Οι Ζωροάστρες της Εαρινής Ισημερίας- Ρόζα Μπρούχα
Είμαστε γυναίκες καζάνια που βράζουν. Πετάμε χέρι-χέρι πάνω από τους ψηλούς μαντρότοιχους στην Τεχεράνη. Δείχνουμε την παλλόμενη καρδιά μας στη Φρουρά του καθεστώτος.
Με πάθος- Ευτυχία Κουρτίδου
Πρώτη δημοσίευση ενός ποιήματος εκστατικής ενατένισης του κόσμου για την Φυσικό, Μετεωρολόγο και ποιήτρια Ευτυχία Κουρτίδου
“Λολίτα” – Στάθης Ιντζές
Καμιά Λολίτα δεν προοιωνιζόταν έρχονταν πανικόβλητες στα αγγλικά με το κατάλληλο ένζυμο μ’ έβλεπαν απόφοιτο ή φυσιογνωμία του Παρθενώνα αυτό το χάος στα διάκενα
“AΣΜΑ 33” – Γιάννης Ραουζαίος
Περιμένω τον Χειμώνα -όπως και την νύχτα- περιμένω την ησυχία της παγωνιάς του τις στιγμές που οι γάτες μου των τεσσάρων χρωμάτων θα χαιδέψουν
“Όταν οι μέλισσες σβήνουν το φως” – Γιώργος Αλισάνογλου
Μερικές φορές το ποίημα χάνει την ισορροπία του και τότε ξεχειλίζει από εραστές, από συναίσθημα, από ομορφιά και ευτυχία και τότε προχωράει ακάθεκτο πρός
“Απο-Χωρισμός” Πόππη Δέλτα
Αυτή η σιωπή μετά τη χίμαιρα. Αυτή η σιωπή μετά τον τυφώνα. Αυτή η σιωπή μετά τα μπάχαλα Τοσίτσα – Στουρνάρη. Αυτή η σιωπή
“Canção do nosso mar( το τραγούδι της θάλασσάς μας)” – Νεφέλη Βουτσινά Πετσιμέρη
Άμα χαθώ στα νερά της Μεσογείου μην λυπηθείς Μόνο μη ξεχάσεις πως δεν χάθηκε άδικα η ζωή μου. Εκεί απέναντι από την άλλη μεριά
“Ω! Κράτος” – Σίσσυ Δουτσίου
Ω! Κράτος με το αήττητο εμπόριο και τα δαιμονισμένα δέντρα γύρω από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης ξέχασες να χαϊδέψεις τα όμορφα βυζιά της ελευθερίας –
” Ε9 και τα πολλαπλάσια του 3″ – Γεωργία Τρούλη
Έχω μια στεναχώρια μεταφρασμένη στην πλάτη μου Έχω μια φυγή κρεμασμένη στο στήθος Έχω αποφάσεις με χέννα σ’ όλες τις φύτρες των μαλλιών Κάθε
“Το όνειρο”- Τόνια Κοσμαδάκη
Πριν λίγο μου χτύπησε την πόρτα η αγάπη. Για λίγο νόμιζα πως ήταν η μάνα μου μετά θυμήθηκα πως δεν είχα Ποιος να ‘ναι;
“Ιθαγένεια ενός κόσμου” – Γεωργία Τρούλη
Σε χορό αγρίων θα πάμε Θα δαμάσουμε τη φωτιά Και με ολόκληρα τοτέμ Θα ξεθυμένουμε τα ταμπού μας Ξυλόγλυπτες αφηγήσεις στην τρύπα του αυτιού
“Προσευχήσου για τις μέρες που έρχονται”- Τάσος Σαγρής
Προσευχήσου, και προσευχήσου και για εμένα που δεν πιστεύω στις προσευχές. Δες μακριά, πέρα στον ορίζοντα, ο χρόνος που πλησιάζει θα καταστρέψει ό,τι πιστεύεις
“Κασσάνδρα” – Σίσσυ Δουτσίου
Όραση Αφή Γεύση κατά τόπους Η εντύπωση που δημιουργεί στη γλώσσα ότι βρίσκεται κάτω από τα πόδια μας Αρχαίες πόλεις Θαμμένα καταφύγια Κορίτσια τρέχουν
“Οδός Πηνελόπης του Ιωάννη- πρωτοπαλλήκαρο του Άρη” – Σίσσυ Δουτσίου
Τα μάτια της έχουν ζαρώσει τόσο πολύ ζητάνε να καλυφτούν από τη ζωή. “Τίποτα κανείς δεν ξέρει, τώρα πέσε και σκεπάσου στο κρεβάτι” είπαν
“Καταστροφολόγος”- Λευτέρης Βασιλόπουλος
Ποιός ένιωσε τις λοξές γωνίες της έκρηξης; Κάθισα στο παραθυροσκόπιο Και μίλησα Για πρώτη φορά Για τελευταία Κανείς δεν ήξερε Πως είχα τον τρόπο
Ένα βρεγμένο οριγκάμι – Νίκος Le Fou
Μή μου μιλάς πια για τη βροχή Τη δάκρυσαν όλη. Εκείνοι οι φτιαγμένοι απο χαρτόνι άνθρωποι που εχουν αφήσει μούσια και εχουν για τύχη
“Ένδοξες Μέρες” -Σίσσυ Δουτσίου
Λυπάμαι για τις ένδοξες μέρες που τα παιδιά δεν θα ζήσουν, τις νέες κοπέλες που θα αγναντεύουν χωματερές και τα ερείπια μιας προηγούμενης εποχής.
