε ό,τι προστάζει η ΕΕ-φρούριο;
Με δίκαιη και αναλογική κατανομή των 3 εκ/ρίων προσφύγων της Τουρκίας στην Ευρώπη των 447 εκ/ρίων, η κάθε χώρα θα μπορούσε άνετα να φιλοξενήσει έναν αριθμό προσφύγων που δε θα υπερβαίνει το 0,7% του πληθυσμού της. Ναι, σωστά διαβάσατε, 0.7%. Ούτε ένας στους εκατό κατοίκους.

ΤΕΛΟΣ, ΧΩΡΙΣ ΝΤΡΟΠΗ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΟΤΙ

Η Ελλάδα είναι κυρίαρχο κράτος και όχι ξέφραγο αμπέλι.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ

Η Ελλάδα είναι περιφέρεια της ΕΕ και του ΝΑΤΟ που κάνει γεωπολιτικό κουμάντο στα πράγματα με το ελληνικό κράτος να ακολουθεί, ενώ το παρόν και το μέλλον του τόπου παραδόθηκε στους δανειστές του ΔΝΤ και στο μεγάλο κεφάλαιο. Και η ίδια πολιτική τάξη που ξεπούλησε τον τόπο, τους εργαζόμενους και τις πηγές φυσικού πλούτου, έρχεται τώρα να σηκώσει το λάβαρο του πατριωτισμού. Αρκεί να σκεφτούμε πως φτάνουν κάποιες χιλιάδες ευρώ για ν’ αγοράσεις ελληνική υπηκοότητα αν είσαι πλούσιος επενδυτής και θες να μετατρέψεις μια γειτονιά σε τουριστικό «παράδεισο» για Airbnb και κατανάλωση, υποβαθμίζοντας τη ζωή όλων όσων ζουν κι εργάζονται εδώ.

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΚΑΙ Η ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

ΟΛΟΙ/ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13/3 ΏΡΑ 19.ΟΟ, ΠΛΑΤΕΙΑ 23ης ΜΑΡΤΙΟΥ

Αντιφασιστική Κίνηση Καλαμάτας

ΧΙΟΣ

Το κείμενο της Ζ. Κ γράφτηκε λίγες ώρες πριν την
αποχώρηση τον ΜΑΤ από την Χίο.

Πριν μια πενταετία, όταν ξεκίνησαν οι μεγάλες ροές, θυμάμαι τις βάρκες που έφταναν κάθε αυγή. Θυμάμαι τους ψαράδες να βγαίνουν στα ανοιχτά για να σώσουν όσους προλάβουν. Θυμάμαι τους ντόπιους να δίνουν στην ακτή πρώτες βοήθειες και μετά να καλούν το λιμεναρχείο. Θυμάμαι πρόσφυγες στοιβαγμένους στον κήπο. Οικογένειες ολόκληρες, μανάδες με τα μωρά στο στήθος, παππούδες ρακένδυτους και ταλαιπωρημένους. Καραβάνια ολόκληρα. Μαζεύαμε παπλώματα, κουβέρτες, ρούχα κι ότι περίσσευε από τα σπίτια μας και τους τα πηγαίναμε. Πείνα μεγάλη, δεν είχαν τίποτα. Ψωνίζαμε μια σακούλα τρόφιμα για εμάς και μια για εκείνους. Φτιάχναμε ταψιά φαγητό και τους τα δίναμε από τα κάγκελα. Μετά στήσαμε μέσα στο θερινό σινεμά μια πρόχειρη κουζίνα ενώ το κράτος αδρανούσε εντελώς. Αδιαφορούσαν για τα πάντα λες κι έτσι θα εξαφανίζονταν το πρόβλημα μαγικά. Αφού πέρασε το καλοκαίρι και το μισό φθινόπωρο εδέησαν τα Ηνωμένα Έθνη να στείλουν κάτι τις. Γέμισε ο κήπος σκηνές. Γέμισε η τάφρος του κάστρου κοντέινερς, που κι αυτά με τα χέρια μας τα βιδώναμε. Ύστερα ανέλαβε το κράτος, κατέφθασαν οι ΜΚΟ και οι ντόπιοι απομακρύνθηκαν με κάθε τρόπο. Η σίτιση δόθηκε σε εταιρίες κέτερινγκ εξ Αθηνών με το αζημίωτο φυσικά. Μέχρι το υγειονομικό έστελναν να ελέγχει τα ταπεράκια και τα Νουνού που τους πηγαίναμε προκειμένου να σταματήσουμε να βοηθάμε. Θυμάμαι μετά από λίγο τα ΜΜΕ να πλέκουν τον παιάνα μας, τα δάφνινα στεφάνια μιας επειδή κάναμε το αυτονόητο. Λέγαν τότε για τον ανθρωπισμό, την αυταπάρνησή μας και το βάρος που κουβαλάγαμε και συνεχίζουμε να κουβαλάμε. Θυμάμαι και το Νόμπελ Ειρήνης στις γιαγιάδες της Λέσβου. Εγώ τα θυμάμαι καλά όλα αυτά γιατί τα έζησα. Εσύ;
Εδώ και τρείς μέρες συνέβη όμως μια μετάλλαξη. Λες και όλος ο κόσμος ξέχασε ξαφνικά τα πάντα, λες και δεν είμαστε οι ίδιοι άνθρωποι. Ξαφνικά γίναμε, λέει, «μπαχαλάκιδες» και «καταπατάμε τον νόμο». Είμαστε, λέει, «βίαιοι», «αδιαπραγμάτευτοι (…)», «αδιάλλακτοι» και φυσικά «ρατσιστές». Γιατί; Επειδή ζητάμε επιτέλους να μπει μια τελεία; Επειδή θέλουμε να προχωρήσουμε τις ζωές μας που τόσον καιρό μπήκαν στον πάγο; Επειδή δεν θέλουμε να στοιβαχτούν χιλιάδες άνθρωποι μέσα σε μια μάντρα, στην μέση ενός βουνού με ακραίες καιρικές συνθήκες; Γίναμε ξαφνικά εμείς αυτοί που αρνούνται τη λύση. Γίναμε επίσης και κακοποιά στοιχεία διότι το να τις τρως από τα ΜΑΤ και να σου ρίχνουν χημικά είναι νόμιμο και λέγεται καταστολή, το να υπερασπιστείς όμως τον εαυτό σου και την περιουσία σου είναι παράνομο και ονομάζεται αντίσταση κατά της αρχής.
Τα ΜΜΕ δεν κάνουν παρά μικρές αναφορές στο θέμα διότι αυτή είναι η γραμμή από το ΕΣΡ. Αυτή τη στιγμή στον τόπο μου έχουν καταστρατηγηθεί τα μισά άρθρα του συντάγματος και καταπατάται το μεγαλύτερο μέρος της Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των ντόπιων και των προσφύγων. Κανείς τους δε θέλει να μένει εγκλωβισμένος στο νησί ες αεί και μάλιστα φυλακισμένος. Οι ομάδες καταστολής χτυπάνε στο ψαχνό γυναίκες, παιδιά, ηλικιωμένους, εργαζόμενους της Κιβωτού του Αιγαίου που είναι απέναντι από τη γη που επιτάχθηκε. Σταματάνε αμάξια στο δρόμο, βγάζουν έξω τους οδηγούς, τα ψάχνουν και τα σπάνε. Δεν ξέρω αν αυτό είναι στις αρμοδιότητές τους. Καίνε τους αναδασωμένους δασικούς πυρήνες του Αίπους, Έριξαν τα ντρόουνς των τοπικών ΜΜΕ, ενώ το ντρόουν του στρατού και ελικόπτερα της αστυνομίας τριβελίζουν όλη μέρα κι όλη νύχτα πάνω από τα κεφάλια μας. Τα χημικά πέφτουν βροχή και μάλιστα δίπλα στην Κιβωτό, δίπλα σε παιδιά. Σφαίρες των ΜΑΤ και υδροφόρες χτυπάνε κατάσαρκα τους ντόπιους και άλλα πολλά. Το κλίμα είναι εντελώς πολεμικό. Γιατί; Γιατί ζητάμε τη ζωή μας πίσω.

