Theory. Utopia. Empathy. Ephemeral arts – EST. 1990 – ATHENS LONDON NEW YORK

Οτιδήποτε άλλο με αποσπά – Κατερίνα Ζησάκη

in Poetry

το πρωινό ξύπνημα με αποσπά
ο θόρυβος των γειτόνων με αποσπά
η ανάγκη για φαγητό με αποσπά
η επικοινωνία με τους ανθρώπους μου με αποσπά
ο λογαριασμός της δεη με αποσπά
φυσικές λειτουργίες όπως η αφόδευση και η ούρηση με αποσπούν
το νερό που αργεί να ζεσταθεί για τον καφέ με αποσπά
ο αναπτήρας που τα ‘φτυσε με αποσπά
το κομμένο ίντερνετ με αποσπά
οι πολιτικές κουβέντες με αποσπούν
οι εισπρακτικές εταιρείες με αποσπούν
η δουλειά με αποσπά
η δουλειά με αποσπά
η δουλειά με διαλύει και μ’ αποσπά
το συνοφρύωμα με αποσπά
ο ύπνος που επιτίθεται με αποσπά
οι μπροσούρες με αποσπούν
οι ηλιόλουστες μέρες με αποσπούν
το κορμί σου με αποσπά
τα ξενύχτια τα ξίδια με αποσπούν
το γέλιο με αποσπά
απ’ το σκοπό μου
που είναι να φτιάξω έναν καλύτερο κόσμο
να ψάξω για ευτυχία
να γράψω

καμιά φορά μου κάνει σαν σκοπός κι η αυτοκτονία
καμιά φορά μου κάνει σαν σκοπός και το γέλιο
η επικοινωνία με τους ανθρώπους μου
το κορμί σου
τα ξενύχτια
τα ξίδια
οι ηλιόλουστες μέρες
όμως όχι
οτιδήποτε άλλο με αποσπά

περνούν και φεύγουν όλα
τα διώχνω άκριτα
ζωύφια ενοχλητικά
και διώχνοντας συμβαίνει να μη θυμάμαι το σκοπό μου
όπως τα ‘λεγα: οτιδήποτε άλλο με αποσπά

Latest from Poetry

Departure Songs – Nikos LeFou

Τη μέρα που τελικά δεν έκλαψα πήρα ταξί με τα τελευταία ψιλά
Go to Top