Είμαστε γυναίκες καζάνια που βράζουν. Πετάμε χέρι-χέρι πάνω από τους ψηλούς μαντρότοιχους στην Τεχεράνη. Δείχνουμε την παλλόμενη καρδιά μας στη Φρουρά του καθεστώτος.
Λύπη μόνο για αυτά που θεωρούσαμε ότι θα είναι πάντα εκεί να μάς περιμένουν, όπως οι σπαρμένοι κίονες σε όλες τις γωνιές της Ελλάδας, που πλέον ούτε σαν τουρίστες δεν θα μπορούμε να τους προσκυνήσουμε. Μεσοτοιχία στα μέτρα του ανθρώπου