__________________________

ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ.

Κενό Δίκτυο https://voidnetwork.gr

The post Αντιφασιστικά κείμενα και δράσεις από Κρήτη, Χίο, Καλαμάτα, Αγρίνιο appeared first on Void Network.

«Η παράδοση των καταπιεσμένων μας διδάσκει ότι η “κατάσταση έκτακτης ανάγκης” που ζούμε τώρα δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας. Πρέπει να κατορθώσουμε να συλλάβουμε την ιστορία έχοντας αυτή την επίγνωση. Τότε θα διαπιστώσουμε καθαρά ότι αποστολή μας είναι να δημιουργήσουμε μια πραγματική κατάσταση έκτακτης ανάγκης και έτσι θα βελτιωθεί η θέση μας στον αγώνα κατά του φασισμού».

Walter Benjamin, Θέσεις για τη Φιλοσοφία της Ιστορίας (VIII)

Ι

Η πολιτική διαχείριση του προσφυγικού δεν είναι ιδεολογική άσκηση επί χάρτου, διαμεσολαβεί πραγματικά συμφέροντα, από τα μικροσυμφέροντα που ευδοκιμούν στις τοπικές κοινωνίες μέχρι τα μεγάλα συμφέροντα που αντιπροσωπεύουν υπερεθνικοί θεσμοί και οργανισμοί. Μέσα σε αυτό το πλέγμα συμφερόντων είναι δεδομένο ότι αρκετοί πουλάνε πατριωτισμό σε ευθεία αναλογία με το τι (δεν) μπαίνει στο πορτοφόλι τους. Το να καταλήγουμε όμως να ισχυριζόμαστε ότι «όλα γίνονται για τα φράγκα» και ότι η όποια ιδεολογία απλά αντανακλά ευδιάκριτα υλικά συμφέροντα είναι τόσο κοντόθωρο όσο ο ισχυρισμός κάποιων μαρξιστών στον μεσοπόλεμο ότι ο Χίτλερ ήταν απλά ο λακές των βιομήχανων, μέχρι που ξύπνησαν μια μέρα και βρήκαν στρατόπεδα γεμάτα πτώματα.

