Theory. Utopia. Empathy. Ephemeral arts – EST. 1990 – ATHENS LONDON NEW YORK

Eduardo Colombo 1929-2018: A Grand Anarchist Fighter Leaves Us- Αποχαιρετισμός

in Global movement
  • + [text: ENG/GR]

Tribute to Eduardo Colombo

Today, March 13th, the sad note of the death of Eduardo Colombo strikes us painfully.  With Eduardo, not only disappears a dear and fraternal compañero, but also a first-rate thinker and a militant anarchist of unshakeable convictions.

It was in the 1940’s when the young student Eduardo Colombo became intensely involved in the anarchist movement in his native Argentina participating in the anarcho-syndicalist struggles of the FORA (Worker Federation of the Argentina Region), collaborating and taking on management responsibilities in his renowned newspaper, “La Protesta”.  Since then, an extensive period of time has passed of more than 70 years during which Eduardo Colombo never abandoned not for even one minute his early and intense commitment to “the idea” and the sought after Social Revolution, for which he lived all his life with inexhaustible enthusiasm.

Doctor and psychoanalyst, he was also professor of social psychology at the University of Buenos Aires until the military coup of 1966 expelled him of his teaching duties and caused him just a few years afterwards to seek asylum in Paris where he arrived with his compañera Heloisa Castellanos in 1970.  There, in spite of the difficulties of professional and social relocation, he did not hesitate to involve himself immediately in the activities of the anarchist movement in France, at the same time strengthening his ties with the anti-franco movement of the libertarian exiles.

His willingness to permanently engage thought and action led him to position himself as one of the most important theorists of contemporary anarchism, while participating in dozens of events at the internal level.  Let me briefly mention examples of that tireless international activity: his participation as speaker in the libertarian days of Barcelona in 1977, his contribution to the organization of the extraordinary international anarchist conference in Venice in 1984, and his interventions in the international anarchist gathering in Saint-Imier in 2012.

His numerous books and articles contributed to his permanent invitation to conferences, above all in Italy, Greece, Spain, Argentina and various other Latin American countries.  He was also one of the founders in 1997 of the anarchist magazine “Réfractiones” and one of its principal animators for two decades.

There will be time to detail more closely this unforgettable figure and his valuable intellectual contributions that go beyond simply the anarchist movement to cover also the field of psychoanalysis and philosophy.  However, we cannot close this brief summary without again emphasizing that he who left today was a militant anarchist of incomparable strength and worth, furthermore a beautiful being and endearing person.

Tomás Ibáñez

Barcelona, March 13th,  2018

Translated from the original: https://www.portaloaca.com/historia/biografias/13551-eduardo-colombo-1929-2018-un-gran-luchador-anarquista-nos-deja.html

 

Καλό ταξίδι Eduardo Colombo

Eduardo Colombo 1929-2018. Ένας μεγάλος αναρχικός αγωνιστής μας αφήνει.

Σήμερα, Τρίτη 13 Μαρτίου, η θλιβερή είδηση για το θάνατο του Eduardo Colombo μας χτυπά οδυνηρά. Με τον Eduardo δεν χάνεται μόνο ένας αγαπητός και αδελφικός σύντροφος, αλλά και ένας στοχαστής της πρώτης γραμμής και ένας αναρχικός μαχητής ακλόνητων πεποιθήσεων.

Ήταν τη δεκαετία του σαράντα, όταν ο νεαρός φοιτητής Eduardo Colombo συμμετέχει ενεργά στο αναρχικό κίνημα στην πατρίδα του την Αργεντινή λαμβάνοντας μέρος στους αναρχοσυνδικαλιστικούς αγώνες της FORA (Ομοσπονδία Εργαζομένων της Αργεντίνικης Περιφέρειας), όπου συνεργάζεται και αναλαμβάνει τη διαχείριση της γνωστής της εφημερίδας «La Protesta». Έκτοτε έχει παρέλθει μια εκτεταμένη περίοδος άνω των εβδομήντα ετών κατά τα οποία ο Eduardo Colombo δεν εγκατέλειψε ούτε για ένα λεπτό την πρότερη και φλογερή δέσμευσή του για την «ιδέα» και το πρόταγμα της ποθητής Κοινωνικής Επανάστασης, για την οποία αγωνίστηκε όλη του τη ζωή με ανεξάντλητη θέρμη.

