Mε αφορμή τις έντονες διαφωνίες που έχουν προκύψει στα κινήματα της Δύσης για την κοινωνική εξέγερση στο Ιράν, προτάσσουμε τις αναρχικές αξίες και την αλληλεγγύη μας προς τους εξεγερμένους.
Εξελίσσοντας την απάντησή μας στην κλιματική κρίση, τη στρατιωτικοποίηση και τον ψηφιακό μετασχηματισμό. Τρία παγκόσμια σενάρια μέσα στα οποία οι αναρχικοί του 21ου αιώνα θα προσπαθήσουν να εντοπίσουν τις καταλληλότερες μορφές δράσης.
Το κείμενο αυτό αποτελεί μια εκτεταμένη περίληψη του βιβλίου του Saul Newman, From Bakunin to Lacan: Anti–authoritarianism and the dislocation of power (2001). Αποτελεί κυρίως μια καταγραφή σημειώσεων και όχι ένα πλήρως συγκροτημένο άρθρο. Αντικατοπτρίζει μια υποκειμενική
Δυστυχώς για τους έμμισθους αναλυτές αλλά ευτυχώς για κάθε είδους τυχοδιώκτες, αριβίστες πολιτικούς και τεχνοκράτες καριερίστες κανένας δεν μπορεί να προβλέψει προς τα
«…Η ιστορια των πολιτισμενων ανθρωπων δεν ειναι παρα η ιστορια του εμπορευματος που παραγουν και που αυτοκαταστρεφεται καταστρεφοντας τους.(…) Αν καθε σταθμος της οικονομικης
Βρισκόμαστε μπροστά σ’ ένα σταυροδρόμι που χαράσσεται εδώ και τρία χρόνια. Τις συγκρούσεις του 2008 τις διαδέχτηκε ο δημόσιος διάλογος των πλατειών απ’ το
Το editorial του φύλλου 12 της «Άπατρις» ξεκινούσε με τη φράση «οι αυταπάτες είναι φρούτα που ευδοκιμούν σε συνειδήσεις καθυστερημένες». Ένα χρόνο μετά, οι
Στους απόκληρους του κόσμου, σε όλους εμάς που δεν συμβιβαζόμαστε με την πτώχευση της ανθρωπότητας: Τώρα, περισσότερο από ποτέ, ο κόσμος βλέπει προς δύο