ΙΙ

Η εκλογή και διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας σηματοδοτεί την επικράτηση ενός μπλοκ εξουσίας που συσπειρώνει το συντηρητικό κατεστημένο (παραδοσιακή Δεξιά, ολιγαρχικό κεφάλαιο, βαθύ κράτος, εκκλησία) με τους φορείς του νεοφιλελεύθερου εκσυγχρονισμού (τεχνοκρατική ελίτ, αστούς διανοούμενους και δημοσιολόγους, νεοφυείς επιχειρήσεις). Παρόλο που οι σχετικές «εκσυγχρονιστικές» μεταρρυθμίσεις ψηφίζονται με εντατικό ρυθμό, στην παρούσα οικονομική συγκυρία η ιδεολογική και πολιτιστική ηγεμονία δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσα από τη θεολογία της ανάπτυξης, αλλά από την πριμοδότηση του Νόμου και της Τάξης. Αυτό οδήγησε στην υιοθέτηση μίας ακροδεξιάς ατζέντας, η οποία εκφράζεται και σήμερα στη διαχείριση του προσφυγικού. Όσο γελοίες και αν είναι κάποιες όψεις της (το «νέο έπος του 40»), θα ήταν ολέθριο σφάλμα να δούμε σε αυτή μόνο ένα επικοινωνιακό τρικ. Η ακροδεξιά διαχείριση εκφράζεται σε πραγματικές πολιτικές και σε μία πραγματική κινητοποίηση στο κοινωνικό-επιθυμητικό πεδίο. Δεν είναι τυχαίο ότι η απάντηση της κυβέρνησης στις «ανεξέλεγκτες» παρακρατικές ομάδες είναι να τις ενσωματώνει και επίσημα κάτω από κρατικό έλεγχο, δίπλα στα όχι και πολύ ελέγξιμα σώματα ασφαλείας. Όντας ένα κατώφλι προς τον εκφασισμό του κράτους, ακόμα και κάποιοι φιλελεύθεροι έχουν αρχίσει να ιδρώνουν, βλέποντας για άλλη μια φορά τη δυναμική των γεγονότων να τους ξεπερνάει.

ΙΙΙ

Η ακροδεξιά μορφή της διαχείρισης των προσφυγικών/μεταναστευτικών ροών από τη κυβέρνηση της ΝΔ, τόσο στον Έβρο όσο και στα νησιά, δεν πρέπει να κρύψει ότι από άποψη περιεχομένου εντάσσεται στη γενικότερη πολιτική διαχείριση που ακολουθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση: οι ροές αντιμετωπίζονται ως ένα πρόβλημα ασφάλειας. Γι’ αυτό άλλωστε και ο ΣΥΡΙΖΑ διαφωνεί επί του τόνου όχι επί της ουσίας. Από την άλλη, το ακροδεξιό φαίνεσθαι της κυβερνητικής πολιτικής, ότι μικροκομματικές σκοπιμότητες και να εξυπηρετεί, επηρεάζει την ουσία της. Η ασφάλεια γίνεται εισβολή, η καταστολή γίνεται πόλεμος εναντίων των φτωχών, και η απειλή του Άλλου προσλαμβάνει ανοιχτά ρατσιστικό χαρακτήρα. Οι μετανάστες και οι πρόσφυγες δεν συνδέονται απλά με την εξάπλωση του Κορονοιού, αντιμετωπίζονται και οι ίδιοι ως ιός που απειλεί τον εθνικό κορμό. Οι επιδοκιμασίες μπροστά στο τρακτέρ που ψεκάζει ανθρώπους στα σύνορα είναι ενδεικτικό και καθόλου μεμονωμένο.

IV

Το ότι η όψιμη «προσφυγική κρίση» συντελεί στη μετάβαση προς μία νέα, πιο ολοκληρωτική, μορφή εξουσίας αποτυπώνεται και στη συστηματική χρήση δημοσκοπήσεων ως εργαλείο άσκησης και νομιμοποίησης της τρέχουσας πολιτικής. Το φαινόμενο δεν είναι καινοφανές καθαυτό, αποτελεί γνώρισμα των σύγχρονων αστικών δημοκρατιών εδώ και χρόνια. Έχουμε όμως και εδώ μία αλλαγή έντασης που δεν πρέπει να υποτιμάται. Ήταν αναμενόμενο ότι θα έβγαιναν δημοσκοπήσεις από φίλια μέσα που να δείχνουν ότι η ελληνική κοινωνία είναι υπέρ της κυβερνητικής πολιτικής στο προσφυγικό. Τα ποσοστά από την άλλη (90%!) δείχνουν προς τα που πηγαίνουν τα πράγματα, περιλαμβανομένου του πώς θα αντιμετωπίζονται οι αντιφρονούσες μειοψηφίες.

V

Η επίκληση στην ηθική και η αντιμετώπιση του προσφυγικού ως ανθρωπιστικό πρόβλημα είναι ανεπαρκής. Ακόμα χειρότερα, αντιμέτωπη με την πολιτική οριοθέτηση φίλων και εχθρών που η κυβέρνηση επιτελεί, η ανθρωπιστική αποπολιτικοποίηση των γεγονότων είναι καταδικασμένη να ηττηθεί. Χρειάζεται ένας λόγος εξίσου ικανός να συγκροτήσει από την κοινωνική διαφωνία μία πολιτική πόλωση, αμφισβητώντας έμπρακτα την εθνική ομοψυχία που επιβάλλεται από τα (άκρα) δεξιά. Οι πορείες που έγιναν είναι ένα μικρό αλλά σημαντικό βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση. Ένα άλλο σημαντικό βήμα είναι να ξεπεράσουμε τη θυματοποίηση που ο ανθρωπιστικός λόγος παράγει, ειδικά στην τρέχουσα εκδοχή του, που εμφανίζει τους πρόσφυγες και τους μετανάστες ως «πιόνια» (είτε του Ερντογάν είτε κάποιου άλλου μεγάλου παίχτη στη γεωπολιτική σκακιέρα). Το δράμα των γυναικόπαιδων που ο ανθρωπιστικός λόγος αναδεικνύει είναι πραγματικό, αλλά συσκοτίζει μέσα από φορτισμένες εικόνες το ποιοτικό στοιχείο που το πέρασμα των συνόρων περιέχει ως μορφή δραστηριότητας. Μαζί με τον υπαρκτό πόνο πρέπει να αναδείξουμε και το πλεόνασμα αξιοπρέπειας που υπάρχει αυτή τη στιγμή στα σύνορα.