Γιατρός και ψυχαναλυτής, ήταν επίσης καθηγητής κοινωνικής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μπουένος Άιρες μέχρι που το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1966 τον εκδίωξε από τα εκπαιδευτικά του καθήκοντα και λίγα χρόνια αργότερα τον ανάγκασε να αναζητήσει άσυλο στο Παρίσι, όπου έφτασε με τη σύντροφό του Heloisa Castellanos το 1970. Εκεί, παρά τις δυσκολίες στην προσαρμογή επαγγελματικά και κοινωνικά, δεν δίστασε να ενασχοληθεί  άμεσα με τις δραστηριότητες του αναρχικού κινήματος στη Γαλλία, και ταυτόχρονα να ενισχύσει τους δεσμούς του με την Αντι-φρανκική αντίσταση των ελευθεριακών εξορίστων.

Η θέλησή του να συνδέσει μόνιμα την σκέψη και τη δράση οδήγησε στην εδραίωσή του ως ένας από τους σημαντικότερους θεωρητικούς του σύγχρονου αναρχισμού, ενώ συμμετείχε σε δεκάδες εκδηλώσεις σε διεθνές επίπεδο. Ας αναφέρουμε ως απλά παραδείγματα της ακούραστης διεθνούς του δράσης τη συμμετοχή του ως ομιλητής στις ελευθεριακές μέρες της Βαρκελώνης το 1977, τη συμβολή του στην διοργάνωση του σημαντικού διεθνούς αναρχικού συνεδρίου στη Βενετία το 1984, και τις παρεμβάσεις του στην αναρχική διεθνή του Saint Imier το 2012.

Τα πολυάριθμα βιβλία και άρθρα του συνέβαλαν στις συνεχείς προσκλήσεις του σε συνέδρια, κυρίως στην Ιταλία, την Ελλάδα, την Ισπανία, την Αργεντινή και αρκετές χώρες της Λατινικής Αμερικής. Ήταν επίσης ένας από τους ιδρυτές του αναρχικού περιοδικού στη γαλλική γλώσσα «Réfractions» το 1997 και ένας από τους κύριους διαχειριστές της για δύο δεκαετίες.

Θα υπάρξει χρόνος να περιγράψουμε λεπτομερώς και πιο προσεκτικά την αξέχαστη προσωπικότητά του και τις πολύτιμες θεωρητικές συνεισφορές του που υπερβαίνουν το αναρχικό πεδίο εφαρμογής και καλύπτουν επίσης τους τομείς της ψυχανάλυσης και της φιλοσοφίας, αλλά δεν μπορούμε να κλείσουμε αυτή τη σύντομη κι επέιγουσα επισκόπηση, χωρίς να τονίσουμε και πάλι ότι εκείνος που σήμερα μας άφησε ήταν ένας αναρχικός αγωνιστής απαράμιλλης δυναμικής και αξίας, εκτός από το ότι ήταν ένας όμορφος και πολυαγαπημένος άνθρωπος.

Tomás Ibáñez

Βαρκελώνη, 13 Μαρτίου 2018

———————————

Μετάφραση: Aziz Odilon

Πηγή: http://rojoynegro.info/articulo/memoria/eduardo-colombo-1929-2018-un-gran-luchador-anarquista-nos-deja

ΔΙΑΒΑΣΤΕ το κλασσικό κείμενο του Eduardo Colombo ΕΙΜΑΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ 

ΔΕΙΤΕ την ομιλία του Eduardo Colombo στην Αθήνα το 2012 στα Γαλλικά με Ελληνική μετάφραση /  the talk of Eduardo Colombo in Athens during 2012 in French with Greek translation / more videos at VOID TV

Latest from Global movement

A Very Long Winter

War transforms everything – we are suddenly for or against armies, revolutionaries
Go to Top