Poetry - Page 7

February 19, 2024

“Μέχρι τότε, το’ χουμε” – Ανατολή Δουμάκη

Μου έκλεψαν τα γήινα και έγινα θαύμα. Γεννήθηκα από μια κραυγή με κλάμα και με είπαν παιδί. Γεννήθηκα από μία σχισμή με μία σχισμή και με είπαν κορίτσι. Η μαμά μου μου εκμυστηρεύτηκε ότι η γέννα είναι μία δύσκολη υπόθεση

Κρουασάν στη Μαριούπολη – Εύη Λαμπροπούλου

January 18, 2024
Γκρεμίζεται η πόλη με το όμορφο όνομα Μαριούπολη όπου μέναν ξανθές Μαρίες Μαρίνες Μαρούσκες βόμβες πέφτουν στην οθόνη μου ταράζουν τα πίξελ Μάριοι μπουσουλάνε στο γραφείο μου δίπλα στα πρωινά κρουασάν στον ζεστό καφέ με γάλα – δες αυτόν τον

Άτιτλο | Μαριβή Γαζέτα

March 1, 2017
Πώς ήρθαν έτσι τα πράγματα και έφτασα να σου μιλάω εγώ για αγάπη εγώ που ούτε τα φυτά μου δεν ποτίζω καθώς αυτά πεθαίνουν

“Γκόμενα”- Τόνια Κοσμαδάκη

December 29, 2016
Αν με πιάσεις γκόμενα, Μη μου αγοράσεις εσώρουχα. Δεν τα φοράω, με σφίγγουν. Μη μου χαρίσεις βιβλία. Βλέπω τις σκέψεις μου γραμμένες κι από

“Διακοπές” | Γιάννης Τσιτσίμης

November 5, 2016
Οι τρελοί δεν κάνουν διακοπές το καλοκαίρι λιώνουν μονάχα ακίνητοι καταμεσής στην πίσσα της ασφάλτου που ζέχνει λιώνουν βλέποντας τους λύκους να τρέχουν κατά

“Χιλιετία” – Πόππη Δέλτα

October 21, 2016
Κατεβασμένα παραθυρόφυλλα, κλειστά παράθυρα, κλεισμένες πόρτες, ανοιχτές τηλεοράσεις. Οι φίλοι μου είναι αμπαρωμένοι. Καταπίνουν χάπια για να τους ανέβει η ντοπαμίνη, η σεροτονίνη. Αισθάνομαι

“film de guerre ” – Κατερίνα Ζησάκη

October 3, 2016
δεν είναι λύση να τυλίγεις τα πόδια σου γύρω απ’ το ιδανικό μειδίαμα ενός αγνώστου σ’ αυτό το ιδιωτικό ιατρείο πέθανε ο πατέρας μου

“H Eπικηρυγμένη” – Σίσσυ Δουτσίου

September 6, 2016
Ταξίδι στο χρόνο με μυστικές εξομολογήσεις ανάμεσα σε γυναίκες και πεθαμένες γοργόνες Η μοναξιά της θάλασσας επί μήνες Νίκη Δελλή μόνη στο ελληνικό πέλαγος

“H Πόρνη” – Σίσσυ Δουτσίου

July 27, 2016
Ξεσκισμένη, με τρύπια δικτυωτά καλτσόν στους πιο βρώμικους δρόμους της πόλης στο Βερολίνο, στη Γαλλία, στη Ρώμη, στην Αθήνα, στο Λονδίνο, στο Δελχί. Μεθυσμένη,
1 5 6 7 8 9

ΑΡΧΕΙΟ

Go toTop