VI

Με ανάλογο σκεπτικό πρέπει να προσεγγίζουμε το ζήτημα της αλληλεγγύης. Είναι αφελές να ζητάμε από τα εγχειρήματα που αναδύθηκαν από τα κάτω να καλύψουν τα πολλά και δύσκολα ζητήματα (στέγασης, περίθαλψης, εκπαίδευσης, σίτισης, εργασίας) που οι προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές θέτουν. Ακόμα πιο αφελές είναι να πιστεύουμε ότι η επίκληση σε μία ενιαία ταξική ταυτότητα και τα κοινά συμφέροντα που (υποτίθεται) τη συγκροτούν επιλύει μαγικά τα ζητήματα συνύπαρξης που τίθενται. Οφείλουμε να είμαστε ξεκάθαροι σε ποιο πρόβλημα αποκρίνονται (και κρίνονται) οι αυτοοργανωμένες δομές και ο προλεταριακός διεθνισμός. Όσο το πρόβλημα αφορά τη διαχείριση ενός ξένου σώματος οι λύσεις θα περιορίζονται σ’ ένα δεδομένο πολιτικό φάσμα, το οποίο επιχειρεί να καλύψει ο νέος δικομματισμός των ΝΔ και Σύριζα.

Οι αυτοοργανωμένες δομές, σε πρακτικό επίπεδο, και ο προλεταριακός διεθνισμός, σε φαντασιακό/συμβολικό, επιχειρούν να μετατοπίσουν τους όρους της συζήτησης, όχι να λύσουν τα προβλήματα που το ελληνικό κράτος και η Ευρωπαϊκή Ένωση θέτουν.

Το δικό μας πρόβλημα είναι πώς θα συνυπάρξουμε επί ίσοις όροις με ανθρώπους που μας χωρίζουν πολλά αλλά μπορούν να μας ενώσουν άλλα τόσα. Και μέσα από αυτήν την προσπάθεια να βρούμε ίχνη ενός κόσμου όπου εκτοπισμένοι πληθυσμοί δεν θα αντιμετωπίζονται ως απειλή ομόλογη με την εξάπλωση ενός ιού.

ΚΕΝΟ ΔΙΚΤΥΟ [Θεωρία, Ουτοπία, Συναίσθηση, Εφήμερες Τέχνες]

https://voidnetwork.gr

The post ΚΕΝΟ ΔΙΚΤΥΟ- Άνθρωποι και Ιοί: Θέσεις για την «προσφυγική κρίση» appeared first on Void Network.

Η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου έμαθε να βλέπει τους πρόσφυγες σαν σκουπίδια ενώ έπρεπε να κοιτάζει τους πολιτικούς με αυτό τον τρόπο.

Έχουμε χρόνια να ζήσουμε πόλεμο σε αυτό τον τόπο και δεν μπορούμε να καταλάβουμε τον πόνο των προσφύγων. Οι πρόσφυγες είναι συνέχεια στον δημόσιο λόγο σαν πρόβλημα, σαν βάρος, σαν κατάρα αλλά ποτέ κανείς δεν αμφισβητεί τον πόλεμο και τις βιομηχανίες όπλων που θησαυρίζουν από αυτόν, τις πολιτικές  αποφάσεις και τις απάνθρωπες ιδεολογίες που βρίσκονται στον πυρήνα αυτών των πολέμων.

Τα γεωπολιτικά συμφέροντα που ξεκινούν και διατηρούν πολέμους καταστρέφοντας επικράτειες σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης επιβάλλουν την στρατιωτική και  διπλωματική  ισχύ τους, ο πόλεμος ξεσπά πάνω από τους ανθρώπους με την μορφή ανεξέλεγκτης καταιγίδας. Οι 85.000 πρόσφυγες που φιλοξενεί αυτή την στιγμή η Ελλάδα θα μπορούσαν να φτιάξουν την ζωή τους και να ορθοποδήσουν μέσα σε μερικούς μήνες με την πολιτική βούληση των κυβερνήσεων της Ευρώπης και την βοήθεια των λαών της. Όμως ολόκληρη η Ευρώπη κυβερνιέται από κυνικά καπιταλιστικά συμφέροντα, φασίστες ρατσιστές και φανατικούς χριστιανούς.

Και εμείς βρεθήκαμε ανάμεσα στους στρατιωτικούς γίγαντες, τις ακροδεξιές κυβερνήσεις, τους φασίστες και τους ρατσιστές, να φροντίζουμε με τις μικρές μας δυνάμεις παιδιά και μανάδες να σταθούνε στα πόδια τους, νεαρά πιτσιρίκια να βρούνε τον δρόμο τους, αγόρια και κορίτσια να  ανθίσουν. Στις πλατείες και τις γειτονιές αυτής της χώρας οι άνθρωποι πολεμάνε τις μηχανές.

ΔΕΝ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ ΟΙ ΜΗΧΑΝΕΣ / ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Αλληλεγγύη στους πρόσφυγες και τους μετανάστες

Δεν θα περάσει ο φασισμός!

ΑΝΟΙΧΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ – Η ΓΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΜΑΣ ΠΑΤΡΙΔΑ

Στον κόσμο αγριότητας που μας επιβάλλουν, θα γίνουμε η τρυφερότητα της αλληλεγγύης και ο σπόρος της αναγέννησης.

ΑΘΗΝΑ, Προπύλαια, 18:30
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, Καμάρα, 18:00
ΠΑΤΡΑ, Πλατεία Γεωργίου, 18:30
ΧΑΝΙΑ, Πλατεία Αγοράς, 18:30

-Να ανοίξουν τα σύνορα σε Έβρο, Αιγαίο και σε όλη την Ευρώπη για να περάσουν οι πρόσφυγες.
-Να σταματήσει ο βασανισμός αθώων ανθρώπων από το ελληνικό, το τουρκικό και τα ευρωπαϊκά κράτη. Να καταργηθεί τώρα η ευρω-τουρκική συμφωνία της ντροπής.
-Καμία αναστολή στη χορήγηση ασύλου, ταξιδιωτικά έγγραφα για όλους τους πρόσφυγες.
-Μηδενική ανοχή στους φασιστικούς όχλους, την κυβέρνηση και τα ΜΜΕ που τους υποθάλπουν.
-Κανένας άνθρωπος σε στρατόπεδο. Καμία κλειστή δομή. Κονδύλια για την υγεία, τη σίτιση, τη στέγαση και την εκπαίδευση των προσφύγων και όχι για τη μιλιταριστική αποτροπή.

ΚΕΝΟ ΔΙΚΤΥΟ https://voidnetwork.gr

The post Κενό Δίκτυο- Κάλεσμα- Πορείες αλληλεγγύης – Πεμ. 5/3/2020- Αθήνα- Θεσ/νίκη- Πάτρα- Χανιά appeared first on Void Network.

Sanné Ouilaz

The post Εμείς – Sanné Ouilaz appeared first on Void Network.

The post “Tο τραίνο για την κόλαση που κουβαλάει όλη την Ελλάδα μέσα”.- Μια αληθινή ιστορία της Μαρίας Δεδούσση appeared first on Void Network.

Eπίθεση με πέτρες στο σπίτι του Αμίρ από το Αφγανιστάν έλαβε χώρα τα ξημερώματα, σε μια ρατσιστική κλιμάκωση της υπόθεσης με την αφαίρεση της σημαίας από τον 11χρονο, αν και είχε κληρωθεί να είναι σημαιοφόρος για την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου στο 6ο Δημοτικό Δάφνης.

Σύμφωνα με την καταγγελία που έγινε στην αστυνομία, άγνωστοι δράστες επιτέθηκαν τα ξημερώματα με πέτρες και προκάλεσαν φθορές στην οικία όπου διαμένει ο 11χρονος με την οικογένειά του, στη Δάφνη.

Συγκεκριμένα, οι δράστες έριξαν πέτρες και μπουκάλια μπίρας και έσπασαν τζάμια.

Εκτός των άλλων, πέταξαν και ένα σημείωμα με το οποίο έστελναν μήνυμα στην οικογένεια να φύγει.

Όπως είπε ο μικρός Αμίρ στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων «είχαμε κοιμηθεί 3 ώρες και μας πέταξαν μεγάλες πέτρες και μπουκάλια».

Η μητέρα του Αμίρ, Αριζού, περιγράφοντας την δολοφονική επίθεση είπε πως άγνωστοι πέταξαν πέτρες στο παράθυρο του δωματίου που κοιμούνται τα παιδιά της. Το δωμάτιο γέμισε γυαλιά, ενώ μαζί με τις πέτρες έπεσε και ένα χαρτόνι που προέτρεπε την οικογένεια να φύγει.
«Την ώρα που έσπαγαν τα τζάμια, γύρω στις 3 τα ξημερώματα, φώναζα και καλούσα σε βοήθεια. Τα παιδιά είχαν ξυπνήσει, έκλαιγαν, ήταν πολύ φοβισμένα. Γέμισε γυαλιά το δωμάτιο των παιδιών. Βρέθηκε μπουκάλι μπύρας πάνω στο κρεβάτι. Οι πέτρες έπεφταν η μια μετά την άλλη. Ένιωσα πανικό. Δεν ήξερα τι να κάνω. Ειδοποίησα την ιδιοκτήτρια του σπιτιού, η οποία κατέβηκε και κάλεσε την αστυνομία. Θα πεθάνουμε. Θα μας σκοτώσουν. Δεν ξέρουμε τον λόγο», είπε χαρακτηριστικά η μητέρα του Αμίρ.
Μάλιστα, η οικογένεια σήμερα το πρωί ζήτησε από στελέχη του προγράμματος Προσωρινής Στέγασης προσφύγων του Δήμου Αθηναίων, τη μετακίνησή της σε άλλη κατοικία.

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ! Ο αγώνας ενάντια στην καθημερινή ρατσιστική βία συνεχίζεται

The post Ρατσιστική επίθεση με πέτρες στο σπίτι του 11χρονου σημαιοφόρου Αμιρ. appeared first on Void Network.

Με το χυδαίο πρόσωπο του ρατσισμού της ΕΛΑΣ βρέθηκε ο Καμαρά Μοχάμεντ, μουσικός δρόμου και μετανάστης από την Γουϊνέα.  Δύο μπάτσοι στο Μοναστηράκι, λίγα λεπτά μετά τα μεσάνυχτα της 18ης Σεπτέμβρη, συνέλαβαν το μουσικό παρεμβαίνοντας σε ένα παντελώς ασήμαντο συμβάν.

The post Φασίστες Αστυνομικοί χτύπησαν μετανάστη μουσικό δρόμου στο Μοναστηράκι και στο Α.Τ. Ομονοίας appeared first on Void Network.

Σημειώσεις για τις ταραχές στο Μενίδι

Οι τσιγγάνοι πιστεύουν πως έχει κανείς την υποχρέωση να λέει την αλήθεια μόνο στη γλώσσα του.

Στη γλώσσα του εχθρού, το ψέμα είναι υπεραρκετό.

Γκυ Ντεμπόρ

*

Οι ταραχές στο Μενίδι είναι η βίαιη έκφραση του αιτήματος μέρους της τοπικής κοινωνίας για περισσότερη αστυνόμευση. Η συγκεκριμένη αντίφαση, το να πετάει κάποιος δηλαδή πέτρες στους μπάτσους απαιτώντας περισσότερους μπάτσους, δεν πρέπει να ειδωθεί ως κάποιου είδους μαζική σχιζοφρενική δράση αλλά σαν δυναμική απαίτηση για την παροχή της μοναδικής πρόνοιας που προσφέρει πλέον το κράτος στους πολίτες του, ειδικά (αλλά όχι μόνο) σε αυτές τις περιοχές: της αστυνομίας.

*

Στο Μενίδι, όπως και στη Φυλή, τον Ασπρόπυργο και τα Άνω Λιόσια υπάρχει πολύ έντονο το πρόβλημα της «εγκληματικότητας» δηλαδή της μαζικής παραβατικής συμπεριφοράς, ότι και εάν σημαίνει αυτό, ή για να χρησιμοποιήσουμε μια πιο πολιτική έκφραση υπάρχει έντονο το πρόβλημα κοινωνικού κανιβαλισμού. Πολύ πιο έντονο από ότι στις υπόλοιπες περιοχές της χώρας. Αυτό δημιουργήθηκε έντεχνα από το ίδιο το κράτος. Στις σύγχρονες μητροπολιτικές συνθήκες αυτές οι περιοχές είναι προορισμένες να παίζουν ένα τέτοιο πολλαπλό ρόλο: κρύβουν τους απόβλητους από το υπόλοιπο κοινωνικό σύνολο, αποτελούν περιοχές δράσης της μαύρης οικονομίας και εγκλωβίζουν χωροταξικά τις επικίνδυνες τάξεις. Συνεπώς το πρόβλημα δεν είναι η απουσία κράτους όπως ισχυρίζονται οι διάφοροι καραγκιόζηδες που εκτελούν χρέη τοπικών εξουσιαστών και φυσικά πολλοί αφελείς κάτοικοι αλλά το ίδιο το κράτος που καθορίζει τον ρόλο των συγκεκριμένων περιοχών σε οικονομικό, ταξικό επίπεδο και φυσικά σε επίπεδο αστικού σχεδιασμού.

*

Από τη πρώτη στιγμή της είδησης ότι ο θάνατος του 11χρονου προκλήθηκε από σφαίρα μέχρι και σήμερα δεν υπάρχει καμία απολύτως απόδειξη ότι το όπλο άνηκε τσιγγάνο. Το γεγονός ότι η βολή ήταν κάθετη δείχνει επίσης και το τυχαίο του γεγονότος ότι δηλαδή ο 11χρονος ήταν θύμα ενός άσκοπου πυροβολισμού στον αέρα. Ταυτόχρονα σε μια περιοχή σαν το Μενίδι όπλα δεν έχουν μόνο οι τσιγγάνοι και φυσικά δεν πυροβολάνε (στον αέρα ή όχι) μόνο αυτοί.

*

Την Δευτέρα (12/06) και την Τετάρτη (14/06) οι συγκεντρώσεις ενάντιον στους τσιγγάνους επεκτάθηκαν και πέραν του Μενιδίου, συγκεκριμένα στα Άνω Λιόσια και το Αιτωλικό Αιτωλακαρνανίας, – σε μια παράλληλη εξέλιξη υπήρξαν και συγκρούσεις μεταξύ ρομά και υπόλοιπων κατοίκων στο Αίγιο – ενώ υπήρχε σαφής παρότρυνση από τα ΜΜΕ να επεκταθούν και αλλού δίνοντας βήμα σε διάφορους ρατσιστές ανά την ελλάδα να δηλώσουν ότι και αυτοί έχουν πρόβλημα με τους Ρομά και να προαναγγείλουν πιθανές κινητοποίησεις και στις δικές τους περιοχές. Όποιο συνεπώς και εάν ήταν το κίνητρο των πρώτων συγκεντρωμένων στο Μενίδι, αυτοί που συνεχίζουν και επεκτείνουν σε νέες περιοχές της αντι-Ρομά συγκεντρώσεις αν δεν είναι ανοιχτά ναζί, τότε απλά είναι επικίνδυνοι ηλίθιοι που κάνουν τη δουλειά τους.

*

Η πρέζα και η διακίνηση της στο Μενίδι και αλλού αποτελεί ένα εντατικό κοινωνικό πρόβλημα το οποίο, και αυτό, δεν χρεώνεται στην ανυπαρξία κράτους στην περιοχή αλλά ακριβώς στην ίδια του την ύπαρξη και πιο συγκεκριμένα σε ένα από τα πιο μαύρα κομμάτια του ελληνικού βαθέως κράτους. Οι τσιγγάνοι του Μενιδίου είναι απλά οι μεσάζοντες σε μια τεράστια επιχείρηση με αμύθητα κέρδη την οποία διαχειρίζονται οι ίδιοι άνθρωποι που κατέχουν τεράστιο μερίδιο της οικονομικής (φυσικά όχι μόνο) εξουσίας. Οι περιπτώσεις Μαρινάκη/Γιανουσσάκη του Noor1 που μετέφερε 2 τόνους πρέζα ή του επίσης μεγαλοεφοπλιστή Αγγελόπουλου, το 2004, με 5,5 κιλά κοκαίνη είναι μόνο κάποιες υποθέσεις που έγινα ευρέως γνωστές. Ενδεικτικά: Το 1998 οι εφοπλιστές Χαικάλης και Γατελούζος συνελήφθησαν με 4,5 τόνους κοκαίνης μετά απο συνεργασία ελλήνων και αμερικάνων μπάτσων. Το 2000 ο εφοπλιστής Λαιμός συνελήφθη, στη Βενεζουέλα, για μεταφορά 8,5 τόνων κοκαίνης αλλά την γλίτωσε αφού πρόλαβαν και ξεφόρτωσαν το εμπόρευμα στη θάλασσα. Το 2001, το πλοίο «Σατούρν», ελληνικών συμφερόντων, ξεφόρτωσε στις Αζόρες 1.300 κιλά κοκαΐνης και 200 κιλά στην Πρέβεζα – το δεύτερο τμήμα του φορτίου ήταν αμοιβή του πληρώματος για τη μεταφορά της κοκαΐνης. Τον Μάιο του 2002, ο γαλλικός στόλος άνοιξε πυρ εναντίον του ελληνικού πλοίου «Γουίνερ», ιδιοκτησίας Κοτσορέ και Σεϊντή (ιδιοκτήτες ναυτιλιακών επιχειρήσεων), όταν αρνήθηκε να σταματήσει για έλεγχο – το πλοίο είχε φορτώσει 2,5 κοκαΐνη από μικρά αλιευτικά 200 μίλια ανοιχτά της Κούβας.

*

Μια από της πιο απλές μεθόδους πολεοδομικής καταστολής είναι ο αποκλεισμός των κατοίκων μιας περιοχές μέσω τεράστιων αυτοκινητόδρομων που λειτουργούν σαν απροσπέλαστα τείχη. Αυτός ο σχεδιασμός χρησιμοποιήθηκε στο Λος Άντζελες μετά την εξέγερση του ’93 για να χωριστούν οι »καλές» από τις »κακές» περιοχές. Αυτή τη στιγμή, ανεξάρτητα από το εάν προέκυψε εκούσια ή όχι, το Μενίδι έχει τέτοιου τύπου σύνορα: την Αττική οδό, που το αποκόπτει νότια από τον αστικό ιστό της υπόλοιπης Αθήνας και την Εθνική όδο που το χωρίζουν από το Μαρούσι και την μεγαλοαστική Κηφισιά. Έαν χρειαστεί μελλοντικά η (εύκολη) προσθήκη αστυνομικών μπλόκων στις τρύπες αυτών των δρόμων μπορεί να μετατρέψει την περιοχή σε καθαρό γκέτο. Άλλη μια μέθοδος πολεοδομικής καταστολής, ακόμα πιο απλή, είναι να μην υπάρχουν συγκοινωνίες. Στο Μενίδι από το αθηναικό κέντρο πηγαίνουν δύο λεωφωρεία (Α10,Β10) και στα Άνω Λιόσια ένα (Β12) ενώ σε περιοχές με ίσο ή και πολύ μικρότερο πληθυσμό όπως το Χαλάνδρι ή το Μαρούσι αντίστοιχα υπάρχουν τρείς ή τέσσερις σταθμοί του μετρό.

*

Ο όχλος που επιτέθηκε στα σπίτια των τσιγγάνων με τις ίδιες του τις πράξεις δεν έκρυψε τίποτα από την ταυτότητα και την ποιότητα του. Οι επιτιθέμενοι έκαψαν και λεηλάτησαν τα τσιγγανικά σπίτια ενώ κάποια στιγμή επιτέθηκαν με πέτρες και στο εν κινήσει και γεμάτο επιβάτες διερχόμενο τραίνο. Όλα αυτά σε μια συγκέντρωση ενάντια στην εγκληματικότητα των τσιγγάνων.

*

Η επίθεση στην κοινότητα των Ρομά έχει να κάνει και με την μοιρασιά της αγοράς της μαύρης οικονομίας. Η αντίστοιχη με αυτή των τσιγγάνων, ρωσοποντιακή μαφία έχει πολύ καλές άκρες με τους χρυσαυγίτες, που αναμφίβολα βρίσκονται στα οδοφράγματα και που επίσης αναμφίβολα ενδιαφέρονται να βάλουν χέρι σε μια τόσο μεγάλη αγορά.

*

Οι τσιγγάνοι δεν είναι εύκολος αντίπαλος για τους ναζί, οι οποίοι έχουν σαφέστατα στον πολιτικό τους πρόγραμμα την πρόκληση φυλετικών συγκρούσεων μέσω της διοργάνωσης δράσεων ενάντια στην παραβατικότητα των Ρομά. Το καλοκαίρι του 2012 μια κοινή επιχείρηση μπάτσων – χρυσαυγιτών στα Άνω Λιόσια κατέληξε με τους τσιγγάνους να πραγματοποιούν μικρής διάρκειας εξέγερση με λεηλασίες, συγκρούσεις και οδοφράγματα και τελικά να περικυκλώνουν, πυροβολόντας με καραμπίνες το Α.Τ της περιοχής όπου κατέφυγαν για να σωθούν μπάτσοι και χρυσαυγίτες. Ένα μήνα πριν, συγκέντρωση ενάντια στους ρομά, η οποία κατέληξε επίσης σε κοινή επιχείρηση μπάτσων – χρυσαυγιτών, στο Αιτωλικό Αιτωλακαρνανίας είχε σαν αποτέλεσμα τρεις πυροβολημένους κατοίκους που δρούσαν στο πλευρό των μπάτσων. Η πρόθεση για τόσο κοινωνικά επικίνδυνες κινήσεις εκ μέρους των ναζί υπάρχει ακόμα – και εφαρμόζεται τώρα στο Μενίδι – απλά μέχρι τώρα δεν τους έχει βοηθήσει ο συσχετισμός δυνάμεων.

*

Ο κοινωνικός αποκλεισμός των τσιγγάνων έχει προαιώνιες ρίζες και βασίζεται σε μια σειρά μυθεύματα και προκαταλήψεις παρόμοια με ότι βίωναν οι εβραικές κοινότητες ή οι μαύροι στον αμερικάνικο νότο. Η συνολικά από φοβική εώς εχθρική στάση των άλλων πληθυσμών απέναντι τους, οδήγησε τους τσιγγάνους στο να αναπτύξουν πολύ έντονα το συλλογικό/κοινοτικό στοιχείο συνδυαζόμενο με έναν ηθικό κώδικα διαφορετικό από τον επικρατόν. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχει ταξική διαστρωμάτωση στο εσωτερικό των τσιγγάνικων κοινοτήτων, αυτή συνυπάρχει με μια σειρά φυλετικές ιεραρχήσεις που βασίζονται στην, από κοινού, προβληματική σχέση με το κράτος και φυσικά στις εσωτερικές οικονομικές αλληλεξαρτήσεις. Είναι ο κοινωνικός αποκλεισμός και η παρανομοποίηση που πριμοδοτεί την επικράτηση της κοινής φυλετικής ταυτότητας σαν συνδετικό στοιχείο μεταξύ των τσιγγάνων και δεν αφήνει χώρο για οποιαδήποτε έκρηξη των εσωτερικών αντιφάσεων στις τσιγγάνικες κοινότητες.

*

Οι κοινότητες των τσιγγάνων δεν έχουν καμία αλληλεπίδραση με μια σειρά από δομικές, για το αστικό κράτος, σχέσεις, όπως για παράδειγμα οι αστικοδημοκρατικές σχέσεις ή ο τομέας της δικαιοσύνης, με την έννοια ότι ούτε τις κατανοούν, ούτε φυσικά τις αποδέχονται. Ταυτόχρονα και η σχέση των τσιγγάνων με τον καπιταλισμό είναι προβληματική: οι, νομάδες και έμποροι, τσιγγάνοι δεν μπορούν με κανένα τρόπο να αφομοιώσουν την μισθωτή εργασία.

*

Εκτός από την ιδιάιτερη σχέση τους με την καπιταλιστική ιδεολογία, οι τσιγγάνοι έχουν μείνει σχετικά ανεπηρέαστοι και από τα κοινωνικά κινήματα που αναπτύχθηκαν τους τελευταίους αιώνες. Η πρώτη συνέλευση για τα όρια του αναρχικού μοντέλου στην επαναστατημένη Βαρκελώνη Ιούλιο του 1936 ήταν για το θέμα των τσιγγάνων. Ενώ έφευγαν όλοι μαζικά απο τις εχθρικές δεξιές περιοχές και ερχόταν στις περιοχές των αναρχικών και ενώ χρησιμοποιούσαν τα δημόσια αγαθά δεν ήταν διατεθειμένοι να δουλέψουν σε καμία κολλεκτιβοποιημενη επιχείρηση.

*

Η εικόνα του τσιγγάνου που πουλάει ναρκωτικά, οπλοφορεί και οδηγάει ακριβά αυτοκίνητα είναι το προτεινόμενο μοντέλο της κοινωνίας του θεάματος για τις γκετοποιημένες περιοχές, το αντεσταρμένο κοινωνικό πρότυπο των παραβατικών που με αυτό τον τρόπο γίνεται ακίνδυνο και ταυτόχρονα προσοδοφόρο. Αυτοί οι τσιγγάνοι είναι πρέζάκια της κοινωνίας του θεάματος.

*

Οποιαδήποτε κινηματική παρέμβαση θα πρέπει δυστυχώς να γίνει από έξω, χωρίς να υπάρχει καμία σύνδεση με τις κοινότητες των τσιγγάνων. Αυτό καθορίζει και το εφήμερο μιας οποιασδήποτε παρέμβασης. Σε πρώτο χρόνο το επίδικο είναι στην άλλη πλευρά, στο πώς δεν θα επικρατήσει η φασιστική αφήγηση των γεγονότων καθολικά στην δυτική αττική.

Βαγιάν

πηγή: https://apatris.info/simiosis-gia-tis-taraches-sto-menidi/

The post Σημειώσεις για τις ταραχές στο Μενίδι- Βαγιάν (αναρχική εφημερίδα Άπατρις) appeared first on Void Network.